Κι’ άλλες σοκαριστικές αλήθειες!
(Μέρη αυτού του άρθρου είναι κλειδωμένα και προσβάσιμα μόνο με προσωπικό κωδικό.)
Με τα χρόνια έχω δει πολλές, πάρα πολλές άμυνες εναντίων του μαχαιριού να διδάσκονται από «μάστερ» από όλες τις κατευθύνσεις της πυξίδας. Στο θέμα αυτό – Άοπλη Αυτοάμυνα Ενάντια Μαχαιριού – το Διαδίκτυο έχει επίσης αποδειχθεί ότι αποτελεί αστείρευτη πηγή πληροφοριών. Δυστυχώς χρησιμεύει επίσης ως έδρανο για όσους προωθούν τη προσωπική τους μάρκα των «σούπερ αποτελεσματικών και αλάνθαστων δεξιοτήτων αυτοάμυνας εναντίων του μαχαιριού». Κυρίως σε ένα αφελές κοινό που ελπίζει για μια εύκολη και οριστική απάντηση.
Εγώ πάντως ελπίζω όλοι να γνωρίζουμε πια ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.
Έχοντας δει αυτά, αισθάνομαι υποχρεωμένος να προβάλλουμε τη θέση του Combatives Group για το θέμα αυτό. Θα εξηγήσουμε και το σκεπτικό μας πίσω από κάθε θέση μας όσον αφόρα την άοπλη αυτοάμυνα εναντίων του μαχαιριού. Στην πραγματικότητα ανοίγουμε το αντικείμενο της συζήτησης και την ευκαιρία επίδειξης και απόδειξης σε όποιον είναι πρόθυμος ή αμφισβητεί τις απόψεις αυτές.
Πρώτα απ’ όλα, επιτρέψτε μας να καταστήσουμε απολύτως σαφές ότι δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει 100% βιώσιμη, αλάνθαστη ή σίγουρη ΑΟΠΛΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ ενάντια σε μαχαίρι, είτε όρθιοι είτε στο έδαφος. Συνεπώς…, δεν υπάρχει εύκολη ή οριστική απάντηση.
Δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτήν την θέση και ο άνθρωπος που πρακτικά θεωρείται ο Πατέρας του Combatives, ο W.E. Fairbairn, το έκανε αυτό απόλυτα σαφές, δηλώνοντας την ίδια άποψη πριν από το 1940. Μπορεί να αναρωτιέστε:
«Και τι τον έκανε αυτόν ειδικό;» Τις απαντήσεις θα τις βρείτε εδώ (Combatives, οι πρώτες δοκιμές).
Επιπλέον, αυτές οι δεξιότητες έφτασαν στο αποκορύφωμά τους, ενώ εκπαιδεύονταν από αυτόν, τον A.E. Sykes και τους άλλους συμβαλλόμενους. Ένας μακρύς κατάλογος κομάντο, μαχητές της αντίστασης, ειδικές δυνάμεις αλεξιπτωτιστών, μυστικοί πράκτορες κτλ. σε όλη τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ακόμη και την μετέπειτα διάρκεια του ψυχρού πολέμου σε απόλυτη μυστικότητα. Εκτός αυτού, ο Fairbairn προσωπικά επιβίωσε αρκετές εκατοντάδες ένοπλες επιθέσεις και συγκρούσεις. Βάση αυτών θα έλεγα ότι ήταν εξαιρετικά έμπειρος, καλύτερα πληροφορημένος και καταρτισμένος από οποιονδήποτε παλαιό ή σύγχρονο “MASTER”, πράγμα που ποτέ δεν τόλμησε να αποκαλέσει τον εαυτό του.
«Ένας άνθρωπος με μαχαίρι έχει το πάνω χέρι σε σύγκριση με έναν άοπλο άνδρα, ακόμη και αν είναι καλά εκπαιδευμένος στις πολεμικές τέχνες.» – W.E. Fairbairn
Με βάση την απίστευτη εκτεταμένη και καταγεγραμμένη προσωπική του πείρα στο θέμα αυτό, είναι μάλλον ανόητο να αμφισβητήσει κανείς την γνώμη του.
Πέρα από όσα αναφέρονται στο άρθρο (Ένοπλη Αυτοάμυνα με Μαχαίρι) υπάρχουν και όλοι οι ψυχοφυσιολογικοί παράγοντες που αυξάνουν την αντίσταση των ανθρώπων να σκοτώνει ο ένας τον άλλον. Ειδικά σε συνθήκες CQC, δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι ορισμένοι τύποι ανθρώπων όντως σκοτώνουν άλλους ανθρώπους με ευκολία. Για χάρη όσων, για οποιονδήποτε λόγο, μπορεί να αντιμετωπίσουν έναν τόσο αποφασισμένο επιτιθέμενο, συμβάλουμε ότι εμπειρία και γνώση του αντικειμένου έχουμε συγκεντρώσει όλες αυτές τις δεκαετίες.
Σήμερα, προσφέρουμε τη δική μας συσσωρευμένη εμπειρία στην άοπλη αυτοάμυνα εναντίων μαχαιριού ως ομάδα. Όλες οι ενδείξεις από την βαριά προπόνηση και τις δοκιμές που έχουν υποστεί οι ασκούμενοί μας, έχουν αποδείξει με σαφήνεια την παραπάνω θέση του Φέρμπερν (το σχόλιο).
