Όταν η λάθος αυτοπεποίθηση γίνεται κίνδυνος
Μια πολεμική τέχνη, από μόνη της, δεν είναι πρόβλημα. Το πρόβλημα αρχίζει όταν ο ασκούμενος πιστεύει ότι η εκπαίδευση που έχει λάβει σε ένα ελεγχόμενο, αθλητικό ή συνεργατικό περιβάλλον τον έχει προετοιμάσει για κάθε μορφή πραγματικής βίας.
Εκεί βρίσκεται ο κίνδυνος.
Ένας άνθρωπος που δεν έχει καμία εκπαίδευση μπορεί να είναι φοβισμένος, αλλά συχνά είναι και πιο προσεκτικός. Ξέρει ότι δεν ξέρει. Ένας άνθρωπος όμως που έχει εκπαιδευτεί για χρόνια σε μια πολεμική τέχνη μπορεί να πιστέψει ότι έχει απαντήσεις που στην πραγματικότητα δεν έχουν δοκιμαστεί απέναντι σε αιφνιδιασμό, εγκληματική πρόθεση, πολλούς επιτιθέμενους, όπλα, δόλιες προσεγγίσεις ή πραγματική πίεση επιβίωσης.
Αυτό δεν ακυρώνει την αξία των πολεμικών τεχνών.
Ακυρώνει την ψευδαίσθηση ότι κάθε πολεμική εκπαίδευση είναι αυτόματα και ρεαλιστική αυτοάμυνα.
Η σύντομη απάντηση
Μια πολεμική τέχνη μπορεί να μας στοιχίσει τη ζωή όταν μας δώσει λανθασμένη αυτοπεποίθηση, λάθος τακτική σκέψη και την εντύπωση ότι η πραγματική βία θα μοιάζει με αυτό που έχουμε συνηθίσει στην προπόνηση.
Η προηγούμενη γνώση πολεμικών τεχνών μπορεί φυσικά να χρησιμοποιηθεί. Ένας επιμελής ασκούμενος έχει ήδη σωματική βάση, καλύτερη κινησιολογία, συντονισμό, δύναμη, αντοχή και πειθαρχία. Αυτά είναι πολύτιμα.
Όμως, για να μεταφερθούν στην αυτοάμυνα, πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία.
Ο ασκούμενος πρέπει να αφήσει πίσω το σκεπτικό του «ευ αγωνίζεσθε», της δίκαιης αναμέτρησης, της τεχνικής ανταλλαγής και της αθλητικής λογικής. Η πραγματική βία δεν είναι αγώνας. Δεν είναι τεστ δεξιοτεχνίας. Δεν είναι χώρος τιμής. Είναι πρόβλημα επιβίωσης.
Αυτό το άρθρο είναι για εσάς αν…
- Έχετε εμπειρία σε πολεμικές τέχνες ή μαχητικά αθλήματα και θέλετε να δείτε πώς αυτή μπορεί να αξιοποιηθεί στην αυτοάμυνα.
- Πιστεύετε ότι η προηγούμενη εκπαίδευσή σας αρκεί για πραγματικές συνθήκες βίας και θέλετε να εξετάσετε τα όρια αυτής της πεποίθησης.
- Θέλετε να καταλάβετε γιατί η αυτοπεποίθηση χωρίς ρεαλιστική προσαρμογή μπορεί να γίνει επικίνδυνη.
- Σας ενδιαφέρει η διαφορά ανάμεσα σε προπόνηση σχολής, αγώνα και πραγματική σύγκρουση.
- Θέλετε να δείτε πώς το Civilian Combatives αντιμετωπίζει την προ-σύγκρουση, τη σύγκρουση και τη μετά-σύγκρουση ως ενιαίο πρόβλημα αυτοπροστασίας.
Τι θα μάθετε
- Θα δείτε πώς μπορεί να αξιοποιηθεί η προηγούμενη γνώση πολεμικών τεχνών.
- Θα καταλάβετε γιατί ο ασκούμενος πρέπει να εγκαταλείψει την αθλητική νοοτροπία όταν μιλάμε για πραγματική αυτοάμυνα.
- Θα μάθετε πώς μια κατάσταση μπορεί να μετατραπεί από λεκτική ένταση σε απειλή ζωής μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
- Θα δείτε τη διαφορά ανάμεσα στη συνηθισμένη κοινωνική σύγκρουση και στην εγκληματική ενέδρα.
