Ο φόβος δεν εξαφανίζεται.
Κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν πρέπει να υπόσχεται ότι η εκπαίδευση θα αφαιρέσει εντελώς τον φόβο. Ο φόβος είναι φυσικός μηχανισμός επιβίωσης. Εμφανίζεται όταν ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται απειλή, αβεβαιότητα, πόνο, απώλεια ελέγχου ή πιθανό τραυματισμό.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν θα φοβηθούμε.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι:
τι θα κάνουμε με τον φόβο όταν εμφανιστεί;
Η δράση θεραπεύει τον φόβο, όχι επειδή τον εξαφανίζει, αλλά επειδή τον μετατρέπει από παθητική παράλυση σε λειτουργική ενέργεια.
Ο άνθρωπος που δεν ξέρει τι να κάνει, συχνά παγώνει. Ο άνθρωπος που έχει απλό σχέδιο, δοκιμασμένες δεξιότητες και επαναλαμβανόμενη εκπαίδευση υπό πίεση έχει περισσότερες πιθανότητες να λειτουργήσει.
Η διαφορά ανάμεσα στον φόβο και στον πανικό μπορεί να ειπωθεί απλά:
Η διαφορά μεταξύ του φόβου και του πανικού είναι να γνωρίζεις το επόμενο βήμα.
— Mickey Davidow
Όταν γνωρίζουμε το επόμενο βήμα, ο φόβος μπορεί να μας κινητοποιήσει.
Όταν δεν γνωρίζουμε το επόμενο βήμα, ο φόβος γίνεται πανικός.
Γι’ αυτό η εκπαίδευση στο Combatives Group δεν περιορίζεται σε τεχνικές. Γυμνάζει τον νου, το σώμα και το πνεύμα μέσα από επανάληψη, πρωτόκολλα, σύντομη ανάλυση κατάστασης, ρόλους, προσομοιώσεις και ελεγχόμενη πίεση.
Δεν αναζητούμε τον κίνδυνο στον δρόμο για να «σκληρύνουμε». Αυτό είναι ανόητο και επικίνδυνο. Η πραγματική ζωή δεν είναι προπονητήριο. Η έκθεση σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις υψηλού στρες μπορεί να μοιάζει με απευαισθητοποίηση, αλλά στην πράξη είναι ρώσικη ρουλέτα με την υγεία και τη ζωή μας.
Η σωστή απευαισθητοποίηση γίνεται σε ελεγχόμενο περιβάλλον.
Με ασφάλεια.
Με προοδευτικότητα.
Με προστατευτικά όπου χρειάζεται.
Με εκπαιδευτές.
Με σενάρια.
Με επανάληψη.
Με αξιολόγηση.
Η δράση θεραπεύει τον φόβο μόνο όταν η δράση είναι εκπαιδευμένη, νόμιμη, αναγκαία, ανάλογη και προσανατολισμένη στην ασφάλεια και στη διαφυγή.
Για ποιον είναι αυτό το άρθρο
Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε ανθρώπους που φοβούνται ότι σε μια πραγματική κατάσταση θα παγώσουν.
Απευθύνεται σε όσους έχουν νιώσει τον φόβο να τους κόβει τα πόδια, να τους κλείνει τη φωνή, να τους μπλοκάρει τη σκέψη ή να τους κάνει να μη μπορούν να αποφασίσουν.
Απευθύνεται επίσης σε ασκούμενους αυτοπροστασίας που πρέπει να καταλάβουν ότι η τεχνική από μόνη της δεν αρκεί. Αν δεν μπορείς να λειτουργήσεις υπό πίεση, η τεχνική μπορεί να μείνει μέσα στην αίθουσα.
Απευθύνεται και σε εκπαιδευτές. Η εκπαίδευση στον φόβο δεν γίνεται με συνθήματα. Δεν αρκεί να πεις στον ασκούμενο «μη φοβάσαι». Πρέπει να του δώσεις επόμενο βήμα, σχέδιο δράσης, εμπειρία πίεσης και ασφαλή απευαισθητοποίηση.
Το άρθρο δεν είναι δημόσιο εγχειρίδιο φυσικής βίας.
Τα επιχειρησιακά μέρη του συστήματος που αφορούν συγκεκριμένη αλληλουχία φυσικής προστατευτικής δράσης ανήκουν σε πρακτική εκπαίδευση και παραμένουν κλειδωμένα.
Ποια είναι η θέση αυτού του άρθρου μέσα στο combatives.gr
Αυτό το άρθρο ανήκει στην ενότητα Ψυχολογία και συνδέεται άμεσα με τα άρθρα για τον φόβο, την αυτοκυριαρχία, την Ομιλία Αρπακτικού, τη δράση υπό απειλή και την προετοιμασία για πραγματική βία.
Η θέση του είναι θεμελιώδης.