Άποψη και γνώμη μας είναι ότι όταν αντιμετωπίζουμε ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟ άνθρωπο με μαχαίρι, είναι ότι ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ επειδή το μαχαίρι αποτελεί ΟΠΛΟ ΕΠΑΦΗΣ. Αυτό σημαίνει ότι όπου και αν μας ΑΓΓΙΖΕΙ, είμαστε εν δυνάμει ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ, ΑΝΑΠΗΡΟΙ ή ΝΕΚΡΟΙ. Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται σαν προφανή και κουραστική δήλωση, αλλά φαίνεται να είναι γεγονός που πολλοί από αυτούς τους «γκουρού στην άοπλη αντιμετώπιση του μαχαιριού» να απορρίπτουν ως ασήμαντο.
Είναι ίσως επειδή δεν κατανοούν την έκταση της ζημιάς που μπορεί να γίνει στο ανθρώπινο σώμα από ένα κάρφωμα ή κόψιμo; Ή μήπως ότι έχουν πετσί ρινόκερου; Ίσως να είναι η μυστική τεχνική του ΜΑΣΤΕΡ Fu-Ma-Ra όπου ασκεί τις μυστικιστικές εσωτερικές δυνάμεις που τον έχουν κάνει αθάνατο!!;;
Και ξαναθυμίζουμε με μόνο αυτές τις 2 ζοφερές εικόνες από μια μεγάλη συλλογή.
Το λυπηρό είναι ότι αυτοί οι αφελείς «ειδικοί» διδάσκουν τις τεχνικές τους ως δεδομένες δεξιότητες άοπλης αυτοάμυνας εναντίων του μαχαιριού. Ακόμη πιο λυπηρό είναι το γεγονός ότι διδάσκονται σε ένα ακόμα πιο αφελείς κοινό που πιθανά ψάχνει για πραγματικές γνώσεις ή δεξιότητες.
Όσον αφορά αυτούς που θέλουν να ασχοληθούν με το είδος για την «τέχνη» και μόνο, έχει καλώς. Όμως ας αναλογιστούν…, και να θέλουν να μάθουν για τον οποιοδήποτε λόγο, ποιος λέει ή εγγυάται ότι αυτοί που τους παρουσιάζονται ως «ειδικοί και μάστερ», είναι πράγματι ειδικοί ή μάστερ;;
Η έννοια «άοπλη αυτοάμυνα ενάντια μαχαιριού» σηκώνει πολύ συζήτηση
Κατ’ αρχάς, είναι σημαντικό να αποδεχθούμε το γεγονός ότι, αν ένας επιτιθέμενος ΘΕΛΕΙ να μας σκοτώσει, μάλλον θα ΝΙΩΣΟΥΜΕ την επίθεση ΠΡΙΝ την ΔΟΥΜΕ. Αυτό σημαίνει συνήθως ότι θα δεχτούμε επίθεση από ΕΝΕΔΡΑ ή ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ. Άρα τα κακά νέα σε αυτές τις συνθήκες, είναι ότι οι πιθανότητες να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας με επιτυχία και να απομακρυνθούμε σώοι και αβλαβείς είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΜΙΚΡΕΣ.
Αν ένας επιτιθέμενος μας θέλει νεκρό, απλά θα μας μαχαιρώσει ή θα μας πυροβολήσει ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ από ΕΝΕΔΡΑ και εκεί τελειώνει το θέμα. Αυτά όσον αφορά τους «ειδικούς» του θέματος…
Παρά ταύτα, ΔΕΝ ΑΠΟΚΛΕΙΟΥΜΕ την έστω και ΜΙΚΡΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ να δεχτεί κανείς επίθεση ως αποτέλεσμα μιας ΚΛΙΜΑΚΟΥΜΕΝΗΣ κατάστασης.
Η έννοια της άοπλης αυτοάμυνας εναντία μαχαιριού δεν είναι κάτι καινούργιο. Κάποιοι άνθρωποι έχουν μελετήσει το θέμα και το έχουν καταφέρει (ως ένα βαθμό) εδώ και χιλιετίες σε όλο τον κόσμο.
Δεδομένου ότι οι νόμοι στις «πολιτισμένες» Ευρωπαϊκές χώρες απαγορεύουν την μεταφορά και τη χρήση του μαχαιριού από τους πολίτες. Λόγο αυτού, έχει μειωθεί. Συνεπώς, δεν βλέπουμε πια την ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ του κυρίως ανδρικού πληθυσμού να μεταφέρει ανοιχτά ή κρυφά μαχαίρι ή να εξασκείται σε δεξιότητες μαχαιριού. Στην πραγματικότητα, ο φέρον ενός μαχαιριού στη σημερινή ευρωπαϊκή κοινωνία θα μπορούσε ακόμα να τον στιγματίσει ως εκκεντρικό ή περιθωριοποιημένο άνθρωπο. Ίσως ακόμη και με εγκληματική τάση. Αυτό εφιστά σίγουρα την προσοχή του νόμου.
Αυτό που είναι αξιοσημείωτο, είναι ο ΑΡΙΘΜΟΣ των ανθρώπων που πραγματικά ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ότι ΜΠΟΡΟΥΝ να ΑΜΥΝΘΟΥΝ αποτελεσματικά ΑΟΠΛΟΙ. Και μάλιστα απέναντι σε έναν ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟ επιτιθέμενο οπλισμένο με μαχαίρι. Αυτό σε βαθμό, ώστε οι τάξεις των δασκάλων, ειδικών και μάστερ σχετικά με το θέμα της άοπλης αυτοάμυνας εναντίον ενός μαχαιριού έχουν πολλαπλασιαστεί σαν μανιτάρια (Είναι πολλά τα λεφτά… Άρη.). Όσον αφορά αυτό το συγκεκριμένο σημείο, η άποψή μας για το ΠΟΙΟΣ είναι ή το ΤΙ συνιστά κάποιον εμπειρογνώμονα αυτοάμυνας, είτε οπλισμένος με ένα μαχαίρι είτε άοπλος, μπορεί να βρεθεί στα άρθρα: Εναντίων του μαχαιριού – Ο Μύθος του Ειδικού Μαχητή με Μαχαίρι.
