Η διαχείριση απειλής είναι η διαδικασία με την οποία ένας άνθρωπος αναγνωρίζει, αξιολογεί και χειρίζεται μια πιθανή επικίνδυνη κατάσταση πριν αυτή μετατραπεί σε βία.
Δεν είναι απλώς τεχνική αυτοάμυνα. Είναι παρατήρηση, εγρήγορση, επίγνωση, απόσταση, εκτίμηση κινδύνου, διαφυγή, έλεγχος φόβου, ψυχοσωματική προετοιμασία και αποκλιμάκωση.
Στο Combatives Group, η διαχείριση απειλής προηγείται της φυσικής αυτοάμυνας. Αυτό είναι κρίσιμο, διότι ο σκοπός του πολίτη δεν είναι να εμπλακεί, να αποδείξει κάτι ή να «νικήσει» έναν καβγά. Ο σκοπός του είναι να παραμείνει ασφαλής, να αποφύγει την απειλή όπου μπορεί και να χρησιμοποιήσει βία μόνο όταν δεν υπάρχει άλλη νόμιμη και πρακτική επιλογή.
Η αυτοπροστασία είναι όσα κάνουμε για να μη χρειαστεί να φτάσουμε στην αυτοάμυνα. Η αυτοάμυνα είναι το κατασταλτικό στάδιο, όταν κάποιος έχει ήδη κάνει κάτι εναντίον μας ή όταν η απειλή είναι άμεση και αναπόφευκτη. Αυτή η διάκριση είναι ουσιαστική, πρακτική και νομική.
Η διαχείριση απειλής διδάσκει τον άνθρωπο να βλέπει νωρίτερα, να σκέφτεται καθαρότερα, να κρατά απόσταση, να μη λειτουργεί από εγωισμό, να χρησιμοποιεί ανθρώπινες δεξιότητες και να επιδιώκει τα 3Α της ασφάλειας: Απουσία, Αποφυγή και Απόδραση. Αν όλα αυτά αποτύχουν, τότε η ψυχοσωματική προετοιμασία για πιθανή βία γίνεται αναγκαία, αλλά πάντα με στόχο τη δημιουργία διόδου διαφυγής προς την ασφάλεια.
Για ποιον είναι αυτό το άρθρο
Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε πολίτες που θέλουν να καταλάβουν πώς να χειρίζονται μια απειλή πριν αυτή εξελιχθεί σε σύγκρουση.
Αφορά ανθρώπους που έχουν νιώσει ότι κάποιος τους παρακολουθεί, τους πλησιάζει περίεργα, τους μιλά επιθετικά, τους εκφοβίζει, τους πιέζει ή τους κάνει να αισθάνονται ότι κάτι δεν πάει καλά.
Αφορά επίσης όσους έχουν εκπαιδευτεί σε πολεμικές τέχνες ή μαχητικά αθλήματα και έχουν μάθει κυρίως τι γίνεται όταν η επίθεση έχει ήδη αρχίσει, αλλά όχι πώς να αναγνωρίζουν και να χειρίζονται τα στάδια πριν από αυτήν.
Είναι χρήσιμο για γονείς, γυναίκες που θέλουν πρακτική αυτοπροστασία, άνδρες που πρέπει να μάθουν να ελέγχουν τον εγωισμό τους, επαγγελματίες που εργάζονται με κοινό, ανθρώπους που κινούνται μόνοι, οδηγούς, ιδιοκτήτες καταστημάτων και εκπαιδευτές που θέλουν να διδάσκουν αυτοάμυνα με σοβαρότητα.
Πάνω απ’ όλα, απευθύνεται σε όσους καταλαβαίνουν ότι η πραγματική ασφάλεια δεν αρχίζει όταν πέσει το πρώτο χτύπημα. Αρχίζει πολύ νωρίτερα, όταν παρατηρούμε, αξιολογούμε, αποφεύγουμε και δρούμε με κοινή λογική.
Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο
- Τι σημαίνει διαχείριση απειλής.
- Γιατί η διαχείριση απειλής είναι μείζονος σημασίας στην ασφάλεια, την αυτοπροστασία και την αυτοάμυνα.
- Γιατί η αυτοάμυνα δεν μπορεί να διδάσκεται χωρίς πρόληψη και προ-σύγκρουση.
- Πώς λειτουργεί το Σχέδιο Δράσης του Combatives Group.
- Γιατί η απειλή είναι πραγματική για εκείνον που την αντιλαμβάνεται ως πραγματική.
- Γιατί είναι δύσκολο για άπειρους ανθρώπους να ξεχωρίσουν πραγματική απειλή από απλή ένταση.
- Γιατί η εκπαίδευση στη διαχείριση απειλής απαιτεί χρόνο και προσπάθεια.
- Τι σημαίνει παρατήρηση, εγρήγορση και επίγνωση κατάστασης.
- Γιατί τα πρωτόκολλα είναι γενικές κατευθυντήριες γραμμές και όχι άκαμπτοι κανόνες.
- Γιατί το Combatives δεν είναι «άλλη μια πολεμική τέχνη».
- Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε αυτοπροστασία και αυτοάμυνα.
- Γιατί η απόσταση είναι φίλος.
- Πώς η απόσταση μάς δίνει χρόνο επεξεργασίας.
- Τι σημαίνει εκτίμηση κινδύνου.
- Γιατί τα 3Α — Απουσία, Αποφυγή, Απόδραση — είναι πρώτη επιλογή για τον πολίτη.
- Γιατί ο φόβος ενεργοποιεί φυγή, μάχη ή πάγωμα.
- Γιατί η ψυχοσωματική προετοιμασία είναι απαραίτητη όταν δεν υπάρχει διαφυγή.
- Γιατί το πραγματικό μυστικό στην αποκλιμάκωση είναι ο έλεγχος του εγωισμού και οι ανθρώπινες δεξιότητες.
Βασικά σημεία
- Η διαχείριση απειλής είναι βασικό στοιχείο της ασφάλειας, της αυτοπροστασίας και της αυτοάμυνας.
- Δεν νοείται σοβαρή διδασκαλία αυτοάμυνας χωρίς κατανόηση της απειλής πριν αυτή γίνει βία.
- Το Σχέδιο Δράσης του Combatives Group καλύπτει Πρόληψη, Προ-Σύγκρουση, Σύγκρουση και Μετά-Σύγκρουση.
- Η απειλή είναι πραγματική για τον άνθρωπο που την αντιλαμβάνεται ως πραγματική, ακόμη κι αν ο εξωτερικός παρατηρητής δεν τη βλέπει αμέσως.
- Το δύσκολο δεν είναι να φοβηθούμε. Το δύσκολο είναι να μάθουμε να ξεχωρίζουμε ποια απειλή είναι πραγματική, ποια είναι μπλόφα και ποια πρόκειται να εκδηλωθεί.
- Η διαχείριση απειλής αρχίζει με παρατήρηση, εγρήγορση και επίγνωση κατάστασης.
