Κάποιες γυναίκες, μετά από σεξουαλική παρενόχληση, σεξουαλική επίθεση ή φόβο βιασμού, αποφασίζουν να ασχοληθούν με κάποια πολεμική τέχνη.
Η σκέψη είναι σωστή.
Η γυναίκα θέλει να νιώσει πιο ασφαλής. Θέλει να μη νιώσει ξανά αβοήθητη. Θέλει να έχει επιλογές. Θέλει να μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό της.
Το πρόβλημα δεν είναι αυτή η ανάγκη.
Το πρόβλημα είναι η επιλογή εκπαίδευσης.
Οι πολεμικές τέχνες και τα μαχητικά αθλήματα μπορούν να προσφέρουν πολλά: φυσική κατάσταση, πειθαρχία, αυτοπεποίθηση, καλύτερη σχέση με το σώμα, επαφή με αντίσταση, σωματική αντοχή και βασική μαχητική εμπειρία.
Αλλά αυτά δεν αρκούν από μόνα τους για την πρόληψη και αντιμετώπιση βιασμού.
Γιατί;
Επειδή ο βιασμός και η σεξουαλική βία δεν είναι απλώς «τεχνικό πρόβλημα μάχης».
Είναι πρόβλημα πρόληψης, στοχοποίησης, απομόνωσης, ψυχολογικής πίεσης, κοινωνικής χειραγώγησης, φόβου, παγώματος, απειλής, περιβάλλοντος, νόμου, διαφυγής και μετά-περιστατικού χειρισμού.
Μια γυναίκα που θέλει πραγματική αυτοπροστασία χρειάζεται εκπαίδευση που να καλύπτει:
πριν από την επίθεση,
κατά τη διάρκεια της επίθεσης,
και μετά την επίθεση.
Χρειάζεται πρόληψη.
Χρειάζεται επίγνωση.
Χρειάζεται προσωπικό κύκλο.
Χρειάζεται φωνή.
Χρειάζεται αναγνώριση κινδύνου.
Χρειάζεται σενάρια.
Χρειάζεται ρόλους.
Χρειάζεται πρακτική υπό πίεση.
Χρειάζεται νόμιμο πλαίσιο.
Χρειάζεται διαφυγή.
Αν ένα σύστημα ασχολείται μόνο με τη στιγμή που «η επίθεση έχει ήδη αρχίσει», τότε ξεκινά πολύ αργά.
Και στην αυτοπροστασία, το πολύ αργά μπορεί να είναι το μεγαλύτερο λάθος.
Για ποιον είναι αυτό το άρθρο
Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε γυναίκες που σκέφτονται να ξεκινήσουν πολεμική τέχνη, μαχητικό άθλημα ή αυτοάμυνα επειδή φοβούνται τη σεξουαλική βία ή έχουν ήδη βιώσει παρενόχληση ή επίθεση.
Απευθύνεται σε γυναίκες που αναρωτιούνται:
«Να πάω καράτε;»
«Να ξεκινήσω Krav Maga;»
«Να κάνω kickboxing;»
«Να κάνω jiu-jitsu;»
«Θα με βοηθήσει μια πολεμική τέχνη αν κάποιος προσπαθήσει να με βιάσει;»
Απευθύνεται επίσης σε γονείς που ψάχνουν πρόγραμμα αυτοπροστασίας για κόρες, σε εκπαιδευτές που θέλουν να είναι ειλικρινείς με τις δυνατότητες του αντικειμένου τους και σε ανθρώπους που μπερδεύουν τη μαχητική άθληση με την πολιτική αυτοπροστασία.
Το άρθρο δεν λέει ότι οι πολεμικές τέχνες είναι άχρηστες.
Λέει ότι είναι συχνά ανεπαρκείς όταν παρουσιάζονται ως ολοκληρωμένη απάντηση στο θέμα του βιασμού.
Ποια είναι η θέση αυτού του άρθρου μέσα στο combatives.gr
Αυτό το άρθρο ανήκει στην ενότητα Βιασμός και συνδέεται με τα άρθρα για την ασφάλεια της γυναίκας, την αποφυγή βιασμού, την αυτοπροστασία, τη ρεαλιστική εκπαίδευση και τη διάκριση ανάμεσα σε πολεμικές τέχνες, μαχητική άθληση και αυτοάμυνα.