Εξηγεί γιατί η αυτοπροστασία δεν είναι μόνο τεχνική.
Εξηγεί γιατί ο φόβος δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ντροπή.
Εξηγεί γιατί ο πανικός εμφανίζεται όταν δεν γνωρίζουμε το επόμενο βήμα.
Εξηγεί γιατί η επανάληψη, τα πρωτόκολλα και η εκπαίδευση υπό πίεση αλλάζουν τον τρόπο σκέψης.
Στη μεθοδολογία του Combatives Group, ο στόχος δεν είναι να δημιουργηθεί άνθρωπος που δεν φοβάται. Αυτό είναι φαντασία.
Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί άνθρωπος που φοβάται, αλλά λειτουργεί.
Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο
- Αν μπορεί ο άνθρωπος να απαλλαγεί πλήρως από τον φόβο.
- Γιατί ο φόβος δεν είναι το πραγματικό πρόβλημα.
- Γιατί το τι κάνουμε με τον φόβο είναι αυτό που μετρά.
- Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον φόβο και στον πανικό.
- Γιατί η γνώση του επόμενου βήματος μειώνει τον πανικό.
- Πώς η επανάληψη δημιουργεί εμπιστοσύνη.
- Τι σημαίνει σύντομη ανάλυση κατάστασης με πρωτόκολλα.
- Γιατί η ελεγχόμενη απευαισθητοποίηση είναι απαραίτητη.
- Γιατί η ανεξέλεγκτη έκθεση σε κίνδυνο είναι ανόητη.
- Γιατί η εκπαίδευση πρέπει να περιλαμβάνει προ-σύγκρουση, επίθεση και μετά-σύγκρουση.
- Γιατί κάποια μέρη του συστήματος πρέπει να παραμένουν κλειδωμένα και να διδάσκονται μόνο σε μάθημα.
- Γιατί η δράση πρέπει να είναι νόμιμη, αναγκαία, ανάλογη και προσανατολισμένη στη διαφυγή.
Βασικά σημεία
- Ο φόβος δεν εξαφανίζεται εντελώς.
- Ο φόβος μπορεί να γίνει εργαλείο ή να γίνει πανικός.
- Η διαφορά είναι αν γνωρίζουμε το επόμενο βήμα.
- Η δράση θεραπεύει τον φόβο όταν είναι εκπαιδευμένη και στοχευμένη.
- Η επανάληψη δημιουργεί εμπιστοσύνη στον ορθό χειρισμό δύσκολων καταστάσεων.
- Η σωστή εκπαίδευση αλλάζει τον τρόπο σκέψης.
- Η απευαισθητοποίηση πρέπει να γίνεται σε ελεγχόμενο περιβάλλον.
- Η αναζήτηση πραγματικών επικίνδυνων καταστάσεων για «εμπειρία» είναι ρώσικη ρουλέτα.
- Η εκπαίδευση πρέπει να περιλαμβάνει πίεση, σενάρια και έλεγχο αντίδρασης.
- Τα τεχνικά επιχειρησιακά μέρη δεν πρέπει να δημοσιεύονται ως ανοιχτές οδηγίες.
- Η φυσική προστατευτική δράση είναι έσχατη επιλογή όταν δεν υπάρχει ασφαλής διαφυγή.
- Η δράση χωρίς σχέδιο μπορεί να είναι χάος. Η δράση με σχέδιο μπορεί να γίνει αυτοπροστασία.
Συνοπτική εκδοχή του άρθρου
Η δράση θεραπεύει τον φόβο, αλλά όχι με τον τρόπο που συχνά νομίζει ο κόσμος.
Δεν σημαίνει ότι ο φόβος φεύγει. Δεν σημαίνει ότι ο εκπαιδευμένος άνθρωπος δεν φοβάται. Δεν σημαίνει ότι η εκπαίδευση κάνει κάποιον άτρωτο. Σημαίνει ότι ο άνθρωπος μαθαίνει τι να κάνει όταν φοβάται.
Αυτό είναι τεράστια διαφορά.
Ο φόβος είναι φυσιολογικός. Ο πανικός όμως είναι κάτι άλλο. Πανικός εμφανίζεται συχνά όταν ο άνθρωπος δεν γνωρίζει το επόμενο βήμα. Όταν δεν υπάρχει σχέδιο, όταν δεν υπάρχουν δεξιότητες, όταν δεν υπάρχει εμπειρία πίεσης, ο φόβος δεν έχει πού να πάει. Γυρίζει προς τα μέσα και παραλύει.
Η απάντηση του Mickey Davidow είναι εξαιρετικά απλή και ακριβής:
Η διαφορά μεταξύ του φόβου και του πανικού είναι να γνωρίζεις το επόμενο βήμα.