- Θα καταλάβετε γιατί οι πολλοί επιτιθέμενοι, τα όπλα και ο αιφνιδιασμός αλλάζουν δραματικά το επίπεδο κινδύνου.
- Θα δείτε γιατί τα περισσότερα από αυτά τα σενάρια σπάνια διδάσκονται με επάρκεια σε τυπικούς αθλητικούς συλλόγους.
Βασικά σημεία
- Η προηγούμενη εκπαίδευση σε πολεμικές τέχνες μπορεί να προσφέρει χρήσιμη σωματική βάση.
- Η κινησιολογία, η φυσική κατάσταση, η πειθαρχία και η εξοικείωση με τη σωματική επαφή είναι πραγματικά πλεονεκτήματα.
- Όμως η πραγματική αυτοάμυνα απαιτεί διαφορετική νοοτροπία, διαφορετικές τακτικές και διαφορετική κατανόηση της βίας.
- Η αθλητική λογική της δίκαιης αναμέτρησης δεν ταιριάζει με την εγκληματική βία.
- Μια απλή λεκτική διαμάχη μπορεί να εξελιχθεί σε συμπλοκή πολύ γρήγορα.
- Μια εγκληματική επίθεση μπορεί να ξεκινήσει χωρίς προειδοποίηση, χωρίς πρόκληση και χωρίς κανένα περιθώριο προετοιμασίας.
- Κάθε πρόσθετος παράγοντας, όπως όπλο, δεύτερος επιτιθέμενος, αιφνιδιασμός ή περιορισμένος χώρος, μειώνει δραστικά τις πιθανότητες ασφαλούς εξόδου.
Εισαγωγή: Το κενό ανάμεσα στην προπόνηση και στη βία
Στην αίθουσα προπόνησης υπάρχει τάξη.
Υπάρχει δάσκαλος. Υπάρχουν κανόνες. Υπάρχει αρχή και τέλος. Υπάρχει συγκεκριμένος χώρος. Υπάρχει γνωστό πλαίσιο. Ο συνασκούμενος, ακόμα και όταν ασκεί πίεση, παραμένει μέρος της ίδιας εκπαιδευτικής διαδικασίας. Δεν έχει σκοπό να σας παγιδεύσει εγκληματικά, να σας τραυματίσει σοβαρά, να σας ληστέψει, να σας αιφνιδιάσει με όπλο ή να σας επιτεθεί μαζί με άλλους.
Στην πραγματική βία δεν υπάρχουν αυτές οι εγγυήσεις.
Η επίθεση μπορεί να έρθει όταν δεν την περιμένετε. Μπορεί να ξεκινήσει ως λεκτική πρόκληση. Μπορεί να εμφανιστεί ως ενέδρα. Μπορεί να γίνει από έναν ή περισσότερους ανθρώπους. Μπορεί να περιλαμβάνει όπλο. Μπορεί να έχει εγκληματικό στόχο. Μπορεί να μην υπάρχει καμία διάθεση για «αναμέτρηση». Ο άλλος μπορεί απλώς να θέλει να σας υποτάξει, να σας εκφοβίσει, να σας ληστέψει, να σας τραυματίσει ή να σας εξουδετερώσει.
Αν η εκπαίδευσή σας δεν έχει αγγίξει αυτή την πραγματικότητα, τότε υπάρχει κενό.
Και αυτό το κενό μπορεί να γίνει επικίνδυνο.
Μπορεί η προηγούμενη γνώση πολεμικών τεχνών να χρησιμοποιηθεί;
Σίγουρα μπορεί.
Ένας άνθρωπος που έχει εκπαιδευτεί σοβαρά σε πολεμική τέχνη δεν ξεκινά από το μηδέν. Αν ήταν επιμελής στην εκπαιδευτική και ψυχοσωματική διαδικασία, έχει ήδη αναπτύξει χρήσιμα χαρακτηριστικά.
Έχει μάθει να κινείται. Έχει δουλέψει ισορροπία. Έχει βελτιώσει τη φυσική του κατάσταση. Έχει εξοικειωθεί με την επανάληψη. Έχει καταλάβει τι σημαίνει πειθαρχία. Έχει αποκτήσει καλύτερο συντονισμό. Ίσως έχει μάθει να δέχεται πίεση, να χτυπά, να αποφεύγει, να πέφτει, να σηκώνεται, να αντέχει κόπωση και να λειτουργεί κάτω από κάποιο επίπεδο στρες.