Ο μοναδικός του ρόλος μέσα στο cluster είναι να απαντήσει σε ένα πολύ συγκεκριμένο ερώτημα:
είναι οι πολεμικές τέχνες κατάλληλη επιλογή για μια γυναίκα που θέλει να μειώσει τον κίνδυνο βιασμού ή να προετοιμαστεί για πραγματική σεξουαλική βία;
Η απάντηση είναι:
μπορούν να βοηθήσουν σε ορισμένα σημεία, αλλά δεν αρκούν ως ολοκληρωμένη λύση.
Χρειάζεται ειδική εκπαίδευση αυτοπροστασίας, όχι απλώς μαχητική προπόνηση.
Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο
- Γιατί πολλές γυναίκες στρέφονται στις πολεμικές τέχνες μετά από παρενόχληση ή φόβο βιασμού.
- Γιατί η σκέψη είναι σωστή αλλά η επιλογή μπορεί να είναι ανεπαρκής.
- Τι μπορούν πράγματι να προσφέρουν οι πολεμικές τέχνες.
- Πού υστερούν συνήθως σε σχέση με τη σεξουαλική βία.
- Γιατί η πρόληψη είναι σημαντικότερη από την καταστολή.
- Γιατί η βία δεν αρχίζει πάντα με επίθεση.
- Γιατί η πραγματική αυτοπροστασία πρέπει να καλύπτει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά.
- Γιατί οι αθλητικοί κανόνες δεν είναι ίδιοι με την πραγματική εγκληματική βία.
- Τι χρειάζεται μια γυναίκα σε σοβαρό πρόγραμμα αυτοπροστασίας.
- Γιατί η εκπαίδευση πρέπει να είναι απλή, άμεση, νόμιμη και ρεαλιστική.
- Γιατί δεν χρειάζεται να γίνει κάποια “μάστερ” για να αποκτήσει πρακτική ασφάλεια.
Βασικά σημεία
- Η απόφαση μιας γυναίκας να εκπαιδευτεί μετά από φόβο ή εμπειρία σεξουαλικής βίας είναι λογική.
- Το πρόβλημα είναι αν επιλέξει εκπαίδευση που δεν καλύπτει όλο το φάσμα της βίας.
- Οι πολεμικές τέχνες μπορούν να προσφέρουν χρήσιμα στοιχεία, αλλά συχνά δεν καλύπτουν πρόληψη, προ-σύγκρουση και μετά-περιστατικό χειρισμό.
- Η σεξουαλική βία δεν είναι αθλητικός αγώνας.
- Η πραγματική επίθεση δεν γίνεται με κανόνες, κατηγορίες βάρους, διαιτητή και συνεργάσιμο αντίπαλο.
- Το θύμα δεν χρειάζεται μόνο τεχνικές. Χρειάζεται διαδικασίες.
- Η πρόληψη είναι κεντρικό μέρος της αυτοπροστασίας.
- Η φυσική προστατευτική δράση είναι το τελευταίο στάδιο, όχι το πρώτο.
- Η εκπαίδευση πρέπει να δουλεύει με ρόλους, προσομοιώσεις και σενάρια.
- Το ζητούμενο δεν είναι να πολεμήσει μια γυναίκα «τίμια». Είναι να αποφύγει, να διαφύγει και να προστατευτεί αν δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Συνοπτική εκδοχή του άρθρου
Μετά από σεξουαλική παρενόχληση, επίθεση ή φόβο βιασμού, πολλές γυναίκες αποφασίζουν να μάθουν κάποια πολεμική τέχνη. Η ανάγκη είναι απόλυτα κατανοητή. Η γυναίκα θέλει να νιώσει ότι δεν είναι αβοήθητη. Θέλει να έχει επιλογές. Θέλει να προστατεύσει τον εαυτό της.
Η σκέψη είναι σωστή.
Η επιλογή όμως δεν είναι πάντα σωστή.
