Τα τεχνάσματα και οι συνδυασμοί τους
Τέχνασμα 1ο – Ο Οπτικός δόλος
Τα μάτια είναι πολύ ισχυρά, ειδικά όταν κοιτάμε έντονα σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Οι άνθρωποι θα στραφούν για να δούνε τί είναι αυτό που κοιτάμε. Ένα ζευγάρι ορθάνοικτα μάτια και φοβισμένη έκφραση είναι προγραμματισμένο από τη φύση να προκαλούν ανησυχία στον θεατή, ιδίως αν στρέφονται πειστικά στην «τυφλή πλευρά» του. Όσοι ισχυριστούν ότι δεν θα πέσουν ποτέ οι ίδιοι θύμα αυτού του είδους τεχνάσματος, να προσέχουν τα μεγάλα λόγια, διότι είναι πολύ πιθανό να καταλήξουν να τα «τρώνε» από το πάτωμα.
Τέχνασμα 2ο – ο Σωματικός Δόλος
Ο σωματικός δόλος (ή σωματικό τέχνασμα) μπορεί να είναι κάτι τόσο απλό όσο το να δείχνει κανείς προς την μία κατεύθυνση και χωρίς προειδοποίηση να επιτίθεται από την αντίθετη κατεύθυνση. Μπορεί να περιλαμβάνει τη ρίψη οποιουδήποτε αντικειμένου στο πρόσωπο του δράστη πριν επιτεθούμε. Μερικά από τα καλύτερα φυσικά τεχνάσματα που έχω δει, είναι η ρίψη ενός αναμμένου τσιγάρου στο πρόσωπο ενός ανθρώπου. Το ίδιο μπορεί να γίνει με ένα ποτό ή αντικείμενο. Άλλο, είναι να προσποιείται κανείς ότι πάει να ανάψει ένα τσιγάρο με ένα κουτί σπίρτα που περιέχει αλεσμένη καυτερή πιπεριά και την τινάζει ξαφνικά στα μάτια του αντιπάλου. Μια άλλη μέθοδος είναι ένα τέχνασμα που χρησιμοποιείτο πριν από πολλά χρόνια από κάποιους μπράβους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αμμωνία ψεκαζόταν στο πρόσωπο με έναν μικρό ψεκαστήρα και ακολουθούσε σφοδρή επίθεση. Τότε η αμμωνία δεν ήταν ελεγχόμενη ουσία. Οι τεχνικές αυτές ποικίλουν όσο η φαντασία.
Όλα τα τεχνάσματα ακολουθούνται από μια γρήγορη επίθεση. Κατά κανόνα, αυτό που θέλουμε είναι η ΑΠΟΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ του επιτιθέμενου με φυσικό τρόπο ώστε να επιμηκυνθεί ο χρόνος αντίδρασής του στην αποτροπή πιθανής προληπτικής επίθεσης μας.
Τέχνασμα 3ο – Ο Λεκτικός δόλος
Μια ερώτηση που απαιτεί τη διαδικασία της σκέψης προκαλεί στιγμιαία «εγκεφαλική κράμπα». Αν γίνει πριν ξεκινήσει η αιφνίδια επίθεση, θα επιμηκύνει το χρόνο αντίδρασης (ο εγκέφαλος χρειάζεται χρόνο να επεξεργαστεί μια λογική απάντηση). Το ερώτημα πρέπει να απευθύνεται προς τον εν δυνάμει δράστη, να τον αφορά προσωπικά και πιο συγκεκριμένα, να αναγκάζει την σκέψη του να τεθεί σε λειτουργία.
Με απλά λόγια, «καταλαμβάνουμε» τη σκέψη του. Μπορεί να ξεκινήσει με το «Λοιπόν, αυτό που λέτε είναι … μπλα, μπλα, μπλα, έτσι δεν είναι;» και χτυπάμε την στιγμή που ο ίδιος είναι έτοιμος να απαντήσει. Ή, αρχίζουμε με μια ερώτηση και ακολουθεί η επίθεση στα μέσα της φράσης μας. Αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για να ξεκινήσουμε την επίθεσή μας, δεδομένου ότι το μυαλό του είναι σε αναμονή περιμένοντας το υπόλοιπο της φράσης. Είναι η στιγμή κατά την οποία ο εν δυνάμει αγριεμένος επιτιθέμενος πρόκειται να επεξεργαστεί τις πληροφορίες και να αποφασίσει για το αν θα το σκεφτεί περισσότερο ή θα προχωρήσει στην επίθεση ούτως ή άλλως. Οποιοδήποτε επιλέξει, θα έχουμε την ευκαιρία μας (κρατάμε τις νομικές πτυχές στο νου μας πάντα).
Συνδυασμοί αυτών
Θα παρατηρήσετε ότι δεν παρατίθενται πολλές λεπτομέρειες εδώ για το πώς να εξαπατήσουμε ή να παραπλανήσουμε τον αντίπαλο, ούτε ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος σε μια δεδομένη κατάσταση. Αυτό το πράττουμε εκ προθέσεως, γιατί πώς αλλιώς μπορεί κανείς να μάθει να χρησιμοποιεί αυτές τις μεθόδους υπό πίεση, εκτός από το να τις εκτελέσει σε μια πιστοποιημένη Αίθουσα Άσκησης Αυτοάμυνας Combatives;
Συναπώς, η «ανάγνωση» τέτοιων πράξεων μπορεί να μας βοηθήσει μέχρι ένα σημείο, τα υπόλοιπα ξέρουμε που βρίσκονται…
Φυσικά όσο καλύτερος γίνεται κανείς στη «θεατρικότητα», τόσο ευκολότερο γίνεται να την χρησιμοποιεί σε συνδυασμούς και να εκτελεί με αριστοτεχνία την εξαπάτηση. Συχνή πρακτική εξάσκηση είναι απαραίτητη για να γίνει κανείς ένας «πειστικός» θεατρίνος.
Η ανταμοιβή αυτής της προσπάθειας είναι συνήθως η γρήγορη κατάληξη και η απόδραση από μια εν δυνάμει θανατηφόρα σύγκρουση.