Με τη στάση της άμυνας το μόνο που θα γίνει είναι να ξεφύγει η κατάσταση απ τον έλεγχό σου, να κινδυνέψει περισσότερο η ζωή σου ή τα δικαιώματα σου και ο επιτιθέμενος να κερδίζει έδαφος πάνω σου χωρίς φυσικά να αποθαρρυνθεί η να σταματήσει.
Το άρθρο εξετάζει τον φόβο και τον πόνο στην προπόνηση Combatives ως μέσα ανάπτυξης ανθεκτικότητας και αποφασιστικότητας, προετοιμάζοντας τους ασκούμενους για ρεαλιστικές συνθήκες αυτοάμυνας.
Στους τελευταιους τεσσερις μηνες εχω παρατηρησει πολυ μεγαλη αναπτυξη στην προσωπικοτητα μου γιατι στο combatives group ειναι ενα ολοκληρο καινουργιο περιβαλλον.
Πιστεύω ότι τα μαθήματα αυτοάμυνας στοχεύουν κυρίως στο να σε διδάξουν μια ολόκληρη νοοτροπία. Η νοοτροπία αυτή είναι πολύ απλή και βασικά σου δίνει μόνο σκοπό την ασφάλειά σου.
Το Combatives με δίδαξε ότι αυτοάμυνα είναι ουσιαστικά επίθεση υπεράσπισης της ακεραιότητάς μου, και στις πράξεις μου αυτό θα πρέπει να καθίσταται σαφές.
Το σύστημα με επηρέασε βαθιά και στην πυγμαχία. Άλλαξε ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι την απόσταση, έμαθα να ελέγχω καλύτερα τόσο το δικό μου σώμα όσο και αυτό του αντιπάλου και τα χτυπήματά μου έγιναν πολύ πιο βάναυσα.
Αυτό που πραγματικά σκέφτομαι τώρα είναι πως όλο αυτό ξόδεμα χρόνου της ζωής μου θα έχει κάποια πραγματική χρησιμότητα. Τι θα πει πραγματική; Στα παιδιά μου παραδείγματος χάριν ή στους μαθητές μου. Θα μπορέσουν να περάσουν κάποια από όλα αυτά χωρίς να ξοδέψουν και αυτοί όλο αυτόν τον χρόνο για να τα μάθουν; Εδώ είναι το «τασκ»… το στοίχημα!
Το Combatives με δίδαξε ότι αυτοάμυνα είναι ουσιαστικά επίθεση υπεράσπισης της ακεραιότητάς μου, και στις πράξεις μου αυτό θα πρέπει να καθίσταται σαφές.
Το σύστημα με επηρέασε βαθιά και στην πυγμαχία. Άλλαξε ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι την απόσταση, έμαθα να ελέγχω καλύτερα τόσο το δικό μου σώμα όσο και αυτό του αντιπάλου και τα χτυπήματά μου έγιναν πολύ πιο βάναυσα.
Με την σωστή καθοδήγηση όλοι μπορούν να διδάξουν. Αυτό είναι, άλλωστε, και ένα κύριο χαρακτηριστικό του Combatives. Η δημιουργία εκπαιδευτών… όχι οι ζώνες και οι επιδείξεις.
Η πρακτική ήταν κάτι το τελείως διαφορετικό από ότι είχα κάνει μέχρι στιγμής. Δεν ήταν μάθημα, δεν ήταν οδηγίες. Το ένοιωσα ότι ήταν πρωτοβουλίες.
Βοηθάει πολύ η σιωπή και η παρατήρηση. Βοηθάει πολύ εμένα την ίδια, πρώτα απ’ όλα γιατί προλαμβάνω τυχόν άστοχες κινήσεις ή συζητήσεις.
Δεν μπορώ να ξέρω πώς θα είχα βγει από εκείνη την επίθεση αν δεν είχα πάρει αυτή την εκπαίδευση, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά.
Έχει αλλάξει ο τρόπος που κυκλοφορώ έξω. Κοιτάζω τους πάντες και τα πάντα με τελείως άλλη οπτική.
Το Combatives είναι σύστημα που δίνει προτεραιότητα στην ψυχολογική και πνευματική προετοιμασία του εκπαιδευόμενου στηριζόμενο στην πραγματικότητα.
Οι κακοί δάσκαλοι πολεμικών τεχνών συχνά κρύβονται πίσω από τίτλους, συστήματα που “δεν αποτυγχάνουν”, τεχνικές που δεν δοκιμάζονται ποτέ υπό πίεση και φράσεις όπως “είμαστε πολύ θανατηφόροι για αγώνες”. Το άρθρο εξηγεί πώς να αναγνωρίζει κανείς τέτοιες δικαιολογίες και γιατί η πραγματική αυτοάμυνα χρειάζεται απόδειξη, ρεαλισμό, δοκιμή, προσαρμογή και συναισθηματικό περιεχόμενο.
Εντύπωση μου κάνουν οι δυνατότητες που είχα και δεν ήξερα ότι τις είχα. Είναι απίστευτο να βλέπεις κάποια πράγματα να αλλάζουν και οι αντοχές σου να έχουν αυξηθεί και να κάνεις πράγματα που δεν ήξερες ότι μπορείς. Μου αρέσει που μέσα από αυτήν την εκπαίδευση όλα αλλάζουν.
Το θετικό κλίμα που δημιουργείται προκαλεί όλες τις ομάδες να προοδεύουν, να ξεπερνούν τα εμπόδια τους και να αντιμετωπίζουν νέες προκλήσεις. Δεν είναι τυχαίο πως υπάρχουν ασκούμενοι που η ώρα που απαιτείται για να φτάσουν στα κέντρα εκπαίδευσης είναι περισσότερη από την ώρα της ίδιας της εκπαίδευσης.
Το σημαντικότερο πράγμα που έχω μάθει μέχρι στιγμής το οποίο πριν το combatives δεν γνώριζα, θεωρώ πως είναι στον τομέα της θεωρίας, συγκεκριμένα στον τρόπο σκέψης.
Οι Τσαρλατάνοι είναι καλλίτεροι πωλητές. Γνωρίζουν είτε από ένστικτο είτε από μελέτη την αγορά και τον στόχο τους και την καλύπτουν καλά. Υπόσχονται «Μερικές γρήγορες κινήσεις για να κερδίσεις κάθε streetfight» ή «Κερδίστε μια μάχη σε 3 δευτερόλεπτα», όλα σε βίντεο, DVD ή επίδειξη διάρκειας 5 λεπτών.
Από την στιγμή που μπήκα στην κοινότητα αυτή έχει αλλάξει ο τρόπος σκέψης μου, ο τρόπος που κινούμαι και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζω τον κάθε πολίτη έξω στον κόσμο.
