Η αυτοάμυνα χρειάζεται κανόνες, γεγονότα και σωστή αντίληψη.
Δεν σημαίνει ότι απαντάμε σε κάθε δυσάρεστη κατάσταση με βία. Δεν σημαίνει ότι κάθε προσβολή, απειλητικό βλέμμα, αγένεια ή φόβος δικαιολογεί φυσική δράση. Σημαίνει ότι μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε πότε υπάρχει πραγματική απειλή, πότε έχουμε επιλογές, πότε πρέπει να φύγουμε, πότε μπορούμε να αποκλιμακώσουμε και πότε δεν υπάρχει ασφαλέστερη λύση από την προστατευτική δράση.
Η βασική αρχή είναι απλή:
Χρησιμοποιούμε τη λιγότερη αναγκαία δύναμη που μπορεί να σταματήσει την άμεση απειλή ή να μας επιτρέψει να διαφύγουμε.
Αν μπορούμε να απουσιάσουμε, απουσιάζουμε. Αν μπορούμε να αποφύγουμε, αποφεύγουμε. Αν μπορούμε να αποδράσουμε, αποδρούμε. Αν μπορούμε να αποκλιμακώσουμε, αποκλιμακώνουμε. Αν η άμεση απειλή δεν αφήνει άλλη επιλογή, τότε η δράση πρέπει να είναι νόμιμη, αναγκαία, ανάλογη και να σταματά όταν σταματά η απειλή.
Η σοβαρή αυτοάμυνα δεν είναι βία χωρίς σκέψη.
Είναι σκέψη, απόφαση και δράση υπό πίεση.
Για ποιον είναι αυτό το άρθρο
Αυτό το άρθρο είναι για ανθρώπους που θέλουν να αναπτύξουν έναν σοβαρό τρόπο ζωής αυτοπροστασίας χωρίς να πέσουν ούτε στην αφέλεια ούτε στην παράνοια.
Είναι για ασκούμενους που πρέπει να καταλάβουν ότι η αυτοάμυνα δεν είναι μόνο τεχνική, αλλά και αναγνώριση απειλής, έλεγχος απόστασης, νομική επίγνωση, αυτοκυριαρχία, εκτίμηση κινδύνου και δυνατότητα διαφυγής. Είναι επίσης για ανθρώπους που έχουν ακούσει σκληρές φράσεις γύρω από την αυτοάμυνα και χρειάζονται το σωστό πλαίσιο: πότε η αποφασιστική δράση είναι αναγκαία και πότε γίνεται υπέρβαση.
Το άρθρο είναι για πολίτες, όχι για φαντασιόπληκτους. Για ανθρώπους με οικογένειες, ευθύνες, καθημερινότητα και νομικές συνέπειες. Για ανθρώπους που δεν θέλουν να μπλέξουν, αλλά δεν θέλουν και να είναι ανήμποροι αν η βία τους βρει.
Δεν είναι άρθρο που διδάσκει δημόσια πώς να τραυματίσετε κάποιον.
Είναι άρθρο που εξηγεί πώς σκέφτεται ένας άνθρωπος που θέλει να προστατευθεί σωστά.
Ποια είναι η θέση αυτού του άρθρου μέσα στο combatives.gr
Το άρθρο αυτό είναι συνέχεια του θεμελιακού πλαισίου «Τι είναι και τι δεν είναι η αυτοάμυνα». Εκεί ορίζεται η αυτοάμυνα ως τρόπος σκέψης και άσκηση επιλογών. Εδώ αρχίζουν να μπαίνουν πιο καθαρά οι κανόνες, τα γεγονότα και οι καταστάσεις αντίληψης που στηρίζουν αυτόν τον τρόπο ζωής.
Η θέση του μέσα στο combatives.gr είναι κομβική. Συνδέει την αυτοπροστασία με τη χρήση δύναμης, τη σχέση απειλής-βίας, τις καταστάσεις επίγνωσης, την απουσία, την αποφυγή, την απόδραση, την αποκλιμάκωση και την ανάγκη ρεαλιστικής εκπαίδευσης.
Δεν αντικαθιστά τα ειδικά άρθρα για τη δικαιολογημένη χρήση της βίας, τα σενάρια, την ανάγνωση γλώσσας σώματος ή τις φυσικοψυχολογικές επιδράσεις του κινδύνου. Τα προετοιμάζει και τα συνδέει.
Το βασικό του μήνυμα είναι ότι η αυτοάμυνα δεν είναι μία στιγμή. Είναι διαδοχικές επιλογές. Όσο νωρίτερα αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος την κατάσταση, τόσο περισσότερες επιλογές έχει. Όσο αργότερα ξυπνά, τόσο πιο λίγες και πιο δύσκολες γίνονται οι επιλογές του.
Η επίγνωση αγοράζει χρόνο.
Ο χρόνος αγοράζει επιλογές.
Οι επιλογές αγοράζουν ασφάλεια.
Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο
- Γιατί η αυτοάμυνα χρειάζεται κανόνες και όχι συνθήματα.
- Γιατί η χρήση δύναμης πρέπει να συνδέεται με άμεση απειλή, αναγκαιότητα και αναλογικότητα.
- Τι σημαίνουν πρακτικά η ικανότητα, η ευκαιρία και ο κίνδυνος.
- Γιατί η απουσία, η αποφυγή και η απόδραση προηγούνται της φυσικής εμπλοκής.
- Γιατί δεν δίνουμε μάχη για κάθε δυσάρεστη κατάσταση.
- Πώς η σχέση απειλής-βίας βοηθά στην κατανόηση των ορίων.
- Γιατί η απόσταση και η εγρήγορση είναι κρίσιμες.
- Γιατί η προστατευτική δράση πρέπει να σταματά όταν σταματά η άμεση απειλή.
- Ποια γεγονότα πρέπει να αποδεχθεί όποιος μιλά σοβαρά για αυτοπροστασία.
- Γιατί η γρήγορη και αποφασιστική αντίδραση μπορεί μερικές φορές να είναι η διαφυγή και όχι η σύγκρουση.
Βασικά σημεία
- Δεν υποστηρίζουμε τη βία ως μέσο επίλυσης κοινών αντιπαραθέσεων.
- Η δύναμη στην αυτοάμυνα πρέπει να είναι νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη.
- Πριν από τη φυσική δράση εξετάζονται απουσία, αποφυγή, απόδραση και αποκλιμάκωση.
- Η απειλή πρέπει να αξιολογείται με βάση ικανότητα, ευκαιρία και άμεσο κίνδυνο.
- Η εμφάνιση ή η ενόχληση δεν αρκούν για να δικαιολογήσουν βία.
- Η λιγότερη αναγκαία δύναμη είναι η σωστή αρχή.
