Η εγκληματική βία δεν είναι καυγάς
Στην απλή διαπροσωπική βία, η κατάσταση συνήθως κλιμακώνεται.
Στην εγκληματική βία, ο εγκληματίας επιδιώκει κάτι διαφορετικό.
Επιδιώκει έλεγχο.
Όχι έλεγχο με την έννοια της «νίκης» σε έναν καυγά, αλλά έλεγχο με σκοπό να μειώσει τον δικό του κίνδυνο, να αυξήσει την αδυναμία του θύματος και να επιβάλει τη δική του βούληση γρήγορα, αιφνιδιαστικά και αποτελεσματικά.
Αυτός είναι ο λόγος που η εγκληματική βία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη λογική του αθλητικού αγώνα, του καυγά ή της «ανταλλαγής τεχνικών».
Ο εγκληματίας δεν ενδιαφέρεται να παίξει δίκαια.
Δεν ενδιαφέρεται να δοκιμάσει δεξιότητες.
Δεν ενδιαφέρεται να ανταγωνιστεί.
Ενδιαφέρεται να κυριαρχήσει.
Και για να κυριαρχήσει, πρέπει πρώτα να αποκτήσει έλεγχο.
Η σύντομη απάντηση
Η ανάκτηση του ελέγχου είναι τόσο σημαντική επειδή, σε μια εγκληματική επίθεση, ο έλεγχος είναι το βασικό εργαλείο του εγκληματία.
Ο εγκληματίας θέλει να ελέγξει:
- την απόσταση,
- τον χρόνο,
- την πρωτοβουλία,
- την έκπληξη,
- την ψυχολογική κατάσταση του θύματος,
- τη δυνατότητα αντίδρασης,
- τη δυνατότητα διαφυγής.
Όσο περισσότερο ελέγχει αυτά τα στοιχεία, τόσο λιγότερο κινδυνεύει ο ίδιος.
Αυτό είναι που κάνει την εγκληματική βία τόσο διαφορετική από έναν καυγά.
Στον καυγά, υπάρχει συχνά εγωισμός, θυμός, αλκοόλ, παρεξήγηση, προσβολή ή κλιμάκωση.
Στην εγκληματική βία, υπάρχει συχνά επιλογή στόχου, ενέδρα, αιφνιδιασμός, σύγχυση, υποταγή και επιβολή.
Γι’ αυτό η ανάκτηση του ελέγχου είναι κρίσιμη για τον αμυνόμενο.
Όχι για να «κερδίσει καυγά».
Όχι για να τιμωρήσει.
Όχι για να αποδείξει κάτι.
Αλλά για να σπάσει την κυριαρχία του εγκληματία, να δημιουργήσει δυνατότητα διαφυγής και να προστατεύσει τη ζωή, την αξιοπρέπεια και τη σωματική του ακεραιότητα.
Αυτό το άρθρο είναι για εσάς αν…
- Θέλετε να καταλάβετε γιατί η εγκληματική βία δεν είναι απλός καυγάς.
- Πιστεύετε ότι η αυτοάμυνα είναι απλώς θέμα τεχνικών και θέλετε να δείτε γιατί αυτό δεν αρκεί.
- Έχετε εκπαιδευτεί σε πολεμικές τέχνες ή μαχητικά αθλήματα, αλλά δεν έχετε εξετάσει το πλαίσιο της εγκληματικής επίθεσης.
- Θέλετε να καταλάβετε γιατί ο εγκληματίας επιδιώκει έλεγχο, έκπληξη και υποταγή.
- Θέλετε να δείτε γιατί οι αρχές της απουσίας, αποφυγής και απόδρασης είναι τόσο σημαντικές.
- Θέλετε να διαχωρίσετε την απλή βία από την ακραία εγκληματική βία.
- Θέλετε να καταλάβετε γιατί η αυτοπροστασία προηγείται της αυτοάμυνας.
- Θέλετε μια πιο ρεαλιστική και λιγότερο φαντασιακή εικόνα της βίας του δρόμου.
Η σοβαρή αυτοάμυνα δεν αρχίζει με την ερώτηση:
«Τι τεχνική θα κάνω;»
Αρχίζει με την ερώτηση:
«Τι είδους βία αντιμετωπίζω;»
Τι θα μάθετε
Σε αυτό το άρθρο θα μάθετε:
- Γιατί ο έλεγχος είναι κεντρικό στοιχείο της εγκληματικής βίας.
- Γιατί ο εγκληματίας θέλει να αποφύγει τον δικό του τραυματισμό.
- Πώς μοιάζει η συμπεριφορά του ανθρώπινου θηρευτή με τη λογική του φυσικού θηρευτή.
- Γιατί τα αρπακτικά επιλέγουν απρόσεκτα, ευάλωτα ή απομονωμένα θηράματα.
- Γιατί η απλή βία και η εγκληματική βία δεν λειτουργούν με την ίδια λογική.
- Γιατί στην απλή βία το πρόβλημα είναι συχνά η κλιμάκωση.