Για να επισημάνουμε πόσο ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ είναι οι συνθήκες επίθεσης με μαχαίρι, ακόμα και σοβαροί στρατοί ανά τον κόσμο ΔΕΝ ασχολούνται με το θέμα. Ούτε τη λεγόμενη άοπλη μάχη εναντίων του μαχαιριού, ούτε τη ένοπλη μάχη με μαχαίρι(ξιφολόγχης) πέρα από την χρήση του σε ΕΝΕΔΡΑ (υφαρπαγή). Και αντιθέτως με αυτά που πωλούνται από τους διάφορους ειδικούς, ΟΥΤΕ καμία Ειδική Δύναμη δεν ασχολείται με το θέμα. Τουλάχιστον όχι στην έκταση που προτείνουν ή και υπονοούν μερικοί «ειδικοί» και, αυτά τα σώματα είναι οι πραγματικοί επαγγελματίες.
Οι ασκούμενοι των κατά τα άλλα «πολεμικών τεχνών» αγνοούν ότι τα περισσότερα από αυτά που διδάσκονται, σε αντίθεση με ό, τι ΝΟΜΙΖΟΥΝ, δεν έχουν δοκιμαστεί ποτέ σε ένα σύγχρονο πεδίο μάχης. Και μάλιστα, ούτε στην πολιτική ζωή και ΣΙΓΟΥΡΑ όχι κάτω από συνθήκες πραγματικής απειλής. Και όχι μόνο αυτό, αλλά στην πραγματικότητα, οι εμπειρογνώμονες που τα προωθούν δεν έχουν ΤΙΠΟΤΑ νέο ή έγκυρο να διδάξουν σε ανθρώπους που δεν έχει ΗΔΗ χιλιοδοκιμαστεί από τον Ψυχρό Πόλεμο μέχρι και την αρχαιότητα.
Ακόμη και μόλις πριν από 200 χρόνια σε πολλά μέρη του κόσμου, το μαχαίρι ήταν μέρος της αποδεκτής ενδυμασίας των ανθρώπων στο αστικό περιβάλλον και στο επαρχιακό οδικό δίκτυο (δείτε ελληνική ενδυμασία της περιόδου).
Γιατί;
Απλά επειδή ο κόσμος ΖΟΥΣΕ με ένα μαχαίρι στη ζώνη κάνοντας ΕΡΓΑΣΙΕΣ ή για την ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ του. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι τότε έπρεπε να σφάζουν οι ΙΔΙΟΙ τα ζώα τους ή να τα κυνηγήσουν στη φύση και όχι να τα κυνηγήσουν στα ψυγεία του σούπερ μάρκετ όπως κάνουν οι σύγχρονοι «ειδικοί μάστερ» μας… Λόγω αυτών των παραγόντων, οι άνθρωποι ήταν πολύ πιο εξοικειωμένοι με τη χρήση του μαχαιριού από ότι είναι ο μέσος πολίτης ή ο «ειδικός μάστερ» σήμερα. Αυτό σημαίνει επίσης ότι θα ήταν πολύ πιο πιθανό να γνωρίζουν και ποιές άοπλες τεχνικές πραγματικά λειτουργούσαν καλύτερα από άλλες και ποιές καθόλου.
Εικάζω ότι ο λόγος για αυτή την αριθμητική έκρηξη εμπειρογνωμόνων, είναι ότι οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να θεωρούν τους εαυτούς τους «ξεχωριστούς» και «ανώτεροι». Πιθανά επειδή τάχα γνωρίζουν μια «μυστική τέχνη» που άλλοι θνητοί δεν γνωρίζουν. Τους γεμίζει με την αίσθηση της ενδυνάμωσης ή ανωτερότητας, αν θέλετε. Σε κάποιους μπορεί να μην αρέσει αυτό το σχόλιο, (ειλικρινά δεν δίνω δεκάρα), αλλά αν είναι τόσο σίγουροι για τις γνώσεις τους στην άοπλη (ή και ένοπλη με μαχαίρι) αυτοάμυνα εναντίον ενός μαχαιριού, είμαι πρόθυμος να τους επιτρέψω να τις θέσουν σε δοκιμασία οποιαδήποτε στιγμή θέλουν. Φυσικά ο νόμος έχει δικαίως τις αντιρρήσεις του σε κάτι τέτοια δεδομένου ότι αποτελούν μονομαχία (ίσως και δολοφονία) που είναι παράνομη. Αυτή η απαγόρευση αποτελεί και προστασία από το νόμο και είναι δυστυχώς ένας άλλος λόγος που διδάσκονται bullshit από bullshitters. Η τελευταία αιματηρή προσυμφωνημένη μονομαχία στην Ελλάδα έγινε το 1904. O βουλευτής Τρικάλων Κοκός Χατζηπέτρος, με αφορμή κάποια αγόρευση στη Βουλή, έβρισε τον υπουργό Σπύρο Στάη, προσβάλλοντας την οικογένειά του. Δεν απεβίωσε κανείς…
H απάντησή μας σχετικά με την άοπλη αυτοάμυνα κατά μαχαιριού
Διαβάζοντας όσα έχουμε παρουσιάσει ως εδώ, ίσως να σκέπτεται κανείς ότι ασκούμε κρητική χωρίς να προσφέρουμε απάντηση στο θέμα αν ΕΙΝΑΙ ή ΟΧΙ εφικτή η «άοπλη άμυνα ενάντια μαχαιριού». Η «προσγειωμένη» απάντησή μας είναι:
- «Ναι!»