- Η προστατευτική δράση σταματά όταν σταματά η άμεση απειλή.
- Η επίγνωση και η απόσταση είναι κρίσιμες πριν η κατάσταση φτάσει στη σύγκρουση.
- Δεν μπορούμε να εξαλείψουμε το έγκλημα, αλλά μπορούμε να μειώσουμε τον κίνδυνο.
- Μην υποθέτετε ότι οι άλλοι θα σας σώσουν.
- Πολλά περιστατικά κρίνονται σε λίγα δευτερόλεπτα, άρα η εκπαίδευση πρέπει να είναι απλή, άμεση και ρεαλιστική.
Συνοπτική εκδοχή του άρθρου
Όποιος υιοθετεί έναν τρόπο ζωής αυτοπροστασίας πρέπει να καταλάβει ότι η αυτοάμυνα δεν είναι τυφλή βία. Είναι επιλογές, επίγνωση, απόσταση, κρίση και ευθύνη.
Πριν από οποιαδήποτε φυσική δράση, ο άνθρωπος πρέπει να αναρωτηθεί αν υπάρχει πραγματική και άμεση απειλή. Έχει ο άλλος την ικανότητα να με βλάψει εδώ και τώρα; Έχει την ευκαιρία να το κάνει; Υπάρχει άμεσος κίνδυνος σοβαρής βλάβης; Έχω άλλη ασφαλή επιλογή; Μπορώ να φύγω; Μπορώ να βάλω εμπόδιο; Μπορώ να αποκλιμακώσω; Μπορώ να προστατευθώ με λιγότερη δύναμη;
Η σοβαρή αυτοάμυνα δεν είναι «κάνω ό,τι θέλω επειδή φοβήθηκα». Είναι χρήση της λιγότερης αναγκαίας δύναμης για να σταματήσει η άμεση απειλή ή να δημιουργηθεί δυνατότητα διαφυγής.
Υπάρχουν στιγμές όπου η αποφασιστική δράση μπορεί να είναι αναγκαία. Υπάρχουν όμως και πολλές στιγμές όπου η σωστή επιλογή είναι να φύγουμε, να αποφύγουμε, να αποκλιμακώσουμε ή να δώσουμε στον άλλον αυτό που ζητά αν πρόκειται για αντικείμενο και όχι για ζωή ή σωματική ακεραιότητα.
Δεν δίνουμε μάχη μέχρι θανάτου για κάθε βλάκα, κάθε αγενή ή κάθε κοινωνική προσβολή.
«Μπορεί ο άλλος να είναι βλάκας, αλλά δεν χρειάζεται και να πεθάνει γι’ αυτό» – Ζακ Καπανταϊδάκης
Η αυτοάμυνα είναι σοβαρή επειδή οι συνέπειές της είναι σοβαρές.
Εισαγωγή: Πριν μιλήσουμε για βία, πρέπει να μιλήσουμε για ευθύνη
Καθώς αναπτύσσετε έναν τρόπο ζωής αυτοπροστασίας, πρέπει να έχετε κατά νου ορισμένους βασικούς κανόνες. Πρέπει να εξοικειωθείτε με τα στάδια της επίγνωσης, να κατανοήσετε κάποια απλά γεγονότα και να μάθετε να ξεχωρίζετε την πραγματική απειλή από την ενόχληση, τον φόβο ή τον εγωισμό.
Πριν όμως προχωρήσουμε, πρέπει να ειπωθεί κάτι καθαρά.
Δεν υποστηρίζουμε τη βία.
Δεν υποστηρίζουμε την άγρια σύγκρουση ως άμεσο μέσο επίλυσης μιας κοινής αντιπαράθεσης. Δεν διδάσκουμε ανθρώπους να κυκλοφορούν σαν «κομάντο του καναπέ», έτοιμοι να μετατρέψουν κάθε διαφωνία σε μάχη. Δεν διδάσκουμε ύφος, μαγκιά ή ψεύτικη σκληρότητα.
Διδάσκουμε προστασία.
Και η προστασία έχει όρια.
Η δύναμη μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο όταν είναι απαραίτητη για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας ή τρίτους από πραγματική και άμεση απειλή. Και ακόμη τότε, η δύναμη πρέπει να είναι νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη προς τον κίνδυνο.
Αυτό είναι το πρώτο φίλτρο.
Χωρίς αυτό, η αυτοάμυνα γίνεται απλώς βία με άλλο όνομα.
Οι επιλογές είναι η ουσία της αυτοπροστασίας
Στον τρόπο ζωής της αυτοάμυνας υπάρχουν πολλές επιλογές. Δεν είναι όλα μάχη. Δεν είναι όλα τεχνική. Δεν είναι όλα σύγκρουση. Οι επιλογές είναι πολλές και πρέπει να εκπαιδεύονται τόσο συχνά ώστε να γίνουν μέρος του τρόπου σκέψης μας.
Μπορούμε να απουσιάσουμε.
Μπορούμε να αποφύγουμε.
Μπορούμε να αποδράσουμε.
Μπορούμε να αποκλιμακώσουμε.
Μπορούμε να βάλουμε απόσταση.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε εμπόδια.
Μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια.
Μπορούμε να δώσουμε ένα αντικείμενο αν αυτό που ζητείται δεν αξίζει τη ζωή μας.
Μπορούμε, όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή, να δράσουμε προστατευτικά.
Αυτός είναι ο λόγος που η αυτοπροστασία είναι πιο διανοητικά απαιτητική από την απλή φυσική αυτοάμυνα. Η φυσική δράση μπορεί να είναι απλή στη μορφή της. Η σωστή απόφαση όμως απαιτεί κρίση.
Και η κρίση πρέπει να εκπαιδεύεται.
Ικανότητα, ευκαιρία και κίνδυνος
Ακόμη και οι επαγγελματίες που έχουν νόμιμη εξουσία χρήσης δύναμης δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν σοβαρή ή θανατηφόρα δύναμη χωρίς να αξιολογήσουν βασικά στοιχεία της απειλής.
Ένα χρήσιμο πλαίσιο είναι το εξής:
Ικανότητα.
Ευκαιρία.
Κίνδυνος.
Με απλά λόγια, πρέπει να αναρωτηθεί κανείς:
Έχει ο άνθρωπος απέναντί μου τη δυνατότητα να με βλάψει εδώ και τώρα;
Έχει την ευκαιρία να το κάνει;
Υπάρχει πραγματικός και άμεσος κίνδυνος σοβαρής βλάβης;
Αυτά τα ερωτήματα δεν είναι ακαδημαϊκά. Είναι πρακτικά. Αν κάποιος είναι μακριά, άοπλος, δεν κινείται προς εσάς και απλώς λέει ανοησίες, η κατάσταση δεν είναι ίδια με κάποιον που βρίσκεται σε απόσταση επαφής, αγνοεί τα όριά σας, κλείνει την έξοδο και δείχνει πρόθεση να δράσει.