Αυτό ακριβώς προσπαθεί να πετύχει η σωστή εκπαίδευση. Να δώσει στον άνθρωπο επόμενο βήμα. Να του δώσει απλές, άμεσες και αποτελεσματικές επιλογές. Να του δώσει πρωτόκολλα σύντομης ανάλυσης κατάστασης. Να του δώσει εμπειρία πίεσης μέσα σε ασφαλές περιβάλλον. Να του δώσει εμπιστοσύνη ότι μπορεί να λειτουργήσει.
Η επανάληψη είναι κρίσιμη. Όσο περισσότερο ο ασκούμενος δοκιμάζει μια διαδικασία υπό ελεγχόμενη πίεση, τόσο περισσότερο μειώνεται το σοκ του αγνώστου. Αυτό δεν σημαίνει ότι γίνεται αναίσθητος. Σημαίνει ότι αρχίζει να αναγνωρίζει το αίσθημα του φόβου και να το συνδέει με δράση, όχι με πάγωμα.
Η απευαισθητοποίηση πρέπει να γίνεται σε αίθουσα, όχι στον δρόμο. Το να εκθέτει κάποιος τον εαυτό του σε πραγματικές επικίνδυνες καταστάσεις για να αποκτήσει εμπειρία είναι παράλογο. Μπορεί να δώσει εμπειρία, αλλά μπορεί επίσης να φέρει τραυματισμό, νομική εμπλοκή ή θάνατο. Δεν είναι εκπαίδευση. Είναι ρίσκο χωρίς έλεγχο.
Σε πραγματικά απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, όπου οι δρόμοι διαφυγής είναι κλειστοί και η επίθεση είναι πλέον σε εξέλιξη, η διαπραγμάτευση έχει ξεπεραστεί. Εκεί μπορεί να χρειαστεί αναγκαία προστατευτική δράση για να σταματήσει η άμεση απειλή και να δημιουργηθεί διαφυγή. Αυτό όμως δεν είναι κάτι που πρέπει να παρουσιαστεί δημόσια ως απλή αλληλουχία βημάτων. Τα συγκεκριμένα επιχειρησιακά πρωτόκολλα ανήκουν σε κλειδωμένο εκπαιδευτικό περιεχόμενο και σε πρακτική καθοδήγηση.
Το ανοιχτό δημόσιο μήνυμα είναι αυτό:
ο φόβος γίνεται πανικός όταν δεν γνωρίζεις τι να κάνεις.
Η εκπαίδευση δίνει επόμενο βήμα.
Το επόμενο βήμα μετατρέπει τον φόβο σε δράση.
Η δράση, όταν είναι σωστά εκπαιδευμένη, θεραπεύει τον φόβο.
Εισαγωγή: Η δράση θεραπεύει τον φόβο
Ο φόβος είναι φυσιολογικός.
Δεν είναι αδυναμία. Δεν είναι ντροπή. Δεν είναι κάτι που εξαφανίζεται επειδή κάποιος προπονείται. Όποιος ισχυρίζεται ότι δεν φοβάται ποτέ, είτε δεν έχει βρεθεί σε πραγματική πίεση είτε δεν περιγράφει με ακρίβεια αυτό που συμβαίνει μέσα του.
Η πραγματική ερώτηση δεν είναι αν μπορούμε να απαλλαγούμε πλήρως από τον φόβο.
Η πραγματική ερώτηση είναι:
τι κάνουμε με τον φόβο όταν εμφανιστεί;
Ο φόβος μπορεί να μας προστατεύσει. Μπορεί να μας προειδοποιήσει. Μπορεί να μας κάνει πιο προσεκτικούς. Μπορεί να μας ενεργοποιήσει.
Μπορεί όμως και να μας παγώσει.
Η διαφορά βρίσκεται στη δράση.
Κάνε κάτι
Η φράση «κάνε κάτι» δεν σημαίνει «κάνε οτιδήποτε».
Δεν σημαίνει πανικό. Δεν σημαίνει τυφλή αντίδραση. Δεν σημαίνει βία χωρίς σκέψη. Δεν σημαίνει ότι κάθε φόβος πρέπει να απαντηθεί με φυσική δράση.
Σημαίνει ότι ο φόβος χρειάζεται κατεύθυνση.
Αν φοβάμαι και δεν ξέρω τι να κάνω, ο φόβος συσσωρεύεται.
Αν φοβάμαι και γνωρίζω το επόμενο βήμα, ο φόβος γίνεται κινητήρια δύναμη.
Το επόμενο βήμα μπορεί να είναι:
φεύγω,
φωνάζω,
κρατώ απόσταση,
μπαίνω σε φωτισμένο χώρο,
ζητώ βοήθεια,
βάζω όριο,
κινούμαι προς έξοδο,
προστατεύομαι αν δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Η δράση θεραπεύει τον φόβο όταν είναι σωστή δράση.
Όχι όταν είναι απλή αντίδραση.