Οι περισσότερες πολεμικές τέχνες και τα περισσότερα μαχητικά αθλήματα σήμερα διδάσκονται ως άθληση, τέχνη, παράδοση, αγωνιστικό σύστημα ή μέσο φυσικής κατάστασης. Αυτό δεν τα κάνει άχρηστα. Μπορούν να βοηθήσουν στη δύναμη, στην αντοχή, στην αυτοπεποίθηση, στην πειθαρχία και στη σωματική εξοικείωση με την επαφή.
Όμως η πραγματική σεξουαλική βία δεν είναι αγώνας. Δεν αρχίζει πάντα με καθαρή επίθεση. Μπορεί να αρχίσει με προσέγγιση, χειραγώγηση, απομόνωση, πίεση, απειλή, γνωστό πρόσωπο, κοινωνική αμηχανία, πάγωμα ή φόβο. Αν η εκπαίδευση αρχίζει μόνο από τη στιγμή που η γυναίκα έχει ήδη δεχθεί επίθεση, τότε χάνει όλο το κρίσιμο κομμάτι της πρόληψης.
Η σωστή αυτοπροστασία πρέπει να καλύπτει το πριν, το κατά τη διάρκεια και το μετά. Πριν σημαίνει επίγνωση, επιλογή διαδρομής, προσωπικό κύκλο, φωνή, όρια, ένστικτο, αποφυγή και απομάκρυνση. Κατά τη διάρκεια σημαίνει προστατευτική δράση μόνο όταν δεν υπάρχει άλλη ασφαλής επιλογή, με στόχο τη διαφυγή. Μετά σημαίνει ασφάλεια, βοήθεια, καταγγελία όπου είναι δυνατόν, ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.
Αυτό είναι πολύ ευρύτερο από μια τεχνική.
Το Combatives Group δεν απορρίπτει τη σωματική εκπαίδευση. Αντιθέτως, τη θεωρεί απαραίτητη όταν γίνεται σωστά. Όμως δεν αρκεί να ξέρει μια γυναίκα «πώς χτυπάμε» ή «πώς ξεφεύγουμε από λαβή». Πρέπει να ξέρει πώς να αναγνωρίζει κίνδυνο, πώς να μη μπαίνει σε απομόνωση, πώς να φωνάζει, πώς να χρησιμοποιεί μάρτυρες, πώς να κρατά απόσταση, πώς να λειτουργεί υπό φόβο και πώς να βγαίνει από την κατάσταση όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Οι πολεμικές τέχνες συχνά εκπαιδεύουν μέσα σε κανόνες. Η πραγματική βία δεν έχει κανόνες. Το μαχητικό άθλημα έχει διαιτητή, χώρο, χρόνο, κατηγορία, συμφωνημένη έναρξη και λήξη. Η επίθεση βιασμού δεν έχει τίποτα από αυτά.
Γι’ αυτό η γυναίκα που θέλει πραγματική ασφάλεια δεν πρέπει να ψάχνει απλώς «πολεμική τέχνη». Πρέπει να ψάχνει πρόγραμμα αυτοπροστασίας που να είναι ρεαλιστικό, νόμιμο, πρακτικό, απλό, άμεσο και βασισμένο σε πραγματικές συνθήκες.
Δεν χρησιμοποιείς τσιμπιδάκι όταν χρειάζεσαι βαριοπούλα.
Αλλά πρέπει να ξέρεις πότε πράγματι χρειάζεσαι βαριοπούλα, πότε χρειάζεσαι απόσταση, πότε χρειάζεσαι φωνή, πότε χρειάζεσαι έξοδο και πότε χρειάζεσαι βοήθεια.
Αυτό είναι αυτοπροστασία.
Εισαγωγή: Οι πολεμικές τέχνες στην αντιμετώπιση του βιασμού
Κακές επιλογές οδηγούν συχνά σε κακά αποτελέσματα.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν η επιλογή αφορά προσωπική ασφάλεια, αυτοπροστασία και πιθανή σεξουαλική βία.
Κάποιες γυναίκες που έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση ή σεξουαλική επίθεση αποφασίζουν να ασχοληθούν με κάποια πολεμική τέχνη ως αντίμετρο. Άλλες το κάνουν προληπτικά, επειδή φοβούνται το ενδεχόμενο.
Η σκέψη τους είναι απολύτως κατανοητή.