- «Όχι!»
- «Ίσως…»
Ναι!
Μπορώ να σας πω με ειλικρίνεια ότι ΔΕΝ υπάρχει αξιόπιστος τρόπος να πραγματοποιηθεί ΑΟΠΛΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ σε μαχαίρι χωρίς σοβαρό κίνδυνο τραυματισμού ή θανάτου. Αυτό δεν αποτελεί μόνο τα δικά μου πιστεύω, αλλά η δοκιμασμένη άποψη και γνώμη του συνόλου των ασκούμενων της Σχολής Εκπαιδευτών Combatives. Και αυτό μετά από πολλές, πολλές οδυνηρές ώρες δοκιμάζοντας διαφορετικές τεχνικές και προσεγγίσεις. Επίσης, είναι η αδιαμφισβήτητη (όσο αφορά εμένα) γνώμη του W.E. Fairbairn.
Όχι!
Μήπως αυτό σημαίνει ότι η άοπλη άμυνα ενάντια σε ένα μαχαίρι δεν είναι εφικτή;
Καθόλου!
Έχει γίνει τόσο από ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟΥΣ όσο ΚΑΙ ΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΟΥΣ ανθρώπους κάτω από παντός είδους συνθήκες και εδάφους. (Εξάλλου, ο ίδιος ο Φέρμπερν επιβίωσε πολλές τέτοιες επιθέσεις.) Ωστόσο, στη μεγάλη εικόνα του συνολικού αριθμού σχετικά με το θέμα της άοπλης αυτοάμυνας εναντίον ενός μαχαιριού, μόνο ένας μικρός αριθμός ατόμων έχουν χρησιμοποιήσει επιτυχώς ΑΟΠΛΕΣ δεξιότητες κατά του επιτιθέμενου με μαχαίρι.
Οι περισσότεροι ΔΕΝ τα κατάφεραν.
Εμείς στο Combatives Group τηρούμε την θέση ότι…
Δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ οπλισμένου και μη οπλισμένου ανθρώπου.
Διατηρήστε αυτή τη πρόταση κατά νου όταν ακούτε τον «ειδικό-master» να σας «πουλάει» φύκια για μεταξωτές κορδέλες!
Ίσως!
Υπάρχουν αναρίθμητες μεταβλητές στο θέμα της άοπλης αντιμετώπισης ενός αποφασισμένου επιτιθέμενου με μαχαίρι, που ΚΑΝΕΙΣ, επαναλαμβάνω, ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα επιβιώσετε ή όχι από μια επίθεση με μαχαίρι, είτε είστε εκπαιδευμένοι, είτε όχι.
Παρατηρώντας πραγματικές σκηνές επιθέσεων στο YouTube®, διαλύονται γρήγορα οι μύθοι που οι περισσότεροι «ειδικοί μάστερ» διδάσκουν. Γίνεται αμέσως αντιληπτό από οποιονδήποτε παρατηρητή ότι πάρα πολλά εξαρτώνται από τις ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ ή και ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ παραμέτρους και, τις απότομες ξαφνικές αλλαγές της δυναμικής στον όποιο απελπισμένο αγώνα της επιβίωσης. Είναι τόσο ΑΣΤΑΘΜΗΤΟΙ οι παράγοντες που με κάθε μικρή αλλαγή αυτών των παραμέτρων ΑΛΛAΖΟΥΝ ΤΑ ΠAΝΤΑ! Συνεπώς, οποιοσδήποτε επιχειρεί να αναλύσει κάθε λεπτομέρεια χάνει τον χρόνο του ή απλά ΑΥΤΑΠΑΤΑΤΑΙ. Oι θεωρίες περί ροής σε μια πραγματική επίθεση επίσης ΔΕΝ ΙΣΧΥΟΥΝ, διότι οι αλλαγές σε κατεύθυνση, στόχους και τεχνικές είναι ΑΠΟΤΟΜΕΣ και ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ. Βασικά όποιος διδάσκει τέτοια θέματα και δεξιοτεχνίες, απλά προσποιείται ότι είναι εμπειρογνώμονας. Στην ουσία αν παρατηρήσετε, ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΑ αντιμετωπίζει άοπλος έναν επιτιθέμενο μαθητή που κρατά εκπαιδευτικό μαχαίρι. «Ξεχνούν» δεξιοτεχνικά ότι είναι πάντα εύκολο να ΜΙΛΑΣ, όταν δεν είσαι ο ΙΔΙΟΣ «στο χορό».
Με ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ επιτιθέμενο, ΟΛΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ! – Ζακ Καπανταϊδάκης
Εδώ λοιπόν προσφέρουμε ένα απλό, σκληρό κομμάτι αλήθειας, όπως εμείς τη βλέπουμε:
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.
Η λύση του Combatives – Οι 5 στόχοι της συμπλοκής
Η λύση του Combatives ξεκινάει με την προϋπόθεση ότι έχει ΦΡΑΓΗ η δίοδος εξόδου μας. Αλλιώς, δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ λόγος να μπούμε σε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ διαμάχη.