Η εκπαίδευση γυμνάζει νου, σώμα και πνεύμα
Η εκπαίδευση με τον σωστό τρόπο και τη σωστή νοοτροπία γυμνάζει τον νου, το σώμα και το πνεύμα.
Το σώμα μαθαίνει να κινείται.
Ο νους μαθαίνει να αναγνωρίζει.
Το πνεύμα μαθαίνει να μη καταρρέει.
Στην αυτοπροστασία αυτά τα τρία δεν χωρίζονται. Δεν αρκεί να έχεις τεχνική αν δεν έχεις ψυχραιμία. Δεν αρκεί να έχεις θέληση αν δεν έχεις δεξιότητα. Δεν αρκεί να έχεις γνώση αν δεν έχεις δοκιμαστεί υπό πίεση.
Η σωστή εκπαίδευση ενώνει αυτά τα στοιχεία.
Γι’ αυτό η σοβαρή αυτοπροστασία δεν είναι απλή συλλογή τεχνικών.
Είναι διαδικασία αλλαγής τρόπου σκέψης.
Μπορούμε να απαλλαγούμε εντελώς από τον φόβο;
Όχι.
Και αυτό πρέπει να ειπωθεί καθαρά.
Δεν μπορούμε να απαλλαγούμε πλήρως από το αίσθημα του φόβου. Ούτε χρειάζεται να το κάνουμε. Ο φόβος είναι μέρος του ανθρώπινου συστήματος επιβίωσης.
Το πρόβλημα δεν είναι ο φόβος.
Το πρόβλημα είναι ο ανεξέλεγκτος φόβος.
Ο φόβος που δεν έχει διέξοδο γίνεται πανικός.
Ο φόβος που έχει σχέδιο γίνεται δράση.
Αυτός είναι ο στόχος της εκπαίδευσης: όχι να μη φοβόμαστε, αλλά να ξέρουμε τι να κάνουμε ενώ φοβόμαστε.
Σύντομη ανάλυση κατάστασης
Στις Αίθουσες Άσκησης του Combatives Group, η εκπαίδευση δεν βασίζεται μόνο σε φυσική δράση. Βασίζεται και σε σύντομη ανάλυση κατάστασης.
Ο ασκούμενος πρέπει να μάθει να αναγνωρίζει γρήγορα:
πού βρίσκεται,
ποιος είναι απέναντί του,
αν υπάρχει έξοδος,
αν υπάρχουν τρίτοι,
αν υπάρχει πιθανό όπλο,
αν υπάρχουν συνεργοί,
αν η κατάσταση είναι ήπια σύγκρουση ή άμεση απειλή,
αν μπορεί να φύγει,
αν πρέπει να μιλήσει,
αν πρέπει να κρατήσει απόσταση.
Αυτό δεν γίνεται με μακροσκελή σκέψη. Υπό πίεση δεν υπάρχει χρόνος για ανάλυση γραφείου.
Γίνεται με πρωτόκολλα.
Δηλαδή με απλές, επαναλαμβανόμενες διαδικασίες που ο ασκούμενος έχει δουλέψει πολλές φορές.
Η επανάληψη δημιουργεί εμπιστοσύνη
Η τακτική επανάληψη δημιουργεί εμπιστοσύνη.
Όσο περισσότερο ένας άνθρωπος δουλεύει συγκεκριμένες διαδικασίες υπό ελεγχόμενη πίεση, τόσο περισσότερο αρχίζει να πιστεύει ότι μπορεί να χειριστεί δύσκολες καταστάσεις.
Αυτό δεν είναι ψεύτικη αυτοπεποίθηση.
Είναι εμπιστοσύνη που προέρχεται από δοκιμή.
Ο ασκούμενος δεν λέει απλώς «θα τα καταφέρω».
Έχει ξαναδοκιμάσει να αναπνεύσει υπό πίεση.
Έχει ξαναδοκιμάσει να φωνάξει.
Έχει ξαναδοκιμάσει να κρατήσει απόσταση.
Έχει ξαναδοκιμάσει να βρει έξοδο.
Έχει ξαναδοκιμάσει να λειτουργήσει όταν κάποιος τον πιέζει.
Αυτό αλλάζει τον τρόπο σκέψης.
Ο φόβος δεν εξαφανίζεται.
Αλλά δεν είναι πια άγνωστος.
Απευαισθητοποίηση: σωστή και λάθος
Η απευαισθητοποίηση είναι η διαδικασία με την οποία ο άνθρωπος εκτίθεται σταδιακά σε ελεγχόμενο στρες ώστε να μάθει να λειτουργεί καλύτερα.
Αυτό πρέπει να γίνεται σωστά.
Η λάθος απευαισθητοποίηση είναι να μπλέκει κανείς σε πραγματικές επικίνδυνες καταστάσεις για να αποκτήσει εμπειρία. Αυτό μπορεί να φαίνεται «σκληρό», αλλά στην πραγματικότητα είναι ανόητο. Είναι σαν ρώσικη ρουλέτα με την υγεία και τη ζωή του.
