Το μόλις αρκετό αρκεί
Η λέξη «επιθετικότητα» είναι επικίνδυνη όταν παρεξηγείται. Στον χώρο της αυτοάμυνας μπορεί εύκολα να ακουστεί σαν πρόσκληση στη βία, στην υπερβολή ή στην εκδικητική συμπεριφορά. Δεν είναι αυτό το νόημα που μας ενδιαφέρει εδώ.
Στο Combatives Group, η επιθετικότητα ως χαρακτηριστικό δεν σημαίνει ότι ξεκινάμε βία. Δεν σημαίνει ότι ψάχνουμε σύγκρουση. Δεν σημαίνει ότι χτυπάμε επειδή θυμώσαμε, επειδή προσβληθήκαμε ή επειδή θέλουμε να αποδείξουμε κάτι. Η έναρξη βίας απαγορεύεται και, σε επίπεδο αυτοπροστασίας, είναι συνήθως ένδειξη αποτυχίας κρίσης.
Η επιθετικότητα που έχει θέση στην αυτοάμυνα είναι αμυντική, περιορισμένη, αναγκαία και ελεγχόμενη. Εμφανίζεται μόνο όταν η απειλή έχει γίνει άμεση, όταν η αποφυγή και η διαφυγή δεν είναι πλέον διαθέσιμες ή όταν η κατάσταση απαιτεί άμεση προστασία από σοβαρή βλάβη. Ακόμη και τότε, ο σκοπός δεν είναι η τιμωρία του άλλου. Ο σκοπός είναι να σταματήσει η άμεση απειλή και να δημιουργηθεί ευκαιρία διαφυγής.
Με απλά λόγια: στην αυτοάμυνα δεν χρησιμοποιούμε περισσότερη δύναμη από όση χρειάζεται. Όμως όταν η χρήση δύναμης είναι πραγματικά αναγκαία, δεν μπορεί να είναι μισή, αβέβαιη ή διακοσμητική. Πρέπει να είναι αρκετή για να σταματήσει την απειλή. Ούτε λιγότερη, γιατί τότε μπορεί να αποτύχει. Ούτε περισσότερη, γιατί τότε μπορεί να περάσει σε υπερβολή.
Αυτό εννοούμε με τη φράση:
Το μόλις αρκετό αρκεί.
Η σύντομη απάντηση
Η επιθετικότητα στην αυτοάμυνα είναι η ελεγχόμενη, αποφασιστική και αναγκαία ένταση που χρησιμοποιείται μόνο όταν υπάρχει άμεση απειλή και δεν υπάρχει ασφαλέστερη επιλογή. Δεν είναι θυμός, εκδίκηση ή διάθεση για σύγκρουση. Είναι η ικανότητα να ενεργεί κανείς αρκετά δυναμικά ώστε να σταματήσει μια πραγματική απειλή, αλλά και αρκετά ελεγχόμενα ώστε να σταματήσει μόλις η απειλή παύσει.
Η επιθετικότητα χωρίς αυτοκυριαρχία είναι επικίνδυνη. Η αυτοκυριαρχία χωρίς ικανότητα δράσης μπορεί να γίνει παθητικότητα. Η αποτελεσματική αυτοάμυνα χρειάζεται και τα δύο: αρκετή αποφασιστικότητα για να προστατευτείτε και αρκετό έλεγχο για να μη γίνετε εσείς ο επιτιθέμενος.
Για τον πολίτη, ο στόχος δεν είναι να «κερδίσει» μια μάχη. Ο στόχος είναι να επιβιώσει, να προστατευτεί, να φύγει και να παραμείνει μέσα στα νόμιμα όρια. Γι’ αυτό η σωστή επιθετικότητα στην αυτοάμυνα μετριέται πάντα με βάση την απειλή, την αναγκαιότητα και τη δυνατότητα διαφυγής.
Αυτό το άρθρο είναι για εσάς αν…
Αυτό το άρθρο είναι για όσους δυσκολεύονται να καταλάβουν πώς μπορεί η επιθετικότητα να είναι ταυτόχρονα απαραίτητη και επικίνδυνη στην αυτοάμυνα. Είναι για τον άνθρωπο που αντιλαμβάνεται ότι σε μια πραγματική απειλή η παθητικότητα μπορεί να κοστίσει, αλλά δεν θέλει να εκπαιδευτεί σε μια νοοτροπία ανεξέλεγκτης βίας.