Ως άοπλοι πολίτες στην αντιμετώπιση ενός δράστη που κρατά μαχαίρι, η καλύτερη λύση στην οποία έχουμε καταφέρει να καταλήξουμε μετά από πολλές επώδυνες δοκιμές και λάθη, είναι ο κύκλος των εξής βημάτων:
- Αποθάρρυνε
- Έλεγξε
- Κλείσε
- Κάνε Αντεπίθεση
- Beatdown
- Takedown
- Throwdown
- Απέδρασε
Περιττό να πούμε ότι, η ΑΠΟΔΡΑΣΗ είναι πρώτη επιλογή μας. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτός ο κύκλος έχει σχεδιαστεί για να είναι μέρος μιας σειράς πρωτόκολλων που συζητήθηκαν σε προηγούμενα «κλειδωμένα» άρθρα, γι’ αυτό η ΑΠΟΦΥΓΗ και η ΑΠΟΥΣΙΑ παίζουν επίσης τον ρόλο τους (πρόληψη!!).
Μήπως αυτή η μέθοδος λειτουργεί 100%;
Όχι!
Δεν μπορούμε να το ισχυριστούμε αυτό, ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί! Αλλά φαίνεται να αυξάνει σημαντικά την ΕΥΚΑΙΡΙΑ να ΟΠΛΙΣΤΕΙ κανείς ή να καθιστά δυνατή κάποια ευκαιρία που θα σώσει τη ζωή μας.
1. Αποθάρρυνε
Σε περίπτωση που ένας αποφασισμένος άνθρωπος μας κάνει επίθεση με μαχαίρι, έχουμε κάθε δικαίωμα να τον σκοτώσουμε αν δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το αποφύγουμε, δεδομένου ότι αποτελεί επίθεση με θανάσιμο όπλο. (Προσοχή! Πρέπει να μπορούμε να το αποδείξουμε στον εισαγγελέα!!) Ωστόσο, δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό έχοντας ΑΦΟΠΛΙΣΕΙ τον δράστη και στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας το όπλο του εναντίων του (αυτό λέγετε φόνος ή τουλάχιστον ανθρωποκτονία).
Στην πραγματικότητα, οι στατιστικές και η «ψυχολογία του δρόμου» έχει δείξει ότι αν αντιδράσουμε προκαλώντας έντονο πόνο στον επιτιθέμενο, του δίνει να καταλάβει ότι η επίθεσή του, δεν θα είναι τόσο εύκολη όσο μπορεί να είχε σκεφτεί αρχικά. Εάν μπορέσουμε να χτυπήσουμε ένα ζωτικό σημείο που θα τον παραλύσει από τον πόνο και στη συνέχεια την «κάνουμε» αμέσως, τότε αυτό πρέπει να πράξουμε! Αλλά, αν η διαφυγή ΔΕΝ είναι βιώσιμη πρόταση ΑΚΟΜΗ (μπορεί να έχει κλείσει τον δρόμο διαφυγής μας), τότε για κάθε επίθεση που μπορεί να επιχειρήσει, ο στόχος μας είναι να τον τιμωρήσουμε με ΑΜΕΣΗ και ΟΔΥΝΗΡΗ αντεπίθεση. (Riposte – Γαλλικός όρος της ξιφασκίας που σημαίνει άμεση ανταπάντηση.) Κάνοντας αυτό επανειλημμένα, αν ο δράστης ΔΕΝ είναι ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ από την αρχή για την επίθεση του, μπορεί κάλλιστα να ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΕΙ την κατάσταση και να τραπεί σε φυγή. Φυσικά, εμείς ως καλοί και συνεπείς πολίτες, πρέπει να αναφέρουμε το περιστατικό στην αστυνομία. Ο λόγος είναι ότι τους βάζει σε επιφυλακή για αυτό το πρόσωπο και δημιουργεί προηγούμενο εναντίον του.
Η Αποθάρρυνση ΠΙΘΑΝΑ να λειτουργήσει σε καταστάσεις Κλιμακούμενης Βίας. Καταστάσεις όπου ο ΕΠΙΤΙΘΕΜΕΝΟΣ είναι ΑΠΕΙΡΟΣ ή ΔΕΝ είναι πραγματικά ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ. Αλλά, όπως αναφέρθηκε πριν…,
Ένας άνθρωπος που έχει την ΠΡΟΘΕΣΗ να χρησιμοποιήσει μαχαίρι απλά θα το κάνει, είτε ΑΜΕΣΑ, είτε μέσω της ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ. Και, οι πιθανότητες είναι ότι ΔΕΝ θα είμαστε σε θέση να κάνουμε ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ουσιαστικό γι’ αυτό, πέρα απλώς από το να ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ από ΕΝΣΤΙΚΤΟ.
Αυτές είναι κοινώς γνωστές στην κοινότητά μας ως στιγμές “Oh fuck!” ή πιο κόσμια, Αιφνιδιαστική επίθεση ή Ενέδρα. Δηλαδή η στιγμή που η επιβίωση γίνεται ΞΑΦΝΙΚΑ το κυριότερο θέμα της ζωής μας, η επόμενη ανάσα γίνεται ότι πιο σημαντικό! (Π.χ. σε ληστείες, βιασμοί ή δολοφονίες).
Αυτός είναι ο λόγος που στο Combatives Group υποστηρίζουμε σταθερά την ΕΠΙΓΝΩΣΗ του περιβάλλοντος και την ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ. Καθώς και τον άμεσο καθορισμό της ΠΕΡΙΜΕΤΡΟΥ ασφαλείας μας και την τήρηση των ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΩΝ μας.
