Εκτός από αυτούς της νομοθεσίας
Υπάρχει μια σοβαρή παρεξήγηση γύρω από τη βία του δρόμου, τη μαχητική άθληση και την αυτοάμυνα.
Πολλοί άνθρωποι βλέπουν γροθιές, λακτίσματα, αποκρούσεις, λαβές, ρίψεις, πάλη, τεχνικές εδάφους ή παραδοσιακά όπλα και θεωρούν αυτόματα ότι βλέπουν «πολεμική τέχνη» ή «αυτοάμυνα».
Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
Ένα σύστημα μπορεί να περιέχει μαχητικές τεχνικές και παρ’ όλα αυτά να είναι κυρίως άθλημα. Μπορεί να έχει ιστορική ή παραδοσιακή αξία, αλλά να μην είναι προσαρμοσμένο στη σύγχρονη πολιτική αυτοάμυνα. Μπορεί να είναι σκληρό στην προπόνηση, αλλά να λειτουργεί μέσα σε κανόνες που δεν υπάρχουν σε πραγματική απειλή.
Ακόμη και τα πιο απαιτητικά μαχητικά αθλήματα έχουν κανόνες.
Η βία του δρόμου δεν έχει αθλητικούς κανόνες.
Όμως ο πολίτης έχει νόμο.
Αυτή είναι η κρίσιμη διάκριση.
Η σύντομη απάντηση
Η βία δεν υπόκειται σε αθλητικούς κανόνες.
Ο επιτιθέμενος δεν έχει υποχρέωση να είναι μόνος, άοπλος, δίκαιος, προβλέψιμος ή συνεργάσιμος. Δεν έχει υποχρέωση να σας δώσει χρόνο, χώρο, προειδοποίηση ή καθαρή έναρξη. Δεν έχει υποχρέωση να σταματήσει επειδή πέσατε, κουραστήκατε ή τραυματιστήκατε.
Όμως η αυτοάμυνα του πολίτη υπόκειται σε νόμο.
Στην Ελλάδα, όπως και σε κάθε οργανωμένη κοινωνία, η αμυντική πράξη κρίνεται μέσα από το νομικό πλαίσιο. Υπάρχει αναγκαιότητα, αναλογικότητα, άμεση απειλή, δυνατότητα αποφυγής, δυνατότητα διαφυγής και συνέπειες μετά το περιστατικό.
Άρα η σωστή θέση δεν είναι «δεν υπάρχουν κανόνες».
Η σωστή θέση είναι:
Η απειλή δεν ακολουθεί αθλητικούς κανόνες. Ο πολίτης όμως πρέπει να ακολουθεί νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη αυτοάμυνα.
Αυτό το άρθρο είναι για εσάς αν…
- Πιστεύετε ότι τα μαχητικά αθλήματα είναι αυτομάτως κατάλληλα για αυτοάμυνα.
- Έχετε ακούσει ότι «στον δρόμο δεν υπάρχουν κανόνες» και θέλετε να καταλάβετε τι σημαίνει πραγματικά.
- Θέλετε να δείτε γιατί το ΜΜΑ, το BJJ, η πυγμαχία ή άλλα μαχητικά συστήματα έχουν αξία, αλλά δεν καλύπτουν από μόνα τους όλες τις ανάγκες πολιτικής αυτοπροστασίας.
- Σας ενδιαφέρει η διαφορά ανάμεσα σε αθλητική σύγκρουση και πραγματική απειλή.
- Θέλετε να καταλάβετε γιατί το Combatives Group επιμένει σε διαφορετική προσέγγιση για πολίτες.
Τι θα μάθετε
- Θα δείτε γιατί η πραγματική βία δεν λειτουργεί με τους κανόνες του αθλητισμού.
- Θα καταλάβετε γιατί ο νόμος παραμένει καθοριστικός ακόμη και σε καταστάσεις δρόμου.
- Θα μάθετε γιατί η αθλητική αυτοπεποίθηση μπορεί να γίνει παγίδα αν δεν προσαρμοστεί στο πλαίσιο της αυτοάμυνας.
- Θα δείτε γιατί η αυτοάμυνα χρειάζεται λίγες, απλές και λειτουργικές αρχές αντί για τεράστια τεχνική ύλη.
- Θα καταλάβετε γιατί η ρεαλιστική προπόνηση πρέπει να περιλαμβάνει πίεση, σενάρια, φωνή, απρόβλεπτο και διαφυγή.
- Θα δείτε γιατί το σωστό εργαλείο πρέπει να ταιριάζει στη σωστή δουλειά.