Μπορεί να αποκτήσει εμπειρία.
Μπορεί όμως και να τραυματιστεί, να εμπλακεί νομικά, να προκαλέσει κλιμάκωση ή να χάσει πολύ περισσότερα απ’ όσα νόμιζε ότι κερδίζει.
Η σωστή απευαισθητοποίηση γίνεται σε ελεγχόμενο περιβάλλον.
Με προστατευτικά όπου χρειάζεται.
Με εκπαιδευτές.
Με κανόνες ασφαλείας.
Με προοδευτική ένταση.
Με σενάρια.
Με αξιολόγηση.
Με αποσυμπίεση μετά την άσκηση.
Αυτός είναι ο λόγος που οι Αίθουσες Άσκησης του Combatives Group εντάσσουν τη διαδικασία απευαισθητοποίησης στο πρόγραμμα εκπαίδευσης.
Φόβος ή πανικός;
Η ερώτηση είναι κρίσιμη:
τι γίνεται όταν ο φόβος μετατρέπεται σε πανικό;
Η απάντηση του Mickey Davidow είναι από τις πιο χρήσιμες διατυπώσεις στην αυτοπροστασία:
Η διαφορά μεταξύ του φόβου και του πανικού είναι να γνωρίζεις το επόμενο βήμα.
Ο φόβος μπορεί να υπάρχει και να είμαστε ακόμη λειτουργικοί.
Ο πανικός εμφανίζεται όταν το μυαλό δεν βρίσκει επόμενο βήμα.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Δεν ξέρω πού να πάω.
Δεν ξέρω αν πρέπει να μιλήσω.
Δεν ξέρω αν πρέπει να φύγω.
Δεν ξέρω αν πρέπει να προστατευτώ.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει.
Εκεί ο φόβος γίνεται χάος.
Το αντίδοτο είναι το σχέδιο.
Όχι περίπλοκο σχέδιο.
Απλό, άμεσο, αποτελεσματικό επόμενο βήμα.
Γνώση, δεξιότητες και σχέδιο δράσης
Για να μη γίνει ο φόβος πανικός, χρειάζονται τρία πράγματα:
γνώση,
δεξιότητες,
σχέδιο δράσης.
Η γνώση μας βοηθά να καταλάβουμε τι συμβαίνει.
Οι δεξιότητες μας βοηθούν να κάνουμε κάτι πρακτικό.
Το σχέδιο δράσης μας δείχνει τι έρχεται μετά.
Χωρίς γνώση, μπερδευόμαστε.
Χωρίς δεξιότητες, δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε.
Χωρίς σχέδιο, παγώνουμε.
Αυτά τα τρία κάνουν τον φόβο να λειτουργεί ενεργητικά αντί για παθητικά.
Απλή, άμεση και αποτελεσματική λύση
Σε κατάσταση πίεσης, ο άνθρωπος χρειάζεται απλή, άμεση και αποτελεσματική λύση.
Όχι περίπλοκη θεωρία.
Όχι δέκα επιλογές.
Όχι τεχνική που χρειάζεται λεπτή κινητικότητα και τέλειες συνθήκες.
Χρειάζεται κάτι που μπορεί να θυμηθεί, να εφαρμόσει και να προσαρμόσει υπό πίεση.
Αυτό είναι κεντρική αρχή της μεθοδολογίας Combatives.
Όταν ο άνθρωπος δεν γνωρίζει το επόμενο βήμα, ο φόβος γίνεται πανικός.
Όταν γνωρίζει το επόμενο βήμα, ο φόβος γίνεται ενέργεια.
Η δράση θεραπεύει τον φόβο επειδή του δίνει κατεύθυνση.
Όταν η διαφυγή είναι κλειστή
Σε πραγματικά απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, όπου οι δρόμοι διαφυγής είναι κλειστοί και η επίθεση είναι ήδη σε εξέλιξη, η διαπραγμάτευση έχει ξεπεραστεί.
Δεν αναλύουμε ατελείωτα.
Δεν προσπαθούμε να πείσουμε.
Δεν μένουμε σε θεωρία.
Η κατάσταση έχει περάσει σε άλλο στάδιο.
Σε αυτό το στάδιο μπορεί να χρειαστεί αναγκαία προστατευτική δράση για να σταματήσει η άμεση απειλή και να δημιουργηθεί διαφυγή, είτε η απειλή στρέφεται εναντίον μας είτε εναντίον αβοήθητου τρίτου προσώπου.
Αυτό πρέπει να ειπωθεί με καθαρότητα, αλλά και με ευθύνη.
Η φυσική προστατευτική δράση δεν είναι τιμωρία.
Δεν είναι εκδίκηση.
Δεν είναι ευκαιρία για βία.
Δεν είναι συνέχιση της σύγκρουσης.