- Γιατί στην εγκληματική βία το πρόβλημα είναι συχνά η ενέδρα, η έκπληξη και η υποταγή.
- Γιατί η αθλητική ή αγωνιστική νοοτροπία δεν αρκεί για ακραίες εγκληματικές καταστάσεις.
- Γιατί η αυτοάμυνα χρειάζεται διαφορετικό πλαίσιο από τις πολεμικές τέχνες και τα μαχητικά αθλήματα.
- Γιατί η απουσία, η αποφυγή και η απόδραση παραμένουν οι σοφότερες πρώτες επιλογές.
- Γιατί η πραγματική αυτοπροστασία απαιτεί σχέδιο δράσης, νοοτροπία και ρεαλιστική εκπαίδευση.
Βασικά σημεία
1. Ο εγκληματίας επιδιώκει έλεγχο
Ο έλεγχος είναι το μέσο με το οποίο ο εγκληματίας μειώνει τον δικό του κίνδυνο και αυξάνει την αδυναμία του θύματος.
2. Ο εγκληματίας θέλει να αποφύγει τον τραυματισμό
Όπως κάθε θηρευτής, θέλει να πετύχει τον στόχο του με όσο το δυνατόν μικρότερο ρίσκο για τον ίδιο.
3. Η εγκληματική βία δεν είναι καυγάς
Ο καυγάς συχνά κλιμακώνεται από εγωισμό, θυμό ή παρεξήγηση. Η εγκληματική βία συχνά ξεκινά από επιλογή, ενέδρα και πρόθεση κυριαρχίας.
4. Στην απλή βία πρέπει να αποτραπεί η κλιμάκωση
Απουσία, αποφυγή, αποκλιμάκωση και απόδραση είναι κρίσιμες επιλογές πριν η κατάσταση γίνει σωματική.
5. Στην εγκληματική βία το πρόβλημα δεν είναι πάντα η κλιμάκωση
Ο εγκληματίας μπορεί να μη θέλει «καυγά». Μπορεί να θέλει άμεσο έλεγχο, αιφνιδιασμό και υποταγή.
6. Η αγωνιστική λογική δεν αρκεί
Το πλαίσιο της σχολής πολεμικών τεχνών, του ρινγκ ή του κλουβιού δεν αντιστοιχεί στις συνθήκες μιας αιφνιδιαστικής εγκληματικής επίθεσης.
7. Η αυτοπροστασία προηγείται της αυτοάμυνας
Η καλύτερη λύση είναι να μη βρεθούμε μέσα στο πρόβλημα. Όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, χρειαζόμαστε σχέδιο δράσης.
8. Ο στόχος δεν είναι να κερδίσουμε
Ο στόχος είναι να σπάσουμε τον έλεγχο του εγκληματία, να δημιουργήσουμε δυνατότητα διαφυγής και να επιβιώσουμε.
Εισαγωγή: Ο έλεγχος ως εργαλείο εγκληματικής βίας
Το θέμα της ανάκτησης του ελέγχου μάς οδηγεί πίσω στο ερώτημα:
Πώς διαφέρει η εγκληματική βία;
Εκτός από τη χρήση του ελέγχου ως μέσο για την επίτευξη ενός σκοπού, υπάρχει και ένας ακόμη βασικός λόγος που ο εγκληματίας επιδιώκει ακραίο έλεγχο.
Θέλει να αποφύγει τον δικό του τραυματισμό.
Αυτό είναι απολύτως συμβατό με τη συμπεριφορά ενός θηρευτή.
Όποιος έχει παρακολουθήσει ντοκιμαντέρ για το πώς κυνηγούν τα μεγάλα αιλουροειδή, βλέπει γρήγορα ότι, παρότι είναι κορυφαία αρπακτικά, είναι πολύ προσεκτικά. Δεν κυνηγούν απερίσκεπτα. Δεν ρισκάρουν χωρίς λόγο. Δεν θέλουν να τραυματιστούν.
Γιατί;
Επειδή ένας τραυματισμός μπορεί να τα οδηγήσει σε αδυναμία κυνηγιού, πείνα ή θάνατο. Μπορεί επίσης να τα αφήσει ευάλωτα απέναντι σε άλλους θηρευτές ή ακόμη και απέναντι στο ίδιο το θήραμα που κυνηγούν.
Ο κίνδυνος είναι πολύ μεγάλος για να είναι αποδεκτός.
Γι’ αυτό τα αρπακτικά επιλέγουν συνήθως τα απρόσεκτα, τα γερασμένα, τα ευπαθή, τα απομονωμένα ή τα πολύ νεαρά θηράματα.
Σας θυμίζει κάτι από τη συμπεριφορά ορισμένων εγκληματιών;
Ο ανθρώπινος θηρευτής και η επιλογή θύματος
Η σύγκριση με τα ζώα δεν γίνεται για να απλοποιήσουμε υπερβολικά την ανθρώπινη συμπεριφορά. Ο άνθρωπος έχει συνείδηση, επιλογές, ευθύνη και νομική λογοδοσία.