Το Street-fighting και η αυτοάμυνα δεν είναι το ίδιο πράγμα. Το άρθρο εξηγεί γιατί η οδομαχία είναι συνήθως παράνομη, εγωιστική και χαοτική συμπλοκή, ενώ η αυτοάμυνα είναι νόμιμα ελεγχόμενη αντίδραση σε πραγματική επίθεση. Παρουσιάζεται επίσης η σωστή ιστορική σύνδεση Fairbairn, Defendu και Combatives.
Michael Davidow 6/12/1933 – 8/8/2022 – Η κληρονομιά ενός αόρατου γίγαντα και το μέγεθος της σκιάς που έριξε.
Η αυτοάμυνα ακολουθεί την αυτοπροστασία εάν έχουμε κάνει κάποιο λάθος και έχουμε πιαστεί στον ύπνο.
Εκεί έξω τα διάφορα σενάρια και οι περιπτώσεις αριθμητικά φτάνουν στο άπειρο. Οπότε, η όποια επιβίωση απαιτεί ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ και ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ. Όπως ακριβώς και η εξάσκηση στην αίθουσα άσκησης.
Το τι είναι το combatives είναι κάτι που περιγράφεται σε πολλά άρθρα, έχει όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον το πώς επηρεάζει και βελτιώνει τον κάθε άνθρωπο ως ξεχωριστή οντότητα και προσωπικότητα, από τους πρώτους μήνες επαφής και τριβής του με χώρο, τον δάσκαλο και τους συνασκούμενους «συμμαχητές» του.
Αυτοάμυνα, αθλητισμός και πολεμική τέχνη δεν είναι το ίδιο πράγμα. Δείτε τις διαφορές και γιατί το Combatives Group προσεγγίζει το θέμα ως ασφάλεια, αυτοπροστασία και αυτοάμυνα.
Δεν είχα ιδέα τι είναι το COMBATIVES – και, μεταξύ μας, ακόμα το ψάχνω. Πρώτη φορά βλέπω διδασκαλία να επιμένει τόσο στο ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ. Όπως επίσης, πρώτη φορά ασχολήθηκα τόσο πολύ με τη διαφορά της ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ και της ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ.
Ένα από τα πράγματα που ανακάλυψα μέσα από την συμμετοχή μου σε αυτήν την κοινότητα, είναι πως έχουν μελετήσει την συμπεριφορά και τις αντιδράσεις που παρουσιάζονται κατά την διάρκεια μιας σύγκρουσης, αλλά και τις ανάγκες που προκύπτουν σε μια τέτοια συνθήκη.
Η εκμάθησή των ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ Combatives ακόμη κι’ αν ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης ή ωμής βίας, καλύπτουν ΠΟΛΥ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΦΑΣΜΑ. Καλύπτουν θέματα της ίδιας της ζωής.
Το combatives μέσα από τεχνικές και πρωτόκολλα στοχεύει στην γρήγορη αποκλιμάκωση μιας βίαιης κατάστασης και στην αποφυγή σοβαρών, στο πέρασμα του χρόνου, τραυματισμών.
Στην πραγματική αυτοάμυνα, η τεχνική από μόνη της δεν αρκεί. Όταν η βία είναι άμεση, χαοτική και ανεξέλεγκτη, αυτό που συχνά κάνει τη διαφορά είναι η πρόθεση: η ικανότητα να πάρει κανείς πρωτοβουλία, να δράσει αποφασιστικά, να σταματήσει την άμεση απειλή και να δημιουργήσει δυνατότητα διαφυγής.
Οι εξετάσεις στο Combatives Group δεν είναι τεχνική επίδειξη. Το άρθρο εξηγεί γιατί η ουσιαστική αξιολόγηση στην αυτοάμυνα αφορά το γιατί, το πότε, το πότε να μην, τη νομική κρίση, την ψυχική αντοχή και τη δυνατότητα λειτουργίας υπό πίεση.
Η πραγματική μάχη και η προσποιητή μάχη δεν είναι το ίδιο πράγμα. Δείτε γιατί οι ταινίες, οι επιδείξεις και τα μαχητικά αθλήματα δεν πρέπει να συγχέονται με τη βία του δρόμου.
Το αμβλύ τραύμα δεν είναι θεωρητικός όρος. Είναι σοβαρή σωματική βλάβη που μπορεί να προκύψει από χτύπημα, πτώση ή χρήση αμβλέος αντικειμένου. Στην αυτοπροστασία πολιτών, κάθε τέτοια χρήση πρέπει να συνδέεται με άμεση απειλή, αναγκαιότητα, αναλογία και σκοπό τη διαφυγή.
Η ταυτότητα του Combatives δεν βρίσκεται στην τέχνη, στο άθλημα ή στην παράδοση. Βρίσκεται στην πρακτική αυτοπροστασία και αυτοάμυνα πολιτών μέσα στο νομικό πλαίσιο. Στόχος δεν είναι ο αγώνας, η επίδειξη ή η «μόστρα», αλλά η ασφάλεια, η διαφυγή και η επιβίωση απέναντι στην πραγματική βία.
Οι όροι Combative, Combatives, Survival Combat και Combat Survival χρησιμοποιούνται συχνά χωρίς ακρίβεια. Το άρθρο εξηγεί τι σημαίνουν πραγματικά, γιατί το Combatives δεν είναι άλλη μία πολεμική τέχνη και γιατί η σοβαρή αυτοάμυνα πρέπει να αποφεύγει τόσο τη σύγχυση όσο και την τρομολαγνεία.
Το πρόγραμμα διδασκαλίας Combatives προετοιμάζει τον μαθητή για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά ή καλύτερα πως να επιβιώσει από μια επίθεση στο δρόμο ή οποιαδήποτε άσκηση βίας από άλλους. Η εκμάθηση είναι μια ΑΥΣΤΗΡΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, ένα ΑΠΛΟ και ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ, το οποίο γίνεται βίωμα και συνήθειο στον καθένα.
Χρειάζεται να είναι κανείς ψηλός και δυνατός ή μήπως χρειάζεται πολλές τεχνικές για να είναι Combative; Τι σημαίνει ο όρος “Combative” και τι ο όρος “Combatives” Ποιά η διαφορά και γιατί χρειάζεται να την γνωρίζουμε. Εδώ θα δώσουμε σαφείς απαντήσεις στους όρους και έννοιες που συνδέονται με αυτό.
Η ενασχόληση με το Combatives καθιστά τον εξασκούμενο ικανό, όταν αυτό είναι απολύτως απαραίτητο, να μη φοβάται να επιδείξει ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ, αλλά να έχει τη σιγουριά πως θα τα καταφέρει.
