Η προπόνηση αυτοάμυνας πρέπει να είναι σκληρή, αλλά πρέπει να γίνεται με λογική. Αν είναι πολύ ήπια, δεν προετοιμάζει τον ασκούμενο για την πίεση μιας πραγματικής βίαιης κατάστασης. Αν είναι ανεξέλεγκτη, τραυματίζει τους ανθρώπους, καταστρέφει την εμπιστοσύνη της ομάδας και γίνεται περισσότερο εγωισμός παρά εκπαίδευση.
Το δύσκολο σημείο είναι να μάθει ο ασκούμενος να ενεργοποιεί και να απενεργοποιεί την ένταση όταν απαιτείται. Να μπορεί να περάσει από την ηρεμία στην αποφασιστική προστατευτική δράση και μετά να σταματήσει όταν η απειλή έχει διακοπεί. Αυτό δεν είναι αυτονόητο σε όλους. Λίγοι άνθρωποι έχουν φυσικά αυτή την ικανότητα. Οι υπόλοιποι πρέπει να την καλλιεργήσουν με σωστή εκπαίδευση, στοχευμένες ασκήσεις, ρόλους, προσομοιώσεις και σενάρια.
Καμία προπόνηση δεν είναι απόλυτα ίδια με την πραγματικότητα. Ακόμη και η πιο σκληρή προπόνηση δεν έχει την πλήρη πρόθεση πραγματικής κακοποίησης ή θανάσιμης βλάβης που μπορεί να υπάρχει σε αληθινή επίθεση. Όμως μια καλά δομημένη προπόνηση Combatives είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα από μια καθαρά αθλητική προσέγγιση που αρχίζει με εντολή, σταματά με εντολή, έχει κανόνες, χρόνο, διαιτητή και προκαθορισμένο πλαίσιο.
Στο Combatives Group, η ένταση δεν υπάρχει για να τραυματίζει. Υπάρχει για να προετοιμάζει. Η πρόθεση δεν υπάρχει για να καλλιεργεί επιθετικότητα. Υπάρχει για να διδάσκει αποφασιστικότητα, ψυχραιμία και λειτουργική δράση υπό πίεση. Η προστασία δεν υπάρχει για να κρύβει τη δυσκολία. Υπάρχει για να επιτρέπει περισσότερη σοβαρή δουλειά με μικρότερο περιττό ρίσκο.
Σκληρή προπόνηση χωρίς λογική είναι ανευθυνότητα. Προπόνηση χωρίς πίεση είναι φαντασίωση. Η σωστή εκπαίδευση βρίσκεται ανάμεσα στα δύο.
Για ποιον είναι αυτό το άρθρο
Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε ανθρώπους που πιστεύουν ότι η ρεαλιστική αυτοάμυνα μπορεί να διδαχθεί με ήρεμες, καθαρές, αθλητικές συνθήκες. Δεν μπορεί. Η πραγματική βία δεν ξεκινά με «πάμε», δεν τελειώνει με σφύριγμα, δεν σέβεται κατηγορίες βάρους, δεν περιμένει να ετοιμαστείς και δεν λειτουργεί με ηθική αθλητικού αγώνα.
Απευθύνεται επίσης σε όσους πιστεύουν το αντίθετο άκρο: ότι όσο πιο πολύ τραυματιζόμαστε στην προπόνηση, τόσο πιο ρεαλιστική είναι η εκπαίδευση. Ούτε αυτό είναι σωστό. Αν οι ασκούμενοι δεν μπορούν να δουλέψουν την επόμενη μέρα, αν εμφανίζονται διαρκώς με τραυματισμούς, αν φοβούνται τους συνασκούμενους περισσότερο από όσο μαθαίνουν από αυτούς, τότε η προπόνηση έχει χάσει τον σκοπό της.
Το άρθρο είναι χρήσιμο και για ασκούμενους πολεμικών τεχνών ή μαχητικών αθλημάτων που θέλουν να καταλάβουν γιατί το Combatives Group επιμένει στους ρόλους, στις προσομοιώσεις, στα σενάρια και στον προστατευτικό εξοπλισμό. Δεν είναι επειδή υποτιμούμε την αθλητική δουλειά. Είναι επειδή η αυτοπροστασία έχει άλλες απαιτήσεις.
Το άρθρο αφορά όσους θέλουν ρεαλισμό χωρίς φαντασίωση και σκληρότητα χωρίς ανευθυνότητα.
Ποια είναι η θέση αυτού του άρθρου μέσα στο combatives.gr
Αυτό το άρθρο ανήκει στην ενότητα Εκπαίδευση Αυτοάμυνας και συνδέει πολλά προηγούμενα άρθρα της μεθοδολογίας. Οι ρόλοι διδάσκουν ανθρώπινη συμπεριφορά. Οι προσομοιώσεις προσθέτουν επαφή και πίεση. Τα σενάρια φέρνουν περιβάλλον, απόφαση και πολυπλοκότητα. Η προστασία κατά την εκπαίδευση επιτρέπει σοβαρή ένταση χωρίς άχρηστη καταστροφή. Ο εγωισμός πρέπει να μείνει έξω, γιατί αλλιώς η σκληρή προπόνηση γίνεται κακοποίηση.