Όλα αυτά είναι θετικά.
Στο Combatives Group, ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί συχνά να αφομοιώσει τη μηχανική των τεχνικών πιο γρήγορα από έναν τελείως αρχάριο. Το σώμα του έχει ήδη δεχθεί εκπαίδευση. Οι αρθρώσεις, η στάση, η κίνηση και ο συντονισμός του έχουν ήδη κάποιο υπόβαθρο.
Όμως η σωματική βάση δεν αρκεί.
Η νοοτροπία, τα ψυχικά χαρακτηριστικά και οι τακτικές της πραγματικής αυτοάμυνας πρέπει να χτιστούν διαφορετικά.
Εκεί αρχίζει η πραγματική αλλαγή.
Το σκεπτικό που πρέπει να εγκαταλειφθεί
Για να προσαρμοστεί ένας ασκούμενος πολεμικών τεχνών στην αυτοάμυνα, πρέπει πρώτα να αποχωριστεί μέρος της παλιάς του λογικής.
Η λογική της δίκαιης αναμέτρησης δεν ανήκει στον δρόμο. Η ιδέα ότι υπάρχει «σωστός» τρόπος να ξεκινήσει μια σύγκρουση δεν ανήκει στην εγκληματική βία. Η συνήθεια του να περιμένουμε συγκεκριμένη επίθεση, συγκεκριμένη απόσταση ή συγκεκριμένη αντίδραση δεν βοηθά όταν ο άλλος λειτουργεί απρόβλεπτα και δόλια.
Το «ευ αγωνίζεσθε» έχει αξία στον αθλητισμό. Καλλιεργεί ήθος, πειθαρχία και σεβασμό.
Στην αυτοάμυνα, όμως, η βασική ερώτηση είναι διαφορετική:
Μπορώ να αντιληφθώ τον κίνδυνο;
Μπορώ να αποφύγω την εμπλοκή;
Μπορώ να διαφύγω;
Μπορώ να δράσω όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή;
Μπορώ να προστατεύσω τον εαυτό μου χωρίς να μπω σε περιττή ανταλλαγή;
Μπορώ να επιβιώσω και μετά το περιστατικό, σωματικά, ψυχολογικά και νομικά;
Αν η προηγούμενη εκπαίδευση δεν απαντά σε αυτά, τότε πρέπει να συμπληρωθεί και να διορθωθεί.
Πώς το κακό μετατρέπεται σε απειλή ζωής μέσα σε δευτερόλεπτα
Για έναν άνθρωπο που δεν έχει εκπαιδευτεί στο σύστημα αυτοάμυνας του Combatives Group, μια επικίνδυνη κατάσταση συνήθως εμφανίζεται με δύο βασικούς τρόπους.
Ο πρώτος είναι ο αιφνιδιασμός. Κάτι συμβαίνει εκεί που δεν το περιμένει. Μια ληστεία, μια ενέδρα, μια προσέγγιση με δόλο, μια ξαφνική επίθεση. Ο άνθρωπος δεν έχει προλάβει να διαβάσει το περιβάλλον, δεν έχει εντοπίσει προειδοποιητικά σημάδια και δεν έχει πάρει θέση ασφαλείας.
Για έναν σωστά εκπαιδευμένο ασκούμενο Combatives, αυτή η περίπτωση πρέπει να περιορίζεται όσο γίνεται. Όχι επειδή μπορεί να προβλέψει τα πάντα. Κανείς δεν μπορεί. Αλλά επειδή έχει μάθει να γνωρίζει τι συμβαίνει γύρω του, να διαβάζει συμπεριφορές, να αναλύει στάσεις, αποστάσεις και προθέσεις, και να βρίσκεται σε αυξημένη ετοιμότητα όταν το περιβάλλον το απαιτεί.
Ο δεύτερος τρόπος είναι η κλιμάκωση. Μια κατάσταση αρχίζει ως λεκτική διαμάχη, πρόκληση ή κοινωνική τριβή και μέσα σε δευτερόλεπτα μετατρέπεται σε σωματική σύγκρουση.
Αυτή η μετάβαση είναι συχνά πιο γρήγορη από όσο πιστεύει ο μέσος άνθρωπος.