Η αυτοάμυνα δεν βασίζεται στο ότι κάποιος «δεν μου άρεσε».
Βασίζεται σε πραγματική απειλή.
Το ζήτημα της παρεμπόδισης
Υπάρχει και ένα ακόμη ερώτημα:
Έχω εξαντλήσει τα άλλα διαθέσιμα μέσα για να αντιμετωπίσω την κατάσταση;
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να περιμένετε να τραυματιστείτε για να προστατευθείτε. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να δοκιμάσετε άπειρες επιλογές ενώ η απειλή σας πλησιάζει. Σημαίνει όμως ότι η δύναμη δεν πρέπει να είναι η πρώτη απάντηση σε κάθε πρόβλημα.
Αν μπορείτε να φύγετε, φύγετε.
Αν μπορείτε να αποφύγετε, αποφύγετε.
Αν μπορείτε να αποκλιμακώσετε με ασφάλεια, αποκλιμακώστε.
Αν μπορείτε να βάλετε εμπόδιο ή απόσταση, κάντε το.
Αν μπορείτε να σταματήσετε την απειλή με λιγότερη δύναμη, αυτό είναι προτιμότερο.
Η έννοια δεν είναι να γίνετε παθητικοί. Η έννοια είναι να μην χρησιμοποιείτε περισσότερη βία από όση χρειάζεται.
Το μόλις αρκετό αρκεί.
Υποκειμενικότητα και πραγματικότητα
Οι καταστάσεις βίας είναι συχνά υποκειμενικές, ακατάστατες και δύσκολες. Κανείς έξω από το περιστατικό δεν μπορεί να νιώσει ακριβώς αυτό που νιώθει ο άνθρωπος που απειλείται. Κανείς δεν βλέπει με τα δικά του μάτια. Κανείς δεν έχει ακριβώς το ίδιο σώμα, την ίδια εμπειρία, την ίδια ψυχική κατάσταση, τις ίδιες ικανότητες ή τα ίδια όρια.
Γι’ αυτό είναι εύκολο να μιλάει κανείς από την άνεση της θεωρίας.
«Θα έκανα αυτό».
«Θα έκανα εκείνο».
«Θα τον αφόπλιζα».
«Θα τον πυροβολούσα στα πόδια».
«Θα περίμενα την κατάλληλη στιγμή».
Τέτοιες βεβαιότητες είναι συχνά επικίνδυνες.
Η πραγματική βία δεν έχει καθαρές γραμμές. Έχει φόβο, χρόνο που τρέχει, ελλιπή πληροφορία, αιφνιδιασμό, αδρεναλίνη, νομικές συνέπειες και πιθανότητα λάθους.
Γι’ αυτό κανένας σοβαρός εκπαιδευτής δεν πρέπει να σας υπόσχεται απόλυτες λύσεις.
Όποιος σας λέει ότι έχει απάντηση για κάθε κατάσταση, σας πουλάει φαντασίωση.
Η απόφαση και οι συνέπειές της
Όποια πορεία δράσης και αν επιλέξετε σε μια πραγματική απειλή, πρέπει να μπορείτε να την εκτελέσετε ψυχοσωματικά. Πρέπει επίσης να μπορείτε να την εξηγήσετε αργότερα στην αστυνομία, στους δικηγόρους και, αν χρειαστεί, στο δικαστήριο.
Και υπάρχει και κάτι ακόμη:
Πρέπει να ζήσετε με την απόφασή σας.
Η αυτοάμυνα δεν τελειώνει όταν τελειώνει το περιστατικό. Μετά έρχονται οι συνέπειες: σωματικές, ψυχολογικές, νομικές, κοινωνικές, οικογενειακές. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η σοβαρή εκπαίδευση δεν μπορεί να είναι μόνο τεχνική.
Πρέπει να διδάσκει κρίση.
Πρέπει να διδάσκει παύση.
Πρέπει να διδάσκει όρια.
Πρέπει να διδάσκει ότι δεν δίνουμε μάχη μέχρι θανάτου για κάθε δυσάρεστο γεγονός.
Μπορεί ο άλλος να είναι βλάκας.
Δεν χρειάζεται όμως και να πεθάνει γι’ αυτό.
Η αρχή της λιγότερης αναγκαίας δύναμης
Αν μπορείτε να απουσιάσετε, κάντε το.
Αν μπορείτε να αποφύγετε, κάντε το.
Αν μπορείτε να αποδράσετε, κάντε το.
Αν μπορείτε να αποκλιμακώσετε, κάντε το.
Αν μπορείτε να κάνετε τον επιτιθέμενο απρόθυμο να συνεχίσει χωρίς σοβαρότερη βλάβη, κάντε το.
Αν μπορείτε να τον καταστήσετε ανίκανο να συνεχίσει να βιαιοπραγεί μόνο στον βαθμό που απαιτείται, κάντε το.
Αλλά να θυμάστε:
Πάντα να χρησιμοποιείτε τη λιγότερη δυνατή δύναμη που μπορεί ρεαλιστικά να σταματήσει ή να αποφύγει την επίθεση.
Αυτό δεν είναι μαλακή προσέγγιση. Είναι σοβαρή προσέγγιση. Η λιγότερη αναγκαία δύναμη δεν σημαίνει ανεπαρκής δύναμη. Σημαίνει αρκετή δύναμη για τον σκοπό της προστασίας, όχι περισσότερη για τον σκοπό της τιμωρίας.
Η αυτοάμυνα δεν υπάρχει για να νιώσει ο αμυνόμενος ισχυρός.
Υπάρχει για να επιστρέψει ασφαλής.
Κανόνας 1: Δεν υπάρχει τίμιο παιχνίδι όταν απειλείται η ζωή, αλλά υπάρχουν νόμοι
Σε πραγματική αυτοάμυνα, όπου διακυβεύεται η υγεία, η σωματική ακεραιότητα ή η ζωή σας, δεν υπάρχουν αθλητικοί κανόνες. Δεν υπάρχουν κανόνες fair play. Δεν υπάρχει ευγένεια αγώνα. Δεν υπάρχει διαιτητής.
Υπάρχουν όμως νόμοι.
Αυτό είναι κρίσιμο.
Ο νόμος δεν σας λέει ποια συγκεκριμένη τεχνική επιτρέπεται και ποια όχι με τον τρόπο που το κάνει ένας αθλητικός κανονισμός. Δεν λέει «αυτό το χτύπημα είναι αθλητικά νόμιμο» ή «αυτή η κίνηση απαγορεύεται στον αγώνα». Το νομικό ζήτημα είναι άλλο: πόση δύναμη χρησιμοποιήθηκε, γιατί, πότε, απέναντι σε ποια απειλή και για πόσο.