Εδώ εξετάζουμε το πρακτικό ερώτημα: πώς προπονείσαι με πρόθεση και ένταση χωρίς να χάνεις τον έλεγχο; Πώς πλησιάζεις την πραγματικότητα χωρίς να προσποιείσαι ότι η προπόνηση είναι πραγματική επίθεση; Πώς χτίζεις άνθρωπο που μπορεί να ενεργήσει αποφασιστικά, αλλά να σταματήσει όταν πρέπει;
Η θέση του άρθρου είναι ότι η σοβαρή αυτοάμυνα χρειάζεται ένταση, αλλά η ένταση πρέπει να οργανώνεται. Χρειάζεται πίεση, αλλά με σκοπό. Χρειάζεται επαφή, αλλά με προστασία. Χρειάζεται πρόθεση, αλλά με έλεγχο. Χρειάζεται ρεαλισμός, αλλά όχι ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να αναπαράγουμε πλήρως την πραγματική πρόθεση κακοποίησης μέσα σε μια αίθουσα.
Μέσα στο combatives.gr, αυτό το άρθρο δείχνει γιατί η ρεαλιστική προπόνηση είναι μεθοδική εργασία, όχι άναρχη σκληρότητα.
Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο
- Τι σημαίνει «διακόπτης» έντασης και προστατευτικής δράσης.
- Γιατί δεν έχουν όλοι φυσικά την ικανότητα να ενεργοποιούν και να σταματούν την ένταση.
- Πώς η σωστή εκπαίδευση, οι ρόλοι και τα σενάρια καλλιεργούν αυτή την ικανότητα.
- Γιατί ακόμη και η καλή προπόνηση δεν είναι απόλυτα ίδια με την πραγματικότητα.
- Γιατί η αθλητική προσέγγιση διαφέρει από τη ρεαλιστική αυτοπροστασία.
- Γιατί τα μαχητικά αθλήματα έχουν αρχή, τέλος, κανόνες και εξωτερική αρχή ελέγχου.
- Γιατί η πραγματική βία μπορεί να περιλαμβάνει απουσία κανόνων, αιφνιδιασμό, όπλα, πολλούς επιτιθέμενους και πρόθεση σοβαρής βλάβης.
- Γιατί η προπόνηση Combatives χρειάζεται ένταση από νωρίς αλλά με μέτρο.
- Γιατί ο τραυματισμός δεν είναι στόχος της εκπαίδευσης.
- Γιατί οι συνασκούμενοι πάντα κρατούν κάποιο επίπεδο αυτοσυγκράτησης.
- Γιατί η πρακτικότητα της καθημερινής ζωής έχει σημασία.
- Γιατί οι καλά θωρακισμένοι και ελεγχόμενα «οπλισμένοι» ρόλοι βοηθούν στην πραγματική μέτρηση προόδου.
Βασικά σημεία
- Η σοβαρή αυτοάμυνα χρειάζεται σκληρή προπόνηση, αλλά όχι ανεξέλεγκτη προπόνηση.
- Ο «διακόπτης» έντασης δεν είναι έμφυτος σε όλους· μπορεί όμως να καλλιεργηθεί.
- Η ένταση πρέπει να μπορεί να ενεργοποιείται και να σταματά με έλεγχο.
- Οι ρόλοι, οι προσομοιώσεις και τα σενάρια είναι απαραίτητα για ρεαλιστικότερη προετοιμασία.
- Καμία προπόνηση δεν αναπαράγει πλήρως την πραγματική βία.
- Η αθλητική προπόνηση έχει κανόνες, αρχή, τέλος, χρόνο και εξωτερικό έλεγχο.
- Η πραγματική βία μπορεί να έχει αιφνιδιασμό, δόλο, πολλούς επιτιθέμενους, όπλα και πρόθεση σοβαρής βλάβης.
- Η προπόνηση Combatives πρέπει να προετοιμάζει για πίεση, όχι να υπηρετεί φαντασίωση.
- Ο τραυματισμός στην προπόνηση δεν είναι παράσημο σοβαρότητας.
- Ο προστατευτικός εξοπλισμός επιτρέπει πιο σοβαρή εργασία με μικρότερο περιττό ρίσκο.
- Οι συνασκούμενοι δεν είναι εχθροί· είναι εργαλεία αμοιβαίας ανάπτυξης.
- Η πραγματική πρόοδος μετριέται όταν ο ασκούμενος μπορεί να λειτουργεί υπό πίεση με έλεγχο, πρόθεση και λογική.
Συνοπτική εκδοχή του άρθρου
Η προπόνηση με λογική σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε δύο αλήθειες ταυτόχρονα. Πρώτον, η αυτοάμυνα χωρίς πίεση είναι ανεπαρκής. Δεύτερον, η πίεση χωρίς έλεγχο είναι επικίνδυνη. Αν η προπόνηση είναι πολύ ήπια, ο ασκούμενος δεν θα είναι έτοιμος για φόβο, ένταση, σύγχυση και αιφνιδιασμό. Αν η προπόνηση είναι ανεξέλεγκτα σκληρή, θα γεμίσει τραυματισμούς, εγωισμό και φόβο μέσα στην ίδια την ομάδα.