Είναι επίσης για όσους πιστεύουν ότι η αυτοάμυνα είναι θέμα «να δείξω στον άλλον ποιος είμαι». Αυτή η νοοτροπία δεν είναι αυτοάμυνα. Είναι εγωισμός και μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμούς, νομικές συνέπειες και κλιμάκωση που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Η πραγματική αυτοάμυνα χρειάζεται αποφασιστική δράση, αλλά όχι απώλεια ελέγχου.
Τι θα μάθετε
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε γιατί η επιθετικότητα, όταν χρησιμοποιείται σωστά, είναι αναγκαίο χαρακτηριστικό της αυτοάμυνας, αλλά μόνο μέσα σε συγκεκριμένα όρια. Θα εξηγήσουμε γιατί ο νόμος δεν επιτρέπει την έναρξη βίας, γιατί η δύναμη πρέπει να είναι ανάλογη της απειλής και γιατί η συνέχιση της βίας αφού η απειλή έχει σταματήσει μπορεί να μετατρέψει τον αμυνόμενο σε επιτιθέμενο.
Θα δούμε επίσης γιατί η επιθετικότητα δεν πρέπει να συγχέεται με τον θυμό. Ο θυμός θολώνει. Η εκδίκηση παρασύρει. Η υπερβολή δημιουργεί προβλήματα. Η σωστή αμυντική επιθετικότητα είναι ψυχρή, σύντομη, αναγκαία και προσανατολισμένη στη διαφυγή.
Βασικά σημεία
- Η έναρξη βίας δεν είναι αυτοάμυνα. Αυτοάμυνα υπάρχει όταν υπάρχει άμεση και άδικη απειλή που απαιτεί προστατευτική αντίδραση.
- Η αμυντική επιθετικότητα πρέπει να είναι ανάλογη της απειλής. Το ζητούμενο είναι να σταματήσει ο κίνδυνος, όχι να τιμωρηθεί ο άλλος.
- Όταν η απειλή σταματήσει, πρέπει να σταματήσει και η χρήση δύναμης. Η συνέχιση μπορεί να δημιουργήσει σοβαρές νομικές και ηθικές συνέπειες.
- Η σωστή επιθετικότητα δεν είναι ανεξέλεγκτη αγριότητα. Είναι ελεγχόμενη αποφασιστικότητα υπό πίεση.
- Ο στόχος της πολιτικής αυτοάμυνας είναι η προστασία και η διαφυγή, όχι η νίκη, η κυριαρχία ή η εκδίκηση.
- Το «μόλις αρκετό» σημαίνει αρκετή δύναμη για να σταματήσει η απειλή, αλλά όχι περισσότερη από όση απαιτείται.
Εισαγωγή: Η δύσκολη λέξη «επιθετικότητα»
Η επιθετικότητα είναι από τις πιο παρεξηγημένες έννοιες στην αυτοάμυνα. Αν την αφαιρέσουμε τελείως, καταλήγουμε σε μια εκπαίδευση που μπορεί να κάνει τον άνθρωπο ευγενικό, αλλά όχι λειτουργικό όταν απειλείται. Αν την αφήσουμε ανεξέλεγκτη, καταλήγουμε σε μια εκπαίδευση που τροφοδοτεί εγωισμό, υπερβολή και πιθανές νομικές συνέπειες.
Η ισορροπία είναι δύσκολη, αλλά απαραίτητη. Ο μέσος πολίτης δεν εκπαιδεύεται για να γίνει βίαιος άνθρωπος. Εκπαιδεύεται για να μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό του όταν όλα τα προηγούμενα στάδια έχουν αποτύχει. Η επίγνωση περιβάλλοντος, η αποφασιστικότητα, η αποφυγή, η απόσταση, η φωνή, η αποκλιμάκωση και η απόδραση προηγούνται. Η σωματική δράση είναι έσχατη επιλογή, όχι πρώτη επιλογή.