Ποιός είναι ο πρώτος κανόνας της αυτοάμυνας; Πόσοι τον γνωρίζουν; Πόσοι άνθρωποι τον διδάσκουν; Πόσοι κατατάσσουν τα πρωτόκολλα αυτοάμυνας ως κύριο στοιχείο της διδασκαλίας τους; Πόσοι δοκιμάζουν τους μαθητές τους τακτικά στα πρωτόκολλα αυτοάμυνας;
«Πρεσβεύεται η αρχή «Κάλλιον το προλαμβάνει παρά το θεραπεύειν» και ίσως ακόμη καλλίτερο το «Ου μπλέξεις!» ώστε στο τέλος της ημέρας να επιστρέψουμε σπίτια μας, σώοι και ασφαλείς. Εκεί είναι και η απάντηση του «Γιατί Combatives;»
Είναι καλλίτερη η Αυτοπροστασία ή η Αυτοάμυνα; Πόση σημασία πρέπει να δίνουμε στην απόσταση από τον κίνδυνο; Και πόση είναι η κατάλληλη απόσταση; Αν δεν μπορούμε να κρατήσουμε απόσταση, τι πρέπει να κάνουμε;
Τι είναι το «Civilian Combatives»; Είναι ένας συνδυασμός διεργασιών; Είναι ένας συνδυασμός τεχνικών; Είναι μία διαφορετική φιλοσοφία από αυτές των πολεμικών τεχνών; Κι αν είναι, τι φιλοσοφία ακολουθεί; Με ποιόν τρόπο την εφαρμόζει;
«Τα αίτια της λανθασμένης αλλά πάνω απ’ όλα επικίνδυνης προσέγγισης βρίσκονται στη συνεργατική προπόνηση. Όταν προπονείσαι με έναν συναθλητή σου και αυτός συνεργάζεται και σε βοηθάει να εκτελέσεις την άσκηση, τότε αγνοείς τον κίνδυνο της αποτυχίας.»
Λόγια σοφίας από πατέρα σε γιό που ΜΟΝΟ ώριμοι άνθρωποι μπορούν να θέσουν σε όσους είναι ανώριμοι και αφελείς σε θέματα οπλισμένης βίας και, γενικότερα της βίας σε σχέση με τον ΝΟΜΟ και τις ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ του.
Καλή η ενασχόληση και η συμμετοχή σε πολεμικές τέχνες και σεμινάρια αυτοάμυνας αλλά, ΩΣ ΕΚΕΙ. Μην ξεχνάμε ποτέ πως ο δρόμος όσο άναρχος και εάν φαντάζει, διέπεται και αυτός από ΝΟΜΟΥΣ.
Πόσο σημαντική είναι η απόσταση σε μία έκρυθμη κατάσταση που ελλοχεύει κινδύνους; Τι ακριβώς προσφέρει στη πραγματικότητα η διατήρηση της απόστασης; Ποια είναι τα μεγάλα πλεονεκτήματα αυτής της προσφοράς;
Ποιός είναι ο μεγαλύτερος εχθρός μας; Αξίζει να πολεμάμε για τον εγώ μας ή για κάτι ανώτερο; Η βία έχει μόνο συνέπειες. Στην σωματική μας ακεραιότητα, στον ψυχισμό μας, οικογενειακές, κοινωνικές, νομικές και οικονομικές.
Στην περίπτωση που έχεις αποφασίσει να αμυνθείς, επειδή δεν υπάρχει διέξοδος, θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις τις πιο ωμές και βασικές τεχνικές προκειμένου να είσαι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ.
Όταν έχουμε απέναντί μας έναν άνθρωπο (ή ανθρώπους) του οποίου η βίαιη συμπεριφορά δεν θυμίζει τίποτε από ό,τι έχουμε συνηθίσει, ο μοναδικός τρόπος για να παραμείνουμε σώοι και αβλαβείς είναι να έχουμε μπει στο παρελθόν σε παρόμοιες καταστάσεις, έστω και πλασματικές αλλά όμοιες.
Στον χώρο της αυτοάμυνας υπάρχουν πολλοί «ειδικοί» με τίτλους και πιστοποιήσεις. Δείτε πώς να ξεχωρίσετε την πραγματική εμπειρία από την εικόνα.
Πολλοί ξεκινούν πολεμικές τέχνες για αυτοάμυνα, αλλά αγοράζουν κυρίως άσκηση, εικόνα και αυτοπεποίθηση. Δείτε πού αρχίζει η παραπλάνηση.
Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι οι έντονοι τόνοι και οι άσχημες λέξεις, καταλήγουν συνήθως και σε άσχημα περιστατικά καθότι η μετάβαση της μίας παραμέτρου στην άλλη γίνεται πολύ γρήγορα όταν ανάψουν τα αίματα. Εντάξει όλα καλά στη θεωρία. Αλλά όλοι στην πράξη χωλαίνουμε διότι άλλο να περιγράφει κανείς… και άλλο να το ζει.
Αν το σκεφτούμε λίγο, όταν δύο αθλητές παίζουν έναν αγώνα γνωρίζουν τα πάντα γύρω από αυτόν. Γνωρίζουν τον αντίπαλο, τον τόπο και την ώρα διεξαγωγής, ακόμα και τις διαστάσεις και τη μορφολογία του χώρου που θα διεξαχθεί ο αγώνας. Σε μια κατάσταση αυτοάμυνας δε γνωρίζεις απολύτως τίποτα από τα παραπάνω.
«Στο δρόμο όμως έχουμε να διαχειρισθούμε βίαιες και παραβατικές συμπεριφορές. Χωρίς κανόνες, χωρίς διαιτητές, χωρίς αθλητικό πνεύμα αλλά με διάθεση να κάνουν κακό. Πόσο προετοιμασμένος ψυχικά και σωματικά είναι ένας αθλητής μαχητικών τεχνών για παρόμοιες καταστάσεις;»
Οι προπονήσεις είναι συχνά σκληρές και πολύ ρεαλιστικές όμοιες με τα δεδομένα του δρόμου, άλλοτε χαλαρές. Πέρα από τα χρησιμότατα θεωρητικά μαθήματα, έχω ζοριστεί στη σχολή… Τα λάθη μου, όπως παντού στη ζωή, τα πληρώνω. Χτύπησα τα πλευρά μου και χρειάστηκε να συνεχίσω όπως γίνεται στη πραγματικότητα… Καλύτερα!
Χωρίς φυσική κατάσταση και σκληραγώγηση δεν πας πουθενά. Είναι σαν να πηγαίνεις στον πόλεμο χωρίς όπλα. Δεν είναι τυχαίο πως όλα τα αγάλματα της αρχαιότητας ήταν μυώδη. Έτσι λοιπόν μπορεί στο σύστημα του combatives να μην διδάσκεται άθληση, η εκγύμναση όμως αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι από την εκπαίδευση.
Στόχος των προπονήσεων είναι να πάρεις τα εφόδια ώστε να επιστρέψεις σπίτι σου ασφαλής. Και σίγουρα το να ξέρεις έστω και ένα χτύπημα, σου δίνει περισσότερες πιθανότητες από το να μη ξέρεις τίποτα.
«Ενώ ήμουν έτοιμος να πάω σε μια σχολή κοντά στο σπίτι μου, ένας φίλος μου μίλησε για το Combatives αλλά και για τη συγκεκριμένη σχολή στα Βριλήσσια. «Άσε τα ημίμετρα» μου είπε. Η απόσταση από το σπίτι μου με χάλαγε. Είπα όμως να δοκιμάσω….»
