Στην αυτοάμυνα δεν χρειάζεται να γνωρίζει κανείς εκατοντάδες τεχνικές. Χρειάζεται να γνωρίζει λίγα, ουσιαστικά, νόμιμα και εφαρμόσιμα πράγματα πάρα πολύ καλά.
Αυτό είναι ένα από τα βασικά σημεία του Συστήματος Αυτοάμυνας Combatives. Η πραγματική αυτοπροστασία δεν βασίζεται στην τεχνική συσσώρευση, αλλά στην απλότητα, στην επανάληψη, στη σωστή επιλογή ύλης, στην ψυχοσωματική πίεση, στη ρεαλιστική εφαρμογή και στη δυνατότητα άμεσης διαφυγής.
Ένας πολίτης δεν χρειάζεται να εκπαιδεύεται σαν μεσαιωνικός πολεμιστής, στρατιώτης ειδικών αποστολών ή επαγγελματίας ασφαλείας. Χρειάζεται να μάθει τι έχει πραγματική αξία για το δικό του περιβάλλον, τη δική του νομική θέση και τις δικές του πιθανές απειλές.
Το Combatives Group δίνει προτεραιότητα σε ένα μικρό, βαθιά δουλεμένο ρεπερτόριο: βασικά χτυπήματα, αρχές κίνησης, αποφυγή, απόσταση, απόδραση, νόμιμη αυτοπροστασία και, όπου χρειάζεται, κατανόηση της χρήσης καθημερινών αντικειμένων ως μέσων ανάγκης χωρίς να ενθαρρύνεται καμία παράνομη πράξη.
Η λογική είναι απλή: είναι καλύτερο να μπορείς να εφαρμόσεις μία βασική δεξιότητα κάτω από πίεση, παρά να γνωρίζεις εκατό τεχνικές που καταρρέουν όταν αρχίσει η πραγματική βία.
Για ποιον είναι αυτό το άρθρο
Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε πολίτες που αναζητούν πρακτική αυτοάμυνα και θέλουν να καταλάβουν πόση τεχνική ύλη χρειάζεται πραγματικά.
Αφορά όσους έχουν δει συστήματα πολεμικών τεχνών να προσφέρουν ατελείωτες τεχνικές, επίπεδα, βαθμούς, φόρμες, αφοπλισμούς, ρίψεις, εξαρθρώσεις και περίπλοκες λύσεις, αλλά αναρωτιούνται αν όλα αυτά μπορούν να λειτουργήσουν σε μια γρήγορη, βίαιη και χαοτική επίθεση.
Αφορά επίσης ασκούμενους πολεμικών τεχνών και μαχητικών αθλημάτων που θέλουν να καταλάβουν τη διαφορά ανάμεσα στην τέχνη, στην άθληση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και στην αυτοπροστασία πολιτών.
Είναι χρήσιμο για εκπαιδευτές, επαγγελματίες ασφαλείας, αστυνομικούς, γονείς και κάθε άνθρωπο που θέλει να ξεχωρίσει την ουσιαστική εκπαίδευση από τη συσσώρευση τεχνικής ύλης.
Πάνω απ’ όλα, το άρθρο απευθύνεται στον άνθρωπο που θέλει αποτέλεσμα, όχι εντυπωσιασμό. Στον άνθρωπο που καταλαβαίνει ότι η αυτοάμυνα δεν είναι συλλογή κινήσεων, αλλά ικανότητα να λειτουργήσει σωστά όταν η κατάσταση είναι άσχημη, γρήγορη, πιεστική και νομικά σοβαρή.
Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο
- Γιατί η ιστορία ενός συστήματος δείχνει τη φύση και τον σκοπό του.
- Γιατί το Combatives δίνει αξία στη μικρή αλλά βαθιά δουλεμένη ύλη.
- Γιατί είναι καλύτερο να ασκεί κανείς μία τεχνική χίλιες φορές παρά χίλιες τεχνικές μία φορά.
- Πώς αναπτύχθηκε το Defendu του William Ewart Fairbairn.
- Γιατί το βασικό σύστημα έμεινε κοινός παρονομαστής σε πολιτική, αστυνομική και στρατιωτική χρήση.
- Γιατί τα βασικά χτυπήματα έχουν κεντρική θέση στην αυτοάμυνα πολιτών.
- Γιατί η τεχνική υπερφόρτωση αυξάνει τον χρόνο απόφασης.
- Τι σημαίνει το «παράδοξο επιλογής» στην πραγματική βία.
- Γιατί οι εξαρθρώσεις, οι κατακρατήσεις και οι τεχνικές ελέγχου δεν είναι πρακτική προτεραιότητα για απλούς πολίτες.
- Γιατί οι ρίψεις θεωρούνται υψηλή τεχνική και απαιτούν μεγάλη εκπαίδευση.
- Γιατί η πάλη στο έδαφος μπορεί να είναι επικίνδυνη σε συνθήκες δρόμου.
- Γιατί οι πνιγμοί και οι στραγγαλισμοί πρέπει να αντιμετωπίζονται ως σοβαρότατες τεχνικές με αυστηρό πλαίσιο.
- Γιατί ο πολίτης πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην απόδραση, όχι στον έλεγχο ή στην τιμωρία του επιτιθέμενου.
- Πώς το Combatives Group προσεγγίζει τη νόμιμη χρήση καθημερινών αντικειμένων ως μέσων ανάγκης, χωρίς να ενθαρρύνει παράνομη οπλοφορία.
- Γιατί η τελική φιλοσοφία είναι: απλό, άμεσο, αποτελεσματικό, νόμιμο και ρεαλιστικό.
Βασικά σημεία
- Η ιστορία ενός συστήματος δείχνει τη φύση, την πρόθεση και τον σκοπό του.
- Αν αλλοιωθούν αυτές οι ιδιότητες, το σύστημα μπορεί να γίνει φτωχό αντίγραφο ή απάτη.
- Το Combatives στηρίζεται στην αρχή ότι η βαθιά γνώση λίγων δεξιοτήτων είναι προτιμότερη από την επιφανειακή γνώση πολλών.
- Το Defendu του Fairbairn αναπτύχθηκε για αστυνομική επιβίωση, έλεγχο, σύλληψη και αργότερα στρατιωτική αποτελεσματικότητα.
- Το βασικό σύστημα παρέμεινε κοινός παρονομαστής, ενώ άλλαζε η ένταση ανάλογα με πολιτική, αστυνομική ή στρατιωτική χρήση.
- Τα χτυπήματα είναι η πιο άμεσα διδάξιμη και εφαρμόσιμη κατηγορία για τον πολίτη.
- Το Combatives περιορίζει αυστηρά την τεχνική ύλη σε όσα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ευρύ φάσμα περιστατικών.