Όμως, σε επίπεδο τακτικής συμπεριφοράς, υπάρχουν ομοιότητες.
Ο εγκληματίας που λειτουργεί ως θηρευτής δεν αναζητά ισότιμη αναμέτρηση.
Δεν θέλει να δοκιμάσει τις ικανότητές του απέναντι σε έναν έτοιμο, προσεκτικό και αποφασισμένο άνθρωπο.
Θέλει πλεονέκτημα.
Θέλει αιφνιδιασμό.
Θέλει σύγχυση.
Θέλει έλεγχο.
Θέλει να μειώσει την πιθανότητα να τραυματιστεί ο ίδιος.
Γι’ αυτό μπορεί να επιλέξει κάποιον που φαίνεται απρόσεκτος, απομονωμένος, φοβισμένος, κουρασμένος, μεθυσμένος, αδύναμος, αφηρημένος ή εύκολα χειρίσιμος.
Δεν είναι θέμα «δικαιοσύνης».
Είναι θέμα ευκαιρίας.
Η εγκληματική βία συχνά είναι επίθεση ευκαιρίας.
Και ο εγκληματίας θέλει η ευκαιρία να είναι υπέρ του.
Ο κίνδυνος για τα δύο μέρη
Είναι σαφές ότι μια βίαιη συμπλοκή αποτελεί μεγάλο κίνδυνο και για τα δύο μέρη.
Μπορεί να υπάρξει τραυματισμός.
Μπορεί να υπάρξει μόνιμη βλάβη.
Μπορεί να υπάρξει θάνατος.
Για το ανθρώπινο αρπακτικό, αυτό μπορεί να σημαίνει σύλληψη, φυλάκιση, σοβαρό τραυματισμό ή ακόμη και θάνατο από το υποψήφιο θύμα.
Επομένως, ο εγκληματίας έχει ισχυρό λόγο να αποφύγει την ισότιμη σύγκρουση.
Η πρόθεσή του είναι να μας κάνει κακό ή να μας υποτάξει πριν μπορέσουμε να τον αποτρέψουμε από την επίθεση.
Αυτός είναι ο λόγος που η εγκληματική βία συχνά δεν μοιάζει με αυτό που φαντάζεται ο μέσος άνθρωπος όταν ακούει τη λέξη «καυγάς».
Δεν υπάρχει απαραίτητα προειδοποιητική ένταση.
Δεν υπάρχει απαραίτητα διαφωνία.
Δεν υπάρχει απαραίτητα «έλα να τα πούμε έξω».
Δεν υπάρχει απαραίτητα στάση αντιπαράθεσης.
Μπορεί να υπάρχει μόνο επιλογή, προσέγγιση, αιφνιδιασμός και επιβολή.
Απλή βία και κλιμάκωση
Σε περιπτώσεις απλής βίας, αυτό που συχνά δημιουργεί τον κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου είναι η κλιμάκωση.
Η απλή βία μπορεί να ξεκινήσει από εγωισμό.
Από πραγματική ή φαντασμένη προσβολή.
Από παρεξήγηση.
Από αλκοόλ.
Από ναρκωτικά.
Από θυμό.
Από κοινωνική πίεση.
Από την ανάγκη κάποιου να «μην φανεί λίγος».
Από μια φιλονικία που ξεφεύγει.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, το μεγάλο ζητούμενο είναι να αποτραπεί η κλιμάκωση.
Γι’ αυτό οι αρχές της απουσίας, της αποφυγής και της απόδρασης είναι υψίστης σημασίας.
Αν μπορούμε να μη βρεθούμε εκεί, δεν βρισκόμαστε.
Αν μπορούμε να αποφύγουμε την εμπλοκή, την αποφεύγουμε.
Αν μπορούμε να φύγουμε με ασφάλεια, φεύγουμε.
Αν μπορούμε να αποκλιμακώσουμε, αποκλιμακώνουμε.
Η καλύτερη συμπλοκή είναι αυτή που δεν έγινε ποτέ.
Γιατί πρέπει να σταματήσει γρήγορα η βία
Στις αίθουσες του Combatives Group διδάσκουμε τους μαθητές μας να επιδιώκουν όσο το δυνατόν ταχύτερα το τέλος της βίας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι διδάσκουμε ανεξέλεγκτη βία.
Σημαίνει ότι, όταν η κατάσταση έχει περάσει το σημείο της αποφυγής και η απειλή είναι άμεση, η καθυστέρηση μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του επιτιθέμενου.
Η βία δεν είναι στατική.
Κλιμακώνεται.
Αλλάζει.
Μετακινείται.
Συμπαρασύρει τρίτους.
Περιλαμβάνει επιφάνειες, αντικείμενα, ανισορροπία, φόβο, αδρεναλίνη και απρόβλεπτους παράγοντες.
Ακόμη και μια «απλή» συμπλοκή μπορεί να φτάσει σε πολύ σοβαρό αποτέλεσμα.
Όχι επειδή αυτό ήταν απαραίτητα ο αρχικός στόχος.
Αλλά επειδή η βία, όταν αφεθεί να εξελιχθεί, μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχο όλων.