Βασικά σημεία
- Η μαχητική άθληση έχει κανόνες, πλαίσιο, διαιτητή και συμφωνημένη συμμετοχή.
- Η βία του δρόμου μπορεί να είναι αιφνιδιαστική, άδικη, πολυπαραγοντική και χαοτική.
- Η αυτοάμυνα δεν είναι αθλητική νίκη, αλλά νόμιμη προστασία και διαφυγή από άμεση απειλή.
- Ο πολίτης δεν χρειάζεται να σκέφτεται σαν αθλητής που θέλει να κερδίσει, αλλά σαν άνθρωπος που πρέπει να φύγει ασφαλής.
- Η υπερβολική τεχνική ύλη μπορεί να εμποδίσει την άμεση εφαρμογή υπό στρες.
- Το Combatives Group δίνει προτεραιότητα στην απλότητα, στην αμεσότητα, στην αποτελεσματικότητα και στη νόμιμη αυτοπροστασία.
Εισαγωγή: Το μεγάλο μπέρδεμα
Το ευρύ κοινό συχνά μπερδεύει τρεις διαφορετικές έννοιες:
Πολεμική τέχνη.
Μαχητική άθληση.
Αυτοάμυνα.
Επειδή και οι τρεις μπορεί να περιλαμβάνουν σωματικές τεχνικές, πολλοί θεωρούν ότι είναι ουσιαστικά το ίδιο πράγμα. Δεν είναι.
Η πολεμική τέχνη μπορεί να έχει ιστορία, παράδοση, τεχνική ύλη, πολιτισμικό πλαίσιο και προσωπική καλλιέργεια.
Η μαχητική άθληση έχει κανόνες, αγώνες, κατηγορίες, διαιτητές, προπονητική μεθοδολογία και στόχο την αθλητική απόδοση.
Η αυτοάμυνα αφορά την προστασία από πραγματική απειλή, μέσα σε νόμιμο πλαίσιο, με στόχο την αποφυγή, τη διαφυγή και τη διατήρηση της υγείας και της ζωής.
Όταν μπερδεύουμε αυτά τα τρία, επιλέγουμε λάθος εργαλείο για λάθος δουλειά.
Και στην αυτοάμυνα, αυτό μπορεί να κοστίσει.
Η βία του δρόμου δεν είναι αγώνας
Ένας αγώνας, ακόμη και σκληρός, έχει πλαίσιο.
Υπάρχει χώρος. Υπάρχει χρόνος. Υπάρχει συμφωνία συμμετοχής. Υπάρχει ένας αντίπαλος. Υπάρχουν επιτρεπόμενες και απαγορευμένες ενέργειες. Υπάρχει διαιτητής. Υπάρχει ιατρική παρουσία. Υπάρχει τέλος.
Η βία του δρόμου δεν λειτουργεί έτσι.
Μπορεί να υπάρξει αιφνιδιασμός.
Μπορεί να υπάρξει δόλος.
Μπορεί να υπάρξουν πολλοί επιτιθέμενοι.
Μπορεί να υπάρξει όπλο ή αντικείμενο.
Μπορεί να υπάρξει σκοτάδι, στενός χώρος, σκάλα, αυτοκίνητο, πεζοδρόμιο, μάρτυρες, πανικός και νομικές συνέπειες.
Μπορεί να μη δείτε την απειλή να έρχεται.
Μπορεί να μην υπάρχει δεύτερη ευκαιρία.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα μαχητικά αθλήματα δεν έχουν αξία. Έχουν μεγάλη αξία. Δίνουν σωματική επαφή, πίεση, αντοχή, τεχνική ικανότητα και εξοικείωση με την αντίσταση.
Όμως ο αγώνας δεν είναι το ίδιο με την αυτοάμυνα.
Το λάθος συμπέρασμα για το ΜΜΑ και τα μαχητικά αθλήματα
Οι σοβαροί αθλητές του ΜΜΑ, της πυγμαχίας, της πάλης, του BJJ, του τζούντο ή άλλων συστημάτων πλήρους επαφής είναι συχνά εξαιρετικά ικανοί.
Έχουν δουλέψει σκληρά.
Έχουν αντοχή.
Έχουν εμπειρία επαφής.
Έχουν μάθει να λειτουργούν με αντίσταση.
Αυτό τους δίνει πραγματικά πλεονεκτήματα σε σχέση με έναν άνθρωπο που δεν έχει καμία φυσική ή μαχητική προετοιμασία.