«Έχει περάσει κάνας χρόνος από τότε που ασχολούμαι με το combatives. Δεν πάω πίσω για κανένα λόγο σε κανένα άλλο σύστημα του παρελθόντος μου. Έχω βρει αυτό που θεωρώ τίμιο, ακέραιο και αληθινό.»
«Γενικά, ακούω πολλές φορές τους ανθρώπους να λένε ότι είναι εναντίον της βίας, χωρίς όμως να έχουν συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα. Αν κοιτάξουμε γύρω μας -όχι μόνο στη πατρίδα μας- θα δούμε πως βία υπάρχει πολύ περισσότερη από όση αντιλαμβανόμαστε.»
Εμείς στο Σύστημα Combatives μας εκπαιδεύουμε την κοινότητά μας στην πολιτική, τη διπλωματία, την τακτική αλλά και τη στρατηγική. Ο λόγος είναι απλός: στην αυτοάμυνα μετράει πάντα το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ!!!
Παλιά οι διαρρήκτες παρακολουθούσαν και περίμεναν την χρονική στιγμή όπου οι ένοικοι θα απουσίαζαν Σκεφτείτε όμως ότι τώρα πια, όχι μόνο δεν νοιάζονται εάν κάποιος είναι εντός της οικίας του, αλλά δεν διστάζουν να τον βασανίσουν ώστε να πάρουν αυτό που θέλουν.
«Απο το πρωτο μηνα κιολας διαπιστωσα την διαφορα τροπου σκεψης αλλα και τη διαφορετικη ΣΚΛΗΡΗ προπονητικη τακτικη αυτοαμυνας, τα οποια μου φαινεται, με πειθουν, οτι ειναι δεκα φορες πιο ρεαλιστικη απο παραδοσιακα συστηματα που ηθελαν ποντους ή μας μαθαιναν φορμες.»
Η απλότητα και το βάθος του combatives ωθεί τον ασκούμενο του στο να δημιουργήσει αντίστοιχες «μεροληψίες» για επικίνδυνες καταστάσεις με υψηλές πιθανότητες συμπλοκής. Η μεθοδολογία του είναι απλή και απόλυτη.
Το Combatives δεν είναι απλή γυμναστική ούτε άλλη μία πολεμική τέχνη. Το άρθρο παρουσιάζει 7 λόγους για να ξεκινήσει κάποιος Combatives: περισσότερη ασφάλεια, καλύτερη φυσική κατάσταση, πρακτική αυτοάμυνα, αυξημένη ετοιμότητα, νόμιμη αυτοπροστασία, δυνατότητα εκπαιδευτικής πορείας και ένταξη σε μια σοβαρή κοινότητα.
«Στο Combatives, «το οπλοστάσιο» απέναντι σε μια βίαιη συμπεριφορά, διαφοροποιείται, αναλόγως των πνευματικών και των φυσικών χαρακτηριστικών του καθενός.»
«O φόβος έχει δυο κόρες, την απραξία και την δράση», όποια από τις δυο και να επιλέξεις, για να είσαι σίγουρος/η, ότι επέλεξες τη σωστή… το αποτέλεσμα της επιλογής σου, πρέπει να είναι πάντα το ίδιο: «ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΑΣΦΑΛΗΣ!!!»
«Σε ΑΥΤΟ το μοτίβο εδραιώνεται η διδασκαλία του Combatives Group και του συστήματος αυτοάμυνάς του. Στις ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ και ΟΧΙ στις ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ.»
Γενικά όταν προετοιμάζεσαι για αυτοάμυνα πρέπει να έχεις ψυχολογία νικητή, πρέπει να επιτεθείς χωρίς να υπάρχει αύριο γιατί αν δεν το κάνεις τότε όντως ίσως να μην υπάρχει αύριο για σένα.
Δυστυχώς η βία είναι ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΗ και είναι θέμα ΤΥΧΗΣ, που σε κάποιους δεν χτύπησε ακόμα την πόρτα, αφού ένας στους πέντε, κάποια στιγμή, βάση στατιστικών δεδομένων, πέφτει θύμα βίαιων πράξεων. Ωστόσο το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων, εφησυχάζετε, με την ΠΡΟΣΕΥΧΗ.
Η ωμή βία είναι απρόσμενη, αδυσώπητη και επικίνδυνη. Δείτε γιατί η πρόληψη, η εκπαίδευση και η αυτοπροστασία είναι κρίσιμες.
«Σε Αθλητικό Σύλλογο όλα είναι ευχάριστα και χαρούμενα και ένα γενικό κλίμα ικανοποίησης και αυτοπεποίθησης επικρατεί! Μέχρι να έρθουμε αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα! Εκεί συνειδητοποιούμε, με τον πιο σοκαριστηκό τρόπο, πως οι καταστάσεις δεν είναι έτσι όπως μας έμαθαν και όπως εμείς πιστεύαμε πως θα είναι…»
Η βία και η δύναμη συνδέονται, αλλά δεν είναι το ίδιο. Δείτε πότε η δύναμη γίνεται βία και γιατί η αντίληψη μετρά.
Γιατί γίνονται οι άνθρωποι βίαιοι; Δείτε πώς θυμός, φόβος, εγωισμός, κυριαρχία και κέρδος οδηγούν στη βία.
Περίπου σαράντα χρόνια πριν στην Ελλάδα, αν υπήρχε ένα σημείο «διαφοράς», συνήθως «διακανονίζετο» με ένα θερμότατο αγώνα φωνασκίας που ίσως έληγε σε «ματσόλες» στο δρόμο. Αυτό ήταν τότε…, σήμερα οι διαφορές αυτές μπορεί κάλλιστα να φέρουν και πιστόλια στα ανοικτά.
Από την άλλη, για όσους θέλουν να γίνουν πραγματικοί «γνώστες της τέχνης του πολέμου», το Combatives Group προσφέρει επιπλέον μια περίοδο εκπαίδευσης στις ευρύτερες πτυχές μιας πραγματικής κλασικής πολεμικής τέχνης (μιλάμε για βάθος χρόνου και για εκπαιδευτές εδώ).
«Αναλύοντας τα βιώματα κάθε επιπέδου του Combatives μέχρι το τρίτο, παρατηρεί κανείς νέους ασκητές που ενθουσιάζονται αλλά και να προβληματίζονται. Σε όλους όμως παρατηρείται ότι αναγνωρίζουν την βία καλύτερα και την διαχειρίζονται ολοένα και περισσότερο.»
Πριν μπω σε προπόνηση το αμφισβήτησα περιμένοντας ότι είναι μία από τα ίδια, αλλά δεν άργησα να καταλάβω που ήμουν. Ένα από τα βασικότερα πράγματα που μου τράβηξε την προσοχή ήταν η πρόληψη, καθώς και οι διάφορες συμβουλές που άπτονται της νομικής.