Όμως, όταν αυτή η έσχατη επιλογή γίνει πραγματικά αναγκαία, δεν μπορεί να εφαρμοστεί διστακτικά. Η μισή αντίδραση μπορεί να μη σταματήσει την απειλή. Η αδύναμη ή ασαφής δράση μπορεί να δώσει στον επιτιθέμενο περισσότερο χρόνο, περισσότερη αυτοπεποίθηση και μεγαλύτερη ευκαιρία να συνεχίσει. Γι’ αυτό η επιθετικότητα, ως αμυντικό χαρακτηριστικό, πρέπει να υπάρχει.
Το θέμα είναι να υπάρχει στο σωστό μέτρο.
Η έναρξη βίας δεν είναι αυτοάμυνα
Το πρώτο και σημαντικότερο σημείο είναι απλό: η αυτοάμυνα δεν ξεκινά με εμάς να αρχίζουμε τη βία. Αν εμείς προκαλούμε, πιέζουμε, απειλούμε, επιτιθέμεθα ή κλιμακώνουμε συνειδητά μια κατάσταση, τότε δεν μιλάμε πλέον καθαρά για αυτοάμυνα. Μιλάμε για συμμετοχή σε σύγκρουση.
Αυτός είναι ένας λόγος που στο Combatives Group δίνεται τόση σημασία στην αυτοπροστασία πριν από τη σωματική δράση. Αν μπορούμε να απουσιάσουμε από τον κίνδυνο, απουσιάζουμε. Αν μπορούμε να αποφύγουμε, αποφεύγουμε. Αν μπορούμε να φύγουμε, φεύγουμε. Αν μπορούμε να αποκλιμακώσουμε χωρίς να βάλουμε τον εαυτό μας σε μεγαλύτερο κίνδυνο, το κάνουμε.
Η χρήση δύναμης αρχίζει να έχει θέση μόνο όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη προστασίας. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι η επίθεση έχει ήδη ξεκινήσει ή ότι η απειλή είναι τόσο άμεση ώστε η καθυστέρηση θα έκανε την προστασία αδύνατη. Ακόμη και τότε, η γραμμή είναι λεπτή και χρειάζεται σοβαρή εκπαίδευση, επειδή η αυτοάμυνα θα κριθεί πάντα μέσα στις συγκεκριμένες περιστάσεις.
Η επιθετικότητα λοιπόν δεν είναι άδεια έναρξης βίας. Είναι ικανότητα άμεσης προστατευτικής δράσης όταν η απειλή έχει κάνει τη δράση αναγκαία.
Η δύναμη πρέπει να είναι ανάλογη της απειλής
Στην αυτοάμυνα, το μέτρο έχει τεράστια σημασία. Δεν αρκεί να πούμε «κινδύνευσα» και να θεωρήσουμε ότι όλα επιτρέπονται. Η αντίδραση πρέπει να σχετίζεται με το είδος, την ένταση, την αμεσότητα και τη σοβαρότητα της απειλής.
Αν κάποιος σας προσβάλλει λεκτικά, δεν δικαιολογείται να απαντήσετε με σωματική βία. Αν κάποιος σπρώξει και μπορείτε να απομακρυνθείτε χωρίς περαιτέρω κίνδυνο, η συνέχιση της σύγκρουσης μπορεί να γίνει πρόβλημα. Αν όμως υπάρχει άμεση σοβαρή απειλή για τη σωματική σας ακεραιότητα, τότε η ανάγκη προστασίας είναι διαφορετική.
Το δύσκολο στην πραγματική ζωή είναι ότι οι άνθρωποι δεν έχουν πάντα χρόνο για καθαρή, ψύχραιμη ανάλυση. Γι’ αυτό η εκπαίδευση πρέπει να καλλιεργεί κρίση πριν από το περιστατικό. Ο ασκούμενος πρέπει να μάθει να αξιολογεί επίπεδα απειλής, απόσταση, δυνατότητα διαφυγής, ύπαρξη τρίτων, πιθανότητα όπλου, αριθμό ατόμων και τη δική του κατάσταση. Όσο καλύτερα έχει εκπαιδευτεί σε αυτά, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να αντιδράσει είτε υπερβολικά είτε ανεπαρκώς.
Το ζητούμενο δεν είναι η μέγιστη δυνατή βία. Είναι η αναγκαία και επαρκής δράση.