Και αν δεν την έχει μελετήσει, την καταλαβαίνει αργά.
Η ακολουθία της κοινωνικής σύγκρουσης
Σε μια τυπική κοινωνική σύγκρουση, η ακολουθία μπορεί να μοιάζει κάπως έτσι:
Οπτική ή φυσική επαφή στο στάδιο της προ-σύγκρουσης.
Έπειτα λεκτική διαμάχη ή πρόκληση.
Στη συνέχεια πιθανή σωματική σύγκρουση.
Μετά, οι συνέπειες της μετά-σύγκρουσης.
Αυτή η ακολουθία δεν είναι πάντα σταθερή. Δεν συμβαίνει πάντα με τον ίδιο τρόπο. Μπορεί να συμπιεστεί χρονικά, να αλλάξει μορφή ή να παρακαμφθεί κάποιο στάδιο. Παρ’ όλα αυτά, βοηθά τον ασκούμενο να καταλάβει ότι η σύγκρουση δεν αρχίζει πάντα με το πρώτο χτύπημα.
Συχνά αρχίζει νωρίτερα.
Αρχίζει με βλέμμα. Με προσέγγιση. Με απόσταση που κλείνει. Με αλλαγή τόνου. Με στάση σώματος. Με φραστική πρόκληση. Με δοκιμή ορίων. Με έναν άνθρωπο που προσπαθεί να δει αν θα αντιδράσετε, αν θα φοβηθείτε, αν θα μείνετε ακίνητοι ή αν θα μπείτε στο παιχνίδι του.
Αν ο ασκούμενος έχει μάθει μόνο να αντιδρά αφού ξεκινήσει η τεχνική επίθεση, έχει ήδη χάσει πολύτιμο χρόνο.
Η αυτοπροστασία αρχίζει πριν από τη συμπλοκή.
Η εγκληματική ακολουθία είναι διαφορετική
Όταν ο στόχος του επιτιθέμενου είναι εγκληματική ενέργεια, η ακολουθία μπορεί να είναι πολύ πιο επικίνδυνη.
Μπορεί να υπάρχει ενέδρα.
Μπορεί να υπάρχει πρόκληση μόνο ως τέχνασμα.
Μπορεί να μην υπάρχει καμία πρόκληση.
Μπορεί η επίθεση να είναι άμεση.
Μπορεί η μετάβαση από την ηρεμία στη σύγκρουση να γίνει σχεδόν ακαριαία.
Η ακολουθία σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να μοιάζει περισσότερο με:
Ενέδρα.
Ίσως πρόκληση ή παραπλάνηση.
Άμεση σύγκρουση.
Μετά-σύγκρουση.
Το πρόβλημα εδώ είναι ότι ο επιτιθέμενος δεν ενδιαφέρεται για αναμέτρηση. Δεν θέλει να αποδείξει ποιος είναι καλύτερος. Θέλει αποτέλεσμα. Μπορεί να θέλει χρήματα, έλεγχο, εκφοβισμό, τραυματισμό ή κάτι χειρότερο.
Αυτό αλλάζει τη φύση του προβλήματος.
Σε μια τέτοια κατάσταση, η αθλητική σκέψη μπορεί να γίνει βάρος. Αν ο ασκούμενος περιμένει αναγνωρίσιμη επίθεση, καθαρή στάση ή «δίκαιη» έναρξη, μπορεί να βρεθεί πίσω από την πραγματικότητα πριν καν καταλάβει τι συμβαίνει.
Οι παράμετροι που χειροτερεύουν τα πάντα
Σε πραγματικές συμπλοκές, κάθε πρόσθετος παράγοντας χειροτερεύει την κατάσταση.
Ένας επιτιθέμενος είναι ήδη σοβαρό πρόβλημα.
Δύο επιτιθέμενοι είναι εντελώς διαφορετικό πρόβλημα.
Ένας οπλισμένος επιτιθέμενος αλλάζει δραματικά το επίπεδο κινδύνου.
Πολλοί οπλισμένοι επιτιθέμενοι δημιουργούν κατάσταση ακραίας επικινδυνότητας, όπου η προτεραιότητα δεν είναι η τεχνική επικράτηση αλλά η επιβίωση, η αποφυγή, η διαφυγή και η ελαχιστοποίηση της ζημιάς.