- Η υπερβολική τεχνική ύλη αυξάνει τον χρόνο απόφασης και μπορεί να παραλύσει τον ασκούμενο υπό πίεση.
- Το παράδοξο επιλογής είναι κρίσιμο πρόβλημα στην αυτοάμυνα: όσο περισσότερες επιλογές πρέπει να αξιολογήσει κανείς, τόσο πιο αργά αντιδρά.
- Οι εξαρθρώσεις και οι τεχνικές ελέγχου έχουν θέση κυρίως σε προχωρημένη ή επαγγελματική εκπαίδευση, όχι ως βάση αυτοάμυνας πολιτών.
- Οι ρίψεις είναι υψηλή τεχνική και μπορεί να έχουν σοβαρότατες συνέπειες σε σκληρή επιφάνεια.
- Η πάλη στο έδαφος μπορεί να αφαιρέσει κινητικότητα, απόσταση, οπτική αντίληψη και δυνατότητα διαφυγής.
- Οι πνιγμοί και οι στραγγαλισμοί λειτουργούν σε συγκεκριμένα πλαίσια, αλλά δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως απλές λύσεις για πολίτες.
- Τα καθημερινά αντικείμενα μπορεί, σε ακραίες περιστάσεις, να βοηθήσουν στη δημιουργία ευκαιρίας διαφυγής, αλλά η χρήση τους μπορεί να εξεταστεί νομικά.
- Το Combatives Group δεν εκπαιδεύει πολίτες σε παράνομες πράξεις. Εκπαιδεύει ανθρώπους να προστατεύουν νόμιμα την υγεία και τη ζωή τους.
Συνοπτική εκδοχή του άρθρου
Η ιστορία δείχνει τον σκοπό
Για να καταλάβει κανείς ένα σύστημα αυτοάμυνας, πρέπει να δει την ιστορία του. Πού αναπτύχθηκε; Από ποιον; Για ποιον σκοπό; Σε ποιες συνθήκες; Για πολίτες, αστυνομικούς, στρατιώτες ή επαγγελματίες ασφαλείας;
Αν αλλάξουμε τη φύση, την πρόθεση και τον σκοπό ενός συστήματος, τότε δεν έχουμε πια το ίδιο σύστημα. Έχουμε ένα αντίγραφο, μια παραλλαγή ή, σε χειρότερη περίπτωση, μια απάτη.
Το Combatives Group αντιμετωπίζει το θέμα από αυτή την οπτική. Δεν μας ενδιαφέρει να γεμίσουμε τον ασκούμενο με άχρηστη ύλη. Μας ενδιαφέρει να καταλάβει καλά τα «όπλα» του: το σώμα, την κρίση, την απόσταση, την πρόληψη, τη νόμιμη αντίδραση και την έξοδο.
Καλύτερα λίγα και βαθιά
Η θέση του Combatives Group είναι καθαρή:
Είναι καλύτερο να ασκεί κανείς μία τεχνική χίλιες φορές παρά χίλιες τεχνικές μία φορά.
Αυτό δεν είναι σύνθημα. Είναι πρακτική αρχή.
Στην πραγματική βία δεν υπάρχει χρόνος για τεχνική αναζήτηση. Δεν υπάρχει πολυτέλεια να σκεφτείς ποια από τις εκατοντάδες επιλογές ταιριάζει. Όσο περισσότερο ψάχνει το μυαλό, τόσο περισσότερο χρόνο δίνει στον επιτιθέμενο.
Η αυτοάμυνα χρειάζεται λίγες δεξιότητες που έχουν δοκιμαστεί, επαναληφθεί και ενσωματωθεί υπό πίεση.
Το παράδειγμα του Defendu
Ο William Ewart Fairbairn ανέπτυξε το Defendu μέσα από πραγματική αστυνομική εμπειρία στη Σαγκάη. Το σύστημα είχε σκοπό να βοηθήσει αστυνομικούς να επιβιώνουν σε βίαιες συγκρούσεις και να συλλαμβάνουν κακοποιούς.
Αρχικά είχε στοιχεία αυτοάμυνας, ελέγχου και περιορισμού. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, απλοποιήθηκε και έγινε πιο σκληρό για στρατιωτική χρήση. Μετά τον πόλεμο επέστρεψε σε πιο πολιτική και αστυνομική μορφή.
Η βάση όμως παρέμεινε η ίδια: μικρό ρεπερτόριο, απλότητα, πρακτικότητα και προσαρμογή στον σκοπό.
Αυτό είναι σημαντικό. Ένα σοβαρό σύστημα δεν γίνεται καλύτερο επειδή διογκώνεται. Γίνεται καλύτερο όταν υπηρετεί καθαρά την ανάγκη για την οποία υπάρχει.
Χτυπήματα: η βάση για τον πολίτη
Τα χτυπήματα είναι η πιο άμεσα κατανοητή και εφαρμόσιμη κατηγορία. Σχεδόν όλοι μπορούν να μάθουν να τα χρησιμοποιούν σε βασικό επίπεδο, όταν διδάσκονται απλά, σωστά και με ρεαλιστική πίεση.
Στην αυτοάμυνα πολιτών, τα χτυπήματα δεν υπάρχουν για αθλητική υπεροχή ή για επίδειξη. Υπάρχουν για να δημιουργήσουν χρόνο, χώρο και ευκαιρία διαφυγής.
Γι’ αυτό το Combatives περιορίζει τον αριθμό τους. Δεν χρειάζονται δεκάδες παραλλαγές. Χρειάζονται λίγα μέσα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν γρήγορα, επαναλαμβανόμενα και υπό πίεση.
Γιατί η τεχνική υπερφόρτωση είναι επικίνδυνη
Όταν ένα σύστημα διογκώνεται υπερβολικά, ο ασκούμενος μπορεί να νομίζει ότι μαθαίνει περισσότερα, ενώ στην πραγματικότητα γίνεται πιο αργός στη λήψη απόφασης.
Ο νόμος Hick/Hyman περιγράφει ότι όσο περισσότερες επιλογές υπάρχουν, τόσο αυξάνεται ο χρόνος απόφασης. Στην αυτοάμυνα, αυτό είναι κρίσιμο.
Αν ο ασκούμενος ψάχνει ποια τεχνική ταιριάζει στη δεδομένη στιγμή, ο επιτιθέμενος δεν περιμένει. Η βία κινείται. Η απόσταση κλείνει. Το σοκ αυξάνεται. Ο χρόνος χάνεται.
Το Combatives δεν προσπαθεί να διδάξει τα πάντα. Προσπαθεί να διδάξει όσα πρέπει να λειτουργήσουν γρήγορα.