Πως με βοήθησε το combatives να αλλάξω τη ζωή μου; Από πού να ξεκινήσω; Σχεδόν όλα πηγαίνουν καλύτερα! Η προσωπική μου ζωή, η ψυχολογική μου ζωή, η σωματική μου εξέλιξη, η αυτοπεποίθησή μου, κι’ άλλα πολλά!
Ο κόσμος του ΙΔΕΑΤΟΥ είναι πολύ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ από τον κόσμο του ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ διότι ΔΕΝ πονάει, ΔΕΝ στοιχίζει και ΔΕΝ έχει συνέπειες. Όμως, όποιος μπερδέψει τους δύο αυτούς κόσμους…
Δεν υπάρχουν βραβεία ούτε για την πρώτη, ούτε τη δεύτερη ούτε τη τρίτη θέση εδώ. Αρκεί απλώς η αποφυγή ή η επιβίωση απειλητικών καταστάσεων για τη ζωή.
«Ο συνολικός χρόνος από τότε πού είναι περίπου 4 μήνες. Αυτά τα αναφέρω επειδή σ’ αυτόν τον λίγο χρόνο έμαθα σημαντικά πράγματα πού σε καμία πολεμική τέχνη πού έχω ασχοληθεί δεν τα έμαθα ή δεν μου είχαν επισημανθεί.»
«Η Ενασχόλησή μου με το Combatives μου έχει δείξει κάποιες μεγάλες αλήθειες που δεν περίμενα αρχικά. Άρχισα να παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου με άλλο μάτι. Το combatives μπήκε στην καθημερινότητα μου.»
«Στο τέλος όμως ΚΑΘΕ προπόνησης, έβρισκα τον εαυτό μου να γυρνάει σπίτι πιο ΔΥΝΑΤΗ. Πιο ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ. Πιο ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗ. Σε ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΧΡΟΝΟ οι όποιες ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ μου ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ!»
Με ποιά έννοια είναι ο Δόλος κακός και με ποιά όχι; Τι ακριβώς είναι αυτό που διαχωρίζει το πνεύμα με το οποίο χρησιμοποιεί κανείς τον δόλο; Πώς πρέπει να ονομάζεται η ίδια η πράξη του δόλου σε συνθήκες αυτοάμυνας;
Στην αυτοάμυνα δεν αρκεί μόνο η τεχνική ούτε μόνο η δύναμη. Δείτε γιατί η πραγματική αποτελεσματικότητα απαιτεί σώμα, πρόθεση, ετοιμότητα και ρεαλιστική εκπαίδευση.
Στην αυτοάμυνα δεν μετρά η τεχνική τελειότητα, αλλά η λειτουργικότητα υπό πίεση. Δείτε γιατί η τέλεια τεχνική δεν αρκεί σε πραγματικές συνθήκες βίας.
«Το Combatives θα βοηθήσει να ΜΕΙΩΣΕΙΣ το ΧΡΟΝΟ που ΠΑΓΩΝΕΙΣ λόγω ΦΟΒΟΥ. Η αλήθεια είναι ότι ο φόβος δεν φεύγει ποτέ! Όταν φτάσουμε σε αυτή τη κατάσταση, η καταστολή επιβάλλεται άμεσα.»
Οι πολεμικές τέχνες έχουν αξία, αλλά δεν ταυτίζονται με την αυτοάμυνα. Δείτε τι χρειάζεται πραγματικά ο σύγχρονος πολίτης για ασφάλεια, αυτοπροστασία και ρεαλιστική αυτοάμυνα.
«Αυτό που διαπίστωσα είναι ότι όταν βρίσκεται σε ΚΙΝΔΥΝΟ η σωματική σου ακεραιότητα ή ζωή σου, είναι ΣΧΕΔΟΝ ΑΔΥΝΑΤΟΝ να σου «βγει» κάποια ΠΟΛΥΠΛΟΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ την οποία έχεις δουλέψει μέσα στην σχολή.»
«Το να έχεις σχέδιο για την επόμενη κίνησή σου είναι το πλεονέκτημα που θα σε κάνει να παραμείνεις ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ και σίγουρα ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ αν χρειαστεί.»
Πώς διαφέρει το Combatives Group από τους ερασιτέχνες; Γιατί είναι η Αυτοάμυνα Combatives του Combatives Group τόσο διαφορετική από όλες τις άλλες που προσφέρονται στην αγορά;
Είναι το ίδιο αποτελεσματική μια γυναίκα με έναν άνδρα στην αντιμετώπιση ενός άνδρα; Παίζουν ρόλο τα κιλά και η δύναμη αν γνωρίζεις τεχνικές; Δουλεύουν όλες οι τεχνικές για όλους εξίσου καλά; Μήπως είναι μύθος αυτό που λένε στις πολεμικές τέχνες; Και αν είναι πως θα το δοκιμάσω;
Προσφέρει το διαδίκτυο έγκυρες γνώσης γύρω από την πολεμική τέχνη τα μαχητικά αθλήματα ή τα θέματα αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας ή μήπως όχι; Πως μπορεί να σιγουρευτεί κανείς για τέτοιες πληροφορίες αν δεν τις δοκιμάσει με μη συνεργάσιμο αντίπαλο;
Το Combatives συχνά συγκρίνεται με το Krav Maga, το Systema και άλλα σύγχρονα συστήματα μάχης σώμα με σώμα. Όμως η σύγκριση δεν μπορεί να γίνει μόνο με βάση τεχνικές που μοιάζουν εξωτερικά. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι ιστορικό και μεθοδολογικό: ποια συστήματα γεννήθηκαν για πραγματικές συνθήκες πολέμου, ποια εξελίχθηκαν για εμπορική διδασκαλία και ποια διατήρησαν την απλότητα, την αμεσότητα και την αποτελεσματικότητα που χαρακτηρίζει το αυθεντικό Combatives.