Όταν η απειλή σταματήσει, σταματάτε
Ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία στην αυτοάμυνα είναι το πότε σταματά η χρήση δύναμης. Πολλοί άνθρωποι σκέφτονται μόνο την έναρξη: πότε έχω δικαίωμα να αμυνθώ; Όμως εξίσου σημαντικό είναι το τέλος: πότε πρέπει να σταματήσω;
Η απάντηση είναι σαφής σε επίπεδο αρχής: όταν η άμεση απειλή έχει σταματήσει, πρέπει να σταματήσει και η χρήση δύναμης. Αν ο άλλος δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει, αν έχει απομακρυνθεί, αν έχει πάψει να αποτελεί άμεσο κίνδυνο ή αν έχει δημιουργηθεί ευκαιρία ασφαλούς διαφυγής, τότε η συνέχιση της βίας μπορεί να μετατρέψει τον αμυνόμενο σε επιτιθέμενο.
Αυτό είναι δύσκολο ψυχολογικά. Όταν ο άνθρωπος φοβηθεί, όταν δεχτεί επίθεση ή όταν νιώσει ότι κινδύνεψε, μπορεί να θέλει να συνεχίσει μέχρι να νιώσει απόλυτη ασφάλεια ή να εκτονώσει τον θυμό του. Εκεί ακριβώς χρειάζεται αυτοκυριαρχία. Η αυτοάμυνα δεν είναι εκτόνωση. Δεν είναι τιμωρία. Δεν είναι «να του δώσω να καταλάβει». Είναι προστασία.
Η ικανότητα να σταματάτε είναι εξίσου σημαντική με την ικανότητα να δράτε.
Η επιθετικότητα δεν είναι θυμός
Ο θυμός είναι κακός οδηγός στην αυτοάμυνα. Μπορεί να δώσει ενέργεια, αλλά θολώνει την κρίση. Μπορεί να κάνει τον άνθρωπο να μπει σε σύγκρουση που μπορούσε να αποφύγει. Μπορεί να τον κάνει να συνεχίσει ενώ έπρεπε να σταματήσει. Μπορεί να μετατρέψει την προστασία σε εκδίκηση.
Η αμυντική επιθετικότητα που καλλιεργείται σε σοβαρή εκπαίδευση δεν βασίζεται στον θυμό. Βασίζεται στην απόφαση. Η διαφορά είναι τεράστια. Ο θυμωμένος άνθρωπος θέλει να ανταποδώσει. Ο αποφασισμένος άνθρωπος θέλει να επιβιώσει και να φύγει. Ο θυμωμένος άνθρωπος βλέπει τον άλλον ως αντικείμενο εκδίκησης. Ο αποφασισμένος άνθρωπος βλέπει την απειλή ως πρόβλημα που πρέπει να σταματήσει αρκετά ώστε να διαφύγει.
Αυτός είναι ο λόγος που η επιθετικότητα πρέπει να εκπαιδεύεται μαζί με την ψυχραιμία. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, η σωστή αμυντική επιθετικότητα δεν είναι συναισθηματική έκρηξη. Είναι ελεγχόμενη ένταση. Είναι πράξη με σκοπό, όχι ξέσπασμα.
Στην αυτοάμυνα, η ψυχρότητα είναι συχνά πιο χρήσιμη από την οργή.
Το μόλις αρκετό δεν σημαίνει λίγο
Η φράση «το μόλις αρκετό αρκεί» μπορεί να παρεξηγηθεί. Δεν σημαίνει ότι η αμυντική δράση πρέπει να είναι αδύναμη. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε κάτι συμβολικό, ελπίζοντας ότι ο επιτιθέμενος θα σταματήσει από ευγένεια. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να υποτιμήσουμε τη σοβαρότητα της απειλής.
Σημαίνει ότι η δράση πρέπει να είναι αρκετή για τον σκοπό της. Αν ο σκοπός είναι να σταματήσει άμεση απειλή και να δημιουργηθεί ευκαιρία διαφυγής, τότε η δύναμη πρέπει να είναι επαρκής για αυτό. Αν είναι λιγότερη, μπορεί να αποτύχει. Αν είναι περισσότερη, μπορεί να γίνει υπερβολή.