- Τα πρωτόκολλα λειτουργούν ως ευέλικτες κατευθυντήριες γραμμές.
- Η αυτοάμυνα δεν κρίνεται από το σύστημα ή τις τεχνικές, αλλά από νομικούς όρους όπως αναγκαιότητα, αναλογία, δυνατότητα αποφυγής και εύλογη αντίδραση.
- Το Combatives Group συνδέει νόμο και πράξη μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.
- Η αυτοπροστασία είναι όσα κάνουμε για να μη χρειαστεί αυτοάμυνα.
- Η αυτοάμυνα είναι το κατασταλτικό στάδιο όταν κάποιος έχει ήδη κάνει κάτι εναντίον μας ή όταν η απειλή είναι άμεση.
- Η πρώτη γραμμή αυτοπροστασίας είναι τα μάτια, τα αυτιά, η κοινή λογική, η εμπειρία, η παρατήρηση και η εγρήγορση.
- Η απόσταση είναι φίλος επειδή δίνει χρόνο.
- Ο χρόνος επιτρέπει επεξεργασία.
- Η επεξεργασία επιτρέπει καλύτερη απόφαση.
- Για τον πολίτη, τα 3Α της ασφάλειας — Απουσία, Αποφυγή, Απόδραση — προηγούνται της φυσικής εμπλοκής.
- Ο φόβος δεν είναι ντροπή. Είναι φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού.
- Αν δεν υπάρχει διαφυγή, χρειάζεται ψυχοσωματική προετοιμασία για πιθανή βία.
- Η αποκλιμάκωση απαιτεί δάμασμα του εγωισμού και ανθρώπινες δεξιότητες.
Συνοπτική εκδοχή του άρθρου
Η διαχείριση απειλής προηγείται της αυτοάμυνας
Η διαχείριση απειλής είναι η ικανότητα να αναγνωρίζουμε μια επικίνδυνη κατάσταση πριν γίνει φυσική σύγκρουση.
Δεν είναι μόνο θέμα τεχνικής. Είναι θέμα παρατήρησης, σκέψης, απόστασης, εμπειρίας, ψυχραιμίας και σωστής απόφασης.
Αν ένας άνθρωπος περιμένει να δεχθεί επίθεση για να αρχίσει να σκέφτεται, έχει ήδη καθυστερήσει. Η σοβαρή αυτοπροστασία αρχίζει πριν την επίθεση.
Στο Combatives Group, η διαχείριση απειλής θεωρείται μείζονος σημασίας. Όποιος διδάσκει αυτοάμυνα χωρίς να διδάσκει διαχείριση απειλής διδάσκει μόνο το τελευταίο κομμάτι του προβλήματος.
Η απειλή είναι πραγματική για εκείνον που τη βιώνει
Οι άνθρωποι θέλουν να ζουν με ασφάλεια. Όταν νιώσουν απειλή, η αίσθηση ασφάλειας κλονίζεται.
Δεν έχει σημασία αν η απειλή αφορά ταπείνωση, ξυλοδαρμό ή θανάσιμο κίνδυνο. Για τον άνθρωπο που τη βιώνει, η απειλή είναι πραγματική αν την αντιλαμβάνεται ως πραγματική.
Το πρόβλημα είναι ότι ο άπειρος άνθρωπος δυσκολεύεται να ξεχωρίσει την πραγματική απειλή από την απλή ένταση, την μπλόφα ή την κοινωνική δυσκολία.
Αυτό μαθαίνεται.
Όχι με μία συμβουλή.
Όχι με ένα βίντεο.
Όχι με ένα κόλπο.
Μαθαίνεται με εκπαίδευση, εμπειρία, παρατήρηση και πρακτική.
Τα στάδια της απειλής
Η προσέγγιση του Combatives Group ακολουθεί μια λογική αλληλουχία:
Πρόληψη.
Προ-Σύγκρουση.
Σύγκρουση.
Μετά-Σύγκρουση.
Στην Πρόληψη αποφεύγουμε να δημιουργηθεί το πρόβλημα.
Στην Προ-Σύγκρουση αναγνωρίζουμε ότι κάτι εξελίσσεται και προσπαθούμε να το διαχειριστούμε.
Στη Σύγκρουση η απειλή έχει γίνει άμεση ή η βία έχει αρχίσει.
Στη Μετά-Σύγκρουση διαχειριζόμαστε την ασφάλεια, τις συνέπειες και τη νομική διάσταση.
Το παρόν άρθρο εστιάζει κυρίως στην Πρόληψη και στην Προ-Σύγκρουση.
Γιατί Combatives;
Πολλοί αναρωτιούνται γιατί να επιλέξει κάποιος Combatives και όχι κάτι πιο γνωστό, πιο δημοφιλές ή πιο πιασάρικο.
Η απάντηση βρίσκεται στον σκοπό.
Ο κόσμος θέλει να αισθάνεται ασφαλής. Πολλά συστήματα διαφημίζονται ως αυτοάμυνα. Όμως συχνά μπερδεύουν αγώνες, τεχνικές, νίκες, αναμετρήσεις ή οδομαχίες με την πραγματική αυτοάμυνα.
Η αυτοάμυνα δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι νομικό ζήτημα που εξετάζεται μέσα σε συγκεκριμένες συνθήκες.
Το δικαστήριο δεν ενδιαφέρεται ποιο σύστημα κάνετε. Ενδιαφέρεται αν η πράξη μπορούσε να αποφευχθεί, γιατί έγινε, υπό ποιες συνθήκες έγινε, αν ήταν εύλογη, αναγκαία και ανάλογη.
Εκεί ακριβώς το Combatives Group δίνει έμφαση: στον συνδυασμό νόμου και πράξης.
Αυτοπροστασία και αυτοάμυνα
Η αυτοπροστασία και η αυτοάμυνα δεν είναι το ίδιο.
Αυτοπροστασία είναι όλα όσα κάνουμε για να μη χρειαστεί να ασκήσουμε αυτοάμυνα.
Αυτοάμυνα είναι η κατασταλτική ενέργεια όταν κάποιος έχει ήδη κάνει κάτι εναντίον μας ή όταν η απειλή είναι άμεση και δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Η αυτοπροστασία είναι κυρίως συνείδηση, εγρήγορση, παρατήρηση, πρόληψη, απόσταση, εκτίμηση κινδύνου και διαφυγή.
Η αυτοάμυνα απαιτεί πρακτική εκπαίδευση, διότι όταν φτάσουμε εκεί, τα πράγματα γίνονται γρήγορα, σωματικά, πιεστικά και νομικά σοβαρά.
Εγρήγορση και παρατήρηση
Η πρώτη γραμμή αυτοπροστασίας είναι η γνώση του περιβάλλοντος.
Τα μάτια, τα αυτιά, η κοινή λογική και η εμπειρία είναι τα πρώτα εργαλεία.