Πόσα ατυχή περιστατικά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν ένας από τους εμπλεκομένους έβαζε την ζωή του και την υγεία του πάνω από τον εγωισμό του;
Πόσο σημαντικό είναι να ασχοληθεί κανείς με ένα σύστημα αυτοάμυνας που να είναι απλό και απτό; Γιατί τα πολύπλοκα συστήματα πολεμικών τεχνών δεν έχουν το ίδιο αποτέλεσμα; Πόσα πράγματα χρειάζεται κανείς να μάθει στη πραγματικότητα;
Πόσο ρεαλιστική είναι η εκάστοτε πολεμική τέχνη στο δρόμο; Ποιές τεχνικές «μετράνε» στο δρόμο και ποιές είναι απλώς χορευτικές επιδείξεις; Είναι όλοι το ίδιο ικανοί να εκτελέσουν τέτοια πράγματα; Μήπως χρειάζεται κάτι πιό απλό και «προσγειωμένο»;
Τι άρθρα βρίσκει κανείς όταν κάποιος πληκτρολογήσει την λέξη «ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ»; Γιατί είναι λάθος να εστιάζουν σε τεχνικές; Γιατί όλα αυτά είναι πλασματικά; Γιατί δεν παρατείνεις την εμπλοκή;
Είναι όντως καλυτέρα το προλαμβάνειν παρά το θεραπεύειν; Ποιά είναι η ειδοποιό διαφορά που έχει το Combatives από τις λεγόμενες «μαχητικές και πολεμικές» τέχνες; Πόσοι επιτιθέμενοι μπορεί να υπάρχουν σε μια συμπλοκή και πόσο εκπαιδευμένος είσαι να τους κατατροπώσεις;
Υπάρχει κάποιος στον κόσμο που να μπορεί με βεβαιότητα να πει ότι είναι ικανός να αντιμετωπίσει τον οποιονδήποτε αντίπαλο; Πόσο σημαντική είναι η πρακτική στην εκπαίδευση της αυτοάμυνας με μη συνεργαζόμενους αντιπάλους;
Παίζουν κάποι ρόλο το φύλο και η δύναμη; Είναι πραγματικό ή πλασματικό το θέμα ενός μεγαλόσωμου, δυνατότερο και βαρύτερου επιτιθέμενου; Μήπως η τεχνική τα λύνει αυτά τα προβλήματα; Μήπως κάποιο διαφορετικό σύστημα πολεμικών τεχνών το χειρίζεται πιο επιδέξεια από τα άλλα;
Τι είναι αυτό που ο μέσος πολίτης υστερείται αλλά ο μέσος εγκληματίας έχει περίσσιο; Τι πρέπει να καλλιεργήσει πάνω απ’ όλα ένας άνθρωπος που θέλει να μπορέσει να αμυνθεί; Πόσο πρέπει να ασχοληθεί κανείς για να το κάνει αυτό;
Κατά πόσο είναι η πραγματικότητα διαφορετική από την θεωρία; Μπορεί κανείς να εφαρμόσει στον καθένα στη πραγματικότητα όλα όσα έχει μάθει; Τι γίνεται αν είναι πιο ψηλός, πιο βαρύς, πιο δυνατός; Μήπως είναι πολύ δύσκολο ακόμη και για έναν άνδρα να αμυνθεί;
Είναι δυνατόν να μειώσεις την πιθανότητα να γίνεις θύμα εγκληματικήε ενέργειας; Είσαι ικανός αυτή τη στιγμή να το κάνεις αυτό; Πως γνωρίζεις ότι αυτό που θα κάνεις θα πιάσει τόπο; Το έχεις δοκιμάσει ποτέ με ανθρώπους που αντιστέκονται σθεναρά στις προσπάθειές σου;
Γιατί μαθαίνει ο κόσμος αυτοάμυνα; Μήπως είναι μπερδεμένα τα πράγματα που αφορούν τις πολεμικές τέχνες και την αυτοάμυνα; Μήπως αντιθέτως είναι ξεκάθαρα όταν καταλαβαίνει κανείς την διαφορά; Ποιά είναι αυτή η διαφορά;
Ποιός γονιός θέλει αδύναμα παιδιά; Τι κάνουν για αυτό; Είναι η σωστή προσέγγιση αυτή που επιλέγουν; Μήπως η καλλίτερη ενημέρωση επί του θέματος είναι πιο εποικοδομητική; Μήπως είναι καλλίτερο να μαθαίνουν τις αλήθειες της ζωής από νωρίς;
Υπάρχει λόγος να δώσουμε σκέψη στην πιθανότητα επίθεσης; Και αν μάς συμβεί κάτι τέτοιο, θα είμαστε σε θέση να το αντιμετωπίσουμε; Είμαστε σίγουροι ότι όσα γνωρίζουμε τώρα αρκούν για τέτοια περίπτωση; Πώς το ξέρουμε; Το έχουμε δοκιμάσει πραγματικά ή απλά το νομίζουμε;
Έχουμε ποτέ αναλογιστεί πόσα περιστατικά έχουμε διαβάσει ή ακόμα μας έχουν περιγράψει για «άτυχες» και φρικιαστικές στιγμές που έχουν συμβεί σε φίλους, γνωστούς και ακόμα περισσότερο σε αγνώστους συνανθρώπους μας;
Ποιό είναι σημαντικότερο, το ΤΙ κάνεις, το ΠΩΣ το κάνεις ή το ΓΙΑΤΙ το κάνεις; Πουλάει η αλήθεια ή ο κόσμος προτιμάει να του χαϊδεύουν τα αυτιά πιστεύοντας ότι μπορεί πραγματικά να χειριστεί μια επίθεση; Πρέπει ένας εκπαιδευτής να αφήνει τους μαθητές του να χαλαρώνουν;
Πόσο εφικτό είναι να αντιμετωπίσει κανείς έναν τρελαμένο με μαχαίρι άοπλος ή ακόμη και οπλισμένος; Πραγματικά πιστεύετε ότι ένας οπλισμένος επιτιθέμενος θα σας αφήσει να τον αφοπλίσετε όσο εύκολα δείχνουν οι διάφοροι δάσκαλοι;
Πόσο σημαντικό είναι να βρίσκεσαι σε κατάσταση παρατήρησης και εγρήγορσης; Πόσο σημαντικό είναι να ξέρεις να χειρίζεσαι μια κατάσταση απειλής ή κινδύνου; Πόσα πράγματα δεν λειτουργούν όπως τα έχεις προγραμματίσει; Είσαι προετοιμασμένος να κάνεις κάτι για αυτό;
Τι ακριβώς είναι η «Σωστή Εκπαίδευση Αυτοάμυνας»; Ποίοι την διδάσκουν και ποιοι την ασκούν; Πόσοι εκπαιδευτές και οργανισμοί καλύπτουν τα θεωρητικά στοιχεία της αυτοάμυνας επαρκώς; Που μπορούν να βρεθούν;
Ένα σύστημα που σε μαθαίνει πως να επιβιώνεις στην πραγματικότητα της αστικής ζούγκλας και όχι μόνο κατά την εκπαίδευση.
Υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ της έννοιας «πολεμική τέχνη» και, της έννοιας «τέχνη του πολέμου»;
Πόσο χρόνο χρειάζεται κανείς πραγματικά να μάθει αυτοάμυνα; Τι θα μάθει που μπορεί να τον βοηθήσει σε πραγματικές συνθήκες συμπλοκής; Είναι το ίδιο με το να μαθαίνει κανείς πολεμικές τέχνες;
Είστε προετοιμασμένοι για τον κατακλυσμό συναισθημάτων που θα δεχτείτε σε μια επίθεση; Πόση εξάσκηση έχετε κάνει να δαμάσετε τον εγωισμό σας; Πόση εξάσκηση έχετε κάνει να προετοιμαστείτε για την βία του δρόμου ή του σπιτιού σας;
Γιατί οι γυναίκες να είναι σχεδόν πάντα τα μεγάλα θύματα της βίας; Γιατί τα στατιστικά δείχνουν αυξημένα περιστατικά οικογενειακής και εξωγενούς βίας προς γυναίκες; Τι κάνουν οι γυναίκες για αυτό το πρόβλημα; Γιατί δεν λαμβάνουν τα μέτρα τους όπως οφείλουν για να προστατευτούν;
Ποιά είναι η κατηγορία “Open”; Ποίοι είναι οι πιθανοί αντίπαλοι και ποίοι οι κανόνες; Πόσο σημαντικές είναι οι Μαλακές Δεξιότητες; Γιατί είναι τόσο σημαντικό να τις μάθουμε; Γιατί διαφέρει το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα του Combatives Group από οποιοδήποτε άλλο;
Πόσο σημαντικό είναι κάποιος να έχει έστω βασικές γνώσεις αυτοάμυνας; Πόσο σημαντική είναι η Ρεαλιστική Εκπαίδευση Αυτοάμυνας; Γιατί οι τεχνικές μόνο δεν μετράνε; Είναι σωστό να μην πιέζονται πραγματικά σε προπονήσεις οι γυναίκες;
Πρακτικά, η αυτοάμυνα είναι βία, αλλά πόση βία μπορούμε να ασκήσουμε; Τι είναι η Εκτίμηση Κινδύνου; Πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε πως να πραγματοποιήσουμε σωστή Εκτίμηση Κινδύνου; Τι σχέση έχει αυτό με τη βία;
Είναι οι πολεμικές τέχνες τα μαχητικά αθλήματα κλπ ισοδύναμα με την Αυτοάμυνα; Είναι σωστό να θεωρεί ο κόσμος ότι αν τύχει κάτι στο δρόμο, η γνώση μιας οποιασδήποτε πολεμικής τέχνης αρκεί και καλύπτει; Μήπως προκύπτουν άλλα δεδομένα στην αντιμετώπιση των βίαιων καταστάσεων;
Το Combatives δημιουργήθηκε από ανθρώπους που πολέμησαν για ανθρώπους που θα πολεμήσουν. Σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις, το μάτι μου διέκρινε όπλο στο χέρι ενός ανθρώπου ο οποίος το έκρυβε με τον σχηματισμό των χεριών του. Στο Combatives υπάρχει ελεύθερη άσκηση, από τα πρώτα επίπεδα και ειδικά στα πιο προχωρημένα επίπεδα
Πόσο σημαντική είναι η νοοτροπία σε μια συμπλοκή; Είναι δυνατόν να γνωρίζουμε εκ των προτέρων τις δυνατότητες και τις προθέσεις ενός αγνώστου; Πόσο σημαντικό είναι να στήσουμε το πεδίο μάχης; Ποιά είναι τα σημαντικότερα στοιχεία μιας καλά στημένης άμυνας;
Θα ήθελα με λίγες λέξεις, να διατυπώσω τις σκέψεις μου για το Σύστημα Αυτοπροστασίας και Αυτοάμυνας Combatives… Απλό, Βάρβαρο, Γρήγορο, Ολοκληρωτικό και άκρως Αποτελεσματικό.
Στηρίζεσαι στις ικανότητές σου ή όσα λέγονται για το σύστημα που μαθαίνεις; Μπορείς να κάνεις όσα κάνει ο εκπαιδευτής σου; Έχεις μάθει τίποτα που να σου εμπνέει αυτοπεποίθηση; Πόσο αποτελεσματικός νιώθεις; Έχεις κερδίσει τίποτα από όλο αυτό; Έχει αλλάξει τίποτα σε σένα ή στον τρόπο σκέψης σου;
Τί πρέπει να λες στον εαυτό σου πριν την συμπλοκή και ποιές είναι οι πιθανές συνέπειες μιας συμπλοκής, τόσο για τον επιτιθέμενο όσο και για το θύμα;
Μπορεί μια μικρόσωμη γυναίκα να χτυπήσει με την ίδια δύναμη που χτυπάει ένας άνδρας; Και αν «Ναι» κατά πόσο; Είναι δυνατόν η σωστή κινησιολογία να συμβάλλει στο βάρος και διείσδυση ενός χτυπήματος;
Λένε τίποτα οι μαύρες ζώνες και οι τίτλοι στη πραγματικότητα του δρόμου; Μήπως ενδιαφέρεται ο επιτιθέμενος αν έχεις τέτοια όταν σκοπεύει να σε σκοτώσει; Χρειάζεται να είναι κανείς εκπαιδευμένος σε πολεμικές τέχνες για να μπορέσει να προστατευτεί ή να αμυνθεί;
Αυτοάμυνα ή αυτοπροστασία; Δείτε γιατί η αυτοπροστασία προηγείται της αυτοάμυνας και γιατί η πρόληψη είναι ανώτερη από τη σύγκρουση.
Η αθλητική συμπεριφορά σε συνθήκες «πραγματικής εμπλοκής» πιθανότατα θα αποβεί μοιραία και είναι ευθύνη του δασκάλου, όχι να «πουλάει», αλλά να εμπεδώσει αυτή τη πραγματικότητα, για να μην υπάρχουν θύματα.
Στην πραγματικότητα, ελάχιστες από τις επονομαζόμενες Πολεμικές Τέχνες υπήρξαν ποτέ πολεμικές. Οι μεγάλη πλειοψηφία είναι δημιούργημα σχολών που δημιουργήθηκαν το πολύ πριν περίπου 100-150 χρόνια και δεν έχουν δοκιμαστεί ποτέ σε πεδίο μάχης.
Υπάρχει ένα λεπτό όριο μεταξύ νόμιμης αυτοάμυνας και επιβίωσης, που είναι πολύ εύκολο να ξεπεραστεί όταν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για τη ζωή τη δική μας ή της οικογένειας μας.
Είναι η διδασκαλία χρήσης Μαχαιριού σε Αθλητικόυς Συλλόγους θεμιτή; Οι Αθλητές δάσκαλοι που έμαθαν όσα έμαθαν; Πως τα δοκίμασαν; Που τα δοκίμασαν; Σε ποιόν τα δοκίμασαν; Σε ποιες συμπλοκές τα χρησιμοποίησαν; Και τέλος, Γιατί δεν έμαθαν για αυτό οι Αρχές;
Ποιά κοινά έχει το Σύστημα Αυτοάμυνας Combatives με πολεμικές τέχνες; Ποιες διαφορές το κάνουν να ξεχωρίζει; Τι είναι τα σημαντικότερα πράγματα που διδάσκονται σε Αίθουσες Ασκήσης Combatives;
Από που προέρχονται οι αρχές, η φιλοσοφία, η μεθοδολογία και οι εφαρμογές του Combatives; Πόσο σκληρές είναι οι προπονήσεις; Τι είναι η Ενεργητική Προστασία του Συστήματος Combatives; Πώς λειτουργεί η ενεργητική προστασία του συστήματος;
Η επιλογή σχολής αυτοπροστασίας δεν πρέπει να γίνεται με βάση γνώμες, εντυπωσιακές διαφημίσεις ή φαντασιώσεις γύρω από όπλα και «μυστικά συστήματα». Πρέπει να ξεκινά από τις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου, την καθημερινότητά του, τη νομιμότητα και την ποιότητα του δασκάλου.