Αυτή είναι η λεπτή ισορροπία της πολιτικής αυτοάμυνας. Από τη μία πλευρά, δεν μπορείτε να είστε τόσο διστακτικοί ώστε να αφήσετε την απειλή να συνεχιστεί. Από την άλλη, δεν μπορείτε να χρησιμοποιείτε τη λέξη «αυτοάμυνα» ως κάλυψη για ανεξέλεγκτη βία. Η σωστή εκπαίδευση πρέπει να διδάσκει και τα δύο: επάρκεια και μέτρο.
Το μόλις αρκετό δεν είναι λίγο. Είναι όσο χρειάζεται.
Η αμυντική δράση πρέπει να αλλάζει τη δυναμική
Όταν η απειλή είναι άμεση και η σωματική αυτοάμυνα είναι αναγκαία, η δράση πρέπει να αλλάξει τη δυναμική της κατάστασης. Ο επιτιθέμενος έχει ήδη επιλέξει να κινηθεί προς τη βία. Αν ο αμυνόμενος αντιδρά με σύγχυση, μισή πρόθεση ή αδύναμη εφαρμογή, μπορεί να μην αλλάξει τίποτα ουσιαστικό.
Ο σκοπός της αμυντικής δράσης είναι να διακόψει την επίθεση, να χαλάσει την πρόθεση ή τη δυνατότητα συνέχισης και να δημιουργήσει χρόνο για διαφυγή. Αυτό δεν απαιτεί «μάχη» με την αθλητική έννοια. Δεν απαιτεί ανταλλαγή. Δεν απαιτεί παραμονή. Απαιτεί μια σύντομη, καθαρή και λειτουργική ενέργεια που να υπηρετεί τον σκοπό της προστασίας.
Στο παλιό λεξιλόγιο θα λέγαμε ότι η δράση πρέπει να είναι απλή, γρήγορη και ολοκληρωτική. Στο δημόσιο και πολιτικό πλαίσιο της αυτοάμυνας, πρέπει να προσθέσουμε το σημαντικότερο: πρέπει να είναι αναγκαία, ανάλογη και να σταματά μόλις ο σκοπός επιτευχθεί.
Η επιθετικότητα χωρίς αυτά τα όρια δεν είναι αυτοάμυνα. Είναι κίνδυνος.
Η προληπτική στιγμή είναι νομικά λεπτή
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η απειλή δεν έχει ακόμη εκδηλωθεί πλήρως, αλλά όλα δείχνουν ότι η επίθεση είναι άμεση. Κάποιος κλείνει απόσταση, αγνοεί σαφή όρια, υιοθετεί επιθετική στάση, κινείται με τρόπο που καθιστά την καθυστέρηση επικίνδυνη ή δημιουργεί συνθήκη στην οποία η αναμονή μπορεί να αφαιρέσει κάθε δυνατότητα προστασίας.
Αυτό είναι ένα από τα πιο δύσκολα σημεία στην αυτοάμυνα. Η γραμμή ανάμεσα στην πρόληψη και στην πρόκληση είναι λεπτή. Γι’ αυτό δεν αρκούν γενικές συμβουλές τύπου «χτύπα πρώτος». Τέτοιες συμβουλές είναι επικίνδυνες, απλοϊκές και συχνά νομικά καταστροφικές.
Η σωστή εκπαίδευση πρέπει να μαθαίνει τον άνθρωπο να αναγνωρίζει την αμεσότητα της απειλής, να χρησιμοποιεί φωνή, απόσταση, όρια και απομάκρυνση όπου υπάρχουν, και να καταλαβαίνει πότε η καθυστέρηση θα τον αφήσει χωρίς επιλογή. Ακόμη και τότε, η δράση πρέπει να εξηγείται ως αναγκαία προστασία, όχι ως επιλογή επίθεσης.
Η προληπτική σωματική δράση δεν είναι θέμα εγωισμού. Είναι θέμα εξαιρετικών περιστάσεων, άμεσης απειλής και σοβαρής κρίσης.
Η επιθετικότητα πρέπει να συνδέεται με διαφυγή
Το πιο καθαρό μέτρο της σωστής αμυντικής επιθετικότητας είναι η διαφυγή. Αν η δράση σας δεν υπηρετεί την έξοδο από τον κίνδυνο, πρέπει να εξεταστεί πολύ προσεκτικά. Μένω για να τιμωρήσω; Μένω για να κερδίσω; Μένω για να αποδείξω; Μένω επειδή θυμώσα; Αυτά δεν είναι κριτήρια αυτοάμυνας.