Το ζητούμενο είναι να μάθει ο ασκούμενος να έχει «διακόπτη». Δηλαδή να μπορεί να ενεργοποιεί ένταση, πρόθεση και αποφασιστική προστατευτική δράση όταν χρειάζεται, αλλά να μπορεί και να σταματά. Αυτό δεν είναι αυτονόητο. Μερικοί άνθρωποι το έχουν φυσικά. Οι περισσότεροι πρέπει να το καλλιεργήσουν μέσα από στοχευμένες ασκήσεις, ρόλους, προσομοιώσεις και σενάρια.
Η αθλητική προσέγγιση έχει μεγάλη αξία για φυσική κατάσταση, τεχνική, επαφή, αντοχή και ανταγωνισμό. Όμως λειτουργεί μέσα σε κανόνες. Υπάρχει αρχή, τέλος, χρόνος, διαιτητής, δάσκαλος, σφύριγμα ή εντολή. Ακόμη και σε σκληρά μαχητικά αθλήματα, το πλαίσιο είναι γνωστό. Η πραγματική βία δεν λειτουργεί έτσι. Μπορεί να έχει δόλο, αιφνιδιασμό, πολλούς επιτιθέμενους, όπλα, απουσία κανόνων και πρόθεση σοβαρής βλάβης.
Αυτός είναι ο λόγος που η εκπαίδευση Combatives χρησιμοποιεί ρόλους, σενάρια, προσομοιώσεις, προστατευτικό εξοπλισμό και προοδευτική πίεση. Δεν μπορούμε να αναπαράγουμε πλήρως την πραγματικότητα, γιατί μέσα στην προπόνηση δεν υπάρχει η πραγματική πρόθεση να καταστρέψουμε τον συνασκούμενο. Υπάρχει πάντα αυτοσυγκράτηση, σεβασμός, κοινή λογική και πρακτική ανάγκη να μπορούμε να δουλέψουμε και να ζήσουμε την επόμενη μέρα.
Άρα η λύση δεν είναι να τραυματιζόμαστε συνεχώς. Η λύση είναι να χρησιμοποιούμε έξυπνα την ένταση. Να χτίζουμε ψυχοσωματική πίεση, να δουλεύουμε ρόλους και σενάρια, να χρησιμοποιούμε θωρακισμένους επιτιθέμενους όπου χρειάζεται και να μετράμε την πρόοδο υπό πίεση, όχι σε ήρεμη επίδειξη.
Ρεαλιστική προπόνηση δεν σημαίνει να παίζουμε ότι κινδυνεύουμε. Σημαίνει να δημιουργούμε αρκετή πίεση ώστε να αποκαλύπτεται η αλήθεια της ικανότητάς μας, χωρίς να καταστρέφουμε την ομάδα που μας βοηθά να τη χτίσουμε.
Εισαγωγή: Προπόνηση με λογική
Η ρεαλιστική εκπαίδευση αυτοάμυνας χρειάζεται σκληρότητα, αλλά χρειάζεται και λογική. Χωρίς σκληρότητα, η προπόνηση παραμένει καθαρή, άνετη και συχνά φανταστική. Χωρίς λογική, γίνεται επικίνδυνη, εγωιστική και τελικά αντιπαραγωγική.
Αυτό είναι ένα από τα δυσκολότερα σημεία στην εκπαίδευση Combatives. Δεν θέλουμε ασκούμενους που δεν έχουν ποτέ νιώσει πίεση. Δεν θέλουμε όμως και ασκούμενους που καταστρέφονται μεταξύ τους στο όνομα του ρεαλισμού. Η προπόνηση πρέπει να είναι αρκετά έντονη ώστε να αποκαλύπτει αδυναμίες, αλλά αρκετά ελεγχόμενη ώστε να επιτρέπει μακροχρόνια ανάπτυξη.
Η πραγματική αυτοπροστασία δεν είναι άσκηση άνεσης. Είναι προετοιμασία για καταστάσεις που μπορεί να είναι άβολες, βίαιες, απρόβλεπτες και ψυχοσωματικά πιεστικές. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η προπόνηση πρέπει να γίνει ανεξέλεγκτη βία.
Η λογική στην προπόνηση δεν μειώνει τον ρεαλισμό. Τον κάνει βιώσιμο.
Υπάρχει «διακόπτης» της βίας;
Η φράση «διακόπτης της βίας» θέλει προσοχή. Στην αυτοπροστασία δεν μας ενδιαφέρει να καλλιεργήσουμε ανθρώπους που αγαπούν τη βία. Μας ενδιαφέρει να καλλιεργήσουμε ανθρώπους που μπορούν, όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή, να ενεργοποιήσουν αποφασιστική προστατευτική δράση και μετά να σταματήσουν.