Όμως ακόμη και αυτοί εκπαιδεύονται μέσα σε πλαίσιο.
Το σώμα και το μυαλό μαθαίνουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο προπονούνται. Αν το πλαίσιο είναι αθλητικό, ο άνθρωπος τείνει να σκέφτεται και να αντιδρά αθλητικά. Θέλει να εμπλακεί. Θέλει να ανταλλάξει. Θέλει να ελέγξει. Θέλει να κερδίσει.
Στην αυτοάμυνα, αυτό μπορεί να είναι λάθος.
Ο στόχος δεν είναι να κερδίσουμε.
Ο στόχος είναι να φύγουμε.
Όταν το άθλημα πουλά αυτοάμυνα
Πολλά συστήματα, όταν θέλουν να μεγαλώσουν την αγορά τους, αρχίζουν να προσθέτουν «αυτοάμυνα» στο λεξιλόγιό τους.
Αυτό δεν είναι πάντα κακό. Ένα μαχητικό άθλημα μπορεί να προσαρμόσει ορισμένα στοιχεία του σε πιο πρακτικό πλαίσιο. Μπορεί να διδάξει χρήσιμες αρχές. Μπορεί να προσφέρει σημαντικά εργαλεία.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν η αθλητική βάση παρουσιάζεται ως πλήρες σύστημα αυτοάμυνας χωρίς να καλύπτονται κρίσιμα στοιχεία.
Πρόληψη.
Απουσία.
Αποφυγή.
Απόδραση.
Προ-σύγκρουση.
Κοινωνικές δεξιότητες.
Αποκλιμάκωση.
Νομικό πλαίσιο.
Πολλοί επιτιθέμενοι.
Αιφνιδιασμός.
Διαφυγή.
Μετά-σύγκρουση.
Αν αυτά δεν διδάσκονται, τότε δεν μιλάμε για ολοκληρωμένη αυτοπροστασία. Μιλάμε για μαχητική ύλη που παρουσιάζεται ως αυτοάμυνα.
Και αυτό χρειάζεται προσοχή.
Η παγίδα του εδάφους
Η πάλη εδάφους μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμη ως δεξιότητα. Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν πρέπει να αγνοεί τι συμβαίνει όταν κάποιος βρεθεί κάτω.
Όμως άλλο η γνώση του εδάφους και άλλο η στρατηγική επιλογή να μείνουμε εκεί.
Σε αθλητικό πλαίσιο, το έδαφος μπορεί να είναι ο χώρος όπου ένας αθλητής έχει τεράστιο πλεονέκτημα.
Στην αυτοάμυνα, το έδαφος μπορεί να γίνει παγίδα.
Περιορίζει την ορατότητα.
Δυσκολεύει τη διαφυγή.
Αυξάνει την έκθεση σε τρίτους.
Μπορεί να εμποδίσει την αντίληψη αντικειμένων ή όπλων.
Μπορεί να δεσμεύσει τον αμυνόμενο σε παρατεταμένη εμπλοκή.
Άρα η γνώση του εδάφους είναι χρήσιμη. Η εμμονή με το έδαφος ως κύρια λύση πολιτικής αυτοάμυνας είναι προβληματική.
Ο πολίτης πρέπει να ξέρει να μη μένει εκεί περισσότερο από όσο είναι απολύτως αναγκαίο.
Λόγοι αποτυχίας της αθλητικής «αυτοάμυνας»
Η αθλητική αυτοάμυνα μπορεί να αποτύχει όταν μεταφέρεται αυτούσια σε πραγματική απειλή.
Όχι επειδή οι αθλητές είναι αδύναμοι.
Αλλά επειδή το πλαίσιο αλλάζει.
Πάρα πολλές τεχνικές
Σε πολλά συστήματα υπάρχει τεράστια τεχνική ύλη.
Στην αυτοάμυνα, όμως, η υπερβολική επιλογή μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση. Κάτω από φόβο, πίεση και αιφνιδιασμό, ο άνθρωπος δεν έχει χρόνο να επιλέξει ανάμεσα σε δεκάδες λύσεις.
Είναι προτιμότερο να είναι πολύ καλός σε λίγες αρχές που προσαρμόζονται σε πολλές καταστάσεις, παρά να γνωρίζει πολλές τεχνικές επιφανειακά.
Όχι αρκετά ρεαλιστική προπόνηση
Η πραγματική αυτοάμυνα χρειάζεται ρόλους, σενάρια, προσομοιώσεις, πίεση, φωνή, κίνηση, αντίσταση και απρόβλεπτο.