Άλλα παραδείγματα μπορεί να είναι μια κατάσταση που ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΤΑΙ. Εκεί όπου ο επιτιθέμενος τραβάει και χρησιμοποιεί το μαχαίρι για να μας ΑΠΕΙΛΗΣΕΙ. Οι λόγοι μπορεί να είναι αυτοί της αλλοιωμένης νοητικής κατάστασης (ναρκωτικά, αλκοόλ), θυμού, φόβου, εγωισμού ή για να μας αναγκάσει να υποχωρήσουμε ή να του δώσουμε κάτι που θέλει. (Δηλαδή υλικό ή και «σεβασμό».) Αυτό το είδος της επίθεσης δεν αποτελεί καθαρή «ενέδρα» όπως την αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι, παραμένει όμως εξαιρετικά επικίνδυνη λόγω της δυναμικής της κατάστασης.
Γιατί;
Επειδή η απειλεί με όπλο δεν αποκλείει και την ξαφνική επίθεση λόγω της επιφυλακτικότητας μας ή του δισταγμού μας να συμμορφωθούμε με τις απαιτήσεις του επιτιθέμενου (αυτό συμβαίνει συχνά με στυγνό εγκληματία). Μπορεί επίσης να έρθει ως αποτέλεσμα της αυτοπεποίθησης του δράστη, λόγω του ότι είναι οπλισμένος.
2. Έλεγξε
Πρέπει να κερδίσουμε τον έλεγχο του όπλου κρατώντας το οπλισμένο χέρι του. Είναι απαραίτητο δεδομένου ότι όσο μεγαλύτερη κινητικότητα έχει, τόσο μεγαλύτερη ζημιά μπορεί να κάνει.
ΔΕΝ πρόκειται για περίπτωση προσπάθειας να «κυνηγήσουμε» το χέρι που κρατά το όπλο, αλλά περισσότερο μια προσπάθεια να το αποκρούσουμε μακριά από τα ζωτικά μας όργανα, ενώ ταυτόχρονα αναζητούμε ενεργά την ευκαιρία να το αρπάξουμε ή να το ελέγξουμε.
Αποτελείται από μια απλή σειρά θέσεων των πήχεων που έχουν χιλιοδοκιμαστεί ώστε να σταματήσουν ή να ανακατευθύνουν τα καρφώματα και τα κοψίματα στις υψηλές και μεσαίες γραμμές. Αυτό ίσως να συνεπάγεται επιφανειακά αμυντικά τραύματα από το μαχαίρι στα χέρια και τον κορμό (αν φτάσετε εκεί όμως είναι διαχειρίσιμα). Αλλά, είναι σίγουρα καλύτερο από το να καρφωθούμε και να κοπούμε κατ’ επανάληψη, καθώς προσπαθούμε να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας.
Σε αντίθεση με την μέθοδο του «κρεμάμενου χεριού», το κάρφωμα ή το κόψιμο όπως το διδάσκουν και το μαθαίνουν οι άνθρωποι των πολεμικών τεχνών, στην πραγματικότητα…
Ο χρήστης του μαχαιριού θα το αποτραβήξει και θα επιτεθεί επανειλημμένα σε πολλαπλές κατευθύνσεις σε έναν παροξυσμό οργής.
Όποιος βιώνει αυτό το είδος της επίθεσης, έστω στο ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΟ περιβάλλον μιας σχολής, γρήγορα συνειδητοποιεί ότι η αποτελεσματική άμυνα ενάντια σε τέτοια ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ επίθεση είναι στην καλύτερη περίπτωση ΜΗΔΑΜΙΝΗ.
Η επίθεση του δρόμου είναι ΠΟΛΥ χειρότερη.
Αυτά καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ασκούμενοι Combatives με κάποιο ποσοστό επιτυχίας γιατί αυτή είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ σχετικά με επιθέσεις με μαχαίρι. Επίσης, τέτοιες επιθέσεις αποτελούν αποτελεσματικό τρόπο για να αποδειχθεί μια προφανής ανοησία. Την ανοησία του να προσπαθούν να ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ τον ένοπλο για να ΝΙΚΗΣΟΥΝ, όταν θα έπρεπε να πασχίζουν να ΔΙΑΦΥΓΟΥΝ πάση θυσία για να ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ!
3. Κλείσε
Μόλις ακινητοποιήσουμε το χέρι που κρατάει το όπλο με επιτυχία, δεν πρέπει να επιτραπεί το χέρι αυτό να έρθει κοντά στο ελεύθερο χέρι του δράστη σε καμία περίπτωση. Κάθε προσπάθεια πρέπει να γίνει για αυτό. Αν αυτό ΔΕΝ γίνει, αργά ή γρήγορα, ο επιτιθέμενος θα συνειδητοποιήσει ότι το μόνο που έχει να κάνει είναι να αλλάξει χέρια και να συνεχίσει την επίθεση με το οπλισμένο χέρι. Εν ολίγοις…
Αυτό που πρέπει να κάνουμε πάση θυσία, είναι να κρατήσουμε το σώμα μας ΑΝΑΜΕΣΑ στο ελεύθερο χέρι του δράστη και το μαχαίρι.
Η διαδικασία αυτή έχει σχεδιαστεί για να κρατήσει το χέρι του όπλου μακριά από το ελεύθερο χέρι του δράστη, κρατώντας το ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ, αλλά ταυτόχρονα να ενισχύσει τα δικά μας χέρια, τα οποία ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ ή ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ τον έλεγχο του οπλισμένου χεριού του.
Μπορεί ο δράστης να συνεχίσει να μας κτυπάει με τα ελεύθερα άκρα του καθώς αγωνίζεται να απεμπλακεί;
Φυσικά!
Αλλά είναι καλλίτερο από το να μας μαχαιρώσει!