Αυτός είναι ο πραγματικός «διακόπτης»: η δυνατότητα να περάσεις από την κανονική κοινωνική λειτουργία σε έντονη, νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη προστατευτική δράση, και έπειτα να επιστρέψεις στον έλεγχο όταν η άμεση απειλή έχει διακοπεί. Αυτό δεν είναι έμφυτο σε όλους. Μερικοί το έχουν φυσικά. Οι περισσότεροι όχι.
Οι υπόλοιποι πρέπει να το μάθουν. Και δεν το μαθαίνουν μόνο με τεχνικές. Το μαθαίνουν με καλή εκπαίδευση, στοχευμένες ασκήσεις, ρόλους, προσομοιώσεις, σενάρια, πίεση και σταδιακή έκθεση σε συνθήκες που απαιτούν απόφαση.
Το ζητούμενο δεν είναι να «ανοίγει» η βία ανεξέλεγκτα. Είναι να ενεργοποιείται η προστατευτική δράση με έλεγχο και να σταματά όταν πρέπει.
Γιατί η προπόνηση δεν είναι ποτέ πλήρως πραγματικότητα
Κάποιος μπορεί να πει ότι ακόμη και η προπόνηση με ρόλους, σενάρια και προσομοιώσεις δεν είναι πραγματικότητα. Και έχει δίκιο. Η προπόνηση δεν είναι πραγματική επίθεση. Δεν υπάρχει πλήρης πρόθεση καταστροφής. Δεν υπάρχει αληθινή άγνοια για το πού βρίσκεσαι. Δεν υπάρχει η ίδια αβεβαιότητα, το ίδιο νομικό βάρος, η ίδια ψυχολογική φόρτιση και το ίδιο επίπεδο κινδύνου.
Όμως αυτό δεν την κάνει άχρηστη. Την κάνει προσομοίωση. Και μια καλή προσομοίωση είναι πολύ πιο χρήσιμη από μια καθαρή τεχνική άσκηση που δεν βάζει τον ασκούμενο υπό πίεση. Δεν προσποιούμαστε ότι αναπαράγουμε τέλεια την πραγματικότητα. Προσπαθούμε να φέρουμε τον ασκούμενο όσο πιο κοντά γίνεται σε κρίσιμες πλευρές της: ένταση, αιφνιδιασμό, σύγχυση, ρόλους, απόσταση, φωνή, επαφή, κόπωση και ανάγκη απόφασης.
Η προπόνηση δεν είναι η πραγματικότητα. Είναι το εργαστήριο όπου χτίζουμε καλύτερη πιθανότητα επιβίωσης και λειτουργικότητας μέσα στην πραγματικότητα.
Η προπόνηση δεν χρειάζεται να είναι αληθινή επίθεση για να είναι χρήσιμη. Πρέπει όμως να είναι αρκετά ειλικρινής ώστε να μη μας λέει ψέματα.
Η διαφορά με την αθλητική προσέγγιση
Η αθλητική προσέγγιση έχει αξία. Η πυγμαχία, το kick boxing, το MMA και άλλα μαχητικά αθλήματα μπορούν να χτίσουν φυσική κατάσταση, αντοχή, επαφή, timing, κίνηση, καρδιά και εμπειρία πίεσης. Αυτά είναι σημαντικά. Το πρόβλημα αρχίζει όταν παρουσιάζονται ως πλήρης αυτοάμυνα.
Σε έναν αθλητικό χώρο, όλα έχουν πλαίσιο. Υπάρχει αρχή και τέλος. Υπάρχει “fight”, “begin”, “hajime”, σφύριγμα, δάσκαλος ή διαιτητής. Υπάρχει προκαθορισμένος χρόνος. Υπάρχουν κανόνες. Υπάρχει χώρος. Υπάρχει αντίπαλος που ξέρει ότι συμμετέχει σε άσκηση ή αγώνα. Υπάρχει εξωτερική αρχή που σταματά τη δράση.
Στην πραγματική βία, αυτά συχνά δεν υπάρχουν. Δεν υπάρχει απαραίτητα προειδοποίηση. Δεν υπάρχει διαιτητής. Δεν υπάρχει χρονόμετρο. Δεν υπάρχει κατηγορία βάρους. Δεν υπάρχει συμφωνία. Μπορεί να υπάρχουν πολλοί επιτιθέμενοι, αντικείμενα, όπλα, αιφνιδιασμός, δόλος και πρόθεση σοβαρής βλάβης.
Ο αθλητισμός διδάσκει μάχη μέσα σε κανόνες. Η αυτοπροστασία πρέπει να προετοιμάζει και για τη στιγμή που οι κανόνες δεν ισχύουν.
Η σημασία της ψυχοσωματικής προετοιμασίας
Στον αθλητισμό, ο ασκούμενος προετοιμάζεται ψυχοσωματικά πριν από την έναρξη. Ξέρει ότι ξεκινά ο γύρος. Ξέρει ποιος είναι απέναντί του. Ξέρει ότι η σύγκρουση θα συμβεί. Αυτό από μόνο του αλλάζει τα πάντα.