Χρειάζεται επίσης προοδευτική έκθεση σε συνθήκες που δεν μοιάζουν με καθαρό αγώνα.
Αν η προπόνηση είναι πάντα καθαρή, ευγενική, προβλέψιμη και τεχνικά συνεργάσιμη, ο ασκούμενος μπορεί να αποκτήσει λάθος εικόνα για το τι μπορεί να κάνει.
Ψυχοσωματικό στρες
Η πραγματική απειλή μπορεί να προκαλέσει έντονη φυσιολογική αντίδραση.
Αδρεναλίνη.
Τρέμουλο.
Στένεμα αντίληψης.
Δυσκολία αναπνοής.
Απώλεια λεπτού κινητικού ελέγχου.
Πάγωμα.
Υπερβολική ένταση.
Αυτό δεν αντιμετωπίζεται με θεωρία. Αντιμετωπίζεται με προοδευτική, ασφαλή και ρεαλιστική έκθεση σε πίεση.
Η προπόνηση πρέπει να δείχνει στον ασκούμενο τι του συμβαίνει όταν πιέζεται.
Αμυντική παθητικότητα
Η λέξη «άμυνα» συχνά παρεξηγείται ως παθητικότητα.
Στην πραγματική αυτοάμυνα, ο πολίτης πρέπει να μπορεί να προστατευθεί αποφασιστικά όταν η απειλή είναι άμεση και δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Αυτό δεν σημαίνει ότι γίνεται επιθετικός άνθρωπος.
Σημαίνει ότι, όταν η κατάσταση το απαιτεί, πρέπει να μπορεί να δράσει με καθαρό σκοπό: να σταματήσει την άμεση απειλή και να διαφύγει.
Η παθητική αναμονή μπορεί να είναι επικίνδυνη.
Η ανεξέλεγκτη βία είναι επίσης επικίνδυνη.
Η σωστή αυτοάμυνα χρειάζεται αποφασιστικότητα μέσα στα όρια του νόμου.
Αθλητική προσέγγιση
Η αθλητική προσέγγιση δημιουργεί συνήθειες αγώνα.
Στην πραγματική βία, όμως, ο άλλος μπορεί να μη λειτουργεί με αθλητικό τρόπο. Μπορεί να κινηθεί με τρόπους που δεν εμφανίζονται στο προπονητικό περιβάλλον του αθλητή. Μπορεί να χρησιμοποιήσει δόλο, αριθμό, αιφνιδιασμό, αντικείμενα ή περιβάλλον.
Αν ο ασκούμενος έχει εκπαιδευτεί μόνο για αθλητικές συνθήκες, μπορεί να δυσκολευτεί όταν οι συνθήκες δεν μοιάζουν καθόλου με άθλημα.
Το σωστό εργαλείο για τη δουλειά
«Δεν χρησιμοποιείς τσιμπιδάκι όταν χρειάζεσαι σφυρί.»
Η φράση είναι ωμή, αλλά εύστοχη.
Κάθε πρόβλημα θέλει το σωστό εργαλείο.
Δεν χρησιμοποιούμε αγωνιστική νοοτροπία για μη αγωνιστικό πρόβλημα.
Δεν χρησιμοποιούμε τεχνική πολυπλοκότητα όταν χρειάζεται απλή διαφυγή.
Δεν χρησιμοποιούμε παρατεταμένη εμπλοκή όταν ο στόχος είναι να φύγουμε.
Δεν χρησιμοποιούμε καλλιτεχνική τελειότητα όταν η κατάσταση απαιτεί λειτουργικότητα.
Δεν χρησιμοποιούμε ένα εργαλείο για όλα.
Η αυτοάμυνα είναι ζήτημα σωστής διάγνωσης και σωστής επιλογής.
Το εργαλείο πρέπει να ταιριάζει στην πραγματικότητα της απειλής.
Δεν είμαστε όλοι ίδιοι
Ένα ακόμη πρόβλημα πολλών συστημάτων είναι ότι προσπαθούν να χωρέσουν όλους τους ανθρώπους στο ίδιο καλούπι.
Όμως δεν είμαστε όλοι ίδιοι.
Άλλος είναι νέος και αθλητικός.
Άλλος μεγαλύτερος.
Άλλος μικρόσωμος.
Άλλος έχει περιορισμούς.
Άλλος έχει οικογένεια μαζί του όταν κινδυνεύει.
Άλλος έχει επαγγελματική έκθεση σε απειλές.