Ο άνθρωπος πρέπει να μάθει να βλέπει τι συμβαίνει γύρω του. Όχι να ζει φοβισμένος. Να ζει ξύπνιος.
Πολλοί άνθρωποι έχουν καλλιεργήσει αυτές τις δεξιότητες επειδή έζησαν ή εργάστηκαν σε δύσκολα περιβάλλοντα. Οι περισσότεροι πολίτες όμως χρειάζονται ενημέρωση και εκπαίδευση.
Όποιος δεν κάνει καμία προσπάθεια να αναπτύξει αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί να γίνει ευκολότερος στόχος.
Η απόσταση είναι φίλος
Η απόσταση δεν είναι απλώς κενό ανάμεσα σε εμάς και την απειλή.
Είναι χρόνος.
Όσο πιο μακριά βρίσκεται μια πιθανή απειλή, τόσο περισσότερο χρόνο έχουμε να την παρατηρήσουμε, να την καταλάβουμε, να την επεξεργαστούμε και να αποφασίσουμε.
Όσο μειώνεται η απόσταση, μειώνεται ο χρόνος. Όσο μειώνεται ο χρόνος, αυξάνεται η πίεση. Όσο αυξάνεται η πίεση, αυξάνονται τα λάθη.
Στην αυτοπροστασία, η σωστή απόσταση δίνει ευκαιρία για καλύτερη απόφαση.
Εκτίμηση κινδύνου
Η εκτίμηση κινδύνου είναι κάτι που όλοι κάνουμε από μικροί, ακόμη κι αν δεν το ονομάζουμε έτσι.
Κρίνουμε αν μπορούμε να πηδήξουμε ένα εμπόδιο, αν ένας δρόμος είναι ασφαλής, αν μια οικονομική επιλογή έχει ρίσκο.
Στην αυτοπροστασία, η εκτίμηση κινδύνου αφορά την υγεία και τη ζωή.
Συνδυάζει γνώση περιβάλλοντος, εγρήγορση, απόσταση, εμπειρία και αποκωδικοποίηση συμπεριφορών.
Ο αστυνομικός, ο στρατιώτης ή ο επαγγελματίας ασφαλείας μπορεί να το κάνει καθημερινά λόγω επαγγέλματος. Ο μέσος πολίτης πρέπει να το μάθει συνειδητά.
Διαφυγή
Για τον πολίτη, η καλύτερη στρατηγική είναι συνήθως η Απουσία, η Αποφυγή και η Απόδραση.
Αν δεν υπάρχει επαγγελματικό καθήκον να μείνει κάποιος στη γραμμή κινδύνου, η απομάκρυνση προς ασφάλεια είναι η πιο λογική επιλογή.
Δεν είναι δειλία.
Είναι επιβίωση.
Ο πρώτος κανόνας της σοβαρής αυτοπροστασίας είναι να μη βρεθούμε εκεί όπου μπορεί να συμβεί το κακό.
Αν βρεθούμε, να φύγουμε.
Αν δεν μπορούμε να φύγουμε, τότε περνάμε σε άλλο στάδιο.
Έλεγχος φόβου
Αν η διαφυγή πετύχει, η διαδικασία κλείνει. Φτάσαμε στην ασφάλεια.
Αν δεν πετύχει, ο οργανισμός ενεργοποιεί φυσιολογικές αντιδράσεις φόβου: φυγή, μάχη ή πάγωμα.
Αυτό δεν είναι αδυναμία. Είναι ανθρώπινη φυσιολογία.
Το ζήτημα δεν είναι να μη φοβηθούμε ποτέ.
Το ζήτημα είναι να γνωρίζουμε τι συμβαίνει μέσα μας και να μπορούμε να λειτουργήσουμε παρά τον φόβο.
Αυτό χρειάζεται εκπαίδευση.
Προετοιμασία
Αν δεν υπάρχει διέξοδος διαφυγής, τότε πρέπει να υπάρξει ψυχοσωματική προετοιμασία.
Ο άνθρωπος πρέπει να χαλιναγωγήσει ψυχή και νου, ώστε να μην υπο-αντιδράσει ούτε να υπέρ-αντιδράσει.
Η προετοιμασία αυτή δεν σημαίνει ότι η βία είναι βέβαιη. Σημαίνει ότι ο ασκούμενος είναι έτοιμος για το ενδεχόμενο.
Αν δεν εκδηλωθεί βία, ακόμη καλύτερα.
Αν όμως εκδηλωθεί, ο στόχος παραμένει ένας: να δημιουργηθεί δίοδος διαφυγής προς την ασφάλεια.
Αποκλιμάκωση
Η αποκλιμάκωση είναι από τους πιο σημαντικούς δρόμους προς την ασφάλεια.
Το μεγάλο εμπόδιο είναι συχνά το εγώ.
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι πρόθυμοι και ικανοί να τα βάλουν με έναν άνθρωπο που τους απειλεί, παρότι δεν γνωρίζουν τίποτα για αυτόν.
Δεν γνωρίζουν αν είναι οπλισμένος.
Δεν γνωρίζουν αν έχει συνεργούς.
Δεν γνωρίζουν αν είναι υπό ουσίες.
Δεν γνωρίζουν αν είναι διατεθειμένος να φτάσει πολύ πιο μακριά από ό,τι φαντάζονται.
Το πραγματικό μυστικό της αποκλιμάκωσης είναι ο δαμασμός του εγωισμού και οι ανθρώπινες δεξιότητες.
Άλλο αθλητισμός.
Άλλο επαγγελματισμός.
Άλλο τέχνη.
Άλλο πραγματική αυτοπροστασία.
Πώς να διαχειριστώ απειλές;
Η διαχείριση απειλής είναι μείζονος σημασίας σε θέματα ασφάλειας, αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας.
Δεν νοείται να διδάσκει κανείς το ευρύτερο θέμα της αυτοάμυνας χωρίς να γνωρίζει, να καταλαβαίνει και να ασκεί αυτό το στοιχείο.
Η αυτοάμυνα δεν αρχίζει τη στιγμή που κάποιος σηκώνει το χέρι του.
Δεν αρχίζει τη στιγμή που πέφτει το πρώτο χτύπημα.
Δεν αρχίζει τη στιγμή που έχουμε ήδη αιφνιδιαστεί.
Αρχίζει πολύ νωρίτερα.
Αρχίζει όταν παρατηρούμε.
Όταν αντιλαμβανόμαστε.
Όταν αξιολογούμε.
Όταν καταλαβαίνουμε ότι μια κατάσταση μπορεί να διαμορφωθεί, να κλιμακωθεί και τελικά να εκδηλωθεί.
Το άρθρο αυτό αποτελεί μέρος μιας σειράς που καλύπτει την προσέγγιση του Σχεδίου Δράσης του Combatives Group από την αρχή μέχρι το τέλος. Εδώ θα σταθούμε κυρίως στα στάδια της Πρόληψης και της Προ-Σύγκρουσης.