Γι’ αυτό η πρόληψη, η αποφυγή και η γρήγορη διαφυγή δεν είναι δειλία.
Είναι σοβαρή αυτοπροστασία.
Η εγκληματική βία δεν ακολουθεί τη λογική της κλιμάκωσης
Στην περίπτωση της εγκληματικής βίας, το πρόβλημα δεν είναι πάντα η κλιμάκωση.
Ο εγκληματίας μπορεί να μη θέλει να «ανεβάσει» σταδιακά την ένταση.
Μπορεί να μη θέλει καυγά.
Μπορεί να μη θέλει ανταλλαγή.
Μπορεί να μη θέλει να μας απειλήσει για πολλή ώρα.
Μπορεί να θέλει να κυριαρχήσει αμέσως.
Η εγκληματική βία επιδιώκει συχνά:
- ενέδρα,
- έκπληξη,
- σοκ,
- αποπροσανατολισμό,
- σύγχυση,
- κυριαρχία,
- υποταγή,
- εξουσία.
Ο εγκληματίας θέλει να μας πάρει την πρωτοβουλία πριν προλάβουμε να καταλάβουμε πλήρως τι συμβαίνει.
Θέλει να μας βάλει σε κατάσταση αδυναμίας.
Θέλει να ελέγξει τον χώρο, τον χρόνο και την αντίδρασή μας.
Αυτό είναι τελείως διαφορετικό από τον καυγά.
Στον καυγά, συχνά βλέπουμε την κατάσταση να φουσκώνει.
Στην εγκληματική βία, μπορεί να τη νιώσουμε όταν είναι ήδη επάνω μας.
Το υψηλότερο επίπεδο εγκληματικής βίας
Στο υψηλότερο επίπεδο εγκληματικής βίας, ο εγκληματίας μπορεί να μην επιδιώκει ούτε απειλή, ούτε διάλογο, ούτε κλιμάκωση, ούτε ανταλλαγή.
Μπορεί να περάσει κατευθείαν σε ακραία αιφνιδιαστική επίθεση, ακόμη και θανατηφόρα, για να εκπληρώσει τον στόχο του.
Αυτό το επίπεδο βίας δεν περιέχει «μονομαχία».
Δεν περιέχει αμοιβαία προετοιμασία.
Δεν περιέχει καθαρό ξεκίνημα.
Δεν περιέχει διαιτητή.
Δεν περιέχει κανόνες.
Δεν περιέχει χρόνο προσαρμογής.
Αυτός είναι ο τρόπος που παρέχει στον εγκληματία τη μεγαλύτερη πιθανότητα να μη τραυματιστεί καθόλου.
Αυτό εξηγεί και πώς είναι δυνατόν ένας εγκληματίας να βλάψει σοβαρά ή να σκοτώσει έναν άνθρωπο «εν ψυχρώ», χωρίς προφανή αιτία στα μάτια ενός τρίτου παρατηρητή.
Η αιτία, για τον εγκληματία, μπορεί να είναι απλώς ο στόχος του.
Χρήμα.
Σεξουαλική επιβολή.
Εξουσία.
Σιωπή.
Εκδίκηση.
Απόλαυση ελέγχου.
Ή οποιοδήποτε άλλο εγκληματικό κίνητρο.
Για τον αμυνόμενο, η λεπτομερής ψυχανάλυση του εγκληματία εκείνη τη στιγμή δεν βοηθά.
Αυτό που βοηθά είναι να καταλάβει ότι δεν βρίσκεται σε καυγά.
Βρίσκεται σε εγκληματική επίθεση.
Καυγάς και εγκληματική βία: η κρίσιμη διάκριση
Η βασική κατανόηση της διαφοράς ανάμεσα στον καυγά και την εγκληματική βία είναι καθοριστική.
Ο καυγάς συχνά έχει κοινωνική δυναμική.
Ποιος προσβλήθηκε.
Ποιος υποχώρησε.
Ποιος φάνηκε δυνατός.
Ποιος έχασε το πρόσωπό του.
Ποιος «δεν σήκωσε κουβέντα».
Η εγκληματική βία έχει άλλη δυναμική.
Ποιος επιλέχθηκε.
Ποιος αιφνιδιάστηκε.
Ποιος απομονώθηκε.
Ποιος ελέγχθηκε.
Ποιος υποτάχθηκε.
Ποιος δεν πρόλαβε να αντιδράσει.
Αν αντιμετωπίσουμε την εγκληματική βία σαν καυγά, έχουμε ήδη κάνει σοβαρό λάθος κατανόησης.
Και το λάθος κατανόησης μπορεί να οδηγήσει σε λάθος στρατηγική.
Λάθος στρατηγική μπορεί να οδηγήσει σε καθυστέρηση.
Και καθυστέρηση, σε τέτοιες συνθήκες, μπορεί να είναι καταστροφική.