Εξαρθρώσεις και έλεγχος: όχι για τον απλό πολίτη
Οι τεχνικές ελέγχου, οι κατακρατήσεις και οι εξαρθρώσεις έχουν ιστορική και τεχνική αξία. Μπορούν να είναι εξαιρετικά αποτελεσματικές, αλλά είναι δύσκολες, απαιτητικές και νομικά ευαίσθητες.
Για τον απλό πολίτη, ο σκοπός δεν είναι να ελέγξει, να κρατήσει ή να τιμωρήσει τον επιτιθέμενο. Ο σκοπός είναι να σταματήσει η άμεση απειλή και να φύγει.
Γι’ αυτό το Combatives Group δεν τις βάζει ως βάση στα προγράμματα Civilian και Street Combatives. Τις κρατά κυρίως για προχωρημένη και επαγγελματική εκπαίδευση, όπου υπάρχει διαφορετικός ρόλος, διαφορετική ευθύνη και μεγαλύτερη επένδυση χρόνου.
Ρίψεις: υψηλή τεχνική με υψηλό ρίσκο
Οι ρίψεις έχουν μεγάλη αξία σε συστήματα όπως το Ju Jutsu και το Judo, αλλά δεν είναι απλές τεχνικές αυτοάμυνας για τον μέσο πολίτη.
Μια βαριά ρίψη σε σκληρή επιφάνεια μπορεί να έχει σοβαρότατες συνέπειες. Μπορεί να τραυματίσει βαριά, να προκαλέσει μόνιμη βλάβη ή να δημιουργήσει σοβαρά νομικά προβλήματα.
Επίσης, οι ρίψεις απαιτούν χρόνο, αίσθηση σώματος, ισορροπία, επανάληψη και εκπαίδευση στην πτώση. Για αυτόν τον λόγο δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως γρήγορη λύση αυτοάμυνας για πολίτες.
Πάλη στο έδαφος και πνιγμοί
Η πάλη στο έδαφος έχει αξία σε συγκεκριμένα πλαίσια. Στον δρόμο όμως, το έδαφος είναι επικίνδυνο. Υπάρχουν σκληρές επιφάνειες, άγνωστα αντικείμενα, πιθανότητα πολλών επιτιθέμενων, πιθανότητα κρυφού όπλου και απώλεια κινητικότητας.
Οι πνιγμοί και οι στραγγαλισμοί λειτουργούν, αλλά είναι σοβαρότατες τεχνικές. Δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως απλές ή ασφαλείς επιλογές. Χρειάζονται πλαίσιο, έλεγχο, εκπαίδευση, κατανόηση κινδύνου και νομική επίγνωση.
Για τον πολίτη, η πρώτη επιλογή δεν είναι να «παλέψει». Είναι να μη βρεθεί εκεί, να απομακρυνθεί και να φύγει.
Καθημερινά αντικείμενα και νόμος
Οι περισσότεροι πολίτες στην Ευρώπη δεν επιτρέπεται να κυκλοφορούν οπλισμένοι. Αυτό σημαίνει ότι η αυτοπροστασία πρέπει να εξετάζεται με νόμιμο, πρακτικό και ρεαλιστικό τρόπο.
Ένας πολίτης μπορεί να έχει καθημερινά αντικείμενα επάνω του. Σε ακραία ανάγκη, κάποια από αυτά μπορεί να βοηθήσουν στη δημιουργία χώρου ή χρόνου διαφυγής. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τα τροποποιεί, να τα μεταφέρει ως όπλα ή να θεωρεί ότι η χρήση τους είναι νομικά απλή.
Ακόμη και ένα καθημερινό αντικείμενο, όταν χρησιμοποιηθεί ως όπλο, μπορεί να εξεταστεί από τις αρχές και το δικαστήριο. Άρα χρειάζεται μεγάλη σοβαρότητα.
Το τελικό συμπέρασμα
Ο πολίτης δεν χρειάζεται εκατοντάδες τεχνικές. Χρειάζεται λίγες, εφαρμόσιμες αρχές.
Χρειάζεται πρόληψη.
Χρειάζεται απόσταση.
Χρειάζεται απουσία, αποφυγή και απόδραση.
Χρειάζεται νόμιμη κρίση.
Χρειάζεται βασικές δεξιότητες που να λειτουργούν υπό πίεση.
Χρειάζεται να καταλάβει ότι η αυτοάμυνα δεν είναι τεχνικό μουσείο. Είναι πρακτική ικανότητα επιβίωσης και διαφυγής.
Πόσα χρειάζεται κανείς να γνωρίζει για την αυτοάμυνα;
Για να καταλάβει κανείς ένα σύστημα μάχης, πρέπει να μελετήσει την ιστορία του.
Πώς αναπτύχθηκε;
Ποιος το δημιούργησε;
Σε ποιες συνθήκες δοκιμάστηκε;
Για ποιον σκοπό σχεδιάστηκε;
Για πολίτες;
Για αστυνομικούς;
Για στρατιώτες;
Για επαγγελματίες ασφαλείας;
Η ιστορία ενός συστήματος αποκαλύπτει τη φύση, την πρόθεση και τον σκοπό του. Αν αλλάξουμε αυτές τις ιδιότητες, τότε δεν έχουμε πια το ίδιο σύστημα. Έχουμε έναν κομπάρσο. Ένα φτωχό αντίγραφο. Ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, μια απάτη.
Εδώ θα εξετάσουμε κατά πόσο γνωρίζουμε πραγματικά τα «όπλα» μας.
Στο Combatives Group, η θέση μας είναι ότι είναι καλύτερο να ασκεί κανείς μία τεχνική χίλιες φορές παρά χίλιες τεχνικές μόνο μία φορά.
Η φράση αυτή αποδίδεται συχνά στον Bruce Lee και εκφράζει ακριβώς το πνεύμα που μας ενδιαφέρει.
Η πραγματική αυτοάμυνα δεν ανταμείβει την επιφανειακή πολυμάθεια.
Ανταμείβει την πρακτική ικανότητα.
Το ιστορικό πλαίσιο του Defendu
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1900, ύστερα από έρευνα, κατάρτιση και ζωντανή δοκιμή δεκαετιών, ο William Ewart Fairbairn ανέπτυξε το σύστημα που αργότερα ονόμασε «Defendu».
Το σύστημα αυτό βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε στοιχεία ιαπωνικού Ju Jutsu, παλαιότερου Judo και κινεζικών μεθόδων μάχης που ο Fairbairn είχε γνωρίσει και μελετήσει μέσα από την εμπειρία του.
Η ανάπτυξη του συστήματος έγινε κατά την περίοδο της Σαγκάης, όταν ο Fairbairn υπηρετούσε στη Δημοτική Αστυνομία της Σαγκάης.
Ο σκοπός ήταν πρακτικός.