Πολλές σχολές της πρακτικής του «κρεμάμενου χεριού» σε αυτό το σημείο, προσπαθούν να κρατήσουν το χέρι του δράστη υπό έλεγχο, ενώ ταυτόχρονα κτυπούν από απόσταση δοκιμάζοντας να αφοπλίσουν τον αντίπαλο με τη χρήση λαβής ή τεχνική απόσπασης (stripping). Αυτό βέβαια δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι ένας δράστης που κρατά μαχαίρι δεν επιτίθεται μια και μόνο φορά, αλλά με πληθώρα εκτυφλωτικά γρήγορων επιθέσεων από ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ κατευθύνσεις. Επίσης, δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι ο δράστης έχει ΕΛΕΥΘΕΡΑ άκρα με τα οποία μπορεί να χτυπήσει ταυτόχρονα για να αποτραπεί το κλείσιμο της απόστασης του αμυνόμενου και… μάλλον αυτό θα κάνει!
4. Κάνε Αντεπίθεση
Είναι σε αυτό το σημείο, αφού:
- Αποφύγαμε να κοπούμε ή να καρφωθούμε
- Καταφέραμε να πάρουμε τον έλεγχο του χεριού με το μαχαίρι
- Το ακινητοποιήσαμε κοντά στο σώμα μας μακριά από το σώμα του αντιπάλου
- Τον καταστήσαμε απρόθυμο ή ανίκανο συνεχίσει την επίθεση
- Όπου τώρα αποδράττουμε
Ή αν αυτό ΔΕΝ είναι δυνατό, συνεχίζουμε αδιάκοπα να κάνουμε κάθε προσπάθεια να «σπάσουμε» την επιθετική νοοτροπία του δράστη.
Εδώ είναι όπου ο καταιγισμός βαριών χτυπημάτων μας έρχονται στο προσκήνιο, προκειμένου να αναγκάσουμε τον επιτιθέμενο να αρχίσει να σκέπτεται αμυντικά λόγω του επώδυνου ολέθρου που του προκαλούμε. Αυτά τα κτυπήματα οδηγούν στο να κατεβάσουμε τον επιτιθέμενο στο έδαφος, κατά προτίμηση μπρούμυτα, όπου και τον «καβαλάμε» (δείτε – Κ5).
Το να κατεβάσουμε τον επιτιθέμενο στο έδαφος σημαίνει την αποτελεσματική εφαρμογή των τεχνικών Beatdown, Takedown ή Throwdown. Δεν υπάρχει τέλειος τύπος ή μέθοδος για οποιαδήποτε από αυτές τις τρεις μεθόδους. Αυτό που είναι σημαντικό είναι απλά να τον βάλουμε ΜΠΡΟΥΜΥΤΑ στο έδαφος, ώστε να μπορούμε να τον ΧΤΥΠΑΜΕ μέχρι να ΥΠΟΤΑΧΘΕΙ ή να τον βγάλουμε ΑΝΑΙΣΘΗΤΟ όσο το δυνατόν ΤΑΧΥΤΕΡΑ. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με οποιεσδήποτε βαριές τεχνικές στο ρεπερτόριο του Combatives.
Ο στόχος του κάθε πολίτη είναι να βρεθεί όσο το δυνατόν ταχύτερα ΜΑΚΡΙΑ από τον κίνδυνο. Όχι να κάνει “sparring” 3 με 15 γύρους. Είναι λοιπόν ζωτικής σημασίας να κάνουμε ό, τι είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ για να ΑΠΟΥΣΙΑΣΟΥΜΕ, να ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ και να ΑΠΟΔΡΑΣΟΥΜΕ ή να ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ την επίθεση και να την «κάνουμε».
«Ο αγώνας για την επιβίωση δεν είναι άθλημα. Ούτε μπορεί να προσεγγιστεί με αθλητική νοοτροπία ή αθλητικές τεχνικές.» – Ζακ Καπανταϊδάκης
5. Απέδρασε
Η ΑΠΟΔΡΑΣΗ από μια επικίνδυνη κατάσταση είναι αυτό που ένας άνθρωπος θα πρέπει να αναζητά ενεργά από την ΑΡΧΗ. Δηλαδή, ο ΣΤΟΧΟΣ της ΑΡΧΗΣ και του ΤΕΛΟΥΣ μιας ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ, θα πρέπει να είναι η ΑΠΟΔΡΑΣΗ προς την ΑΣΦΑΛΕΙΑ (πλήθη, ελεγχόμενο χώρο κτλ.) όσο το δυνατόν ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΑ.
Κατά τη γνώμη μας, δεν υπάρχει ντροπή στο να θέλει να ζήσει κανείς μια μακρά και καρποφόρα ζωή. Αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει ενεργά να προσπαθεί να απουσιάζει, να αποφεύγει και να αποδράττει από τον κίνδυνο, τόσο το καλύτερο.
Κατά του μαχαιριού στο έδαφος
Εδώ τελειώνουν τα ψέμματα για όσους ΝΟΜΙΖΟΥΝ ότι μπορούν!
Η υπεράσπιση ενάντια στο μαχαίρι όταν βρισκόμαστε στο ΕΔΑΦΟΣ παρουσιάζει τις δικές της ιδιαιτερότητες, δυσκολίες και προβλήματα. Στοιχεία που τολμώ να πω ότι ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΟΝΤΑΙ σε σύγκριση με την υπεράσπιση ενάντια του μαχαιριού σε όρθια θέση.
Μετά από πολύ σκληρούς και επώδυνους πειραματισμούς έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι:
- Αν τύχει να είμαστε ΑΟΠΛΟΙ και στο ΕΔΑΦΟΣ στην ΠΛΑΤΗ μας με αποφασισμένο επιτιθέμενο με μαχαίρι καθισμένο στη κοιλιά μας, δεν έχουμε απολύτως ΚΑΜΙΑ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ.