Τι είναι το Combatives; Άλλο ένα σύστημα πολεμικών τεχνών; Αν όχι, πώς διαφέρει; Μάθετε περισσότερα σε αυτό το άρθρο, μην αφήσετε τίποτα! Διαβάστε όλα τα κεφάλαια από την αρχή μέχρι το τέλος!
Λίγα χρόνια μετά, οικογενειάρχης πλέον με ένα μικρό παιδί, ασχολήθηκα και με τα Combatives. Στα πρώτα κιόλας πρακτικά αλλά και θεωρητικά μαθήματα μου έρχονταν συνεχώς στο μυαλό εκείνη η βραδιά. Μα πόσα απανωτά λάθη είχα κάνει!
Ξεκίνησα στα 40 μου τα COMBATIVES. Πόσο έτοιμος είσαι; Τι εφόδια έχεις; Έχεις φυσική κατάσταση; Έχεις πνευμονία; Έχεις δύναμη; Νοοτροπία μήπως; Τι από όλα αυτά έχεις δοκιμάσει;
Μια εκδηλούμενη επίθεση ποτέ δεν εξελίσσεται όπως την φαντάζεται ο αμυνόμενος, υπάρχει χάος στο τι μπορεί να συμβεί. Στη πραγματικότητα ο αμυνόμενος καλείται να «ΠΡΟΒΛΕΨΕΙ» τον τρόπο επίθεσης του επιτιθέμενου και να αντιδράσει εγκαίρως και αποτελεσματικά.
Για την ακρίβεια δε βρίσκω τίποτε όμορφο στο combatives αλλά δεν μπορώ να μην παραδεχθώ πως είναι απόλυτα αποτελεσματικό και αυτό άλλωστε είναι το ζητούμενο, πρέπει όμως να ομολογήσω πως μέσα σε λίγους μήνες ένας μαθητής combatives, γίνεται ένας υπολογίσιμος αντίπαλος.
Τα μαχητικά αθληματα μπορούν να σε σώσουν σε μια δύσκολη κατάσταση ή είναι μύθος όλα αυτά που πωλούνται από αθλητικούς συλλόγους πολεμικών τεχνών;
Οι πολεμικές τέχνες και η αυτοάμυνα δεν είναι απαραίτητα το ίδιο πράγμα. Η τέχνη, το άθλημα, η αυτοπροστασία και η επιβίωση έχουν διαφορετικό σκοπό, πλαίσιο και δοκιμή. Η πραγματική ερώτηση δεν είναι αν μια τεχνική φαίνεται ωραία, αλλά αν λειτουργεί όταν υπάρχει φόβος, πίεση, αντίσταση και πραγματικός κίνδυνος.
Οι πολεμικές τέχνες και η αυτοάμυνα δεν είναι απαραίτητα το ίδιο πράγμα. Η τέχνη, το άθλημα, η αυτοπροστασία και η επιβίωση έχουν διαφορετικό σκοπό, πλαίσιο και δοκιμή. Η πραγματική ερώτηση δεν είναι αν μια τεχνική φαίνεται ωραία, αλλά αν λειτουργεί όταν υπάρχει φόβος, πίεση, αντίσταση και πραγματικός κίνδυνος.
Οι σημερινές «Πολεμικές Τέχνες» είναι πράγματι πολεμικές ή λειτουργούν περισσότερο ως μαχητικά αθλήματα και συστήματα αυτοβελτίωσης; Το άρθρο εξηγεί τη διαφορά ανάμεσα σε πολεμικές τέχνες, CQC, άοπλη μάχη, αυτοπροστασία και πραγματική αυτοάμυνα για πολίτες.
Η ταχύτητα στην αυτοάμυνα δεν είναι μόνο φυσική ταχύτητα. Είναι γρήγορη αναγνώριση, απόφαση, πρωτοβουλία, εφαρμογή και διαφυγή.
Η μάχη σώμα με σώμα δεν είναι μόνο θέμα τεχνικής. Απαιτεί δύναμη, αντοχή, ταχύτητα, ψυχική ετοιμότητα και ρεαλιστική σωματική προετοιμασία.
Η βία δεν είναι μόνο σωματική δύναμη ή καυγάς. Δείτε τους τύπους, τα επίπεδα, τους στόχους και την κλιμάκωση της βίας μέσα από τη ρεαλιστική οπτική του Combatives Group.
Το φαινόμενο Ντάνινγκ-Κρούγκερ εξηγεί γιατί πολλοί υπερεκτιμούν την ικανότητά τους στην αυτοάμυνα και στη βία. Δείτε γιατί το «το έχω» μπορεί να είναι επικίνδυνη ψευδαίσθηση.
Είναι οι πολεμικές τέχνες πράγματι πολεμικές ή μήπως έχουν «ευνουχιστεί» ή μήπως δεν ήταν ποτέ πολεμικές σε τίποτα αλλά μόνο όνομα; Με τι πνεύμα και σκοπό διδάσκονται σήμερα; Άλλαξε τίποτα;
Με την αποστολή της φόρμας συμμετοχής στο σεμινάριο, δηλώνω ότι συμφωνώ με τους όρους και τις προϋποθέσεις που παρατίθενται εδώ:
Πληρωμή σεμιναρίου:
Οι πληρωμές συμμετοχής θα καταβάλλονται τουλάχιστον 24 ώρες πριν την έναρξη του σεμιναρίου στη γραμματεία ή μέσω Paypal μέσω του ακόλουθου συνδέσμου (πληρωμή σεμιναρίου), στη διοργανώτρια εταιρεία Ανθρώπινη Ανάπτυξη ΑΜΚΕ – Human Development NPO. Μη πληρωμένες αιτήσεις θα θεωρηθούν άκυρες.
Η απόδειξη πληρωμής θα σταλεί ηλεκτρονικά στο δηλωμένο e-mail μετά το πέρας του σεμιναρίου. Πλήρης επιστροφή του καταβληθέντος ποσού γίνεται για ακυρώσεις συμμετοχής τουλάχιστον 24 ώρες πριν την έναρξη του σεμιναρίου. Η ακύρωση πρέπει να γίνει ηλεκτρονικά με σχετικό email ή τηλεφωνικά.
Η ακύρωση πρέπει να γίνει ηλεκτρονικά, μέσω της Φόρμας Ακύρωσης Συμμετοχής. Εναλλακτικά, καλέστε μας στο 210.80.47.244, εγκαίρως. Θυμηθείτε ότι η γραμματεία λειτουργεί καθημερινές, από τις 10:00 έως τις 16:00.