Άλλος έχει ελάχιστο χρόνο για προπόνηση.
Άλλος δεν θέλει να γίνει αθλητής ή μαχητής.
Η πολιτική αυτοάμυνα πρέπει να προσαρμόζεται στον άνθρωπο.
Όχι ο άνθρωπος να αναγκάζεται να γίνει ιδανικός εκπρόσωπος ενός συστήματος.
Γι’ αυτό η εκπαίδευση για πολίτες πρέπει να είναι απλή, άμεση, λειτουργική και προσαρμόσιμη.
Απλό, άμεσο, αποτελεσματικό
Ο σύγχρονος πολίτης χρειάζεται ένα σύστημα που δεν απαιτεί δεκαετίες για να αρχίσει να αποδίδει.
Χρειάζεται γρήγορη καμπύλη εκμάθησης, χωρίς αυτό να σημαίνει πρόχειρη εκπαίδευση.
Χρειάζεται απλές αρχές που μπορούν να εφαρμοστούν υπό έντονο στρες.
Χρειάζεται κινήσεις που βασίζονται σε φυσικές δυνατότητες και μπορούν να επαναληφθούν αρκετά ώστε να γίνουν πιο αξιόπιστες.
Χρειάζεται σενάρια που να τον βοηθούν να καταλάβει τι συμβαίνει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την απειλή.
Χρειάζεται εκπαίδευση που καλύπτει πολλές παραμέτρους χωρίς να τον πνίγει σε εξειδικευμένες λύσεις για κάθε πιθανή περίπτωση.
Αυτό είναι το νόημα του «Απλό, Άμεσο, Αποτελεσματικό».
Όχι φτωχή εκπαίδευση.
Στοχευμένη εκπαίδευση.
Η βία δεν έχει αθλητικούς κανόνες, αλλά η αυτοάμυνα έχει όρια
Εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη παγίδα.
Κάποιοι ακούν ότι «η βία δεν έχει κανόνες» και νομίζουν ότι αυτό σημαίνει «κάνω ό,τι θέλω».
Λάθος.
Η βία του επιτιθέμενου μπορεί να μην έχει κανόνες.
Η απάντηση του πολίτη όμως πρέπει να έχει όρια.
Όρια νόμου.
Όρια αναγκαιότητας.
Όρια αναλογικότητας.
Όρια σκοπού.
Όρια χρόνου.
Ο σκοπός δεν είναι να τιμωρήσουμε.
Δεν είναι να εκδικηθούμε.
Δεν είναι να αποδείξουμε ότι είμαστε ανώτεροι.
Δεν είναι να συνεχίσουμε αφού η απειλή σταματήσει.
Ο σκοπός είναι να προστατευθούμε και να φύγουμε.
Αυτή η διάκριση είναι η διαφορά ανάμεσα στη ρεαλιστική αυτοάμυνα και στην επικίνδυνη φαντασίωση.
Η θέση του Combatives Group
Το Combatives Group δεν αντιμετωπίζει την αυτοάμυνα ως άθλημα.
Δεν την αντιμετωπίζει ως τέχνη επίδειξης.
Δεν την αντιμετωπίζει ως συλλογή εντυπωσιακών τεχνικών.
Την αντιμετωπίζει ως σύστημα ασφάλειας, αυτοπροστασίας και νόμιμης αυτοάμυνας για πολίτες.
Αυτό σημαίνει ότι προτεραιότητα έχουν:
Η πρόληψη.
Η απουσία.
Η αποφυγή.
Η απόδραση.
Η αναγνώριση απειλής.
Η διαχείριση απόστασης.
Η κοινωνική δεξιότητα.
Η αποκλιμάκωση.
Η απλή εφαρμογή.
Η ψυχοσωματική πίεση.
Η νόμιμη διαφυγή.
Η πραγματική λειτουργικότητα.
Όχι η αθλητική νίκη.
Όχι η τεχνική επίδειξη.
Όχι η παρατεταμένη σύγκρουση.
Η αυτοάμυνα για πολίτες πρέπει να απαντά στην πραγματικότητα του πολίτη. Όχι στην εικόνα που πουλάει καλύτερα.
Τελική σκέψη
Η βία δεν υπόκειται σε αθλητικούς κανόνες.
Αλλά η αυτοάμυνα υπόκειται σε νόμο.
Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε βαθιά.
Αν εκπαιδευόμαστε μόνο με αθλητική λογική, μπορεί να βρεθούμε απροετοίμαστοι για το άδικο, το δόλιο, το απρόβλεπτο και το χαοτικό.