Ο στόχος του πολίτη είναι να φύγει από την απειλή. Αν η σωματική δράση δημιουργήσει ένα παράθυρο χρόνου, αυτό το παράθυρο πρέπει να χρησιμοποιηθεί για απομάκρυνση. Η παραμονή στον χώρο μετά την εξουδετέρωση της άμεσης απειλής αυξάνει τον κίνδυνο νέας εμπλοκής, την πιθανότητα παρουσίας τρίτων, τη σύγχυση των μαρτύρων και το νομικό βάρος της κατάστασης.
Η επιθετικότητα χωρίς έξοδο γίνεται εύκολα σύγκρουση. Η επιθετικότητα με σκοπό τη διαφυγή παραμένει πιο κοντά στην ουσία της αυτοάμυνας.
Στην πολιτική αυτοπροστασία, δεν μας ενδιαφέρει να μείνουμε όρθιοι πάνω από τον άλλον. Μας ενδιαφέρει να φύγουμε όρθιοι προς την ασφάλεια.
Αρκετή ένταση, όχι περισσότερη
Στην πράξη, το ερώτημα δεν είναι «πόσο σκληρός μπορώ να γίνω;» Το σωστό ερώτημα είναι «πόση ένταση απαιτείται για να σταματήσει αυτή η απειλή και να φύγω;» Αυτή η διαφορά αλλάζει όλη τη νοοτροπία.
Η πρώτη ερώτηση οδηγεί σε εγωισμό. Η δεύτερη οδηγεί σε μέτρο. Η πρώτη ψάχνει κυριαρχία. Η δεύτερη ψάχνει ασφάλεια. Η πρώτη μπορεί να τροφοδοτήσει υπερβολή. Η δεύτερη κρατά την αυτοάμυνα στο σωστό πλαίσιο.
Το «αρκετό» δεν είναι σταθερή ποσότητα. Εξαρτάται από την απειλή, τον χώρο, την ηλικία, το μέγεθος, τη δύναμη, τον αριθμό των ατόμων, την πιθανότητα όπλου, τη δυνατότητα διαφυγής και τις συνθήκες. Γι’ αυτό δεν μπορεί να διδαχθεί σοβαρά με απόλυτες συνταγές. Χρειάζεται κρίση, σενάρια, προσομοιώσεις και ανατροφοδότηση.
Η επιθετικότητα που δεν εκπαιδεύεται με μέτρο είτε θα λείψει όταν χρειάζεται είτε θα ξεφύγει όταν εμφανιστεί.
Η θέση του Combatives Group
Στο Combatives Group, η επιθετικότητα αντιμετωπίζεται ως απαραίτητο αλλά επικίνδυνο εργαλείο. Χωρίς αυτήν, ο άνθρωπος μπορεί να παγώσει, να δράσει μισά ή να αφήσει την απειλή να συνεχιστεί. Με υπερβολική ή ανεξέλεγκτη επιθετικότητα, όμως, μπορεί να προκαλέσει αχρείαστη βλάβη, να χάσει τον έλεγχο και να δημιουργήσει σοβαρές νομικές συνέπειες.
Γι’ αυτό η επιθετικότητα δεν διδάσκεται μόνη της. Διδάσκεται μαζί με επίγνωση, αποφασιστικότητα, αυτοκυριαρχία, νόμιμη κρίση, αναλογικότητα και διαφυγή. Ο ασκούμενος πρέπει να μάθει όχι μόνο να μπορεί να δράσει, αλλά και να ξέρει γιατί δρα, πότε δρα, πόσο δρα και πότε σταματά.
Η σωστή αμυντική επιθετικότητα είναι σύντομη, λειτουργική και προσανατολισμένη στην ασφάλεια. Δεν είναι θεατρική. Δεν είναι εκδικητική. Δεν είναι παρατεταμένη. Δεν είναι αναζήτηση κυριαρχίας.
Είναι το μόλις απαραίτητο, εφαρμοσμένο με αρκετή πρόθεση ώστε να λειτουργήσει, και με αρκετό έλεγχο ώστε να παραμείνει αυτοάμυνα.