Αυτά τα στάδια βοηθούν τον ασκούμενο Combatives να αποκτήσει βαθύτερη γνώση της διαχείρισης απειλής, καθώς θέτει σε εφαρμογή τα πρωτόκολλα στα οποία έχει εκπαιδευτεί.
Οι μικρότερες λεπτομέρειες, οι εσωτερικές εφαρμογές και τα πιο ευαίσθητα σημεία ανήκουν στην προσωπική διδασκαλία και στην πρακτική εκπαίδευση.
Εδώ θα εξετάσουμε τη βασική λογική.
Γιατί μας επηρεάζει τόσο η απειλή
Είναι φυσιολογικό οι άνθρωποι που θέλουν να ζήσουν με ασφάλεια να μη θέλουν να αισθάνονται απειλή.
Η απειλή κλονίζει την αίσθηση ασφάλειας.
Κλονίζει την ψυχραιμία.
Κλονίζει την εμπιστοσύνη στο περιβάλλον.
Και είναι ακόμη πιο δυσάρεστη όταν ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι η απειλή είναι πραγματική και υπάρχει πιθανότητα επικείμενης επίθεσης.
Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για απειλή ταπείνωσης, ξυλοδαρμού ή θανάσιμου κινδύνου.
Για τον άνθρωπο που νιώθει ότι απειλείται, η απειλή είναι πραγματική.
Ιδιαίτερα για ανθρώπους που έχουν υποκύψει σε τραμπουκισμό ή εκφοβισμό, η απειλή δεν είναι θεωρητική. Είναι πραγματική επειδή τη βιώνουν ως πραγματική.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε απειλή έχει την ίδια αντικειμενική βαρύτητα.
Σημαίνει όμως ότι δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την επίδραση που έχει στον άνθρωπο.
Το πρόβλημα είναι ότι για κάποιον άπειρο σε τέτοιες εμπειρίες είναι δύσκολο να ξεχωρίσει ποια απειλή είναι πραγματική, ποια είναι υπερβολή, ποια είναι μπλόφα και ποια πρόκειται πράγματι να εκδηλωθεί.
Άρα το ερώτημα είναι απλό:
Πώς το χειρίζεται κανείς;
Η θέση μας είναι ότι χρειάζεται εκπαίδευση στη διάκριση της απειλής. Χρειάζεται κάποιος να μάθει πώς διαμορφώνεται μια κατάσταση, πώς κλιμακώνεται, πώς εκδηλώνεται και πώς μπορεί να αναχαιτιστεί πριν γίνει αργά.
Αυτό απαιτεί χρόνο.
Απαιτεί προσπάθεια.
Απαιτεί πρακτική.
Απαιτεί καθοδήγηση από ανθρώπους που γνωρίζουν το αντικείμενο στην πράξη.
Η διαδικασία της διαχείρισης απειλής
Η διαχείριση απειλής, όπως τη βλέπει το Combatives Group, έχει πολλές πτυχές.
Αρχίζει με παρατήρηση.
Συνεχίζει με εγρήγορση.
Περνά στην επίγνωση κατάστασης.
Προχωρά στην εκτίμηση του τι συμβαίνει γύρω μας.
Και, αν τα πράγματα πάνε προς τη λάθος κατεύθυνση, φτάνει στην ψυχοσωματική προετοιμασία για βία.
Τα ενδιάμεσα στάδια είναι όλα μέρος μιας διαδικασίας που ελπίζουμε ότι οδηγεί στην ασφάλεια.
Αν δεν οδηγήσει στην ασφάλεια, τότε μπορεί να οδηγήσει στην αυτοάμυνα.
Αυτή η διαδικασία δεν αφορά μόνο την ένοπλη απειλή.
Αφορά κάθε απειλή.
Ο λόγος είναι απλός: εκτός από την περίπτωση καθαρής ένοπλης ενέδρας, δεν μπορούμε πάντα να γνωρίζουμε αν μια άοπλη απειλή θα παραμείνει άοπλη.
Μια φαινομενικά άοπλη απειλή μπορεί να εξελιχθεί.
Μπορεί να εμφανιστεί όπλο.
Μπορεί να υπάρξει συνεργός.
Μπορεί η απόσταση να κλείσει πολύ γρήγορα.
Μπορεί η κατάσταση να αλλάξει σε δευτερόλεπτα.
Γι’ αυτό η διαχείριση απειλής πρέπει να προηγείται της φυσικής εμπλοκής.
Τα στάδια του σχεδίου δράσης
Οι άνθρωποι που κατανοούν τη χρήση πρωτοκόλλων γνωρίζουν ότι τα πρωτόκολλα είναι γενικές κατευθυντήριες γραμμές.
Δεν είναι άκαμπτοι κανόνες.
Δεν είναι μηχανικές απαντήσεις.
Δεν είναι μαγικές συνταγές.
Είναι ευέλικτο πλαίσιο δράσης.
Η βασική ακολουθία είναι:
Πρόληψη > Προ-Σύγκρουση > Σύγκρουση > Μετά-Σύγκρουση.
Κάθε στάδιο της διαχείρισης απειλής διδάσκεται λεπτομερώς στα σεμινάρια του Combatives Group, διότι ένας καλά εκπαιδευμένος άνθρωπος σε αυτά τα θέματα μπορεί συχνά να αποφύγει την εμπλοκή σε επικίνδυνες καταστάσεις.
Αυτό διαφέρει από την αντίληψη που συχνά βλέπουμε σε αθλητικούς συλλόγους πολεμικών τεχνών ή μαχητικών αθλημάτων, όπου η εκπαίδευση ξεκινά από το σημείο όπου η επίθεση έχει ήδη γίνει.
Αυτό το ονομάζουμε «από το μείον».
Δηλαδή ο άνθρωπος έχει ήδη δεχθεί επίθεση, ήδη βρίσκεται σε άμυνα, ήδη παλεύει, ήδη χτυπιέται ή ήδη έχει πιαστεί σε λαβή.
Αυτό έχει αξία ως ένα κομμάτι της εκπαίδευσης.
Αλλά δεν είναι όλη η αυτοπροστασία.
Η σοβαρή αυτοπροστασία πρέπει να εξετάζει τι έγινε πριν φτάσουμε εκεί.
Γιατί Combatives;
Μία από τις πρώτες σκέψεις ανθρώπων που ακούν για πρώτη φορά τον όρο Combatives είναι:
«Γιατί όχι κάτι άλλο που είναι πιο γνωστό, δημοφιλές ή πιασάρικο;»
Δεν είναι πολιτική μας να κάνουμε συγκρίσεις με τις επιλογές άλλων. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να επιλέγει την τέχνη, το άθλημα ή το σύστημα που του ταιριάζει.
Όμως πρέπει να ξεκαθαριστεί κάτι.
Ο κόσμος βασικά θέλει να νιώθει ασφαλής.