Αν εκπαιδευόμαστε χωρίς νομική σκέψη, μπορεί να γίνουμε εμείς το πρόβλημα.
Η σωστή αυτοάμυνα βρίσκεται ανάμεσα σε αυτές τις δύο αλήθειες.
Πρέπει να αναγνωρίζει ότι ο επιτιθέμενος μπορεί να μη σεβαστεί τίποτα.
Και ταυτόχρονα να εκπαιδεύει τον πολίτη να προστατευθεί με τρόπο αναγκαίο, ανάλογο και νόμιμο.
Αυτό απαιτεί διαφορετική προσέγγιση από την πολεμική τέχνη.
Διαφορετική προσέγγιση από τη μαχητική άθληση.
Διαφορετική προσέγγιση από τη φαντασίωση.
Απλό.
Άμεσο.
Αποτελεσματικό.
Και πάνω απ’ όλα, καθαρό στον σκοπό του.
Συνέχεια ανάγνωσης
Για να συνεχίσετε πάνω στο ίδιο θέμα, διαβάστε το άρθρο Τι εστί επιβίωση = μηδέν κανόνες; και τη σελίδα Αρχές του Συστήματος Αυτοάμυνας Combatives Group – Χωρίς Κανόνες.
Για τη διαφορά ανάμεσα στην αυτοάμυνα και την αθλητική/καλλιτεχνική προσέγγιση, διαβάστε το άρθρο Πολεμικές τέχνες, Μαχητική άθληση ή Αυτοάμυνα; και το άρθρο Η αυτοάμυνα και οι πολεμικές τέχνες είναι το ίδιο πράγμα;.
Για να δείτε γιατί το Combatives Group δεν αντιμετωπίζει την αυτοάμυνα ως άθλημα, συνεχίστε με το άρθρο Το Combatives ΔΕΝ είναι Άθλημα και τη σελίδα Τι είναι το Combatives;.
Για τις αρχές απλής και άμεσης εφαρμογής, διαβάστε το άρθρο Απλό, Άμεσο, Αποτελεσματικό είναι κανόνες της Τακτικής και της Εφαρμογής και τη σελίδα Αποτελεσματικό.
Για τη σχέση πολεμικών τεχνών και πραγματικής αυτοάμυνας, διαβάστε το άρθρο Η αλήθεια για τις πολεμικές τέχνες και την αυτοάμυνα και το άρθρο Η Παραπλάνηση των πολεμικών τεχνών.
Για να δείτε γιατί οι πολεμικές τέχνες μπορεί να είναι καλές, αλλά όχι απαραίτητα για αυτοάμυνα, διαβάστε το άρθρο Οι «πολεμικές τέχνες» είναι καλές μόνο όταν έχουν να κάνουν με….
Σημείωση ασφαλείας
Η ρεαλιστική εκπαίδευση αυτοάμυνας πρέπει να γίνεται με υπεύθυνη καθοδήγηση, προοδευτικότητα, προστατευτικό εξοπλισμό όπου χρειάζεται και σαφή μέτρα ασφαλείας. Η προπόνηση υπό πίεση δεν σημαίνει ανεξέλεγκτη βία στην αίθουσα.
Νομική σημείωση
Το ότι η βία δεν έχει αθλητικούς κανόνες δεν σημαίνει ότι ο πολίτης δρα χωρίς όρια. Η αυτοάμυνα πρέπει να είναι αναγκαία, ανάλογη και συνδεδεμένη με άμεση απειλή. Η αποφυγή και η διαφυγή προηγούνται όπου είναι εφικτές.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Κανένα άθλημα, καμία τέχνη και κανένα σύστημα δεν εγγυάται ασφάλεια σε πραγματική βία. Η σοβαρή εκπαίδευση δεν πουλά αίσθηση παντοδυναμίας. Μειώνει ψευδαισθήσεις και αυξάνει πιθανότητες ορθότερης αντίδρασης.
Σημείωση εμπειρίας
Το Combatives Group προσεγγίζει την αυτοάμυνα ως πρακτική διαχείριση απειλής για πολίτες. Η λειτουργικότητα, η απλότητα, η πίεση, η διαφυγή και το νομικό πλαίσιο έχουν μεγαλύτερη σημασία από την τεχνική συσσώρευση.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να γνωρίσετε μια προσέγγιση αυτοάμυνας που δεν μπερδεύει την αθλητική σύγκρουση με τη βία του δρόμου, επικοινωνήστε με το Combatives Group.