Στην πραγματική αυτοπροστασία, η απειλή μπορεί να εμφανιστεί χωρίς καθαρή έναρξη. Μπορεί να ξεκινήσει ως λεκτική ένταση, ως πλησίασμα, ως παραπλάνηση, ως δόλια συμπεριφορά ή ως ξαφνική κλιμάκωση. Ο ασκούμενος πρέπει να μάθει να περνά από την κοινωνική κατάσταση στην προστατευτική δράση χωρίς να περιμένει «εντολή έναρξης».
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι ρόλοι και τα σενάρια είναι τόσο σημαντικά. Μαθαίνουν στον ασκούμενο να διαβάζει την κατάσταση πριν γίνει καθαρά σωματική. Μαθαίνουν ότι η αυτοπροστασία δεν αρχίζει με χτύπημα. Αρχίζει με αναγνώριση, τοποθέτηση, απόφαση και δυνατότητα διαφυγής.
Η πραγματική πίεση συχνά ξεκινά πριν από τη σωματική επαφή. Γι’ αυτό η προπόνηση πρέπει να ξεκινά πριν από την «τεχνική».
Η προπόνηση σε αίθουσα Combatives
Οι προπονήσεις σε αίθουσα Combatives του Combatives Group είναι διαφορετικές από την κλασική αθλητική προσέγγιση. Από νωρίς, ο ασκούμενος έρχεται σε επαφή με αρχές που σχετίζονται με προσωπική ασφάλεια, πρόληψη, απόσταση, ρόλους, ένταση, σενάρια, λήψη απόφασης και πρακτική λειτουργία υπό πίεση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πετάμε τον αρχάριο σε χάος. Σημαίνει ότι η μεθοδολογία είναι προσανατολισμένη στην πραγματική αυτοπροστασία από την αρχή. Ο ασκούμενος δεν μαθαίνει απλώς κινήσεις. Μαθαίνει πλαίσιο. Μαθαίνει πότε, γιατί και πώς μπορεί να χρειαστεί να ενεργήσει. Μαθαίνει επίσης ότι η καλύτερη λύση, όταν υπάρχει, είναι να μη φτάσει ποτέ στη φυσική σύγκρουση.
Η εργασιακή ηθική μέσα στην αίθουσα έχει σημασία. Η προπόνηση δεν είναι παιχνίδι επίδειξης. Αφορά την προσωπική ασφάλεια του ασκούμενου και των δικών του ανθρώπων. Αυτό απαιτεί σοβαρότητα.
Όταν το αντικείμενο είναι η ασφάλεια ανθρώπων, η προπόνηση δεν μπορεί να είναι επιφανειακή.
Τραυματισμός και νοοτροπία
Ο τραυματισμός δεν είναι ευχάριστος για κανέναν. Στην πραγματική βία, όμως, είναι πιθανότητα που πρέπει να αναγνωρίζεται. Η σωστή νοοτροπία δεν είναι να μπαίνουμε σε μια κατάσταση πιστεύοντας ότι θα τραυματιστούμε. Ούτε όμως να πιστεύουμε αφελώς ότι δεν μπορεί να συμβεί.
Η νοοτροπία πρέπει να είναι λειτουργική: προτιμούμε να μη τραυματιστούμε, προετοιμαζόμαστε όμως ώστε αν συμβεί κάτι, να συνεχίσουμε να λειτουργούμε όσο χρειάζεται για να προστατευτούμε και να διαφύγουμε. Αυτό είναι πολύ διαφορετικό από την ηττοπάθεια.
Η εστίαση του ασκούμενου δεν πρέπει να είναι «τι θα μου κάνει». Πρέπει να είναι «τι πρέπει να κάνω εγώ για να σταματήσει η άμεση απειλή και να φύγω». Αυτή η αλλαγή σκέψης είναι σημαντική. Δεν σημαίνει εκδικητικότητα. Σημαίνει λειτουργική κατεύθυνση.
Ο φόβος του τραυματισμού δεν πρέπει να παραλύει. Πρέπει να μετατρέπεται σε προετοιμασία και δράση.
Η σκληρή προπόνηση έχει όρια
Η σκληρή ρεαλιστική κατάρτιση είναι καλή και αναγκαία. Όμως ακόμη και αυτή δεν είναι αληθινή βία. Λείπει η πραγματική δολοφονική πρόθεση. Ακόμη και όταν η εκπαίδευση είναι σκληρή, ακόμη και όταν υπάρχουν δυνατές επαφές, ακόμη και όταν η πίεση είναι υψηλή, οι συνασκούμενοι δεν προσπαθούν πραγματικά να προκαλέσουν σοβαρή και μόνιμη βλάβη.
Αυτό είναι σωστό. Ο συνασκούμενος δεν είναι εχθρός. Είναι άνθρωπος που σε βοηθά να αναπτυχθείς. Αν τον καταστρέψεις, δεν έχεις αποδείξει ρεαλισμό. Έχεις καταστρέψει το εργαλείο της προπόνησης και την εμπιστοσύνη της ομάδας.
Υπάρχουν σχολές στον κόσμο που δουλεύουν πολύ σκληρά, ακόμη και με περιορισμένα προστατευτικά. Αυτό μπορεί να δώσει συγκεκριμένες εμπειρίες σκληραγώγησης, αλλά έχει ρίσκο. Το ρίσκο πρέπει να είναι μετρημένο, όχι τυφλό. Η σκληραγώγηση δεν πρέπει να γίνει αυτοσκοπός.