Γιατί το αθλητικό πλαίσιο δεν αρκεί
Εδώ ακριβώς φαίνεται γιατί η «αυτοάμυνα» με το πνεύμα του φιλικού αθλητικού συλλόγου πολεμικών τεχνών ή μαχητικών αθλημάτων της γειτονιάς δεν μπορεί να εξυπηρετήσει πλήρως έναν άνθρωπο σε ακραίες καταστάσεις εγκληματικής βίας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι πολεμικές τέχνες ή τα μαχητικά αθλήματα είναι άχρηστα.
Δεν λέμε αυτό.
Πολλές δεξιότητες είναι πραγματικές.
Η φυσική κατάσταση είναι χρήσιμη.
Η ισορροπία είναι χρήσιμη.
Η επαφή είναι χρήσιμη.
Η αντοχή στην πίεση είναι χρήσιμη.
Η εμπειρία της αντίστασης από άλλον άνθρωπο είναι χρήσιμη.
Κάποιες τεχνικές μπορεί να μοιάζουν ή να είναι περίπου ίδιες.
Το πρόβλημα δεν είναι απαραίτητα η τεχνική.
Το πρόβλημα είναι το πλαίσιο.
Το αθλητικό πλαίσιο περιλαμβάνει κανόνες, συμφωνία, χώρο, χρόνο, κατηγορίες βάρους, προθέρμανση, διαιτητή, έναρξη, λήξη, όρια και αποδεκτή συμπεριφορά.
Η εγκληματική επίθεση δεν δεσμεύεται από τίποτα από αυτά.
Δεν ξεκινά όταν είστε έτοιμοι.
Δεν γίνεται σε καθαρό χώρο.
Δεν γίνεται απαραίτητα απέναντι σε έναν αντίπαλο.
Δεν έχει διαστάσεις ρινγκ.
Δεν έχει κανόνες.
Δεν έχει διαιτητή.
Δεν έχει καμία υποχρέωση να μοιάζει με αυτό που προπονείστε να αντιμετωπίσετε.
Η λάθος σύγκριση
Το να συγκρίνουμε το αθλητικό ή σχολικό πλαίσιο με την ακραία εγκληματική βία είναι σαν να συγκρίνουμε δύο πράγματα που μοιάζουν εξωτερικά, αλλά δεν έχουν την ίδια πραγματική επίπτωση.
Μπορεί και τα δύο να μοιάζουν με «μάχη».
Μπορεί και τα δύο να περιλαμβάνουν σώμα, πίεση, κίνηση και σύγκρουση.
Αλλά το ένα λειτουργεί μέσα σε πλαίσιο κανόνων.
Το άλλο μπορεί να λειτουργήσει μέσα σε πλαίσιο απόλυτης ασυμμετρίας.
Η διαφορά δεν είναι μικρή.
Είναι ουσιαστική.
Γι’ αυτό η προσπάθεια επινόησης μιας πραγματικής στρατηγικής αυτοάμυνας — ενός σχεδίου δράσης — αποτελεί ειδική μέριμνα με τελείως διαφορετικό τρόπο προσέγγισης.
Η νοοτροπία του ανταγωνισμού δεν αρκεί.
Το πνεύμα του αγώνα δεν αρκεί.
Η αθλητική αυτοπεποίθηση δεν αρκεί.
Χρειάζεται κατανόηση του εγκληματικού πλαισίου.
Χρειάζεται αυτοπροστασία.
Χρειάζεται προετοιμασία πριν από την επαφή.
Χρειάζεται εκπαίδευση στη διαφυγή.
Χρειάζεται ικανότητα δράσης υπό αιφνιδιασμό.
Χρειάζεται σχέδιο.
Δεν απορρίπτουμε τις πολεμικές τέχνες ή τα μαχητικά αθλήματα
Για να είμαστε σαφείς, δεν λέμε ότι η τυπική εκπαίδευση πολεμικών τεχνών ή οι δεξιότητες των μαχητικών αθλημάτων δεν λειτουργούν ή δεν έχουν χρήσεις.
Έχουν.
Και σε πολλές περιπτώσεις, μπορούν να προσφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα.
Αλλά το πλαίσιο στο οποίο συνήθως διδάσκουν και εκπαιδεύουν τους ασκούμενους ή τους αθλητές τους δεν μπορεί από μόνο του να ανταποκριθεί στην πλήρη πρόκληση της εγκληματικής βίας.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο αθλητής δεν ξέρει να χτυπήσει.
Το πρόβλημα είναι ότι μπορεί να έχει εκπαιδευτεί να λειτουργεί μέσα σε πλαίσιο που δεν υπάρχει στον δρόμο.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο ασκούμενος πολεμικών τεχνών δεν έχει τεχνικές.
Το πρόβλημα είναι ότι μπορεί να μην έχει εκπαιδευτεί για ενέδρα, προ-σύγκρουση, επιλογή θύματος, ψυχολογικό σοκ, αιφνιδιασμό, πολλαπλούς παράγοντες, περιορισμένο χώρο, διαφυγή, νομικά όρια και ηθική αυτοσυγκράτηση μετά τη διακοπή της απειλής.