Να βοηθήσει τον ίδιο και τους συναδέλφους του αστυνομικούς να επιβιώνουν στις καθημερινές βίαιες συγκρούσεις που αντιμετώπιζαν.
Να μπορούν να κάνουν αποτελεσματικές συλλήψεις.
Να ελέγχουν κακοποιούς.
Να περιορίζουν επικίνδυνους ανθρώπους.
Να λειτουργούν σε ένα πραγματικό, σκληρό και απρόβλεπτο περιβάλλον.
Άρα το αρχικό σύστημα είχε τρεις βασικές κατευθύνσεις:
Αυτοάμυνα.
Έλεγχο.
Περιορισμό.
Το ίδιο σύστημα διδάχθηκε και σε πολίτες, αλλά με προσαρμογές. Στην πολιτική χρήση, η έμφαση δεν μπορούσε να είναι ίδια με την αστυνομική ή στρατιωτική χρήση. Ο σκοπός του πολίτη δεν είναι να συλλάβει, να κρατήσει ή να εξουδετερώσει για αποστολή. Ο σκοπός του είναι να προστατευτεί και να φύγει.
Από την αστυνομική χρήση στη στρατιωτική χρήση
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Fairbairn και ο Sykes απλοποίησαν και σκλήρυναν το σύστημα για στρατιωτική χρήση.
Το σύστημα έπρεπε πλέον να υπηρετήσει διαφορετικό σκοπό.
Όχι απλώς έλεγχο.
Όχι απλώς περιορισμό.
Αλλά άμεση, βίαιη και αποτελεσματική έκβαση στρατιωτικών αποστολών.
Μετά τον πόλεμο, το σύστημα επανήλθε σε πολιτική και αστυνομική χρήση, άρα και πάλι έγινε λιγότερο προσανατολισμένο στην πολεμική εφαρμογή. Σήμερα διδάσκεται ακόμη, με διάφορες παραλλαγές, σε επαγγελματικούς στρατούς και υπηρεσίες.
Το σημαντικό σημείο είναι αυτό:
Το βασικό σύστημα παρέμεινε κοινός παρονομαστής.
Άλλαζε η ένταση.
Άλλαζε το πλαίσιο.
Άλλαζε η χρήση.
Άλλαζε η νομική και επιχειρησιακή ανάγκη.
Αλλά η βάση παρέμενε ίδια: λίγα, πρακτικά, άμεσα και δοκιμασμένα μέσα.
Αυτό είναι κρίσιμο για να καταλάβουμε το σημερινό Combatives.
Γιατί το βασικό σύστημα έχει αξία
Το βασικό σύστημα Combatives που δίδασκε και ασκούσε ο Fairbairn χρησιμοποιούσε πολύ μικρότερο ρεπερτόριο τεχνικών από το κλασικό Ju Jutsu.
Αυτό δεν ήταν αδυναμία.
Ήταν δύναμη.
Το μεγάλο ρεπερτόριο είναι χρήσιμο για τέχνη, μελέτη, ανάπτυξη και εκπαιδευτική πληρότητα. Όμως ο πολίτης ή ο επαγγελματίας που χρειάζεται γρήγορη, πρακτική αυτοπροστασία δεν έχει την πολυτέλεια να μάθει τα πάντα.
Χρειάζεται να μάθει όσα έχουν τη μεγαλύτερη πιθανότητα να λειτουργήσουν.
Χρειάζεται να τα μάθει καλά.
Χρειάζεται να τα επαναλάβει υπό πίεση.
Χρειάζεται να μπορεί να τα εφαρμόσει χωρίς να ψάχνει μέσα στο μυαλό του.
Τα παλιά αποχαρακτηρισμένα στρατιωτικά εκπαιδευτικά φιλμ των Combatives του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου δείχνουν μικρή ποικιλία τεχνικών από κάθε βασική ομάδα: χτυπήματα, πάλη, ρίψεις και όπλα.
Αυτό επιβεβαιώνει τη βασική φιλοσοφία:
Δεν χρειάζονται πολλά.
Χρειάζονται σωστά.
Χτυπήματα: κάτι που μπορούν σχεδόν όλοι να μάθουν
Τα χτυπήματα είναι η ευκολότερη κατηγορία τεχνικών για να μάθει και να διδάξει κανείς σε βασικό επίπεδο.
Όταν εφαρμόζονται γρήγορα, αποφασιστικά και διαδοχικά, μπορούν να διακόψουν την επίθεση, να δημιουργήσουν χώρο και να μετατρέψουν έναν επιτιθέμενο από ενεργό απειλή σε άνθρωπο που προσπαθεί να προστατευτεί.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο σκοπός είναι η τιμωρία.
Στην αυτοπροστασία πολιτών, ο σκοπός είναι η διαφυγή.
Τα χτυπήματα είναι μέσο δημιουργίας χρόνου.
Μπορούν να δημιουργήσουν τη στιγμή που χρειάζεται ο πολίτης για να φύγει.
Μπορούν να δώσουν ευκαιρία να σπάσει η γραμμή επίθεσης.
Μπορούν να ανοίξουν δρόμο προς έξοδο.
Γι’ αυτό ο Fairbairn δίδασκε λίγες τεχνικές σε ασκούμενους. Ο αριθμός περιοριζόταν αυστηρά σε εκείνες που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε ευρύ φάσμα περιστατικών και να παράγουν αποτέλεσμα.
Γιατί δεν χρειάζονται εκατοντάδες χτυπήματα
Πολλοί ασκούμενοι παραδοσιακών πολεμικών τεχνών μπορεί να θεωρήσουν ένα σύστημα με λίγες τεχνικές «φτωχό».
Αυτή είναι λογική σκέψη μόνο αν κρίνουμε με κριτήριο την τέχνη.
Δεν είναι όμως σωστή σκέψη αν κρίνουμε με κριτήριο την αυτοάμυνα.
Σε πραγματικές βίαιες συγκρούσεις χρησιμοποιούνται ελάχιστες τεχνικές, σε ελάχιστο χρόνο, συχνά επαναλαμβανόμενες. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από το πόσα γνωρίζει θεωρητικά ο άνθρωπος.
Όταν υπάρχει φόβος, πίεση, θυμός, αιφνιδιασμός, τραυματισμός ή χάος, το σώμα δεν αναζητά περίτεχνες λύσεις.
Πηγαίνει στα πιο βαθιά ενσωματωμένα μοτίβα.
Άρα το ζήτημα είναι τι έχει ενσωματωθεί.
Αν έχει ενσωματωθεί ένα μικρό αλλά αποτελεσματικό ρεπερτόριο, ο άνθρωπος έχει πιθανότητες.