Η σκληρή προπόνηση έχει αξία μόνο όταν χτίζει ικανότητα χωρίς να καταστρέφει άσκοπα τον ασκούμενο.
Γιατί υπάρχει πάντα αυτοσυγκράτηση
Όσο σκληρή και αν είναι μια προπόνηση, οι συνασκούμενοι θα κρατούν κάποιο επίπεδο αυτοσυγκράτησης. Αυτό συμβαίνει για πολλούς λόγους. Υπάρχει κοινή λογική. Υπάρχει σεβασμός. Υπάρχει φόβος ανταπόδοσης. Υπάρχει η γνώση ότι όλοι πρέπει να επιστρέψουν στη δουλειά, στην οικογένεια και στην καθημερινότητά τους.
Αυτό δεν μειώνει την προπόνηση. Την κάνει πρακτική. Οι περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται. Δεν μπορούν να εμφανίζονται συνεχώς με μαυρισμένα μάτια, σπασμένα πρόσωπα ή τραυματισμούς. Αν αυτό συμβαίνει τακτικά, μπορεί να επηρεάσει την εργασία, την οικογένεια, την επιχείρηση και τη ζωή τους.
Άρα ακόμη και σε μια αίθουσα Combatives πρέπει να είμαστε πρακτικοί. Ο σκοπός δεν είναι να αποδείξουμε κάθε εβδομάδα πόσο αντέχουμε να χτυπιόμαστε. Ο σκοπός είναι να χτίσουμε ικανότητα που μπορεί να διατηρηθεί, να επαναληφθεί και να εξελιχθεί.
Η προπόνηση πρέπει να υπηρετεί τη ζωή του ασκούμενου, όχι να την διαλύει.
Πώς καλλιεργείται η πρόθεση
Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς καλλιεργείται η θέληση να πιέζει κανείς μπροστά με πρόθεση, χωρίς να χρειάζεται να τραυματίζει συνεχώς τους συνασκούμενούς του. Η απάντηση δεν είναι να αυξάνουμε απλώς την ένταση μέχρι εξουθενωτικού τραυματισμού. Αυτό δεν είναι βιώσιμο και δεν είναι έξυπνο.
Η πρόθεση καλλιεργείται με ψυχοσωματική πίεση, ρόλους, δραματοποίηση, σενάρια και καλά σχεδιασμένες προσομοιώσεις. Ο ασκούμενος πρέπει να μάθει να λειτουργεί όταν υπάρχει φωνή, κίνηση, πίεση, αντίσταση, αιφνιδιασμός και ανάγκη απόφασης. Πρέπει να μάθει να μη περιμένει τέλεια συνθήκη.
Η πρόθεση δεν είναι μίσος. Δεν είναι θυμός. Δεν είναι ανεξέλεγκτη επιθετικότητα. Είναι καθαρή κατεύθυνση δράσης. Είναι η ψυχοσωματική απόφαση να κάνεις αυτό που πρέπει, τη στιγμή που πρέπει, μέχρι να σταματήσει η άμεση απειλή και να δημιουργηθεί δυνατότητα διαφυγής.
Η πρόθεση δεν χτίζεται με φαντασιώσεις οργής. Χτίζεται με ελεγχόμενη πίεση, επανάληψη και καθαρό σκοπό.
Ο ρόλος των θωρακισμένων και «οπλισμένων» επιτιθέμενων
Ένα από τα καλύτερα εργαλεία για να δουλευτεί η πρόθεση και η πίεση είναι η χρήση καλά θωρακισμένων επιτιθέμενων σε ελεγχόμενα σενάρια. Ο προστατευτικός εξοπλισμός επιτρέπει στον αμυνόμενο να δουλέψει με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα χωρίς να προκαλεί περιττή ζημιά στον άνθρωπο που παίζει τον ρόλο του επιτιθέμενου.
Το ίδιο ισχύει και για ελεγχόμενες ασκήσεις με προσομοιωμένα εκπαιδευτικά αντικείμενα. Η αξία τους δεν είναι ότι «παίζουμε πραγματική βία». Η αξία τους είναι ότι ο ασκούμενος εκτίθεται σε πίεση, απειλή, κίνηση, σύγχυση και ανάγκη λήψης απόφασης, χωρίς να μετατρέπεται η αίθουσα σε χώρο πραγματικών τραυματισμών.
Εδώ μετριέται πραγματικά η πρόοδος. Όχι στο αν η τεχνική φαίνεται ωραία σε ήρεμη επίδειξη, αλλά στο αν ο ασκούμενος μπορεί να λειτουργήσει όταν ο άλλος κινείται, πιέζει, αντιστέκεται και δημιουργεί αβεβαιότητα.
Ο εξοπλισμός δεν υπάρχει για να κάνει την προπόνηση εύκολη. Υπάρχει για να επιτρέπει σοβαρότερη δουλειά με ελεγχόμενο ρίσκο.