Σε συμπλοκές, όσο περισσότερα έχεις να αντιμετωπίσεις, τόσο χειρότερη γίνεται η κατάσταση.
Περισσότερα άτομα σημαίνουν περισσότερες γωνίες. Περισσότερα χέρια. Περισσότερη πίεση. Περισσότερη πιθανότητα να πέσεις, να παγιδευτείς, να χτυπηθείς από πίσω, να χάσεις την ισορροπία σου ή να μην αντιληφθείς το σημαντικότερο κίνδυνο.
Το όπλο προσθέτει άλλο επίπεδο. Δεν χρειάζεται να είναι θεαματικό. Δεν χρειάζεται να φαίνεται από την αρχή. Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί με «τεχνικό» τρόπο. Αρκεί να υπάρχει και να εμφανιστεί τη λάθος στιγμή.
Οι πιθανότητες ασφαλούς εξόδου μειώνονται δραστικά με την προσθήκη κάθε νέας παραμέτρου.
Αυτό πρέπει να είναι ξεκάθαρο.
Γιατί τα περισσότερα αθλητικά περιβάλλοντα δεν προετοιμάζουν γι’ αυτό
Είναι προφανές ότι τέτοια σενάρια σπάνια διδάσκονται σε αθλητικούς συλλόγους με πραγματική πληρότητα.
Και σε έναν βαθμό, αυτό είναι αναμενόμενο. Ο αθλητικός σύλλογος έχει άλλο σκοπό. Έχει κανόνες. Έχει ασφάλεια. Έχει τεχνική ύλη. Έχει προπονητική λογική. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να μετατρέπεται κάθε προπόνηση σε ανεξέλεγκτη αναπαράσταση εγκληματικής βίας.
Το πρόβλημα, ξανά, δεν είναι ότι ο αθλητικός σύλλογος κάνει αθλητική προπόνηση.
Το πρόβλημα είναι όταν αυτή η προπόνηση παρουσιάζεται ως επαρκής προετοιμασία για τα πάντα.
Δεν είναι.
Η προπόνηση σε μαχητικό άθλημα μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμη για φυσική κατάσταση, πίεση, επαφή, αντοχή και τεχνική εφαρμογή μέσα σε κανόνες. Όμως η αυτοάμυνα απαιτεί και άλλα επίπεδα: επίγνωση, πρόληψη, αποκλιμάκωση, διαφυγή, διαχείριση πολλών απειλών, αντίληψη όπλων, προ-σύγκρουση και μετά-σύγκρουση.
Χωρίς αυτά, η εικόνα είναι ελλιπής.
Πότε η πολεμική τέχνη γίνεται επικίνδυνη
Η πολεμική τέχνη γίνεται επικίνδυνη όχι επειδή υπάρχει ως τέχνη, αλλά επειδή μπορεί να δημιουργήσει λάθος συμπέρασμα.
Γίνεται επικίνδυνη όταν ο ασκούμενος πιστεύει ότι ο επιτιθέμενος θα κινηθεί σαν συνασκούμενος.
Γίνεται επικίνδυνη όταν περιμένει καθαρό χτύπημα, καθαρή λαβή ή καθαρή έναρξη.
Γίνεται επικίνδυνη όταν έχει μάθει να μένει στην ανταλλαγή αντί να φεύγει.
Γίνεται επικίνδυνη όταν κυνηγά τεχνική επιτυχία αντί για ασφαλή έξοδο.
Γίνεται επικίνδυνη όταν υποτιμά τον αιφνιδιασμό.
Γίνεται επικίνδυνη όταν δεν έχει δουλέψει σενάρια με πίεση, φωνές, σύγχυση, πολλούς ανθρώπους, περιορισμένο χώρο ή άβολες αφετηρίες.
Γίνεται επικίνδυνη όταν ο ασκούμενος έχει μάθει να «παίζει δίκαια» απέναντι σε ανθρώπους που δεν έχουν καμία τέτοια πρόθεση.
Αυτό είναι το σημείο όπου η εκπαίδευση που κάποτε έδωσε αυτοπεποίθηση μπορεί να γίνει παγίδα.
Η σωστή αξιοποίηση της προηγούμενης εμπειρίας
Η λύση δεν είναι να πετάξει κάποιος την προηγούμενη εκπαίδευσή του.
Η λύση είναι να την επαναξιολογήσει.