Είναι έσχατη επιλογή για άμεση ασφάλεια και διαφυγή.
Κλειδωμένο εκπαιδευτικό περιεχόμενο
Μέρη αυτού του θέματος είναι σκόπιμα κλειδωμένα και προσβάσιμα μόνο σε εκπαιδευτικό πλαίσιο.
Αυτό δεν γίνεται για μυστικισμό.
Γίνεται για ευθύνη.
Ορισμένα επιχειρησιακά πρωτόκολλα φυσικής προστατευτικής δράσης δεν πρέπει να δημοσιεύονται ως ανοιχτή λίστα βημάτων. Μπορούν να παρερμηνευθούν, να χρησιμοποιηθούν χωρίς κρίση, να εφαρμοστούν σε λάθος στιγμή ή να δημιουργήσουν νομικό και πρακτικό κίνδυνο.
Στην αίθουσα, αυτά τα στοιχεία διδάσκονται με:
- εποπτεία,
- προστατευτικά,
- ρόλους,
- σενάρια,
- έλεγχο έντασης,
- αξιολόγηση,
- ασφάλεια,
- νομικό και ηθικό πλαίσιο.
Το δημόσιο άρθρο μπορεί να εξηγήσει το γιατί.
Η αίθουσα διδάσκει το πώς.
Εκπαίδευση υπό πίεση
Ο τρόπος του Combatives Group είναι να δοκιμάζει τους ασκούμενους υπό ελεγχόμενη πίεση.
Όχι για να τους διαλύσει.
Όχι για να τους τρομάξει άσκοπα.
Όχι για να δημιουργήσει ψευτοσκληρότητα.
Αλλά για να ελέγξει πώς αντιδρούν σε διαφορετικά στάδια:
προ-σύγκρουση,
επίθεση,
μετά-σύγκρουση.
Η προ-σύγκρουση δείχνει αν ο ασκούμενος έχει επίγνωση, φωνή, απόσταση, προσωπικό κύκλο και αυτοκυριαρχία.
Η επίθεση δείχνει αν μπορεί να λειτουργήσει όταν η πίεση γίνεται άμεση.
Η μετά-σύγκρουση δείχνει αν μπορεί να σταματήσει, να φύγει, να ζητήσει βοήθεια, να αναπνεύσει και να εξηγήσει τι συνέβη.
Η αυτοπροστασία δεν τελειώνει στη φυσική στιγμή.
Υπάρχει πριν.
Υπάρχει κατά τη διάρκεια.
Υπάρχει μετά.
High Impact και Low Impact εκπαίδευση
Υπάρχουν δύο γενικοί τρόποι να γίνει τέτοιου είδους εκπαίδευση:
με προστατευτικά και υψηλότερη επαφή,
ή χωρίς προστατευτικά και με χαμηλότερη επαφή.
Και οι δύο έχουν θέση, αν χρησιμοποιούνται σωστά.
Η εκπαίδευση με κατάλληλα προστατευτικά μπορεί να επιτρέψει πιο ρεαλιστική πίεση χωρίς να τραυματίζονται οι ασκούμενοι. Αυτό βοηθά στην απευαισθητοποίηση και στην κατανόηση της έντασης.
Η εκπαίδευση χαμηλότερης επαφής μπορεί να βοηθήσει στην τεχνική, στην κατανόηση ρόλων, στη φωνή, στη θέση, στην απόσταση και στην ασφαλή εισαγωγή αρχαρίων.
Το πρόβλημα δεν είναι ποια μέθοδος είναι «καλύτερη» απόλυτα.
Το πρόβλημα είναι αν υπάρχει σκοπός, έλεγχος, ασφάλεια και προοδευτικότητα.
Ο ρόλος των «δραστών» στην προπόνηση
Σε ρεαλιστικά σενάρια, οι άνθρωποι που παίζουν τον ρόλο του δράστη δεν πρέπει να λειτουργούν τυχαία.
Πρέπει να καθοδηγούνται σωστά.
Πρέπει να δίνουν την κατάλληλη πίεση για το επίπεδο του ασκούμενου.
Πρέπει να αντιδρούν με τρόπο που διδάσκει, όχι με τρόπο που τραυματίζει ή μπερδεύει.
Πρέπει να βοηθούν τον ασκούμενο να καταλάβει αν η επιλογή του λειτούργησε, αν άργησε, αν πάγωσε, αν έχασε έξοδο ή αν παρέμεινε υπερβολικά.
Η προπόνηση ρόλων είναι σοβαρή υπόθεση.
Δεν είναι θέατρο κακοποίησης.
Είναι εκπαιδευτικό εργαλείο.
Ελεγχόμενη ορμή, όχι ανεξέλεγκτη βία
Το αρχικό κείμενο μιλά για ελεγχόμενη οργή, επιθετικότητα και αγριότητα. Αυτή η φράση χρειάζεται ώριμη διατύπωση για δημόσιο άρθρο.