Στο Combatives Group αυτό συνδέεται με τη Σχέση Απειλής-Βίας.
Η ερώτηση δεν είναι αν μια ενέργεια φαίνεται «βρώμικη» ή «καθαρή» σε αθλητικό πλαίσιο. Η ερώτηση είναι αν ήταν αναγκαία, ανάλογη και προστατευτική απέναντι στην άμεση απειλή.
Το μόλις αρκετό αρκεί.
Όταν η απειλή είναι σοβαρή
Όταν η απειλή είναι σοβαρή, δεν υπάρχει χώρος για ευγένεια με την αθλητική έννοια. Αν κάποιος έχει αποφασίσει να σας προκαλέσει σοβαρή βλάβη, η προστατευτική δράση πρέπει να είναι αποφασιστική.
Όχι εκδικητική.
Όχι ανεξέλεγκτη.
Όχι θεατρική.
Αποφασιστική.
Ο σκοπός δεν είναι να βλάψετε τον άνθρωπο απέναντί σας από θυμό. Ο σκοπός είναι να διακόψετε την άμεση απειλή και να δημιουργήσετε δυνατότητα διαφυγής. Μπορεί να υπάρξει τραυματισμός. Μπορεί να υπάρξει σοβαρή συνέπεια. Αυτό είναι μέρος της σκληρής πραγματικότητας της βίας. Αλλά ο σκοπός πρέπει να παραμένει προστατευτικός.
Η διατύπωση έχει σημασία γιατί δείχνει τη νοοτροπία.
Δεν λέμε «θα κάνω ό,τι χρειάζεται για να τον τιμωρήσω».
Λέμε «θα κάνω ό,τι είναι αναγκαίο και ανάλογο για να σωθώ και να σταματήσει η άμεση απειλή».
Αυτή η διαφορά είναι τεράστια.
Κανόνας 2: Αντιμετωπίστε άμεσα τις πραγματικά απειλητικές καταστάσεις
Υπάρχουν καταστάσεις όπου η καθυστέρηση αυξάνει τον κίνδυνο. Όσο περισσότερο χρόνο μένει κάποιος στα χέρια ενός επιτιθέμενου, όσο περισσότερο απομακρύνεται από γνωστό χώρο, όσο πιο απομονωμένη γίνεται η κατάσταση, τόσο λιγότερες επιλογές μπορεί να έχει.
Η αρχή είναι σοβαρή:
Μην επιτρέπετε σε έναν δράστη να σας μεταφέρει σε πιο επικίνδυνο περιβάλλον, αν υπάρχει δυνατότητα να το αποτρέψετε.
Η μεταφορά σε δεύτερη τοποθεσία είναι συχνά εξαιρετικά επικίνδυνη, γιατί μειώνει μάρτυρες, βοήθεια, εξόδους και πιθανότητα διαφυγής. Αν κάποιος σας αναγκάζει να μπείτε σε όχημα, να πάτε σε απομονωμένο μέρος ή να αφήσετε έναν δημόσιο χώρο για έναν ιδιωτικό, αυτό πρέπει να θεωρηθεί πολύ σοβαρό σήμα κινδύνου.
Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει μία απάντηση για κάθε περίπτωση. Δεν σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να κάνει το ίδιο. Δεν σημαίνει ότι η φυσική αντίδραση είναι πάντα εφικτή ή πάντα ασφαλής.
Σημαίνει όμως ότι η συμμόρφωση δεν είναι αυτόματα ασφαλής.
Η αυτοπροστασία πρέπει να εκπαιδεύει τον άνθρωπο να αναγνωρίζει πότε η μεταφορά, η απομόνωση ή η απώλεια ελέγχου του χώρου αυξάνουν δραματικά τον κίνδυνο.
Μην μπείτε εθελοντικά σε χειρότερη θέση
Αν κάποιος σας απειλεί και προσπαθεί να σας μεταφέρει σε όχημα, δωμάτιο, στενό, απομονωμένο σημείο ή άγνωστη τοποθεσία, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η τωρινή απειλή. Είναι η επόμενη.
Πού θα είστε μετά;
Ποιος θα σας δει;
Ποιος θα σας ακούσει;
Πού θα φύγετε;
Πόσο θα αυξηθεί ο έλεγχος του δράστη;
Γι’ αυτό μια βασική αρχή αυτοπροστασίας είναι να μην μπαίνετε εθελοντικά σε θέση όπου οι επιλογές σας γίνονται λιγότερες και οι επιλογές του άλλου περισσότερες.
Αν μπορείτε να φύγετε, φύγετε.
Αν μπορείτε να κάνετε θόρυβο και να κινηθείτε προς κόσμο, κάντε το.
Αν μπορείτε να αποτρέψετε τη μεταφορά με τρόπο που δεν αυξάνει άσκοπα τον κίνδυνο, κάντε το.
Το σημαντικό δεν είναι η ηρωική εικόνα.
Το σημαντικό είναι να μη χαρίσετε στον δράστη καλύτερο πεδίο δράσης.
Κανόνας 3: Όταν δεσμευθείτε σε προστατευτική δράση, μη μείνετε στη μέση
Σε κάθε σοβαρή απειλή θα υπάρξει ένα σημείο απόφασης. Ο άνθρωπος πρέπει να αποφασίσει αν θα φύγει, αν θα αποκλιμακώσει, αν θα βάλει όριο, αν θα ζητήσει βοήθεια ή αν η κατάσταση έχει περάσει στο σημείο όπου χρειάζεται προστατευτική δράση.
Αν η απόφαση είναι διαφυγή, φύγετε αμέσως.
Αν η απόφαση είναι φωνή, χρησιμοποιήστε την καθαρά.
Αν η απόφαση είναι προστατευτική δράση, πρέπει να είναι αποφασιστική και προσανατολισμένη στον σκοπό: να σταματήσει η άμεση απειλή και να δημιουργηθεί δυνατότητα διαφυγής.
Το λάθος είναι η μισή απόφαση.
Η μισή απόφαση συχνά δίνει χρόνο στον επιτιθέμενο και στερεί χρόνο από τον αμυνόμενο. Σε μια σοβαρή απειλή, η αμφιβολία μπορεί να κοστίσει. Όχι επειδή πρέπει να είμαστε βίαιοι, αλλά επειδή πρέπει να είμαστε καθαροί.
Αυτό όμως δεν σημαίνει «συνεχίζω χωρίς όριο».
Σημαίνει συνεχίζω μέχρι να ξεφύγω ή μέχρι να σταματήσει η άμεση απειλή. Όταν η απειλή σταματά, σταματά και η δράση.