Τι από αυτά που ξέρω μπορεί να δουλέψει σε πραγματική πίεση;
Τι χρειάζεται προσαρμογή;
Τι είναι υπερβολικά πολύπλοκο;
Τι λειτουργεί μόνο όταν ο άλλος συνεργάζεται;
Τι με κρατά περισσότερο χρόνο μέσα στη συμπλοκή;
Τι με βοηθά να φύγω;
Τι με εκθέτει νομικά;
Τι με κάνει να νιώθω ικανός χωρίς να έχω δοκιμαστεί σε σχετικό πλαίσιο;
Αυτές οι ερωτήσεις είναι απαραίτητες.
Ένας ασκούμενος πολεμικών τεχνών που είναι πρόθυμος να κάνει αυτή την προσαρμογή έχει μεγάλο πλεονέκτημα. Έχει ήδη σώμα, πειθαρχία και εμπειρία. Αν προσθέσει ρεαλιστική νοοτροπία, τακτική κατανόηση και εκπαίδευση αυτοπροστασίας, μπορεί να μετατρέψει τη βάση του σε κάτι πολύ πιο πρακτικό.
Αν όμως επιμείνει ότι όσα ξέρει αρκούν για κάθε κατάσταση, τότε το ίδιο του το υπόβαθρο μπορεί να τον οδηγήσει σε λάθος αποφάσεις.
Η θέση του Combatives Group
Το Combatives Group δεν αντιμετωπίζει την προηγούμενη εμπειρία στις πολεμικές τέχνες ως άχρηστη.
Την αντιμετωπίζει ως βάση που πρέπει να αξιολογηθεί, να καθαριστεί, να προσαρμοστεί και να ενταχθεί σε διαφορετική μεθοδολογία.
Η μηχανική μπορεί να αφομοιωθεί πιο γρήγορα από κάποιον που έχει ήδη προπονηθεί σοβαρά. Η φυσική βάση μπορεί να είναι καλύτερη. Η πειθαρχία μπορεί να υπάρχει ήδη. Όμως η νοοτροπία πρέπει να αλλάξει.
Η αυτοάμυνα δεν είναι αγώνας.
Δεν είναι ανταλλαγή τεχνικών.
Δεν είναι τεστ τιμής.
Δεν είναι απόδειξη ανωτερότητας.
Είναι πρακτική διαχείριση κινδύνου πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από ένα περιστατικό βίας.
Αυτό σημαίνει ότι ο πολίτης πρέπει να μάθει να βλέπει νωρίς, να αναλύει γρήγορα, να αποφασίζει καθαρά, να δρα μόνο όταν χρειάζεται και να φεύγει μόλις μπορεί.
Αυτό είναι διαφορετικό εκπαιδευτικό προϊόν. Διαφορετικός σκοπός. Διαφορετική νοοτροπία.
Τελική σκέψη
Μια πολεμική τέχνη μπορεί να μας βοηθήσει.
Μπορεί όμως και να μας στοιχίσει ακριβά, αν μας πείσει ότι είμαστε έτοιμοι για κάτι που δεν έχουμε πραγματικά μελετήσει.
Η προηγούμενη γνώση είναι χρήσιμη όταν γίνεται εργαλείο. Είναι επικίνδυνη όταν γίνεται ψευδαίσθηση. Ο ασκούμενος που έχει πειθαρχία, φυσική κατάσταση και κινητική βάση μπορεί να προχωρήσει γρήγορα στην πρακτική αυτοάμυνα, αρκεί να δεχθεί ότι πρέπει να αλλάξει τρόπο σκέψης.
Η πραγματική βία δεν ενδιαφέρεται για το τι πιστεύουμε ότι ξέρουμε.
Μας δοκιμάζει μόνο σε αυτό που μπορούμε να κάνουμε, μέσα σε πίεση, σύγχυση, φόβο και ελάχιστο χρόνο.
Γι’ αυτό η αυτοάμυνα πρέπει να διδάσκεται με ρεαλισμό, τακτική σκέψη και καθαρό σκοπό: να αντιληφθούμε τον κίνδυνο, να τον αποφύγουμε όπου γίνεται, να δράσουμε όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή και να φύγουμε ζωντανοί.