Γι’ αυτό σχεδόν όλα τα συστήματα προβάλλονται και ως αυτοάμυνα. Πολλά μάλιστα υποστηρίζουν ότι είναι τα καλύτερα.
Μεγάλο μέρος αυτού που πωλείται είναι η αυτοπεποίθηση που υποτίθεται ότι θα αποκτήσει κάποιος μαθαίνοντας ένα σύστημα και τις τεχνικές του.
Εδώ βρίσκεται η παγίδα.
Πολλοί μπερδεύουν νίκες σε αγώνες, επιτυχίες σε αναμετρήσεις, τεχνική ικανότητα ή ακόμα και οδομαχίες με την αυτοάμυνα.
Αυτά δεν είναι το ίδιο.
Η αυτοάμυνα δεν έχει να κάνει κυρίως με το σύστημα ή τις τεχνικές.
Έχει να κάνει με νομικούς όρους και την ερμηνεία τους.
Και μάλιστα με στενούς νομικούς όρους.
Είναι αυτοάμυνα να χτυπήσει κάποιος έναν άλλον με ένα βαρύ αντικείμενο;
Εξαρτάται.
Μπορούσε να αποφευχθεί;
Για ποιον λόγο έγινε;
Υπό ποιες συνθήκες έγινε;
Ήταν εύλογο;
Ήταν αναγκαίο;
Ήταν αναλογικό;
Ποια άλλα στοιχεία θα εξετάσει το δικαστήριο;
Ο νόμος δεν ενδιαφέρεται για το σύστημα του καθενός.
Δεν ενδιαφέρεται αν η τεχνική λέγεται έτσι ή αλλιώς.
Ενδιαφέρεται για τις συνθήκες, την αναγκαιότητα, την αναλογία, την πρόθεση, τη δυνατότητα αποφυγής και το αποτέλεσμα.
Εδώ είναι που το Σύστημα και η Μεθοδολογία του Combatives Group συνδυάζουν τον νόμο με την πράξη της αυτοάμυνας μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.
Combatives, τέχνη, άθληση και επιβίωση
Το Combatives δεν είναι άλλη μια πολεμική τέχνη.
Η καρδιά της μεθοδολογίας δεν βρίσκεται στις τεχνικές. Κλοτσιές, γονατιές, χτυπήματα και βασικές κινήσεις υπάρχουν σε πολλά συστήματα και συχνά είναι αναγνωρίσιμες σε όσους έχουν ασκηθεί σε διαφορετικές μεθόδους.
Αυτό που διαφέρει είναι η προσέγγιση στη βία και η μεθοδολογία εκπαίδευσης.
Το Combatives Group ενδιαφέρεται για την ασφάλεια, την αυτοπροστασία και την αυτοάμυνα του πολίτη, με αυτή τη σειρά.
Από ανθρώπινη και νομική άποψη, το σύστημα ασχολείται πρώτα με την πρόληψη και μόνο αν χρειαστεί με την καταστολή.
Η νοοτροπία είναι απλή:
«Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ».
Αυτό δεν είναι δειλία.
Είναι σοβαρότητα.
Η ασφάλεια προηγείται.
Η καταστολή είναι η έσχατη νόμιμη λύση για τον πολίτη και συχνά οδηγεί σε συνέπειες.
Γι’ αυτό χρειάζεται να ξεχωρίζουμε:
Άλλο τέχνη.
Άλλο άθληση.
Άλλο απλή αυτοάμυνα.
Άλλο μάχη επιβίωσης.
Οι πολεμικές τέχνες και ο αθλητισμός έχουν αξία, αλλά λειτουργούν σε διαφορετικό πλαίσιο. Η αυτοάμυνα είναι νομικό δικαίωμα που ασκείται υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Η μάχη επιβίωσης ανήκει σε ακόμη πιο ακραίο και ειδικό πλαίσιο.
Ο πολίτης πρέπει να ξέρει τη διαφορά.
Αυτοπροστασία και αυτοάμυνα
Η αυτοπροστασία και η αυτοάμυνα δεν είναι ταυτόσημες έννοιες.
Αυτοπροστασία είναι όλα όσα κάνουμε για να μη χρειαστεί να ασκήσουμε αυτοάμυνα.
Αυτοάμυνα είναι αυτό που γίνεται όταν κάποιος κάνει κάτι εναντίον μας ή όταν η απειλή έχει γίνει άμεση και δεν υπάρχει άλλη πρακτική και νόμιμη επιλογή.
Με απλά λόγια:
Η αυτοπροστασία είναι πρόληψη.
Η αυτοάμυνα είναι καταστολή.
Η αυτοπροστασία αποτελείται κυρίως από θεωρία, συνείδηση, εγρήγορση, παρατήρηση, διαχείριση συμπεριφοράς, απόσταση και διαφυγή.
Η αυτοάμυνα απαιτεί δράση, σωματική ικανότητα, ψυχική αντοχή, νόμιμη κρίση και πρακτική εκπαίδευση.
Δυστυχώς, η εκπαίδευση στην πράξη της αυτοάμυνας απαιτεί περισσότερο χρόνο για να γίνει αποτελεσματική. Η αυτοπροστασία, όμως, μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου πολύ νωρίτερα, αν εκείνος μάθει να σκέφτεται και να παρατηρεί σωστά.
Η αυτοπροστασία αφορά συνείδηση.
Και αυτή η συνείδηση εκδηλώνεται μέσω εγρήγορσης και παρατήρησης.
Εγρήγορση και παρατήρηση
Η γνώση του περιβάλλοντος μέσω εγρήγορσης και παρατήρησης είναι η πρώτη γραμμή αυτοπροστασίας.
Τα μάτια μας.
Τα αυτιά μας.
Η κοινή λογική μας.
Η εμπειρία μας.
Αυτά είναι τα πρώτα εργαλεία.
Ορισμένοι άνθρωποι έχουν αναπτύξει αυτά τα χαρακτηριστικά επειδή έζησαν, εργάστηκαν ή μεγάλωσαν σε περιβάλλοντα όπου ήταν απαραίτητα.
Όμως οι περισσότεροι πολίτες πρέπει να τα καλλιεργήσουν συνειδητά.
Χρειάζεται ενημέρωση.
Χρειάζεται εκπαίδευση.
Χρειάζεται προσπάθεια.
Χρειάζεται να μάθει κάποιος πώς λειτουργεί ένα κοινωνικό αρπακτικό, πώς πλησιάζει, πώς επιλέγει στόχο, πώς δοκιμάζει όρια και πώς εκμεταλλεύεται την απροσεξία.
Η εγρήγορση δεν είναι παράνοια.
Δεν είναι να βλέπουμε εχθρούς παντού.
Είναι να μη ζούμε κοιμισμένοι.
Είναι να γνωρίζουμε πού βρισκόμαστε, ποιοι κινούνται γύρω μας, ποια σημεία είναι προβληματικά και πότε μια συμπεριφορά δεν ταιριάζει.