Αυτό είναι το σημείο που πρέπει να μείνει απολύτως καθαρό.
Απόσταση, εγρήγορση και χρόνος
Η απόσταση είναι χρόνος.
Όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση από μια απειλή, τόσο περισσότερος χρόνος υπάρχει για αναγνώριση, απόφαση και κίνηση. Όσο μικρότερη είναι η απόσταση, τόσο λιγότερες είναι οι επιλογές.
Αυτός είναι ο λόγος που η εγρήγορση και η επίγνωση προηγούνται της αυτοάμυνας.
Αν βλέπετε την απειλή αργά, θα χρειαστεί να δράσετε γρήγορα. Αν τη βλέπετε νωρίς, μπορεί να μη χρειαστεί να δράσετε καθόλου. Μπορεί να αλλάξετε δρόμο. Να μπείτε σε φωτισμένο χώρο. Να κλειδώσετε πόρτα. Να μετακινηθείτε προς άλλους ανθρώπους. Να βάλετε εμπόδιο. Να φύγετε πριν η κατάσταση γίνει φυσική.
Οι καταστάσεις εγρήγορσης δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκες. Δεν χρειάζονται δέκα επίπεδα που κανείς δεν θα θυμάται υπό πίεση. Χρειάζεται πρακτική κατανόηση:
Είμαι ασφαλής;
Υπάρχει κάτι που αλλάζει;
Υπάρχει πιθανή απειλή;
Χρειάζεται να φύγω;
Χρειάζεται να δράσω;
Η απλότητα είναι κρίσιμη.
Υπό πίεση, ο άνθρωπος δεν ανεβαίνει στο επίπεδο της θεωρίας του.
Πέφτει στο επίπεδο της εκπαίδευσής του.
Γεγονός 1: Μπορείτε να γίνετε θύμα εγκληματικότητας
Το πρώτο γεγονός είναι δυσάρεστο αλλά αναγκαίο:
Οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει θύμα εγκληματικότητας.
Δεν μιλάμε πάντα για βίαιο έγκλημα. Μπορεί να είναι πορτοφολάς, απάτη, διάρρηξη, ληστεία, παρενόχληση, επίθεση, σεξουαλική βία ή κάτι ακόμη πιο σοβαρό. Το θέμα δεν είναι να ζούμε φοβισμένοι. Το θέμα είναι να μη ζούμε σαν να είμαστε εξαίρεση από την πραγματικότητα.
Το «δεν θα συμβεί σε εμένα» δεν είναι σχέδιο.
Είναι ευχή.
Και η αυτοπροστασία δεν χτίζεται πάνω σε ευχές.
Έσω έτοιμος.
Αυτή η φράση δεν είναι πρόσκληση στην παράνοια. Είναι πρόσκληση στην ευθύνη.
Γεγονός 2: Δεν μπορείτε να εξαλείψετε το έγκλημα, αλλά μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο
Δεν μπορείτε να εξαλείψετε το έγκλημα. Δεν μπορείτε να κάνετε όλους τους ανθρώπους λογικούς, ηθικούς ή ακίνδυνους. Δεν μπορείτε να εξαφανίσετε την απληστία, την επιθετικότητα, την εξάρτηση, την απελπισία, την κακή πρόθεση ή την εγκληματική συμπεριφορά.
Μπορείτε όμως να μειώσετε τον κίνδυνο.
Μπορείτε να αλλάξετε συνήθειες. Να αυξήσετε επίγνωση. Να αποφύγετε προβληματικά σημεία. Να κλειδώνετε. Να παρατηρείτε. Να μην εκτίθεστε άσκοπα. Να μη δίνετε πληροφορίες ή ευκαιρίες. Να φεύγετε νωρίτερα. Να εκπαιδεύεστε. Να μαθαίνετε πώς λειτουργεί η απειλή.
Δεν υπάρχει εγγύηση.
Υπάρχει όμως μείωση κινδύνου.
Και σε θέματα ασφάλειας, η μείωση κινδύνου είναι σοβαρό κέρδος.
Γεγονός 3: Αν χρειαστεί να δράσετε, μπορεί να τραυματιστείτε
Κανείς δεν θέλει να τραυματιστεί. Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν υπόσχεται ότι σε μια πραγματική επίθεση θα βγείτε αλώβητοι. Όποιος το υπόσχεται, δεν λέει την αλήθεια.
Οι άνθρωποι που μάχονται μπορεί να τραυματιστούν.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν υπάρχει όπλο, πολλοί δράστες, αιφνιδιασμός, περιορισμένος χώρος ή μεγάλη διαφορά σωματικής ικανότητας. Απέναντι σε μαχαίρι, για παράδειγμα, η καλύτερη λύση είναι να μην είσαι εκεί. Η δεύτερη είναι να φύγεις. Η τρίτη είναι να βάλεις κάτι ανάμεσα σε εσένα και την απειλή. Η φυσική εμπλοκή είναι έσχατη ανάγκη και δεν πρέπει να παρουσιάζεται σαν εύκολη ή καθαρή λύση.
Αυτό είναι σημαντικό γιατί πολλοί άνθρωποι αγοράζουν φαντασιώσεις. Θέλουν να ακούσουν ότι υπάρχει τεχνική που θα τους βγάλει αλώβητους από κάθε κατάσταση. Δεν υπάρχει.
Η πραγματική αυτοπροστασία είναι πιο τίμια:
Μάθε πώς να μη βρεθείς εκεί.
Μάθε πώς να φύγεις.
Μάθε πώς να μειώσεις τον κίνδυνο.
Και αν όλα αποτύχουν, μάθε να προστατευθείς γνωρίζοντας ότι μπορεί να πληρώσεις τίμημα.
Γεγονός 4: Υπάρχουν στιγμές που δεν χρειάζεται αντίσταση
Δεν χρειάζεται κάθε σύγκρουση αντίσταση. Δεν χρειάζεται κάθε απειλή φυσική απάντηση. Δεν χρειάζεται να ρισκάρετε τη ζωή σας για αντικείμενα που αντικαθίστανται.
Αν κάποιος ζητά το πορτοφόλι σας και δεν υπάρχει άμεση απειλή για τη ζωή ή τη σωματική ακεραιότητά σας πέρα από την απαίτηση του αντικειμένου, η πιο λογική επιλογή μπορεί να είναι να το δώσετε.
Οι κάρτες ακυρώνονται.
Η ταυτότητα ξαναβγαίνει.
Τα χρήματα χάνονται και ξαναβρίσκονται.
Η ζωή δεν αντικαθίσταται.
Αυτό δεν είναι δειλία. Είναι ιεράρχηση αξιών.
