Κρατάει δευτερόλεπτα
(Μέρη αυτού του άρθρου είναι κλειδωμένα και προσβάσιμα μόνο με προσωπικό κωδικό.)
Είναι πάντοτε ο εγκέφαλος που δίνει το σύνθημα για την έκκριση της αδρεναλίνης στο σώμα, η οποία θα βοηθήσει στην αναστολή της παραλυτικής επίδρασης του φόβου.
Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να γίνει αυτό, είναι η κλιμάκωση της σύγκρουσης με βίαια, χυδαία γλώσσα, με εμφατικές χειρονομίες και με τη χρήση της γλώσσας του σώματος πριν από τη σύγκρουση. Το ονομάζουμε «Στάση» ή «Ποζάρισμα». Είναι μια επίδειξη δύναμης και απειλής που τη συναντούμε σε όλο το ζωικό βασίλειο. Τέτοιες «παραστάσεις» έχουν αποτέλεσμα εάν ο εν δυνάμει επιτιθέμενος δεν είναι εξίσου σίγουρος ότι θέλει να πιέσει την κατάσταση (που ισχύει στις περισσότερες «συγκρούσεις»). Αυτό συχνά οδηγεί στην υποχώρηση του αντιπάλου, κάτω από την απειλή της απροσδόκητης αντίστασης. Η ενδεχόμενη βία που ίσως αντιμετωπίσει, τον αναγκάζει σε αποκλιμάκωση, σε αποτροπή της σύγκρουσης ή ακόμα και σε άτακτη φυγή.
Προσοχή όμως, αν δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε πραγματικά την «Στάση» ή το «ποζάρισμά» μας, ο αντίπαλος θα το διαισθανθεί. Ως συνέπεια θα προκαλέσει την άμεση αντίδρασή του με κλιμάκωση! Για το λόγο αυτό είναι απόλυτα αναγκαίο να είμαστε σε θέση να υπονοήσουμε την απειλή αρκετά πειστικά για να κάνουμε τον εν δυνάμει δράστη να φοβηθεί, χάνοντας το ενδιαφέρον του και να διστάσει να εκτελέσει την απειλή του..
Η υποχώρηση του εν δυνάμει δράστη είναι φυσικά το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Αλλά τι γίνεται στην περίπτωση που αυτός, παρ’ όλα αυτά, δεν υποχωρεί και επιλέγει να κλιμακώσει;
Τότε εμείς ήδη έχουμε προετοιμάσει τον εαυτό μας σωματικά, ψυχολογικά και πνευματικά. Στις Αίθουσες Άσκησης Combatives μας αυτό το είδος της κατάρτισης είναι απαραίτητο μέρος της εκπαίδευσης. Όσο δύσκολο και αν φαίνεται σε κάποιους (ειδικά όσον αφορά στο κομμάτι της ύβρης), λειτουργεί εξαιρετικά καλά.
Για εκείνους που ποτέ δεν έχουν εκπαιδευτεί στη μέθοδο αυτή, σίγουρα μειώνεται την ικανότητά τους να σταθούν αποτελεσματικά, αυξάνοντας παράλληλα τις πιθανότητες να δεχτούν επίθεση. Η στάση τους παρερμηνεύεται από τον εν δυνάμει επιτιθέμενο ως ΕΝΔΕΙΞΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ, ισχυροποιώντας τη θέση του επιτιθέμενου, οδηγώντας τελικά σε σύγκρουση. Σχετικά με αυτές τις ευγενικές ψυχές, το γεγονός ότι είναι διστακτικά σε σχέση με την χρήση χυδαίας γλώσσας δεν τους καθιστά ΛΙΓΟΤΕΡΟ ικανούς. Όμως, σίγουρα ΜΕΙΩΝΕΙ την ικανότητά τους να «ποζάρουν» αποτελεσματικά, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα να δεχτούν επίθεση, μιάς και αυτό μπορεί να εκλυφθεί σαν ΑΔΥΝΑΜΙΑ. Πρέπει να δοθεί προσοχή στις προπονήσεις για να διευκολύνουμε όλους τους ασκούμενους στην ένταξη του πνεύματος της άσκησης αυτής. Το να είμαστε ασκούμενοι του combatives δεν σημαίνει ότι είμαστε αχρείοι, αγενής, πνευματικά ποταποί ή χυδαίες προσωπικότητες. Σημαίνει απλά ότι προσαρμοζόμαστε στην κατάσταση που μας έχει τύχει για να εξυπηρετήσουμε το σκοπό της επιβίωσης.