Εκείνοι που δεν κάνουν καμία προσπάθεια να αναπτύξουν αυτά τα χαρακτηριστικά είναι πιο ευάλωτοι.
Μπορεί να είναι δυνητικά θύματα.
Ή απλώς θύματα που δεν το γνωρίζουν ακόμη.
Εγγύτητα και απόσταση
Για τους ασκούμενους του Combatives Group δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απόσταση είναι φίλος.
Όσο πιο μακριά βρίσκεται η απειλή, τόσο περισσότερο χρόνο έχουμε.
Και αυτό είναι το πραγματικό δώρο της απόστασης: χρόνος.
Ένας άνθρωπος που κρατά απειλητικό αντικείμενο και βρίσκεται μακριά μάς απασχολεί διαφορετικά από τον ίδιο άνθρωπο όταν πλησιάζει γρήγορα.
Δεν αλλάζει μόνο η απόσταση.
Αλλάζει ο χρόνος αντίδρασης.
Αλλάζει η δυνατότητα επεξεργασίας.
Αλλάζει η αίσθηση κινδύνου.
Αλλάζει η ποιότητα της απόφασης.
Η απόσταση μάς δίνει χρόνο να απορροφήσουμε αυτό που συμβαίνει, να το επεξεργαστούμε και να αποφασίσουμε τι πρέπει να κάνουμε.
Στην εκπαίδευση μπορεί να χρησιμοποιούνται ενδεικτικές ζώνες απόστασης για να βοηθηθεί ο ασκούμενος να καταλάβει πότε μια προσέγγιση είναι φυσιολογική, πότε απαιτεί προσοχή, πότε αρχίζει να γίνεται επικίνδυνη και πότε η απειλή βρίσκεται σε απόσταση άμεσης ενέργειας.
Οι ακριβείς αριθμοί δεν είναι το ουσιαστικότερο σημείο.
Το ουσιώδες είναι η αρχή:
Όσο κλείνει η απόσταση, μειώνεται ο χρόνος.
Όσο μειώνεται ο χρόνος, αυξάνεται η ανάγκη για καθαρή απόφαση.
Και όσο πιο αργά αντιληφθούμε την απειλή, τόσο λιγότερες επιλογές έχουμε.
Εκτίμηση κινδύνου
Η εκτίμηση κινδύνου είναι ριζωμένη μέσα μας από την παιδική ηλικία.
Το παιδί που πηδά από μια μάντρα, που περνά πάνω από ένα ρυάκι ή που δοκιμάζει το σώμα του σε ένα παιχνίδι κάνει εκτίμηση κινδύνου, ακόμη κι αν δεν το γνωρίζει.
Καθώς μεγαλώνουμε, συνεχίζουμε να κάνουμε εκτιμήσεις κινδύνου.
Οικονομικές.
Επαγγελματικές.
Κοινωνικές.
Οδικές.
Οικογενειακές.
Όμως λίγοι άνθρωποι χρειάζεται να εκτιμούν συχνά κινδύνους που απειλούν άμεσα την υγεία ή τη ζωή τους.
Για έναν αστυνομικό, έναν στρατιώτη ή έναν επαγγελματία ασφαλείας, η εκτίμηση κινδύνου μπορεί να είναι καθημερινό φαινόμενο.
Για τον μέσο πολίτη, όχι.
Γι’ αυτό χρειάζεται εκπαίδευση.
Στην αυτοπροστασία, η εκτίμηση κινδύνου είναι ο συνδυασμός:
Γνώσης του περιβάλλοντος.
Εγρήγορσης.
Απόστασης.
Εμπειρίας.
Αποκωδικοποίησης ερεθισμάτων.
Συμπεριφοράς του άλλου.
Διαθέσιμων εξόδων.
Πιθανών παγίδων.
Όσο καλύτερη είναι η εκτίμηση κινδύνου, τόσο νωρίτερα μπορούμε να αποφύγουμε το πρόβλημα.
Διαφυγή
Εκτός αν κάποιος έχει καθήκον να θέσει την υγεία και τη ζωή του στη γραμμή, όπως στρατιώτες, αστυνομικοί, σωματοφύλακες ή προσωπικό ασφαλείας, για τον μέσο πολίτη είναι πολύ καλύτερο να ασκεί τις συνετές πρακτικές της Απουσίας, της Αποφυγής και της Απόδρασης.
Τα 3Α έχουν έναν βασικό στόχο:
Να οδηγήσουν τον άνθρωπο στην ασφάλεια όσο το δυνατόν ταχύτερα.
Η Απουσία σημαίνει ότι δεν βρισκόμαστε εκεί όπου μυρίζει μπαρούτι.
Η Αποφυγή σημαίνει ότι δεν μπαίνουμε σε κατάσταση που μπορούμε να παρακάμψουμε.
Η Απόδραση σημαίνει ότι αν βρεθούμε μέσα σε απειλή, κινούμαστε προς ασφάλεια.
Αυτή η στρατηγική είναι απλή.
Και ακριβώς επειδή είναι απλή, είναι ισχυρή.
Πολλές σοβαρές αλήθειες για τη διαφυγή έχουν ειπωθεί από ανθρώπους που την εφάρμοσαν και επέζησαν.
Όσοι δεν την εφάρμοσαν δεν είχαν πάντα την ευκαιρία να μιλήσουν μετά.
Έλεγχος φόβου
Αν πετύχουμε τη διαφυγή προς ασφαλές σημείο, η διαδικασία κλείνει.
Έχουμε πετύχει τον στόχο: την ασφάλεια.
Αν όμως δεν καταφέρουμε να διαφύγουμε, τότε ενεργοποιείται η φυσιολογία της επιβίωσης.
Το Συμπαθητικό Νευρικό Σύστημα μπορεί να προκαλέσει φόβο, ένταση, ταχυκαρδία, αλλοίωση αντίληψης, ανάγκη φυγής, ανάγκη μάχης ή πάγωμα.
Αυτές οι αντιδράσεις είναι φυσιολογικές.
Δεν είναι ντροπή.
Δεν είναι αδυναμία.
Είναι μηχανισμός επιβίωσης.
Το θέμα είναι αν ο άνθρωπος έχει εκπαιδευτεί να τις αναγνωρίζει και να λειτουργεί παρά την πίεση.
Γι’ αυτό η ψυχολογία του φόβου είναι σημαντικό μέρος της αυτοπροστασίας.
Δεν αρκεί να ξέρει κάποιος τεχνικές.
Πρέπει να ξέρει τι θα συμβεί μέσα του όταν φοβηθεί.
Και πρέπει να έχει δουλέψει ώστε να μη διαλυθεί όταν αυτό συμβεί.
Προετοιμασία
Αν δεν υπάρχει δίοδος διαφυγής, τότε πρέπει να κάνουμε κάτι για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.
Εδώ αρχίζει η ψυχοσωματική προετοιμασία.
Μιλάμε για τη χαλιναγώγηση της ψυχής και του νου, ώστε να μη χαθούν οι ισορροπίες.