Απουσία, αποφυγή, απόδραση και, αν χρειαστεί, αντίσταση. Αυτή η σειρά έχει σημασία. Η αντίσταση δεν είναι πάντα πρώτη. Είναι εκεί όταν οι άλλες επιλογές δεν αρκούν ή όταν απειλείται κάτι που δεν μπορεί να παραχωρηθεί: ζωή, σωματική ακεραιότητα, παιδιά, οικογένεια, αξιοπρέπεια σε ακραίο πλαίσιο βίας.
Μην αφήνετε το εγώ να σας συμβουλεύει.
Είναι κακός σύμβουλος.
Γεγονός 5: Μην υποθέτετε ότι οι άλλοι θα σας βοηθήσουν
Σε μια στιγμή ανάγκης, μπορεί να υπάρξουν άνθρωποι που θα βοηθήσουν. Υπάρχουν θαρραλέοι, έντιμοι και ευαίσθητοι άνθρωποι.
Δεν πρέπει όμως να χτίζετε την ασφάλειά σας πάνω στην υπόθεση ότι θα το κάνουν.
Πολλοί δεν θέλουν να εμπλακούν. Άλλοι φοβούνται. Άλλοι δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Άλλοι περιμένουν να δράσει κάποιος άλλος. Άλλοι τραβούν βίντεο. Άλλοι αντιλαμβάνονται το περιστατικό πολύ αργά.
Η αστυνομία, ακόμη και όταν κάνει τη δουλειά της, συνήθως φτάνει μετά την έναρξη του περιστατικού. Δεν μπορεί να βρίσκεται παντού. Αυτό δεν είναι κατηγορία. Είναι πραγματικότητα.
Άρα, η προσωπική ασφάλεια αρχίζει από εσάς.
Μπορείτε να ζητήσετε βοήθεια. Πρέπει να ξέρετε πώς να τη ζητήσετε. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φωνή, κατεύθυνση, συγκεκριμένο άτομο, σαφή εντολή.
Αλλά μην υποθέτετε ότι κάποιος άλλος θα λύσει το πρόβλημα για εσάς.
Η ευθύνη της πρώτης στιγμής είναι δική σας.
Γεγονός 6: Πολλά περιστατικά κρίνονται σε λίγα δευτερόλεπτα
Πολλές επιθέσεις εξελίσσονται πολύ γρήγορα. Τα πρώτα δευτερόλεπτα μπορεί να καθορίσουν το αποτέλεσμα.
Αυτό σημαίνει ότι οι μέθοδοι αυτοάμυνας πρέπει να είναι απλές, άμεσες και πρακτικές. Δεν υπάρχει χρόνος για πολύπλοκες σκέψεις, περίπλοκες ακολουθίες ή αναζήτηση εργαλείων που δεν είναι άμεσα προσβάσιμα.
Αν έχετε αποφασίσει να έχετε μαζί σας κάποιο νόμιμο αντικείμενο αυτοπροστασίας, πρέπει να καταλάβετε κάτι: αν δεν είναι προσβάσιμο, αν δεν το έχετε εκπαιδεύσει υπό πίεση, αν δεν μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε νόμιμα και πρακτικά, τότε μπορεί να μη σας βοηθήσει όταν το χρειαστείτε.
Όσο λιγότερη επίγνωση έχετε, τόσο περισσότερο χρόνο χρειάζεστε.
Όσο πιο δύσκολη η πρόσβαση, τόσο περισσότερο χρόνο χρειάζεστε.
Όσο λιγότερη εξάσκηση υπό πίεση έχετε, τόσο περισσότερο χρόνο χρειάζεστε.
Και σε πραγματική επίθεση, χρόνος μπορεί να μην υπάρχει.
Η γρήγορη και αποφασιστική αντίδραση όμως δεν σημαίνει πάντα μάχη. Μπορεί να σημαίνει ότι τρέχετε να σωθείτε αμέσως και χωρίς δισταγμό. Μπορεί να σημαίνει ότι κλείνετε πόρτα, βάζετε εμπόδιο, μπαίνετε σε φωτισμένο χώρο ή φωνάζετε συγκεκριμένα για βοήθεια.
Μάχεσαι όπως εκπαιδεύεσαι.
Αλλά μερικές φορές, η σωστή «μάχη» είναι να φύγεις.
Καταστάσεις εγρήγορσης και αντίληψης
Όταν κάποιος υιοθετεί έναν τρόπο ζωής αυτοπροστασίας, βρίσκεται πάντα σε κάποια κατάσταση αντίληψης. Αυτό δεν σημαίνει ότι ζει συνεχώς σε φόβο. Σημαίνει ότι δεν είναι αποσυνδεδεμένος από το περιβάλλον του.
Η απλή ζωή δεν απαιτεί μόνιμη ένταση. Απαιτεί φυσική επίγνωση.
Υπάρχουν στιγμές όπου όλα είναι ήρεμα. Υπάρχουν στιγμές όπου κάτι τραβά την προσοχή. Υπάρχουν στιγμές όπου μια συμπεριφορά φαίνεται περίεργη. Υπάρχουν στιγμές όπου η κατάσταση απαιτεί απόσταση ή απομάκρυνση. Και υπάρχουν στιγμές όπου η απειλή είναι άμεση.
Το σημαντικό είναι να μη μεταφερόμαστε από την απόλυτη αδιαφορία στην πανικόβλητη αντίδραση.
Η επίγνωση πρέπει να λειτουργεί σταδιακά.
Βλέπω.
Αξιολογώ.
Αποφασίζω.
Κινούμαι.
Αυτό μπορεί να γίνει γρήγορα, αλλά πρέπει να έχει εκπαιδευτεί.
Η σχέση απειλής και βίας
Η σχέση απειλής και βίας είναι από τα πιο σημαντικά θέματα στην αυτοάμυνα.
Η βία που χρησιμοποιείται πρέπει να έχει σχέση με την απειλή που αντιμετωπίζεται. Αν η απειλή είναι χαμηλή, η απάντηση δεν μπορεί να είναι ακραία. Αν η απειλή είναι άμεση και σοβαρή, η απάντηση μπορεί να χρειαστεί να είναι πολύ πιο αποφασιστική.
Το πρόβλημα είναι ότι σε πραγματικές συνθήκες η απειλή αλλάζει γρήγορα.
Κάποιος που φωνάζει μπορεί να πλησιάσει.
Κάποιος που πλησιάζει μπορεί να επιτεθεί.
Κάποιος που φαίνεται μόνος μπορεί να έχει συνεργό.
Κάποιος που είναι άοπλος μπορεί να οπλιστεί.
Γι’ αυτό η σχέση απειλής-βίας δεν είναι στατικό μαθηματικό. Είναι διαρκής αξιολόγηση. Και αυτή η αξιολόγηση απαιτεί επίγνωση, ψυχραιμία και εκπαίδευση.