Αν έχει αποθηκεύσει εκατοντάδες τεχνικές χωρίς βαθιά πρακτική, μπορεί απλώς να καθυστερήσει.
Γροθιές ή πιο ασφαλή χτυπήματα;
Στην εκπαίδευση Combatives, ιστορικά υπήρξε μεγάλη προσοχή στο πώς χρησιμοποιείται το χέρι ως μέσο κρούσης.
Σε πραγματική συμπλοκή, το χτύπημα με κλειστή πυγμαχική γροθιά μπορεί να τραυματίσει σοβαρά το ίδιο το χέρι, ειδικά όταν χτυπήσει σκληρά σημεία όπως το κεφάλι, το κράνος ή εξοπλισμό.
Αυτό δεν είναι θεωρητικό. Συμβαίνει ακόμη και σε έμπειρους ειδικών δυνάμεων και αθλητές. Ο μη σκληραγωγημένος πολίτης έχει ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο.
Αν τραυματιστεί το χέρι, ο πολίτης μπορεί να χάσει την ικανότητα να προστατευτεί, να κρατήσει αντικείμενο, να ανοίξει πόρτα, να σηκώσει παιδί, να τηλεφωνήσει ή να διαφύγει αποτελεσματικά.
Γι’ αυτό ένα πρακτικό σύστημα αυτοάμυνας πρέπει να εξετάζει όχι μόνο τι προκαλεί ζημιά στον επιτιθέμενο, αλλά και τι διατηρεί λειτουργικό τον αμυνόμενο.
Αυτό είναι ρεαλισμός.
Το παράδοξο επιλογής στην αυτοάμυνα
Ορισμένα συστήματα που ισχυρίζονται ότι διδάσκουν στρατιωτική ή ρεαλιστική αυτοάμυνα συνεχίζουν να προσθέτουν τεχνικές στα βασικά.
Έτσι διογκώνουν το σύστημα.
Αυτό μπορεί να είναι εμπορικά βολικό. Περισσότερη ύλη σημαίνει περισσότερα επίπεδα, περισσότερα σεμινάρια, περισσότερες εξετάσεις και μεγαλύτερη αίσθηση προόδου.
Όμως στην πραγματική βία, η υπερβολική ύλη μπορεί να γίνει πρόβλημα.
Ο νόμος Hick/Hyman περιγράφει ότι όσο αυξάνεται ο αριθμός πιθανών επιλογών, τόσο αυξάνεται και ο χρόνος λήψης απόφασης. Σήμερα αυτό αναφέρεται συχνά και ως «παράδοξο επιλογής».
Με απλά λόγια:
Όσες περισσότερες αποφάσεις πρέπει να λάβει κάποιος, τόσο περισσότερο χρόνο χρειάζεται για να αντιδράσει αποτελεσματικά.
Στην αυτοάμυνα, αυτό μπορεί να είναι καταστροφικό.
Ο ασκούμενος που προσπαθεί να αποφασίσει ποια από τις εκατοντάδες τεχνικές του ταιριάζει στην κατάσταση μπορεί να χάσει το κρίσιμο χρονικό παράθυρο.
Ο επιτιθέμενος δεν περιμένει.
Η βία δεν κάνει παύση.
Η αυτοάμυνα χρειάζεται απλές επιλογές, γρήγορη απόφαση και άμεση δράση.
Εξαρθρώσεις και τεχνικές ελέγχου
Οι τεχνικές ελέγχου, οι κατακρατήσεις και οι εξαρθρώσεις έχουν σοβαρή θέση στην ιστορία της μάχης σώμα με σώμα.
Μπορούν να είναι εξαιρετικά αποτελεσματικές.
Μπορούν να προκαλέσουν άμεση απώλεια λειτουργίας άκρου.
Μπορούν να επιφέρουν ισχυρό σοκ.
Μπορούν να δώσουν έλεγχο.
Όμως ακριβώς επειδή είναι τόσο ισχυρές, είναι και νομικά, τεχνικά και πρακτικά ευαίσθητες.
Στην πολιτική αυτοάμυνα, ο σκοπός δεν είναι να ελέγξεις έναν άνθρωπο για μεγάλο διάστημα.
Ο σκοπός είναι να αναχαιτίσεις την επίθεση και να αποδράσεις.
Η εφαρμογή τεχνικών ελέγχου υπό πραγματική πίεση είναι πολύ πιο δύσκολη από ό,τι φαίνεται στην αίθουσα. Σε ήρεμο περιβάλλον, με συνεργάσιμο συνασκούμενο, όλα φαίνονται καθαρά. Στον δρόμο, με αντίσταση, φόβο, ιδρώτα, κίνηση, πιθανό όπλο και χαοτικό περιβάλλον, τα πράγματα αλλάζουν.
Γι’ αυτό το Combatives Group δεν διδάσκει τέτοιες τεχνικές ως βασική ύλη απλής αυτοάμυνας σε πολίτες.
Για ποιους έχουν νόημα οι εξαρθρώσεις;
Οι εξαρθρώσεις και οι τεχνικές ελέγχου έχουν μεγαλύτερη θέση σε επαγγελματικά πλαίσια.
Αστυνομικοί, άνθρωποι ασφαλείας, προσωποφύλακες και υποψήφιοι ανώτεροι εκπαιδευτές μπορεί να χρειάζονται τέτοιες γνώσεις, επειδή ο ρόλος τους διαφέρει από τον ρόλο του απλού πολίτη.
Ο επαγγελματίας μπορεί να χρειαστεί να ελέγξει, να περιορίσει, να προστατεύσει τρίτους ή να κρατήσει κάποιον μέχρι να αναλάβουν οι αρμόδιες αρχές.
Ο πολίτης δεν έχει την ίδια αποστολή.
Ο πολίτης πρέπει να φύγει.
Αυτό αλλάζει την επιλογή ύλης.
Δεν είναι θέμα αν οι τεχνικές λειτουργούν σε απόλυτη έννοια.
Είναι θέμα αν είναι απαραίτητες, πρακτικές και λογικές για τον συγκεκριμένο άνθρωπο, στο συγκεκριμένο πλαίσιο και με τον συγκεκριμένο νόμο.
Για τον μέσο πολίτη, συνήθως δεν είναι η πρώτη προτεραιότητα.
Η ιστορική βάση των εξαρθρώσεων
Πολλές τεχνικές εξάρθρωσης και ελέγχου αναπτύχθηκαν για συνθήκες όπου τα χτυπήματα δεν ήταν πάντα αποτελεσματικά.
Σε μεσαιωνικό περιβάλλον, ένας θωρακισμένος πολεμιστής μπορούσε να είναι σχετικά προστατευμένος απέναντι σε γυμνά χτυπήματα. Όμως παρέμενε ευάλωτος σε τεχνικές που επηρέαζαν αρθρώσεις, ισορροπία και έλεγχο σώματος.