Στην πολιτική αυτοπροστασία, δεν θέλουμε ανεξέλεγκτη οργή.
Η ανεξέλεγκτη οργή είναι επικίνδυνη.
Θολώνει την κρίση.
Δημιουργεί υπερβολή.
Καταστρέφει τη νομική θέση.
Μπορεί να συνεχίσει πέρα από την ανάγκη.
Αυτό που θέλουμε είναι ελεγχόμενη προστατευτική ορμή.
Δηλαδή ικανότητα να ενεργοποιηθούμε πλήρως όταν η απειλή είναι άμεση, αλλά να σταματήσουμε όταν ο σκοπός έχει επιτευχθεί: ασφάλεια και διαφυγή.
Δεν είναι θέμα μίσους.
Είναι θέμα επιβίωσης με έλεγχο.
Τι θεραπεύει πραγματικά τον φόβο
Τον φόβο δεν τον θεραπεύει η φαντασίωση δύναμης.
Δεν τον θεραπεύουν τα συνθήματα.
Δεν τον θεραπεύει το να λέμε «δεν φοβάμαι».
Δεν τον θεραπεύει η άρνηση.
Τον θεραπεύει η πράξη που έχει δοκιμαστεί.
Η αναπνοή που έχει δουλευτεί.
Η φωνή που έχει ακουστεί στην αίθουσα.
Το όριο που έχει εξασκηθεί.
Η απόσταση που έχει κρατηθεί.
Το σενάριο που έχει επαναληφθεί.
Η πίεση που έχει αντιμετωπιστεί με ασφάλεια.
Το επόμενο βήμα που έχει γίνει συνήθεια.
Η δράση θεραπεύει τον φόβο όταν δεν είναι τυχαία.
Όταν είναι εκπαιδευμένη.
Σύνοψη
Η δράση θεραπεύει τον φόβο.
Όχι επειδή εξαφανίζει τον φόβο, αλλά επειδή του δίνει κατεύθυνση.
Ο άνθρωπος φοβάται όταν υπάρχει απειλή. Αυτό είναι φυσικό. Πανικοβάλλεται όταν δεν ξέρει τι να κάνει. Η εκπαίδευση υπάρχει για να γεφυρώσει αυτό το κενό.
Η σωστή εκπαίδευση δίνει γνώση, δεξιότητες και σχέδιο δράσης. Δίνει επόμενο βήμα. Δίνει εμπιστοσύνη. Δίνει απευαισθητοποίηση. Δίνει λειτουργικότητα υπό πίεση.
Δεν ζητάμε από τον άνθρωπο να μη φοβάται.
Ζητάμε να μπορεί να λειτουργήσει ενώ φοβάται.
Αυτό γίνεται με επανάληψη, πρωτόκολλα, σενάρια, προστατευτικό εξοπλισμό, σωστή καθοδήγηση και σοβαρή νοοτροπία.
Ο φόβος γίνεται πανικός όταν δεν υπάρχει επόμενο βήμα.
Η εκπαίδευση δημιουργεί το επόμενο βήμα.
Και εκεί αρχίζει η δράση.
Συχνές ερωτήσεις
Μπορούμε να απαλλαγούμε εντελώς από τον φόβο;
Όχι. Ο φόβος είναι φυσικός μηχανισμός επιβίωσης. Ο στόχος δεν είναι να εξαφανιστεί, αλλά να μάθουμε να λειτουργούμε ενώ υπάρχει.
Τι σημαίνει «η δράση θεραπεύει τον φόβο»;
Σημαίνει ότι ο φόβος μειώνει την παραλυτική του δύναμη όταν γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε και έχουμε εκπαιδευτεί να το κάνουμε.
Ποια είναι η διαφορά φόβου και πανικού;
Ο φόβος μπορεί να είναι λειτουργικός. Ο πανικός εμφανίζεται όταν δεν γνωρίζουμε το επόμενο βήμα και το μυαλό μπλοκάρει.
Τι σημαίνει η φράση του Mickey Davidow;
Ότι η γνώση του επόμενου βήματος είναι αυτό που εμποδίζει τον φόβο να γίνει πανικός.
Τι είναι η σύντομη ανάλυση κατάστασης;
Είναι η γρήγορη αξιολόγηση του χώρου, της απειλής, της εξόδου, των τρίτων, πιθανών όπλων, συνεργών και επιλογών δράσης, με βάση εκπαιδευμένα πρωτόκολλα.
Τι είναι η απευαισθητοποίηση;
Είναι η σταδιακή έκθεση σε ελεγχόμενο στρες, ώστε ο ασκούμενος να μάθει να λειτουργεί καλύτερα υπό πίεση.