Η πραγματική αυτοάμυνα δεν είναι μόνο «τι κάνω με τα χέρια μου».
Είναι τι καταλαβαίνω πριν χρειαστούν τα χέρια μου.
Η ψυχοσωματική προετοιμασία
Σπάνια είναι ψυχοσωματικά προετοιμασμένος κάποιος για τέτοιου είδους δράση.
Ακόμη και εξειδικευμένοι επαγγελματίες χρειάζονται ρεαλιστική, επαναλαμβανόμενη και κατάλληλα ελεγχόμενη εκπαίδευση.
Για τους πολίτες, η σοφότερη επένδυση είναι πρώτα να ακονίσουν τις δεξιότητες της απουσίας, της αποφυγής και της απόδρασης.
Να μάθουν να μην μπαίνουν σε λάθος περιβάλλοντα.
Να αναγνωρίζουν σημάδια κινδύνου.
Να μη δίνουν εύκολα ευκαιρίες σε θηρευτές.
Να καταλαβαίνουν πότε μια κατάσταση αλλάζει επίπεδο.
Να φεύγουν νωρίς.
Να μη μένουν για να προστατεύσουν τον εγωισμό τους.
Να μην μπερδεύουν την αυτοπροστασία με τη σκληροσύνη.
Και όταν αποφασίσουν να εκπαιδευτούν πρακτικά, να αναζητήσουν εκπαίδευση που προσομοιώνει όσο γίνεται πιο κοντά τις συνθήκες που ισχυρίζεται ότι αντιμετωπίζει.
Όχι φαντασίωση.
Όχι θέατρο.
Όχι επίδειξη.
Όχι «νίντζα κομάντο tactics» και υπεροπτικό ύφος.
Αλλά σοβαρή, προσγειωμένη, πρακτική αυτοπροστασία.
Η νοοτροπία του θηρευτή χωρίς την ηθική του θηρευτή
Υπάρχει ένα λεπτό σημείο εδώ.
Όταν λέμε ότι πρέπει να καταλάβουμε τη νοοτροπία του θηρευτή, δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνουμε εγκληματίες.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να υιοθετήσουμε την ηθική του θηρευτή.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να απολαμβάνουμε την κυριαρχία πάνω σε άλλους ανθρώπους.
Σημαίνει ότι πρέπει να καταλάβουμε πώς σκέφτεται κάποιος που επιλέγει θύματα.
Πώς κινείται.
Τι ψάχνει.
Τι αποφεύγει.
Πότε πλησιάζει.
Πότε σταματά.
Πότε θεωρεί ότι έχει πλεονέκτημα.
Πότε θεωρεί ότι το υποψήφιο θύμα είναι κακή επιλογή.
Αυτό είναι θέμα αυτοπροστασίας.
Αν δεν καταλαβαίνουμε πώς λειτουργεί ο θηρευτής, είναι πιο εύκολο να συμπεριφερθούμε σαν θήραμα.
Η αυτοπροστασία δεν μας ζητά να γίνουμε κακοί άνθρωποι.
Μας ζητά να σταματήσουμε να είμαστε εύκολοι στόχοι.
Το τελικό συμπέρασμα
Η ανάκτηση του ελέγχου είναι κρίσιμη επειδή ο έλεγχος είναι το βασικό εργαλείο του εγκληματία.
Ο εγκληματίας θέλει να μας αιφνιδιάσει.
Να μας αποπροσανατολίσει.
Να μας σοκάρει.
Να μας υποτάξει.
Να μας αφαιρέσει επιλογές.
Να μειώσει τον δικό του κίνδυνο.
Να αυξήσει τη δική μας αδυναμία.
Αν δεν καταλάβουμε αυτό, θα αντιμετωπίζουμε την εγκληματική βία σαν καυγά.
Και αν την αντιμετωπίζουμε σαν καυγά, θα προετοιμαζόμαστε λάθος.
Η σοβαρή αυτοπροστασία ξεκινά πριν από τη σύγκρουση.
Με απουσία.
Με αποφυγή.
Με απόδραση.
Με επίγνωση.
Με αναγνώριση κινδύνου.
Με σχέδιο δράσης.
Και αν όλα αυτά αποτύχουν και η απειλή γίνει άμεση, τότε η αυτοάμυνα πρέπει να στοχεύει όχι στη νίκη, όχι στην τιμωρία, όχι στην επίδειξη, αλλά στη διακοπή της απειλής και στη δημιουργία δυνατότητας διαφυγής.
Η εγκληματική βία δεν είναι καυγάς.
Και όποιος το καταλάβει αυτό νωρίς, έχει ήδη κάνει ένα σημαντικό βήμα προς τη σωστή αυτοπροστασία.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί είναι τόσο σημαντικός ο έλεγχος στην εγκληματική βία;
Επειδή ο έλεγχος επιτρέπει στον εγκληματία να μειώσει τον δικό του κίνδυνο και να περιορίσει τις επιλογές του θύματος. Όταν ελέγχει την απόσταση, τον χρόνο, την έκπληξη και την ψυχολογική κατάσταση του θύματος, έχει πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα να επιβάλει τον σκοπό του.
Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε καυγά και εγκληματική βία;
Ο καυγάς συχνά προκύπτει από εγωισμό, θυμό, προσβολή, αλκοόλ ή κλιμάκωση. Η εγκληματική βία συχνά βασίζεται σε επιλογή στόχου, ενέδρα, αιφνιδιασμό, υποταγή και έλεγχο. Δεν είναι ίδια φαινόμενα και δεν απαιτούν την ίδια στρατηγική.
Γιατί ο εγκληματίας θέλει να αποφύγει τον τραυματισμό;
Επειδή ο τραυματισμός μπορεί να τον εμποδίσει να ολοκληρώσει τον σκοπό του, να διαφύγει, να αποφύγει τη σύλληψη ή να συνεχίσει να επιβάλλεται. Όπως κάθε θηρευτής, θέλει πλεονέκτημα χωρίς περιττό ρίσκο.
Γιατί συγκρίνεται ο εγκληματίας με θηρευτή;
Η σύγκριση αφορά τη συμπεριφορά επιλογής στόχου και μείωσης κινδύνου. Όπως ένας θηρευτής επιλέγει ευάλωτο θήραμα, έτσι και ο εγκληματίας συχνά επιλέγει ανθρώπους που φαίνονται απρόσεκτοι, απομονωμένοι, αδύναμοι ή εύκολα ελεγχόμενοι.
Γιατί η απουσία, η αποφυγή και η απόδραση είναι τόσο σημαντικές;
Επειδή η καλύτερη λύση είναι να μη βρεθούμε στο σημείο όπου ο εγκληματίας έχει ήδη αποκτήσει έλεγχο. Η απουσία, η αποφυγή και η απόδραση μειώνουν την πιθανότητα εμπλοκής και αυξάνουν τις πιθανότητες ασφάλειας.
Γιατί οι πολεμικές τέχνες ή τα μαχητικά αθλήματα δεν αρκούν πάντα;
Επειδή συχνά εκπαιδεύονται μέσα σε πλαίσιο κανόνων, χώρου, χρόνου, διαιτησίας και συμφωνημένης αντιπαράθεσης. Η εγκληματική βία δεν λειτουργεί υποχρεωτικά μέσα σε τέτοιο πλαίσιο. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι τεχνικές, αλλά το περιβάλλον, η ενέδρα, ο αιφνιδιασμός και η πρόθεση του εγκληματία.
Είναι άχρηστες οι πολεμικές τέχνες για αυτοάμυνα;
Όχι. Μπορούν να προσφέρουν χρήσιμες σωματικές δεξιότητες, αντοχή, ισορροπία, επαφή και αυτοπεποίθηση. Όμως για πραγματική αυτοπροστασία χρειάζεται και εκπαίδευση στο πλαίσιο της εγκληματικής βίας, στην πρόληψη, στην απόδραση, στην αναγνώριση απειλής και στο σχέδιο δράσης.
Τι σημαίνει ανάκτηση ελέγχου για τον αμυνόμενο;
Σημαίνει ότι ο αμυνόμενος πρέπει να σπάσει την κυριαρχία του εγκληματία, να μειώσει την επίδραση του αιφνιδιασμού, να δημιουργήσει επιλογές, να βρει ή να δημιουργήσει διέξοδο και να σταματήσει την άμεση απειλή μόνο όσο χρειάζεται για να διαφύγει.
Ποιος είναι ο στόχος της αυτοάμυνας σε εγκληματική επίθεση;
Ο στόχος δεν είναι να κερδίσουμε καυγά ή να τιμωρήσουμε τον επιτιθέμενο. Ο στόχος είναι να προστατεύσουμε τη ζωή, τη σωματική ακεραιότητα και την αξιοπρέπειά μας, να σταματήσουμε την άμεση απειλή και να δημιουργήσουμε δυνατότητα διαφυγής.
Ποια είναι η σημαντικότερη πρακτική αρχή;
Να μη συγχέουμε την εγκληματική βία με τον καυγά. Αν καταλάβουμε τι είδους βία αντιμετωπίζουμε, μπορούμε να επιλέξουμε πιο σωστή στρατηγική αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας.
Συνέχεια ανάγνωσης
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
Εγκληματίες και Βία
Άμεσα σχετικό άρθρο, γιατί εξετάζει συνολικά πώς διαφέρει η εγκληματική βία και γιατί ο έλεγχος είναι τόσο σημαντικός για τον εγκληματία.
Η Εγκληματική βία δεν είναι καυγάς αλλά επίθεση ευκαιρίας
Σχετικό με τον βασικό διαχωρισμό ανάμεσα στον καυγά και στην εγκληματική επίθεση ευκαιρίας.
Ποιές είναι οι φάσεις του εγκλήματος και γιατί πρέπει να τις γνωρίζετε
Χρήσιμο συμπλήρωμα, επειδή εξηγεί ότι η εγκληματική βία συχνά ακολουθεί αναγνωρίσιμες φάσεις επιλογής, προσέγγισης και δράσης.