Σήμερα δεν ζούμε στο ίδιο περιβάλλον.
Ο μέσος πολίτης δεν φορά πανοπλία.
Ο μέσος επιτιθέμενος δεν είναι μεσαιωνικός πολεμιστής.
Τα όπλα, τα αντικείμενα, οι σκληρές επιφάνειες, τα δικαστήρια και οι κάμερες δημιουργούν διαφορετικό πλαίσιο.
Άρα δεν μπορούμε να παίρνουμε ιστορικές τεχνικές και να τις παρουσιάζουμε αδιάκριτα ως πρακτική λύση για τον πολίτη.
Χρειάζεται επιλογή.
Χρειάζεται προσαρμογή.
Χρειάζεται νομική κατανόηση.
Ρίψεις: για τους πολύ εκπαιδευμένους
Οι ρίψεις, όπως και πολλές εξαρθρώσεις, προέρχονται από συστήματα όπως το Ju Jutsu και το Judo.
Έχουν τεράστια αξία ως τεχνικό πεδίο.
Απαιτούν αριστοτεχνία.
Απαιτούν επανάληψη.
Απαιτούν κατανόηση ισορροπίας, χρόνου, σώματος και πτώσης.
Όμως σε αυτοάμυνα πολιτών πρέπει να εξετάζονται με μεγάλη προσοχή.
Μια βαριά ρίψη σε σκληρή επιφάνεια μπορεί να προκαλέσει πολύ σοβαρό τραυματισμό. Ένας εκπαιδευμένος αθλητής πάνω σε τατάμι γνωρίζει πώς να πέσει και παρ’ όλα αυτά μπορεί να τραυματιστεί.
Ένας ανεκπαίδευτος άνθρωπος που πέφτει σε πεζοδρόμιο, μάρμαρο, άσφαλτο ή σκαλοπάτια μπορεί να τραυματιστεί βαριά.
Αυτό δημιουργεί και πρακτικό και νομικό πρόβλημα.
Γι’ αυτό το Σύστημα Αυτοάμυνας Combatives δεν βάζει τις ρίψεις στον πυρήνα των προγραμμάτων Civilian και Street Combatives.
Γιατί οι ρίψεις δεν είναι γρήγορη λύση
Οι ρίψεις θεωρούνται υψηλή τεχνική.
Χρειάζονται μεγάλο χρονικό διάστημα για να μαθευτούν.
Χρειάζονται ακόμη περισσότερο για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν υπό πραγματική πίεση.
Δεν είναι κάτι που μαθαίνεται σε ένα σεμινάριο.
Δεν είναι κάτι που ο μέσος πολίτης μπορεί να εφαρμόσει αξιόπιστα μετά από λίγες ώρες.
Δεν είναι ασφαλές να παρουσιάζονται ως απλή λύση.
Στην εκπαίδευση εκπαιδευτών και σε υψηλότερα επίπεδα, οι ασκούμενοι μπορούν να μελετήσουν τέτοιες τεχνικές πιο ολοκληρωμένα. Εκεί υπάρχει περισσότερος χρόνος, μεγαλύτερη εμπειρία, πιο αυστηρή δοκιμή και διαφορετικός στόχος.
Ο πολίτης που θέλει απλή και αποτελεσματική αυτοάμυνα δεν χρειάζεται να ξεκινήσει από εκεί.
Χρειάζεται πρώτα να μάθει να μη βρεθεί στο πρόβλημα, να σταματήσει την άμεση απειλή και να φύγει.
Πνιγμοί και στραγγαλισμοί
Οι πνιγμοί και οι στραγγαλισμοί είναι σοβαρότατες τεχνικές.
Δεν πρέπει να παρουσιάζονται ελαφρά.
Δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν «κόλπα».
Δεν πρέπει να διδάσκονται χωρίς αυστηρό πλαίσιο, επίγνωση κινδύνου και σοβαρή κατανόηση των πιθανών συνεπειών.
Λειτουργούν;
Φυσικά και λειτουργούν σε συγκεκριμένα πλαίσια.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι κατάλληλες ως βασική επιλογή πολιτικής αυτοάμυνας.
Όταν κάποιος εμπλέκεται με τέτοιο τρόπο, συχνά δεσμεύει τα χέρια του, μειώνει την κινητικότητά του και μπορεί να εκτεθεί σε άλλα χτυπήματα, σε όπλα, σε τρίτους ανθρώπους ή σε απρόβλεπτες αντιδράσεις.
Στην αυτοάμυνα, το ερώτημα δεν είναι μόνο αν μια τεχνική λειτουργεί.
Το ερώτημα είναι αν λειτουργεί στο σωστό πλαίσιο, με αποδεκτό ρίσκο και με νόμιμο σκοπό.
Γιατί το έδαφος είναι επικίνδυνο
Πολλές τεχνικές ελέγχου, πνιγμών και πάλης οδηγούν στο έδαφος.
Στο αθλητικό πλαίσιο αυτό μπορεί να έχει απόλυτο νόημα. Υπάρχει τατάμι, διαιτητής, κανόνες, ένας αντίπαλος, γνωστό περιβάλλον και περιορισμένο ρίσκο.
Στον δρόμο, όμως, τα δεδομένα είναι διαφορετικά.
Το έδαφος μπορεί να είναι σκληρό, βρώμικο, ολισθηρό ή γεμάτο αντικείμενα.
Μπορεί να υπάρχουν γυαλιά, σκαλοπάτια, κράσπεδα, τραπέζια, καρέκλες, πεταμένα αντικείμενα ή άλλα εμπόδια.
Μπορεί να υπάρχουν φίλοι του επιτιθέμενου.
Μπορεί να υπάρχει κρυφό όπλο.
Μπορεί η κατάσταση να αλλάξει μέσα σε δευτερόλεπτα.
Όταν ο πολίτης βρεθεί στο έδαφος, χάνει μεγάλο μέρος της κινητικότητάς του, της οπτικής του εικόνας και της δυνατότητας γρήγορης απόδρασης.
Γι’ αυτό, σε πολιτική αυτοάμυνα, η πάλη στο έδαφος δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ιδανική επιλογή. Πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κατάσταση που μπορεί να συμβεί, αλλά από την οποία πρέπει να βγούμε όσο γίνεται γρηγορότερα.
Πρόσφορα αντικείμενα και νόμιμη αυτοπροστασία
Στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, οι νόμοι δεν επιτρέπουν στους πολίτες να κυκλοφορούν οπλισμένοι.
Αυτό σημαίνει ότι η σοβαρή αυτοπροστασία δεν μπορεί να στηρίζεται στην παράνομη οπλοφορία.