Ο άνθρωπος πρέπει να αποφύγει δύο λάθη:
Να υπο-αντιδράσει.
Ή να υπέρ-αντιδράσει.
Η υπο-αντίδραση μπορεί να τον αφήσει εκτεθειμένο.
Η υπέρ-αντίδραση μπορεί να τον βάλει σε νομικό και πρακτικό πρόβλημα.
Στην εκπαίδευση του Combatives Group, αν ο ασκούμενος έχει κάνει ό,τι μπορεί για να ξεφύγει και απέτυχε, τότε προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο της βίας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η βία είναι βέβαιη.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να επιδιωχθεί.
Σημαίνει ότι είναι καλό να είναι έτοιμος για το ενδεχόμενο.
Αν δεν γίνει τίποτα, πάμε όλοι σπίτι μας υγιείς και άθικτοι.
Αυτό είναι το επιθυμητό.
Αν όμως συμβεί, ο στόχος παραμένει συγκεκριμένος:
Να δημιουργηθεί δίοδος διαφυγής προς την ασφάλεια.
Όχι να τιμωρηθεί ο άλλος.
Όχι να κερδηθεί καβγάς.
Όχι να αποδειχθεί σκληρότητα.
Να υπάρξει έξοδος.
Η προετοιμασία δεν πρέπει να φαίνεται ως πρόκληση
Για το Combatives Group, αυτή η φάση δεν πρέπει να γίνεται εμφανής με τρόπο που προκαλεί τον άλλον.
Δεν θέλουμε να κλιμακώσουμε άσκοπα.
Δεν θέλουμε να δείξουμε ότι «παίρνουμε θέση μάχης».
Δεν θέλουμε να δώσουμε στον πιθανό επιτιθέμενο επιπλέον λόγο να δράσει νωρίτερα.
Ένα μεγάλο μέρος της εκπαίδευσης έχει να κάνει με τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών ώστε ο εν δυνάμει επιτιθέμενος να αποτραπεί, να αποκλιμακώσει, να γίνει απρόθυμος ή να μη μπορέσει να συνεχίσει.
Αυτό δεν χρειάζεται να παρουσιαστεί εδώ ως τεχνική.
Η ουσία είναι ότι ο ασκούμενος πρέπει να μπορεί να προετοιμαστεί χωρίς να διαφημίσει τις προθέσεις του.
Να είναι ψύχραιμος.
Να είναι έτοιμος.
Να έχει επιλογές.
Να διατηρεί την έξοδο στο μυαλό του.
Για να μπορεί κάποιος να το κάνει αυτό χωρίς να βρεθεί υπό κράτηση ή χωρίς να δημιουργήσει χειρότερη κατάσταση, χρειάζεται σοβαρή εκπαίδευση σε περιβάλλον όπου αυτά ασκούνται συνεχώς και επιμελώς.
Αποκλιμάκωση
Η αποκλιμάκωση είναι σημαντική επειδή αποτελεί ακόμη έναν δρόμο προς την ασφάλεια.
Λίγοι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι αυτό που είναι πιθανότερο να τους καταστρέψει μέσα σε μια απειλητική κατάσταση είναι το εγώ τους.
Το εγώ λέει:
«Δεν θα κάνω πίσω».
«Δεν θα με μειώσει».
«Δεν θα με φοβίσει».
«Θα του δείξω».
«Είμαι ικανός».
«Είμαι πρόθυμος».
Το πρόβλημα είναι ότι ο άνθρωπος απέναντί μας είναι άγνωστος.
Δεν γνωρίζουμε τι είναι ικανός να κάνει.
Δεν γνωρίζουμε αν έχει όπλο.
Δεν γνωρίζουμε αν έχει συνεργούς.
Δεν γνωρίζουμε αν είναι ψυχικά ασταθής.
Δεν γνωρίζουμε αν είναι υπό ουσίες.
Δεν γνωρίζουμε αν θέλει απλώς να φωνάξει ή να βλάψει.
Όταν ο άνθρωπος λειτουργεί από εγωισμό, δεν λειτουργεί από κοινή λογική.
Και σίγουρα δεν λειτουργεί από εκπαίδευση.
Αν λειτουργούσε από εκπαίδευση, πιθανότατα δεν θα είχε βρεθεί τόσο βαθιά μέσα στην κατάσταση.
Το πραγματικό μυστικό της αποκλιμάκωσης είναι ο δαμασμός του εγωισμού και οι ανθρώπινες δεξιότητες.
Χρειάζεται χρόνος για να αναπτυχθούν.
Χρειάζεται προσπάθεια.
Χρειάζεται να μάθουμε να διαχειριζόμαστε ανθρώπους, λέξεις, στάσεις, συναισθήματα και εντάσεις.
Αυτό είναι κομμάτι της αυτοπροστασίας.
Και είναι κάτι που δεν εφαρμόζει ουσιαστικά ο τυπικός αθλητικός σύλλογος, διότι άλλο αθλητισμός και άλλο επαγγελματική, ρεαλιστική αυτοπροστασία.
Τελικό συμπέρασμα
Η διαχείριση απειλής είναι η βάση της σοβαρής αυτοπροστασίας.
Πριν φτάσουμε στην αυτοάμυνα, υπάρχουν πολλά στάδια που μπορούν να μας σώσουν.
Παρατήρηση.
Εγρήγορση.
Επίγνωση.
Απόσταση.
Εκτίμηση κινδύνου.
Διαφυγή.
Έλεγχος φόβου.
Προετοιμασία.
Αποκλιμάκωση.
Αν αυτά λειτουργήσουν, η βία μπορεί να μη χρειαστεί ποτέ.
Αν δεν λειτουργήσουν, ο άνθρωπος πρέπει να είναι έτοιμος να προστατευτεί νόμιμα και πρακτικά με στόχο την έξοδο προς ασφάλεια.
Το Combatives Group δεν αντιμετωπίζει την αυτοάμυνα ως συλλογή τεχνικών.
Την αντιμετωπίζει ως ολοκληρωμένο πλαίσιο ασφάλειας, αυτοπροστασίας και, μόνο αν χρειαστεί, αυτοάμυνας.
Η καλύτερη αυτοάμυνα είναι αυτή που δεν χρειάστηκε να εφαρμοστεί.
Αλλά αν χρειαστεί, πρέπει να στηρίζεται σε εκπαίδευση, νόμο, ψυχραιμία, κρίση και πρακτική αποτελεσματικότητα.
Συχνές ερωτήσεις
Τι είναι η διαχείριση απειλής;
Η διαχείριση απειλής είναι η διαδικασία αναγνώρισης, αξιολόγησης και χειρισμού μιας πιθανής επικίνδυνης κατάστασης πριν αυτή εξελιχθεί σε βία.