Η άγνοια δεν προστατεύει νομικά.
Η υπερβολή δεν προστατεύει πρακτικά.
Η σωστή αναλογία είναι θέμα επιβίωσης και ευθύνης.
Η ανάγκη ρόλων, προσομοιώσεων και σεναρίων
Οι αρχές αυτές δεν μαθαίνονται καλά μόνο με διάβασμα.
Χρειάζονται ρόλοι, προσομοιώσεις και σενάρια.
Ο ασκούμενος πρέπει να δει πώς αντιδρά όταν κάποιος τον πλησιάζει. Πώς μιλά όταν πιέζεται. Πώς απομακρύνεται όταν έχει εγωισμό. Πώς βάζει όριο. Πώς αλλάζει από αποκλιμάκωση σε διαφυγή. Πώς αναγνωρίζει δεύτερη απειλή. Πώς σταματά όταν η απειλή σταματήσει.
Η τεχνική χωρίς σενάριο είναι μισή γνώση.
Το σενάριο χωρίς νομικό πλαίσιο είναι επικίνδυνο.
Η πίεση χωρίς ασφάλεια είναι ανευθυνότητα.
Η σοβαρή εκπαίδευση πρέπει να συνδυάζει όλα αυτά: απλότητα, πίεση, ρόλους, ασφάλεια, διόρθωση, κρίση και νομική επίγνωση.
Μόνο τότε η αυτοπροστασία αρχίζει να γίνεται πρακτική ικανότητα.
Το τελικό πλαίσιο
Οι κανόνες, τα γεγονότα και οι καταστάσεις αντίληψης δεν υπάρχουν για να κάνουν τον άνθρωπο φοβισμένο. Υπάρχουν για να τον κάνουν πιο καθαρό.
Να ξέρει πότε δεν υπάρχει λόγος να εμπλακεί.
Να ξέρει πότε πρέπει να φύγει.
Να ξέρει πότε πρέπει να μιλήσει.
Να ξέρει πότε πρέπει να δράσει.
Να ξέρει πότε πρέπει να σταματήσει.
Η αυτοάμυνα δεν είναι να γίνεις βίαιος.
Είναι να γίνεις υπεύθυνος απέναντι στη βία.
Και αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο από το να μάθεις μια τεχνική.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιοι είναι οι βασικοί κανόνες της αυτοάμυνας;
Οι βασικοί κανόνες είναι να αποφεύγετε τη βία όταν μπορείτε, να χρησιμοποιείτε απουσία, αποφυγή και απόδραση, να αποκλιμακώνετε όταν είναι ασφαλές, να χρησιμοποιείτε μόνο τη λιγότερη αναγκαία δύναμη και να σταματάτε όταν σταματά η άμεση απειλή.
Τι σημαίνει ικανότητα, ευκαιρία και κίνδυνος;
Σημαίνει ότι πρέπει να εξετάζουμε αν ο άλλος έχει τη δυνατότητα να μας βλάψει, αν έχει την ευκαιρία να το κάνει εδώ και τώρα και αν υπάρχει πραγματικός άμεσος κίνδυνος. Αυτά βοηθούν στην αξιολόγηση της απειλής.
Τι είναι η Σχέση Απειλής-Βίας;
Είναι η πρακτική και νομική σχέση ανάμεσα στο επίπεδο της απειλής και στο επίπεδο δύναμης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για προστασία. Όσο αλλάζει η απειλή, πρέπει να αξιολογείται και η αναλογικότητα της αντίδρασης.
Πρέπει πάντα να αντιστέκομαι;
Όχι. Υπάρχουν στιγμές όπου η καλύτερη επιλογή είναι να φύγετε, να δώσετε ένα αντικείμενο, να αποκλιμακώσετε ή να αποφύγετε. Η αντίσταση έχει θέση όταν η άμεση απειλή δεν αφήνει ασφαλέστερη επιλογή ή όταν απειλείται κάτι που δεν μπορεί να παραχωρηθεί.
Τι σημαίνει η λιγότερη αναγκαία δύναμη;
Σημαίνει ότι χρησιμοποιούμε μόνο όση δύναμη χρειάζεται ρεαλιστικά για να σταματήσει η άμεση απειλή ή να δημιουργηθεί δυνατότητα διαφυγής. Δεν χρησιμοποιούμε βία για εκδίκηση, τιμωρία ή επίδειξη.
Πότε σταματά η προστατευτική δράση;
Σταματά όταν σταματά η άμεση απειλή. Αν ο επιτιθέμενος υποχωρήσει, απομακρυνθεί, πάψει να μπορεί να συνεχίσει ή υπάρχει ασφαλής έξοδος, η δράση πρέπει να σταματήσει και η προτεραιότητα γίνεται η απομάκρυνση και η ασφάλεια.
Γιατί είναι σημαντική η απόσταση;
Η απόσταση δίνει χρόνο. Όσο νωρίτερα αναγνωρίζουμε μια πιθανή απειλή και όσο καλύτερα διατηρούμε απόσταση, τόσο περισσότερες επιλογές έχουμε για αποφυγή, διαφυγή ή προστασία.
Μπορώ να βασιστώ στους άλλους για βοήθεια;
Μπορεί κάποιος να βοηθήσει, αλλά δεν πρέπει να βασίζετε την ασφάλειά σας σε αυτό. Πολλοί άνθρωποι φοβούνται, καθυστερούν ή δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Η πρώτη ευθύνη της στιγμής είναι δική σας.
Γιατί χρειάζονται σενάρια στην εκπαίδευση;
Τα σενάρια βοηθούν τον ασκούμενο να εφαρμόσει αρχές υπό πίεση. Εκπαιδεύουν απόφαση, απόσταση, φωνή, αποκλιμάκωση, διαφυγή, αναγνώριση απειλής και παύση όταν η απειλή σταματά.
Σχετικά άρθρα
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
Γρήγορη λύση στη βία – Απουσία, Αποφυγή, Απόδραση
Σχετικό γιατί αναλύει τις τρεις βασικές προτεραιότητες που προηγούνται της φυσικής εμπλοκής: να μην είσαι εκεί, να αποφύγεις και να αποδράσεις.
H Σχέση Απειλής : Βίας αντιμετωπίζοντας ή βρισκόμενοι σε συμπλοκή
Άμεσα σχετικό με το παρόν άρθρο, γιατί εξηγεί τη σχέση ανάμεσα στο επίπεδο απειλής και στο επίπεδο βίας που μπορεί να θεωρηθεί αναγκαίο και ανάλογο.
Τα Σενάρια Αυτοάμυνας στήνουν το σκηνικό ενδεχόμενης επίθεσης
Χρήσιμο γιατί δείχνει γιατί οι ρόλοι, οι προσομοιώσεις και τα σενάρια είναι απαραίτητα για να εφαρμοστούν οι κανόνες στην πράξη και όχι μόνο στη θεωρία.