Προπόνηση με λογική σημαίνει πρακτικότητα
Η προπόνηση με λογική απαιτεί πρακτικότητα. Πρέπει να μπορούμε να δουλέψουμε σκληρά, αλλά και να συνεχίσουμε τη ζωή μας. Πρέπει να χτίζουμε αντοχή, αλλά όχι να συσσωρεύουμε άχρηστους τραυματισμούς. Πρέπει να δοκιμάζουμε την πρόθεση, αλλά όχι να γινόμαστε επικίνδυνοι για την ομάδα. Πρέπει να πλησιάζουμε την πραγματικότητα, αλλά χωρίς να ξεχνάμε ότι η προπόνηση είναι ακόμη προπόνηση.
Αυτό είναι το σημείο όπου πολλοί χώροι μπερδεύονται. Άλλοι μένουν τόσο ήπιοι που δεν προετοιμάζουν κανέναν. Άλλοι γίνονται τόσο σκληροί που μπερδεύουν την προπόνηση με δοκιμασία εγωισμού. Το Combatives Group επιδιώκει τη δύσκολη μέση οδό: ρεαλισμός, ένταση, πίεση, πρόθεση, αλλά με ασφάλεια, έλεγχο, προστασία και σκοπό.
Η λογική δεν είναι εχθρός της σκληρής προπόνησης. Είναι αυτό που της επιτρέπει να συνεχίζεται για χρόνια χωρίς να καταστρέφει τους ανθρώπους που τη χρειάζονται.
Η πρακτικότητα δεν είναι συμβιβασμός. Είναι προϋπόθεση σοβαρής εκπαίδευσης.
Σύνοψη
Η προπόνηση με λογική είναι η βάση της σοβαρής εκπαίδευσης αυτοάμυνας. Χρειάζεται ένταση, γιατί χωρίς ένταση δεν υπάρχει πραγματική δοκιμή. Χρειάζεται πρόθεση, γιατί χωρίς πρόθεση η δράση μένει θεωρητική. Χρειάζεται ρόλους και σενάρια, γιατί χωρίς αυτά ο ασκούμενος δεν μαθαίνει να λειτουργεί μέσα σε ανθρώπινη πίεση. Χρειάζεται προστασία, γιατί χωρίς προστασία η προπόνηση γίνεται άχρηστα επικίνδυνη.
Ο «διακόπτης» της έντασης δεν είναι μαγικός. Χτίζεται. Ο ασκούμενος μαθαίνει να περνά από ηρεμία σε δράση, από δράση σε έλεγχο και από έλεγχο σε διαφυγή. Αυτό δεν διδάσκεται με απλές τεχνικές. Διδάσκεται με μεθοδική, σοβαρή και σταδιακά πιεστική εκπαίδευση.
Η πραγματικότητα δεν μπορεί να αναπαραχθεί πλήρως στην αίθουσα. Μπορεί όμως να προσεγγιστεί αρκετά ώστε να αποκαλύψει ψευδαισθήσεις και να χτίσει λειτουργικότητα. Αυτό είναι το ζητούμενο.
Η προπόνηση Combatives δεν υπάρχει για να τραυματίζει ανθρώπους. Υπάρχει για να προετοιμάζει ανθρώπους ώστε να μη καταρρεύσουν όταν η πραγματικότητα δεν έχει κανόνες.
Συχνές ερωτήσεις
Τι σημαίνει «προπόνηση με λογική» στην αυτοάμυνα;
Σημαίνει σκληρή αλλά ελεγχόμενη προπόνηση, με ένταση, πρόθεση, πίεση, προστασία και σαφή σκοπό, χωρίς άχρηστους τραυματισμούς.
Υπάρχει πραγματικά «διακόπτης» της βίας;
Υπάρχει η ικανότητα να ενεργοποιεί κανείς αποφασιστική προστατευτική δράση και να τη σταματά όταν πρέπει. Δεν είναι έμφυτη σε όλους, αλλά καλλιεργείται με σωστή εκπαίδευση.
Είναι η προπόνηση ίδια με την πραγματικότητα;
Όχι. Καμία προπόνηση δεν είναι πλήρως πραγματική βία. Μπορεί όμως να πλησιάσει ορισμένες κρίσιμες παραμέτρους, όπως πίεση, ένταση, απόφαση, αιφνιδιασμό και αντίσταση.
Γιατί δεν αρκεί η αθλητική προσέγγιση;
Επειδή ο αθλητισμός έχει κανόνες, αρχή, τέλος, χρόνο, διαιτητή και γνωστό πλαίσιο. Η πραγματική βία μπορεί να μην έχει τίποτα από αυτά.
Υποτιμά το άρθρο τα μαχητικά αθλήματα;
Όχι. Τα μαχητικά αθλήματα έχουν αξία. Το άρθρο εξηγεί ότι δεν καλύπτουν μόνα τους όλες τις απαιτήσεις της πραγματικής αυτοπροστασίας.
Είναι καλό να τραυματίζεται κανείς στην προπόνηση;
Ο τραυματισμός δεν είναι στόχος. Μικροτραυματισμοί μπορεί να συμβούν σε σκληρή προπόνηση, αλλά ο άχρηστος ή συχνός τραυματισμός δείχνει κακή διαχείριση, όχι σοβαρότητα.