Γιατί είναι σημαντική στη αυτοάμυνα;
Επειδή η αυτοάμυνα δεν αρχίζει όταν πέσει το πρώτο χτύπημα. Αν αναγνωρίσουμε την απειλή νωρίς, μπορούμε να αποφύγουμε, να αποκλιμακώσουμε ή να αποδράσουμε πριν χρειαστεί φυσική εμπλοκή.
Ποια είναι τα στάδια του Σχεδίου Δράσης;
Τα βασικά στάδια είναι Πρόληψη, Προ-Σύγκρουση, Σύγκρουση και Μετά-Σύγκρουση. Κάθε στάδιο έχει διαφορετικό στόχο και διαφορετική συμπεριφορά.
Ποια είναι η διαφορά αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας;
Αυτοπροστασία είναι όλα όσα κάνουμε για να μη χρειαστεί αυτοάμυνα. Αυτοάμυνα είναι η κατασταλτική ενέργεια όταν η απειλή είναι άμεση ή όταν κάποιος έχει ήδη ενεργήσει εναντίον μας.
Γιατί η απόσταση είναι τόσο σημαντική;
Η απόσταση δίνει χρόνο. Ο χρόνος επιτρέπει επεξεργασία της κατάστασης και καλύτερη απόφαση. Όσο μικραίνει η απόσταση, τόσο μικραίνει και το περιθώριο αντίδρασης.
Τι είναι η εκτίμηση κινδύνου;
Είναι η διαδικασία με την οποία αξιολογούμε το περιβάλλον, τη συμπεριφορά, την απόσταση, τις ενδείξεις και τις διαθέσιμες επιλογές, ώστε να αποφασίσουμε αν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος.
Τι είναι τα 3Α της ασφάλειας;
Τα 3Α είναι Απουσία, Αποφυγή και Απόδραση. Για τον πολίτη, αποτελούν την πρώτη και προτιμότερη στρατηγική πριν από οποιαδήποτε φυσική εμπλοκή.
Είναι ο φόβος κακός στην αυτοπροστασία;
Όχι. Ο φόβος είναι φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού. Το πρόβλημα δεν είναι να φοβηθεί κανείς, αλλά να μην ξέρει τι να κάνει όταν φοβηθεί.
Τι σημαίνει ψυχοσωματική προετοιμασία;
Σημαίνει ότι ο άνθρωπος προετοιμάζει νου και σώμα για το ενδεχόμενο βίας όταν δεν υπάρχει διαφυγή, χωρίς να υπέρ-αντιδρά ή να υπο-αντιδρά.
Ποιο είναι το πραγματικό μυστικό της αποκλιμάκωσης;
Ο έλεγχος του εγωισμού και οι ανθρώπινες δεξιότητες. Όποιος μπορεί να μη γίνει μέρος του προβλήματος του άλλου έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να παραμείνει ασφαλής.
Σχετικά άρθρα
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
- Τα μυστικά της Διαχείρισης Απειλής
Σχετικό με το παρόν άρθρο και τη συνολική διαδικασία αναγνώρισης, αξιολόγησης και χειρισμού απειλής. - Ρεαλιστική εκπαίδευση αυτοάμυνας
Σχετικό με την ανάγκη η αυτοάμυνα να εκπαιδεύεται με πρακτική, ρεαλιστική προσέγγιση και όχι μόνο θεωρητικά. - Combatives Group Σύστημα ίσον «Ρεαλιστική Αυτοάμυνα»
Σχετικό με τη μεθοδολογία του Combatives Group και την εκπαίδευση μέσω ρόλων, προσομοιώσεων και σεναρίων. - Αυτοάμυνα ή Αυτοπροστασία και ποια είναι η διαφορά;
Σχετικό με τη διάκριση ανάμεσα στην πρόληψη και στην καταστολή. - Πανικός – Φυγή – Μάχη ή Πάγωμα
Σχετικό με τις φυσιολογικές αντιδράσεις του ανθρώπου όταν αντιμετωπίζει κίνδυνο. - Υπάρχουν «κανόνες» στον δρόμο; Πολλοί λένε όχι… Σφάλουν!
Σχετικό με τη διαφορά ανάμεσα στη λογική των πολεμικών τεχνών και στην πραγματικότητα του δρόμου. - Civilian Combatives
Σχετικό με την προσαρμογή της μεθοδολογίας Combatives στον πολίτη και στα στενά όρια της νόμιμης αυτοπροστασίας. - Ασφάλεια, Αυτοπροστασία, Αυτοάμυνα – Το τρίπτυχο της εκπαίδευσης
Σχετικό με τη συνολική σειρά προτεραιότητας του Combatives Group: πρώτα ασφάλεια, μετά αυτοπροστασία και τελευταία αυτοάμυνα. - Θέση Combatives Group
Σχετικό με τη θεμελιώδη θέση του Combatives Group για ρεαλιστική αυτοάμυνα βασισμένη στην πραγματικότητα.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Δεν αποτελεί προτροπή σε βία, δεν παρέχει τεχνικές επίθεσης, δεν αποτελεί οδηγό φυσικής εμπλοκής και δεν αποτελεί νομική συμβουλή.
Η διαχείριση απειλής πρέπει να βασίζεται στην πρόληψη, στην παρατήρηση, στην εγρήγορση, στην απόσταση, στην αποφυγή, στην αποκλιμάκωση και στη διαφυγή. Η φυσική αυτοάμυνα είναι έσχατη επιλογή, όταν δεν υπάρχει άλλη νόμιμη και πρακτική λύση.
Για πραγματική νομική αξιολόγηση οποιουδήποτε περιστατικού απαιτείται συμβουλή από αρμόδιο δικηγόρο.
Σημείωση εμπειρίας
Το περιεχόμενο βασίζεται στη μεθοδολογία και την πρακτική εμπειρία του Combatives Group στην εκπαίδευση προσωπικής ασφάλειας, αυτοπροστασίας και ρεαλιστικής αυτοάμυνας.
Η προσέγγιση δίνει έμφαση στη διαχείριση απειλής, στην Πρόληψη και Προ-Σύγκρουση, στην επίγνωση κατάστασης, στην απόσταση, στην εκτίμηση κινδύνου, στη διαφυγή, στον έλεγχο φόβου, στην ψυχοσωματική προετοιμασία και στην αποκλιμάκωση ως βασικά στοιχεία πριν από οποιαδήποτε φυσική εμπλοκή.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να καταλάβετε στην πράξη πώς χτίζεται η διαχείριση απειλής πριν η απειλή γίνει βία, η θεωρία δεν αρκεί.
Η ουσιαστική κατανόηση έρχεται μέσα από καθοδηγούμενη εκπαίδευση, πρακτική εφαρμογή, σενάρια, προσομοιώσεις, πίεση και σοβαρή ανάλυση του τι λειτουργεί πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από μια απειλή.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για να ενημερωθείτε για μαθήματα, σεμινάρια και εκπαιδευτικά προγράμματα προσωπικής ασφάλειας, αυτοπροστασίας και ρεαλιστικής αυτοάμυνας.