Τελική σκέψη
Η επιθετικότητα είναι ένα από τα δυσκολότερα χαρακτηριστικά της αυτοάμυνας, επειδή πρέπει να υπάρχει χωρίς να κυριαρχεί. Αν λείπει τελείως, ο άνθρωπος μπορεί να γίνει παθητικός μπροστά στην απειλή. Αν περισσεύει, μπορεί να γίνει ο ίδιος κίνδυνος για τον εαυτό του και τους άλλους.
Η σωστή επιθετικότητα δεν είναι βία για τη βία. Είναι αμυντική ένταση στο σωστό μέτρο. Είναι η ικανότητα να σταματήσει κανείς μια άμεση απειλή χωρίς να ξεχάσει τον σκοπό της αυτοάμυνας: προστασία, διαφυγή και νόμιμη επιβίωση.
Δεν χρειάζεται να κάνετε περισσότερα από όσα απαιτούνται. Αλλά αν φτάσει η στιγμή που πρέπει να κάνετε κάτι, πρέπει αυτό το κάτι να είναι αρκετό.
Αυτό είναι το νόημα της φράσης:
Το μόλις αρκετό αρκεί.
Συνέχεια ανάγνωσης
- Για να συνεχίσετε πάνω στην ίδια σειρά, διαβάστε τη σελίδα Τα απαιτούμενα καλλιεργημένα χαρακτηριστικά της κοινότητας Combatives Group και το άρθρο Χαρακτηριστικό 2 – Αποφασιστικότητα.
- Για το παρόν χαρακτηριστικό, δείτε το υπάρχον άρθρο Χαρακτηριστικό 3 – Επιθετικότητα και συνεχίστε με το άρθρο Χαρακτηριστικό 4 – Ταχύτητα.
- Για τη σχέση επιθετικότητας, αναλογικότητας και νόμιμης αυτοάμυνας, διαβάστε το άρθρο Ποιά είναι η καλλίτερη αυτοάμυνα και ποιά η αποτελεσματική αυτοάμυνα; και το άρθρο Η βία δεν υπόκειται σε κανόνες;.
- Για την ανάγκη να σταματά η δράση όταν σταματά η απειλή, διαβάστε το άρθρο Αυτοάμυνα και αντιμετώπιση βίας και το άρθρο Πρωτόκολλα για ασφάλεια, αυτοπροστασία και αυτοάμυνα.
- Για τη λειτουργική εφαρμογή χωρίς υπερβολή, συνεχίστε με το άρθρο Απλό, Άμεσο, Αποτελεσματικό είναι κανόνες της Τακτικής και της Εφαρμογής και το άρθρο Τεχνικές Αυτοάμυνας – Τέλειες ή Λειτουργικές.
Σημείωση ασφαλείας
Η αμυντική επιθετικότητα πρέπει να εκπαιδεύεται μόνο με υπεύθυνη καθοδήγηση, προοδευτική πίεση και σαφείς κανόνες ασφαλείας. Δεν πρέπει να καλλιεργείται ως θυμός, εκδίκηση ή διάθεση σύγκρουσης.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Η χρήση δύναμης στην αυτοάμυνα πρέπει να κρίνεται με βάση την αναγκαιότητα, την αναλογικότητα, την αμεσότητα της απειλής και τις συγκεκριμένες περιστάσεις. Όταν η απειλή σταματήσει, πρέπει να σταματήσει και η χρήση δύναμης.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Η επιθετικότητα δεν εγγυάται επιτυχία. Χωρίς επίγνωση, απόφαση, αυτοκυριαρχία και διαφυγή μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερη κατάσταση. Η σοβαρή αυτοάμυνα δεν διδάσκει ανεξέλεγκτη βία, αλλά ελεγχόμενη προστατευτική δράση.
Σημείωση εμπειρίας
Το Combatives Group θεωρεί την επιθετικότητα βασική αρετή μόνο όταν είναι αναγκαία, ελεγχόμενη, ανάλογη και προσανατολισμένη στην ασφάλεια. Το ζητούμενο δεν είναι να μείνει κανείς στη σύγκρουση, αλλά να δημιουργήσει ευκαιρία διαφυγής.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς καλλιεργείται η αμυντική επιθετικότητα μέσα σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας, επικοινωνήστε με το Combatives Group.