Συνέχεια ανάγνωσης
- Πολεμικές τέχνες, Μαχητική άθληση ή Αυτοάμυνα;
Ιδανικό link για τη διαφορά ανάμεσα σε πολεμικές τέχνες, μαχητική άθληση και Combatives. Το άρθρο αναφέρει καθαρά ότι υπάρχει «τεράστια διαφορά» και συγκρίνει την ανταλλακτική λογική των πολεμικών τεχνών με τη μονομερή λογική των Combatives. - Η αυτοάμυνα και οι πολεμικές τέχνες
Πολύ καλό υποστηρικτικό link για το ίδιο θέμα, επειδή δηλώνει ότι το Combatives Group έχει διαχωρίσει τις έννοιες «αυτοάμυνα» και «πολεμικές τέχνες» από το 2011. - Το Φαινόμενο Ντάνινγκ-Κρούγκερ
Το πιο κατάλληλο link για την ψευδαίσθηση ασφάλειας. Το άρθρο μιλά για την αίσθηση «το έχω» ως ψευδαίσθηση που μπορεί να γίνει επικίνδυνη όταν λείπει πραγματική γνώση και εμπειρία στη βία. - Η σημασία της ανάγνωσης της γλώσσας του σώματος
Το καλύτερο link για την προ-σύγκρουση, επειδή συνδέει τη γλώσσα του σώματος, τον έλεγχο του περιβάλλοντος και την έγκαιρη αναγνώριση πιθανών απειλών με την προσωπική ασφάλεια και την αυτοάμυνα. - Οι κανόνες της Αυτοπροστασίας και Αυτοάμυνας είναι λίγοι και καλοί
Πολύ χρήσιμο link για αποφυγή, απόσταση, διέξοδο και στρατηγική αυτοπροστασίας πριν ή κατά την κλιμάκωση μιας σύγκρουσης. - Ρεαλιστική εκπαίδευση αυτοάμυνας
Το βασικό link για τη ρεαλιστική αυτοάμυνα. Το άρθρο μιλά για ρεαλιστική προσέγγιση, ρεαλιστική εφαρμογή, σενάρια, ρόλους και προσομοιώσεις βασισμένες σε πραγματικές συνθήκες βίας. - Οι κίνδυνοι της παρερμηνείας
Πολύ σχετικό link για το γιατί η μη ρεαλιστική εκπαίδευση δημιουργεί αυταπάτες. Το άρθρο αναφέρεται στην ανάγκη για στρες τεστ, ρεαλιστική εκπαίδευση και αποφυγή πλασματικών σεναρίων.
Σημείωση ασφαλείας
Η ρεαλιστική εκπαίδευση αυτοάμυνας πρέπει να γίνεται με υπεύθυνη καθοδήγηση, έλεγχο, προοδευτικότητα και μέτρα ασφαλείας. Η προετοιμασία για πραγματικές συνθήκες δεν σημαίνει επικίνδυνη ή ανεξέλεγκτη προπόνηση.
Νομική σημείωση
Η αυτοάμυνα αφορά αναγκαία και ανάλογη προστασία από άμεση απειλή. Δεν αφορά εκδίκηση, τιμωρία, πρόκληση ή επιθετική συμπεριφορά. Η μετά-σύγκρουση μπορεί να έχει σοβαρές νομικές συνέπειες.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Καμία εκπαίδευση δεν εγγυάται επιτυχία απέναντι σε όπλα, πολλούς επιτιθέμενους ή αιφνιδιασμό. Ο στόχος της σοβαρής αυτοάμυνας δεν είναι να δημιουργεί ψεύτικη βεβαιότητα, αλλά καλύτερη κρίση, καλύτερη προετοιμασία και περισσότερες πιθανότητες ασφαλούς εξόδου.
Σημείωση εμπειρίας
Το Combatives Group μπορεί να αξιοποιήσει τη σωματική βάση ενός ανθρώπου που έχει προηγούμενη εμπειρία σε πολεμικές τέχνες, αλλά δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην αλλαγή νοοτροπίας, στην τακτική σκέψη και στην πρακτική διαχείριση πραγματικής απειλής.
Επικοινωνία
Αν έχετε προηγούμενη εμπειρία σε πολεμικές τέχνες ή μαχητικά αθλήματα και θέλετε να δείτε πώς μπορεί να προσαρμοστεί σε πρακτική αυτοπροστασία, επικοινωνήστε με το Combatives Group.