Πανικός – Φυγή – Μάχη ή Πάγωμα
Σχετικό γιατί εξηγεί πώς ο άνθρωπος αντιδρά φυσιολογικά υπό απειλή και γιατί η θεωρητική απόφαση δεν αρκεί χωρίς προετοιμασία.
Η σημασία της ανάγνωσης της γλώσσας του σώματος
Σημαντικό για την αναγνώριση πιθανής απειλής, την αξιολόγηση πρόθεσης και την έγκαιρη διατήρηση απόστασης.
Αυτοάμυνα ή Αυτοπροστασία και ποια είναι η διαφορά;
Σχετικό γιατί εξηγεί τη διαφορά ανάμεσα στην πρόληψη και στη φυσική φάση της αυτοάμυνας, που είναι απαραίτητη για την κατανόηση του παρόντος άρθρου.
Αρχές Αυτοάμυνας Combatives Group – Καμία σχέση με πολεμικές τέχνες
Συνδέεται με το άρθρο επειδή παρουσιάζει τις βασικές αρχές της προσέγγισης Combatives και την ανάγκη πρακτικής, όχι φαντασιακής, αυτοάμυνας.
Τι είναι η Ωμή Βία και πόσο Βία θεωρείται Ωμή στη Αυτοάμυνα;
Σχετικό γιατί εξετάζει το δύσκολο θέμα της έντασης της βίας μέσα από τη σχέση απειλής και βίας και την αρχή «το μόλις αρκετό αρκεί».
Υπάρχουν «κανόνες» στο δρόμο; Πολλοί λένε όχι… Σφάλουν!
Χρήσιμο συμπληρωματικό άρθρο γιατί εξηγεί τη διαφορά ανάμεσα στην απουσία αθλητικών κανόνων και στην ύπαρξη πραγματικών περιορισμών, νόμων και συνεπειών.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο δεν προτρέπει σε βία, εκδίκηση, τιμωρία ή επιθετική συμπεριφορά. Σκοπός του είναι να εξηγήσει ότι η αυτοάμυνα χρειάζεται κανόνες κρίσης, επίγνωση, αποφυγή, απόδραση και αναλογικότητα.
Η φυσική προστατευτική δράση είναι έσχατη επιλογή όταν υπάρχει άμεση, πραγματική και αναπόφευκτη απειλή. Πρέπει να είναι νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη. Σκοπός της είναι η διακοπή της άμεσης απειλής και η δημιουργία δυνατότητας διαφυγής.
Η προστατευτική δράση σταματά όταν σταματά η άμεση απειλή.
Η δημόσια ύλη δίνει το πλαίσιο. Η πρακτική εφαρμογή πρέπει να γίνεται μόνο σε οργανωμένη εκπαίδευση, με επίβλεψη, ρόλους, προσομοιώσεις, προστατευτικό εξοπλισμό και σαφή νομικά όρια.
Νομική σημείωση
Η χρήση δύναμης στην αυτοάμυνα κρίνεται πάντα από τις πραγματικές περιστάσεις. Το αν μια πράξη ήταν νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη εξαρτάται από την άμεση απειλή, τις διαθέσιμες επιλογές, την ένταση του κινδύνου, τη δυνατότητα διαφυγής και το πότε σταμάτησε η απειλή.
Ο αμυνόμενος δεν έχει δικαίωμα να συνεχίζει τη βία όταν ο κίνδυνος έχει σταματήσει. Αν ο δράστης υποχωρήσει, απομακρυνθεί, πάψει να αποτελεί άμεση απειλή ή υπάρχει ασφαλής δυνατότητα διαφυγής, η προστατευτική δράση πρέπει να σταματήσει.
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Για συγκεκριμένα περιστατικά, απαιτείται συμβουλή από αρμόδιο νομικό επαγγελματία.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Η αυτοάμυνα δεν είναι συνθήματα.
Δεν είναι «πάντα χτύπα». Δεν είναι «ποτέ αντιστάσου». Δεν είναι «όλα επιτρέπονται». Δεν είναι «αν έχεις εργαλείο, είσαι ασφαλής». Δεν είναι «θα σε σώσουν οι άλλοι». Δεν είναι «θα βγεις αλώβητος αν ξέρεις τη σωστή τεχνική».
Η πραγματική αυτοπροστασία είναι πιο δύσκολη και πιο ώριμη.
Είναι να βλέπεις τον κίνδυνο νωρίς.
Να φεύγεις χωρίς εγωισμό.
Να μιλάς όταν έχει νόημα.
Να μη μένεις όταν η κατάσταση χειροτερεύει.
Να δράσεις όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Και να σταματήσεις όταν η απειλή σταματήσει.
Σημείωση εμπειρίας
Στη μεθοδολογία του Combatives Group, οι κανόνες, τα γεγονότα και οι καταστάσεις αντίληψης δεν είναι θεωρητική ύλη. Είναι πρακτική βάση για την εκπαίδευση.
Ο ασκούμενος πρέπει να μάθει να αναγνωρίζει απόσταση, αλλαγή συμπεριφοράς, απειλή, δυνατότητα διαφυγής, κλείσιμο επιλογών και σχέση απειλής-βίας. Πρέπει να καταλάβει ότι η φυσική δράση δεν είναι το πρώτο εργαλείο, αλλά το τελευταίο όταν τα άλλα δεν επαρκούν.
Γι’ αυτό οι ρόλοι, οι προσομοιώσεις και τα σενάρια είναι απαραίτητα. Εκεί φαίνεται αν ο άνθρωπος σκέφτεται, αν βλέπει, αν αναπνέει, αν βάζει όρια, αν φεύγει, αν παγώνει, αν υπερβάλλει ή αν δρα με σκοπό.
Η αυτοάμυνα δεν είναι μόνο κίνηση.
Είναι κρίση υπό πίεση.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς οι κανόνες αυτοπροστασίας, η σχέση απειλής και βίας, η επίγνωση, η απόσταση, η διαφυγή, η αποκλιμάκωση, οι ρόλοι, οι προσομοιώσεις και τα σενάρια συνδέονται σε ένα σοβαρό και νόμιμα ασφαλές πρόγραμμα αυτοπροστασίας, η θεωρία από μόνη της δεν αρκεί.
Η πραγματική κατανόηση έρχεται μέσα από οργανωμένη εκπαίδευση, πρακτική εφαρμογή, επίβλεψη και καθοδήγηση.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για εκπαιδευτικά προγράμματα, ενημερωτικές δράσεις και καθοδήγηση γύρω από την προσωπική ασφάλεια, την αυτοπροστασία και τη ρεαλιστική αντιμετώπιση της βίας.