Γιατί να μη μαθαίνουμε από πραγματικές επικίνδυνες καταστάσεις;
Επειδή είναι ανεξέλεγκτες και μπορεί να οδηγήσουν σε τραυματισμό, νομική εμπλοκή ή θάνατο. Η εκπαίδευση πρέπει να γίνεται σε ασφαλές περιβάλλον.
Τι γίνεται αν δεν υπάρχει διαφυγή και η επίθεση είναι σε εξέλιξη;
Τότε μπορεί να χρειαστεί αναγκαία προστατευτική δράση για να σταματήσει η άμεση απειλή και να δημιουργηθεί διαφυγή. Οι συγκεκριμένες λεπτομέρειες πρέπει να διδάσκονται πρακτικά, όχι ως δημόσιες οδηγίες.
Γιατί κάποια μέρη του άρθρου είναι κλειδωμένα;
Επειδή αφορούν επιχειρησιακά πρωτόκολλα που μπορούν να παρερμηνευθούν αν δοθούν χωρίς επίβλεψη, πλαίσιο, ασφάλεια και πρακτική εκπαίδευση.
Ποιο είναι το βασικό μήνυμα του άρθρου;
Ο φόβος γίνεται πανικός όταν δεν γνωρίζουμε το επόμενο βήμα. Η σωστή εκπαίδευση δίνει επόμενο βήμα, και το επόμενο βήμα μετατρέπει τον φόβο σε δράση.
Σχετικά άρθρα
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
- Ο φόβος σαν εργαλείο
Σχετικό με το πώς ο φόβος μπορεί να λειτουργήσει ως προειδοποίηση και όχι ως παράλυση. - Διαχείριση φόβου και κινδύνου
Σχετικό με τη διαχείριση ψυχολογικής πίεσης και απειλής. - Αυτοκυριαρχία
Σχετικό με αναπνοή, ψυχραιμία και έλεγχο υπό πίεση. - Ομιλία Αρπακτικού
Σχετικό με τον εσωτερικό λόγο όταν η απειλή γίνεται άμεση. - Με επιθετικότητα στο νου
Σχετικό με την προστατευτική αποφασιστικότητα σε άμεση και αναπόφευκτη απειλή. - Μη δώσετε συνέχεια
Σχετικό με αποκλιμάκωση, έξοδο και αποφυγή συνέχειας σε αντιπαράθεση. - Προσωπικός κύκλος
Σχετικό με απόσταση, φράχτη και διαχείριση προσωπικού χώρου. - Εκφώνηση
Σχετικό με τη χρήση φωνής για όρια, συναγερμό και ενεργοποίηση. - Ρόλοι, Προσομοιώσεις και Σενάρια είναι σημαντικά στην Αυτοάμυνα
Σχετικό με το πώς εκπαιδεύεται η λειτουργία υπό πίεση. - Προετοιμασία για πραγματική βία
Σχετικό με την ανάγκη ρεαλιστικής προετοιμασίας.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Δεν διδάσκει δημόσια επιχειρησιακά βήματα φυσικής βίας και δεν αποτελεί υποκατάστατο πρακτικής εκπαίδευσης αυτοπροστασίας.
Οι αναφορές σε προστατευτική δράση αφορούν έσχατες περιπτώσεις άμεσης και αναπόφευκτης απειλής, με σκοπό την ασφάλεια και τη διαφυγή.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Η αυτοπροστασία πρέπει πάντα να συνδέεται με νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη συμπεριφορά. Η αποφυγή, η απόσταση, η αποχώρηση, η αποκλιμάκωση και η αναζήτηση βοήθειας είναι προτιμότερες από τη φυσική εμπλοκή όταν είναι διαθέσιμες.
Οποιαδήποτε προστατευτική δράση πρέπει να περιορίζεται στον σκοπό της άμεσης ασφάλειας και της διαφυγής.
Σημείωση εμπειρίας
Το περιεχόμενο βασίζεται στη μεθοδολογία του Combatives Group, όπου ο φόβος αντιμετωπίζεται με γνώση, δεξιότητες, επανάληψη, σενάρια, απευαισθητοποίηση και εκπαίδευση υπό πίεση.
Η δράση θεραπεύει τον φόβο όταν η δράση είναι εκπαιδευμένη, ελεγχόμενη και προσανατολισμένη στην επιβίωση.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς ο φόβος, ο πανικός, η απευαισθητοποίηση, η δράση και τα κλειδωμένα εκπαιδευτικά πρωτόκολλα εντάσσονται σε πρακτική αυτοπροστασία, η θεωρία από μόνη της δεν αρκεί.
Η ουσιαστική εκπαίδευση χρειάζεται επίγνωση, αυτοκυριαρχία, φωνή, προσωπικό κύκλο, ρόλους, προσομοιώσεις, σενάρια και ελεγχόμενη πίεση.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για μαθήματα, σεμινάρια και προγράμματα προσωπικής ασφάλειας, αυτοπροστασίας και ρεαλιστικής αυτοάμυνας.