Γρήγορη λύση στη βία – Απουσία, Αποφυγή, Απόδραση
Σχετικό με τις τρεις βασικές αρχές πρόληψης και αυτοπροστασίας πριν η κατάσταση φτάσει στη φυσική εμπλοκή.
Αυτοάμυνα ή Αυτοπροστασία και ποιά είναι η διαφορά;
Συμπληρώνει το παρόν άρθρο, γιατί ξεκαθαρίζει τη διαφορά ανάμεσα στην πρόληψη πριν από την επίθεση και στην αντίδραση όταν η επίθεση έχει ήδη ξεκινήσει.
Το Combatives ΔΕΝ είναι Άθλημα
Σχετικό με τη διάκριση ανάμεσα στην αθλητική/αγωνιστική λογική και στη ρεαλιστική αυτοπροστασία απέναντι σε πραγματική βία.
“Street-fighting” και Αυτοάμυνα
Χρήσιμο για να διαχωριστεί η εγωιστική συμπλοκή από την πραγματική αυτοάμυνα και την ανάγκη διαφυγής προς την ασφάλεια.
Η μεγάλη εικόνα
Σχετικό με τη σύγχυση ανάμεσα στην αυτοάμυνα, τις πολεμικές τέχνες και τον μαχητικό αθλητισμό.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί προτροπή για βία, εκδίκηση, αυτοδικία ή επιθετική συμπεριφορά.
Η πρώτη επιλογή σε κάθε απειλητική κατάσταση πρέπει να είναι η απουσία, η αποφυγή, η αποκλιμάκωση και η απόδραση, όπου αυτό είναι δυνατόν.
Η φυσική δράση στην αυτοάμυνα μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο όταν υπάρχει πραγματική, άμεση ή επικείμενη απειλή και δεν υπάρχει ασφαλέστερη επιλογή.
Η χρήση δύναμης πρέπει να είναι αναγκαία, ανάλογη και να σταματά όταν σταματήσει η άμεση απειλή.
Για πρακτική εκπαίδευση σε τέτοια θέματα απαιτείται έμπειρη επίβλεψη, κατάλληλο πλαίσιο, κανόνες ασφαλείας και πλήρης επίγνωση των νομικών συνεπειών.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή.
Η αυτοάμυνα κρίνεται πάντα από τις πραγματικές συνθήκες του περιστατικού, την άμεση απειλή, τις διαθέσιμες επιλογές, τη δυνατότητα διαφυγής, την αναγκαιότητα της δράσης και την αναλογικότητα της δύναμης που χρησιμοποιήθηκε.
Η προστατευτική δράση πρέπει να σταματά όταν η άμεση απειλή έχει σταματήσει ή όταν υπάρχει ασφαλής δυνατότητα απομάκρυνσης.
Για συγκεκριμένα περιστατικά, απαιτείται συμβουλή από αρμόδιο νομικό επαγγελματία.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Η εγκληματική βία δεν είναι αγώνας.
Δεν είναι μονομαχία.
Δεν είναι «να δείξω τι ξέρω».
Δεν είναι χώρος για εγωισμό.
Δεν είναι σκηνή κινηματογράφου.
Δεν είναι προπόνηση με κανόνες.
Η σοβαρή αυτοπροστασία δεν βασίζεται στη φαντασίωση ότι θα ανταλλάξουμε τεχνικές με έναν εγκληματία.
Βασίζεται στην πρόληψη, στην επίγνωση, στην αναγνώριση κινδύνου, στην αποφυγή, στην απόδραση και, μόνο όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή, στην αναγκαία προστατευτική δράση.
Σημείωση εμπειρίας
Το περιεχόμενο βασίζεται στη μεθοδολογία και την πρακτική εμπειρία του Combatives Group στην εκπαίδευση ασφάλειας, αυτοπροστασίας και ρεαλιστικής αυτοάμυνας απέναντι σε πραγματικές συνθήκες απειλής και βίας.
Η προσέγγιση δίνει έμφαση στη διάκριση ανάμεσα στον καυγά και στην εγκληματική βία, στην κατανόηση της συμπεριφοράς του θηρευτή, στην αποφυγή της κλιμάκωσης, στην απουσία, αποφυγή και απόδραση, και στην ανάγκη σχεδίου δράσης όταν η απειλή δεν μπορεί να αποφευχθεί.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να καταλάβετε στην πράξη πώς διαφέρει η εγκληματική βία από τον καυγά και γιατί η αυτοπροστασία προηγείται της αυτοάμυνας, η θεωρία δεν αρκεί.
Η ουσιαστική κατανόηση έρχεται μέσα από καθοδηγούμενη εκπαίδευση, πρακτική εφαρμογή, προσομοιώσεις, σενάρια και σοβαρή ανάλυση πραγματικών συνθηκών απειλής.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για να ενημερωθείτε για μαθήματα, σεμινάρια και εκπαιδευτικά προγράμματα προσωπικής ασφάλειας, αυτοπροστασίας και ρεαλιστικής αυτοάμυνας.