Το να μεταφέρει κανείς μαχαίρι ή άλλο αντικείμενο με σκοπό τη χρήση ως όπλο μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά νομικά προβλήματα. Και αν χρησιμοποιηθεί, τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται.
Υπάρχει όμως μια πραγματικότητα: οι άνθρωποι έχουν καθημερινά αντικείμενα γύρω τους ή επάνω τους.
Σε ακραίες συνθήκες, ένα καθημερινό αντικείμενο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει χρόνο, απόσταση ή ευκαιρία διαφυγής.
Αυτό πρέπει να διατυπώνεται με προσοχή.
Δεν σημαίνει ότι ο πολίτης πρέπει να μετατρέπει αντικείμενα σε όπλα.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να κυκλοφορεί προετοιμασμένος για σύγκρουση.
Δεν σημαίνει ότι η χρήση οποιουδήποτε αντικειμένου είναι νομικά απλή.
Σημαίνει μόνο ότι, σε πραγματική ανάγκη, ο άνθρωπος πρέπει να καταλαβαίνει πως η επιβίωση μπορεί να απαιτήσει χρήση διαθέσιμων μέσων για να φύγει από την απειλή.
Η νομική πραγματικότητα των πρόσφορων αντικειμένων
Ακόμη και η χρήση πρόσφορου αντικειμένου μπορεί να θεωρηθεί νομικά προβληματική.
Το δικαστήριο μπορεί να εξετάσει:
Πού βρέθηκε το αντικείμενο.
Πώς βρέθηκε στα χέρια του αμυνόμενου.
Πώς χρησιμοποιήθηκε.
Τι ζημιά προκάλεσε.
Αν υπήρχε άμεση απειλή.
Αν υπήρχε δυνατότητα αποφυγής.
Αν η αντίδραση ήταν αναγκαία.
Αν η αντίδραση ήταν ανάλογη.
Αν σταμάτησε όταν σταμάτησε η απειλή.
Αυτό σημαίνει ότι η αυτοπροστασία δεν μπορεί να διδάσκεται χωρίς νομική επίγνωση.
Ο πολίτης πρέπει να ξέρει ότι ακόμη και όταν προστατεύεται, οι πράξεις του θα κριθούν.
Γι’ αυτό η πρώτη επιλογή παραμένει πάντα η πρόληψη, η απουσία, η αποφυγή και η απόδραση.
Η χρήση δύναμης είναι καταστολή. Πρέπει να είναι αναγκαία, περιορισμένη και υπεύθυνη.
Τι διδάσκει τελικά το Combatives Group;
Το Combatives Group διδάσκει στους ασκούμενους να σκέφτονται πρακτικά, νόμιμα και ρεαλιστικά.
Διδάσκει ότι το σώμα είναι το πρώτο μέσο.
Διδάσκει ότι το μυαλό προηγείται της τεχνικής.
Διδάσκει ότι η πρόληψη είναι ανώτερη από την καταστολή.
Διδάσκει ότι η απουσία είναι καλύτερη από την εμπλοκή.
Διδάσκει ότι η αποφυγή είναι στρατηγική, όχι δειλία.
Διδάσκει ότι η απόδραση είναι επιτυχία όταν διακυβεύεται η ζωή, η υγεία και η ελευθερία.
Διδάσκει ότι λίγες καλά δουλεμένες δεξιότητες έχουν μεγαλύτερη αξία από ένα τεράστιο τεχνικό αρχείο που δεν ενεργοποιείται υπό πίεση.
Διδάσκει ότι οι επαγγελματίες έχουν άλλες ανάγκες από τους πολίτες.
Διδάσκει ότι οι εκπαιδευτές πρέπει να γνωρίζουν περισσότερα από όσα διδάσκουν στον αρχάριο.
Διδάσκει ότι το νόμιμο πλαίσιο δεν είναι διακοσμητικό. Είναι κεντρικό.
Τελικό συμπέρασμα
Δεν έχει μπούρδες εδώ.
Το Combatives Group δεν εκπαιδεύει πολίτες σε παράνομες πράξεις.
Τους εκπαιδεύει να προστατεύουν νόμιμα την υγεία και τη ζωή τους.
Δεν τους φορτώνει με άχρηστη τεχνική ύλη.
Δεν τους υπόσχεται μαγικές λύσεις.
Δεν τους παρουσιάζει την αυτοάμυνα ως εντυπωσιακό χόμπι βίας.
Η πραγματική αυτοπροστασία χρειάζεται απλό, άμεσο και αποτελεσματικό σύστημα.
Χρειάζεται λίγες δεξιότητες βαθιά δουλεμένες.
Χρειάζεται κατανόηση της απόστασης.
Χρειάζεται πρόληψη.
Χρειάζεται νόμιμη κρίση.
Χρειάζεται ψυχοσωματική πίεση στην εκπαίδευση.
Χρειάζεται ικανότητα άμεσης απόδρασης.
Χρειάζεται να ξέρει ο πολίτης τι δεν πρέπει να κάνει.
Πόσα χρειάζεται, λοιπόν, να γνωρίζει κανείς για την αυτοάμυνα;
Όχι πολλά.
Τα σωστά.
Και αυτά πρέπει να τα γνωρίζει πολύ καλά.
Συχνές ερωτήσεις
Πόσες τεχνικές χρειάζεται ένας πολίτης για αυτοάμυνα;
Ο πολίτης δεν χρειάζεται πολλές τεχνικές. Χρειάζεται λίγες, απλές, νόμιμες και δοκιμασμένες δεξιότητες που μπορεί να εφαρμόσει υπό πίεση για να δημιουργήσει ευκαιρία διαφυγής.
Γιατί το Combatives προτιμά μικρό τεχνικό ρεπερτόριο;
Επειδή η πραγματική βία είναι γρήγορη και χαοτική. Όσο λιγότερες και βαθύτερα δουλεμένες είναι οι επιλογές, τόσο πιο γρήγορα μπορεί να αντιδράσει ο ασκούμενος.
Τι σημαίνει «μία τεχνική χίλιες φορές»;
Σημαίνει ότι η επανάληψη λίγων ουσιαστικών δεξιοτήτων είναι πιο χρήσιμη από την επιφανειακή γνώση πολλών τεχνικών. Η αυτοάμυνα χρειάζεται ενσωμάτωση, όχι συλλογή.
Γιατί είναι πρόβλημα οι πολλές επιλογές στην αυτοάμυνα;
Επειδή αυξάνουν τον χρόνο απόφασης. Όταν ο ασκούμενος πρέπει να διαλέξει ανάμεσα σε πολλές τεχνικές, μπορεί να καθυστερήσει ακριβώς τη στιγμή που χρειάζεται άμεση δράση.