Γιατί χρειάζονται ρόλοι και σενάρια;
Επειδή βοηθούν τον ασκούμενο να λειτουργεί μέσα σε ανθρώπινη πίεση, όχι μόνο να εκτελεί τεχνικές σε ήρεμο περιβάλλον.
Γιατί χρησιμοποιείται προστατευτικός εξοπλισμός;
Για να επιτρέπει μεγαλύτερη ένταση και πιο ρεαλιστική εργασία με ελεγχόμενο ρίσκο και μικρότερη πιθανότητα σοβαρού τραυματισμού.
Τι είναι η πρόθεση στην προπόνηση;
Είναι η καθαρή ψυχοσωματική απόφαση να ενεργήσεις με σκοπό, πίεση και κατεύθυνση, χωρίς να μετατρέπεται αυτό σε μίσος ή ανεξέλεγκτη επιθετικότητα.
Ποιο είναι το βασικό μήνυμα του άρθρου;
Η αυτοάμυνα χρειάζεται σκληρή, ρεαλιστική προπόνηση, αλλά με λογική, ασφάλεια, έλεγχο, προστασία και πρακτικότητα. Χωρίς πίεση υπάρχει φαντασίωση. Χωρίς λογική υπάρχει ανευθυνότητα.
Σχετικά άρθρα
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
- Οι Ρόλοι
Σχετικό με την ανθρώπινη συμπεριφορά, την απειλή και την προετοιμασία μέσω ρόλων. - Οι Προσομοιώσεις
Σχετικό με την ελεγχόμενη επαφή, την πίεση και τη μετάβαση από θεωρία σε λειτουργία. - Τα Σενάρια
Σχετικό με την εφαρμογή υπό περιβάλλον, μεταβλητές και τακτική απόφαση. - Η προστασία κατά την εκπαίδευση
Σχετικό με τον προστατευτικό εξοπλισμό και την ασφαλή ένταση στην προπόνηση. - Ο εγωισμός σκοτώνει τη μάθηση
Σχετικό με τον κίνδυνο να γίνει η σκληρή προπόνηση πεδίο εγωισμού και σαδισμού. - Συμπεράσματα για τη μεθοδολογία μας
Σχετικό με το γιατί η μεθοδολογία δεν αντιγράφεται επιφανειακά. - Προετοιμασία για πραγματική βία
Σχετικό με την ανάγκη εκπαίδευσης που πλησιάζει την πραγματική πίεση. - Απλό, Άμεσο, Αποτελεσματικό
Σχετικό με τη βασική λειτουργική φιλοσοφία του Combatives Group.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Δεν προτρέπει σε βία, εκδίκηση, τραυματισμό ή ανεξέλεγκτη σύγκρουση.
Η εκπαίδευση αυτοπροστασίας πρέπει να γίνεται σε οργανωμένο πλαίσιο, με επίβλεψη, προστατευτικό εξοπλισμό, σταδιακή ένταση, σεβασμό στους συνασκούμενους και σαφείς κανόνες ασφαλείας.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Η αυτοπροστασία πρέπει πάντα να συνδέεται με νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη προστατευτική δράση.
Ο σκοπός της εκπαίδευσης δεν είναι η τιμωρία, η εκδίκηση ή η επίδειξη βίας, αλλά η προστασία, η διακοπή άμεσης απειλής και η διαφυγή όπου είναι δυνατόν.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Η σκληρή προπόνηση δεν αποδεικνύεται από το πόσο συχνά τραυματίζονται οι ασκούμενοι.
Αποδεικνύεται από το αν μπορούν να λειτουργήσουν υπό πίεση με έλεγχο, πρόθεση, ασφάλεια, πρακτικότητα και καθαρό σκοπό.
Η φαντασίωση λέει «όσο πιο σκληρά, τόσο πιο αληθινά».
Η μεθοδολογία λέει «όσο πιο σωστά, τόσο πιο χρήσιμα».
Σημείωση εμπειρίας
Το περιεχόμενο βασίζεται στη μεθοδολογία του Combatives Group, όπου η ρεαλιστική εκπαίδευση χτίζεται με ρόλους, προσομοιώσεις, σενάρια, προστατευτικό εξοπλισμό, προοδευτική πίεση, έλεγχο και σοβαρή εργασιακή ηθική.
Η προπόνηση δεν είναι πραγματική βία.
Είναι όμως ο χώρος όπου αποκαλύπτεται αν η θεωρία μπορεί να λειτουργήσει όταν η πίεση ανεβαίνει.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς η προπόνηση με λογική, οι ρόλοι, οι προσομοιώσεις, τα σενάρια, η πρόθεση, η προστασία και η ένταση μπορούν να συνδεθούν σε ένα σοβαρό πρόγραμμα αυτοπροστασίας, η θεωρία από μόνη της δεν αρκεί.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για εκπαιδευτικά προγράμματα, ενημερωτικές δράσεις και καθοδήγηση γύρω από την προσωπική ασφάλεια, την αυτοπροστασία και τη ρεαλιστική αντιμετώπιση της βίας.