- Αν τύχει να είμαστε ΑΟΠΛΟΙ και στο ΕΔΑΦΟΣ στο ΣΤΟΜΑΧΙ μας (πρηνηδόν) με τον οπλισμένο επιτιθέμενο στη πλάτη μας, μιλάμε ουσιαστικά για ΕΚΤΕΛΕΣΗ.
Αν από την άλλη πλευρά είμαστε άοπλοι και καθισμένοι πάνω στη κοιλιά του οπλισμένου με μαχαίρι αντίπαλου, παρότι κινδυνεύουμε θανάσιμα και πάλι, έχουμε καταλήξει με ΕΝΑΝ μόνο τρόπο όπου έχουμε πιθανότητα επιβίωσης. Ίσως ακόμη και να αποδράσουμε χωρίς πολύ κίνδυνο να λαβωθούμε θανάσιμα. Έχουμε δοκιμάσει αυτή την μέθοδο με διάφορες ηλικίες, σωματότυπους βάρος και μεγέθη και φαίνεται να λειτουργεί σε πολύ υψηλό ποσοστό. ΑΛΛΑ…, θα πρέπει να είμαστε γρήγοροι στην ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ του τι είναι αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει μπροστά μας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποκτήσουμε την ανάλογη εμπειρία μέσω της συνεχούς εγρήγορσης και της επαναλαμβανόμενης σκληρής εκπαίδευσης με έγκυρες τεχνικές και μεθόδους.
Σημειώστε ότι η συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί ελάχιστη πιθανότητα μιας και γενικά δεν ενθαρρύνουμε τους ασκούμενούς μας να παλεύουν στο έδαφος όταν το ζητούμενο είναι η διαφυγή.
Ο τάφος
Αυτός είναι σκληρός τίτλος για αυτό το κομμάτι, αλλά ειλικρινά, η γνώμη μας για το θέμα της άοπλης άμυνας ενάντια στο μαχαίρι, είναι ότι είμαστε πράγματι πολύ κοντά στον τάφο. Θα χρειαστεί μεγάλο ψυχολογικό σθένος και ακόμα περισσότερη εκπαίδευση απευαισθητοποίησης απλά και μόνο να ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ έναν αποφασισμένο χρήστη μαχαιριού. Ξέχωρα από τις φυσικές πτυχές του τι θα χρειαστεί για να τον συντρίψουμε.
«Ακόμη και ένας βλάκας με μαχαίρι είναι ένας επικίνδυνος βλάκας!!» – Ζακ Καπανταϊδάκης
Ως Combatives Group συνιστούμε ανεπιφύλακτα ότι αν δεν μπορείτε να διαφύγετε, ΟΠΛΙΣΤΕΙΤΕ! Τότε… επιτεθείτε στον επιτιθέμενο σας όσο πιο δυνατά και ανελέητα δυνατόν. Δεν πρέπει να καθυστερήσετε, τη στιγμή που θα είστε οπλισμένοι, η επίθεση από την πλευρά σας πρέπει να είναι ΆΜΕΣΗ, ΒΑΡΙΑ και ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗ. Θα πρέπει να γίνει ΠΡΙΝ ο επιτιθέμενος μπορεί να προβεί σε απολογισμό της κατάστασης συνειδητοποιώντας τι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ αντιμετωπίζει. Δηλαδή, τι πρέπει να κάνει για να αντιμετωπίσει τις ΝΕΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΥΣ που του θέσατε όντας οπλισμένοι και επιτιθέμενοι ανελέητα.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή!
Δεν έχει σημασία πόσο ο καθένας θέλει να ΠΙΣΤΕΥΕΙ ή να ΛΕΕΙ ότι:
«Ξέρω αυτοάμυνα και ναΐφ φαϊτινγκ!»
Στην πράξη, η πραγματικότητα της ζωής και του θανάτου γίνεται «ψυχρά» εμφανής. Η σοβαρότητα της κατάστασης είναι όταν αισθάνεσαι ότι το τέλος της σύγκρουσης που καλείσαι να αντιμετωπίσεις, μπορεί κάλλιστα να είναι και το ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΤΕΛΟΣ. Λίγα εκατοστά κρύου χάλυβα αρκούν να προσγειωθείς στην πραγματικότητα με πολύ σκληρό «ΜΠΑΜ…»!!!
Ξέρεις τι εννοώ ε…; Εκεί που λες ότι θέλεις την μαμά σου, αυτό το περίεργο συναίσθημα στη κοιλιά; Το ξηρό στόμα και ο λαιμός, η περίεργη παραπονιάρικη χροιά της φωνής, το ανεξέλεγκτο τρέμουλο, η αίσθηση που θέλεις να ουρήσεις και να χέσεις το σωβρακάκι σου ταυτόχρονα…
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!!!
Μπορώ να σου υποσχεθώ ότι ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΧΡΟΝΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ στο DOJO δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα ζήσεις τα επόμενα δευτερόλεπτα! Δεν έχει σημασία τι σου υποσχέθηκε ο ΜΑΣΤΕΡ FU-MA-RA.
Εάν δεν έχεις κατανοήσει την ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ της προσπάθειας να ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙΣ από εκεί ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ…,
ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΝΑ ΤΗΝ ΜΑΘΕΙΣ…!
Αν από την άλλη πλευρά έχεις δώσει την δέουσα προσοχή στα πρωτόκολλα που διδάσκουμε στα Σεμινάρια Αυτοάμυνας του Combatives Group, μπορεί και να έχεις την ευκαιρία να φθάσεις στο σπίτι σώος και ακέραιος σήμερα.