Είναι χρήσιμες οι εξαρθρώσεις στην αυτοάμυνα;
Μπορούν να είναι χρήσιμες σε συγκεκριμένα πλαίσια, κυρίως επαγγελματικά ή προχωρημένα. Για τον μέσο πολίτη δεν είναι βασική προτεραιότητα, επειδή ο σκοπός του είναι να διαφύγει, όχι να ελέγξει τον επιτιθέμενο.
Γιατί οι ρίψεις δεν διδάσκονται ως βάση σε πολίτες;
Επειδή απαιτούν πολύ χρόνο, υψηλή τεχνική ικανότητα και μπορεί να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς σε σκληρή επιφάνεια. Δεν είναι γρήγορη λύση αυτοάμυνας για τον μέσο πολίτη.
Είναι λάθος η πάλη στο έδαφος;
Όχι ως γνώση. Είναι όμως επικίνδυνη ως βασική στρατηγική δρόμου, επειδή μειώνει την κινητικότητα, την απόσταση, την οπτική εικόνα και τη δυνατότητα απόδρασης, ειδικά αν υπάρχουν περισσότεροι επιτιθέμενοι ή όπλα.
Μπορεί ένας πολίτης να χρησιμοποιήσει καθημερινό αντικείμενο για αυτοπροστασία;
Σε ακραία ανάγκη, ένα καθημερινό αντικείμενο μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία ευκαιρίας διαφυγής. Όμως η χρήση του μπορεί να εξεταστεί νομικά, άρα χρειάζεται σοβαρότητα, αναγκαιότητα και αναλογία.
Διδάσκει το Combatives Group παράνομες πράξεις;
Όχι. Η θέση του Combatives Group είναι ότι οι πολίτες πρέπει να εκπαιδεύονται στη νόμιμη προστασία της υγείας και της ζωής τους, με έμφαση στην πρόληψη, στην αποφυγή και στην απόδραση.
Ποιο είναι το τελικό μήνυμα του άρθρου;
Ο πολίτης δεν χρειάζεται να γνωρίζει τα πάντα. Χρειάζεται να γνωρίζει τα σωστά, να τα έχει δουλέψει βαθιά και να μπορεί να τα εφαρμόσει νόμιμα, γρήγορα και ρεαλιστικά υπό πίεση.
Σχετικά άρθρα
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
- Ασκητής Combatives 360 Μοιρών σημαίνει ολοκληρωμένος άνθρωπος
Σχετικό με την αρχική μορφή του άρθρου και τη συνολική φιλοσοφία για το τι χρειάζεται να γνωρίζει ένας ασκούμενος Combatives. - Combatives Χτυπήματα κάτι που μπορούν σχεδόν όλοι να κάνουν
Σχετικό με τη σημασία των βασικών χτυπημάτων, της περιορισμένης τεχνικής ύλης και του Hick/Hyman ή παράδοξου επιλογής. - Combatives Group Σύστημα ίσον «Ρεαλιστική Αυτοάμυνα»
Σχετικό με τη ρεαλιστική, βασισμένη στην πραγματικότητα προσέγγιση του Combatives Group. - Street Combatives
Σχετικό με το ανώτερο επίπεδο γνώσεων για πολίτες και επαγγελματίες που αναζητούν πιο απαιτητική εκπαίδευση. - Οι φυσιολογικές αντιδράσεις σε κίνδυνο και οι επιλογές μας
Σχετικό με τις ανθρώπινες αντιδράσεις υπό πίεση, το πάγωμα, τη φυγή, τη μάχη και την επίδραση των επιλογών στην αντίδραση. - Street-fighting και Αυτοάμυνα
Σχετικό με τη διάκριση ανάμεσα στην παράνομη οδομαχία και στη νόμιμη αυτοάμυνα. - Όπλα κοντινής εμβέλειας
Σχετικό με τη γενικότερη κατηγορία των όπλων και αντικειμένων κοντινής απόστασης και τη σοβαρή κατανόηση των κινδύνων. - Η Πραγματική Χρήση Μαχαιριού και τα προβλήματα που παρουσιάζει
Σχετικό με τη διαφορά ανάμεσα στη φαντασίωση της χρήσης μαχαιριού και στη σκληρή πραγματικότητα. - Το μπαστούνι αυτοάμυνας στα χέρια έμπειρου και άπειρου
Σχετικό με την ιδέα ότι η υπερβολική λεπτομέρεια και οι περίπλοκες τακτικές δεν είναι απαραίτητες για τον μέσο πολίτη.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Δεν αποτελεί προτροπή σε βία, δεν παρέχει τεχνικές επίθεσης, δεν αποτελεί οδηγό χρήσης όπλων ή αυτοσχέδιων όπλων και δεν αποτελεί νομική συμβουλή.
Η αυτοάμυνα πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα, νόμιμη επίγνωση και πρακτικό ρεαλισμό. Η πρώτη επιλογή πρέπει να είναι η πρόληψη, η αποφυγή, η αποκλιμάκωση και η απόδραση, όπου αυτό είναι δυνατόν.
Η πρακτική εκπαίδευση σε θέματα αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας πρέπει να γίνεται με έμπειρη καθοδήγηση, σαφή όρια ασφαλείας, ελεγχόμενη πίεση και πλήρη σεβασμό προς τον νόμο.
Σημείωση εμπειρίας
Το περιεχόμενο βασίζεται στη μεθοδολογία και την πρακτική εμπειρία του Combatives Group στην εκπαίδευση προσωπικής ασφάλειας, αυτοπροστασίας και ρεαλιστικής αυτοάμυνας.
Η προσέγγιση δίνει έμφαση στη μικρή αλλά βαθιά δουλεμένη τεχνική ύλη, στην ιστορική κατανόηση του Defendu και των Combatives, στη διάκριση ανάμεσα σε πολιτική, αστυνομική και στρατιωτική χρήση, στην αποφυγή τεχνικής υπερφόρτωσης, στη νόμιμη αυτοπροστασία και στην ανάγκη ο ασκούμενος να μπορεί να λειτουργήσει υπό πραγματική πίεση.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να καταλάβετε στην πράξη τι σημαίνει απλή, άμεση και ρεαλιστική αυτοπροστασία, η θεωρία δεν αρκεί.
Η ουσιαστική κατανόηση έρχεται μέσα από καθοδηγούμενη εκπαίδευση, πρακτική εφαρμογή, σενάρια, προσομοιώσεις, πίεση και σοβαρή ανάλυση του τι λειτουργεί και τι όχι.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για να ενημερωθείτε για μαθήματα, σεμινάρια και εκπαιδευτικά προγράμματα προσωπικής ασφάλειας, αυτοπροστασίας και ρεαλιστικής αυτοάμυνας.