Θέλουν να αισθανθούν πιο δυνατές.
Θέλουν να έχουν επιλογές.
Θέλουν να μη νιώσουν ξανά αβοήθητες.
Θέλουν να προστατεύσουν τον εαυτό τους.
Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές επιλέγουν εκπαίδευση που δεν είναι σχεδιασμένη για αυτό το πρόβλημα.
Η σωστή σκέψη και η λάθος επιλογή
Η σκέψη «πρέπει να μάθω να προστατεύομαι» είναι σωστή.
Η επιλογή «άρα θα πάω απλώς σε μια πολεμική τέχνη» μπορεί να είναι ανεπαρκής.
Όχι επειδή όλες οι πολεμικές τέχνες είναι κακές.
Όχι επειδή δεν έχουν αξία.
Όχι επειδή δεν μπορούν να προσφέρουν χρήσιμες δεξιότητες.
Αλλά επειδή συνήθως δεν καλύπτουν το πλήρες φάσμα της σεξουαλικής βίας και της πολιτικής αυτοπροστασίας.
Η γυναίκα δεν χρειάζεται μόνο να μάθει τι κάνει όταν η επίθεση έχει ήδη αρχίσει.
Χρειάζεται να μάθει τι γίνεται πριν.
Πώς αναγνωρίζεται η στοχοποίηση.
Πώς αποφεύγεται η απομόνωση.
Πώς χρησιμοποιείται η φωνή.
Πώς μπαίνει όριο.
Πώς κρατιέται απόσταση.
Πώς ενεργοποιούνται μάρτυρες.
Πώς γίνεται διαφυγή.
Πώς αντιμετωπίζεται ο φόβος.
Πώς λειτουργεί μετά το περιστατικό.
Αυτά δεν είναι δευτερεύοντα.
Είναι ο πυρήνας της αυτοπροστασίας.
Τι μπορούν να προσφέρουν οι πολεμικές τέχνες
Για να είμαστε δίκαιοι, οι πολεμικές τέχνες και τα μαχητικά αθλήματα μπορούν να προσφέρουν σημαντικά πράγματα.
Μπορούν να προσφέρουν φυσική κατάσταση.
Μπορούν να αυξήσουν την αυτοπεποίθηση.
Μπορούν να δώσουν αίσθηση σώματος.
Μπορούν να μειώσουν τον φόβο της επαφής.
Μπορούν να διδάξουν πειθαρχία.
Μπορούν να βοηθήσουν την αντοχή.
Μπορούν να βελτιώσουν τον συντονισμό, την ισορροπία και την αντίληψη κίνησης.
Μπορούν να δώσουν εμπειρία αντίστασης, ειδικά σε μαχητικά αθλήματα όπου υπάρχει ζωντανή προπόνηση.
Αυτά είναι θετικά.
Δεν πρέπει να τα μηδενίζουμε.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν αυτά παρουσιάζονται ως πλήρης απάντηση στη σεξουαλική βία.
Δεν είναι.
Η σεξουαλική βία δεν είναι αγώνας
Η πραγματική σεξουαλική βία δεν μοιάζει με αγώνα.
Δεν υπάρχει διαιτητής.
Δεν υπάρχει κατηγορία βάρους.
Δεν υπάρχει προθέρμανση.
Δεν υπάρχει συμφωνημένη έναρξη.
Δεν υπάρχει καθαρός χώρος.
Δεν υπάρχει σεβασμός κανόνων.
Δεν υπάρχει βεβαιότητα ότι ο άλλος είναι άοπλος.
Δεν υπάρχει βεβαιότητα ότι είναι μόνος.
Δεν υπάρχει βεβαιότητα ότι το θύμα είναι σε ψυχολογική κατάσταση αγώνα.
Υπάρχει φόβος, σοκ, αιφνιδιασμός, κοινωνική πίεση, χειραγώγηση, πιθανή απειλή, πιθανό πάγωμα και ανάγκη επιβίωσης.
Αυτό είναι άλλο περιβάλλον.
Η εκπαίδευση πρέπει να ταιριάζει στο περιβάλλον.
Το πρόβλημα του «ξεκινάμε από την επίθεση»
Πολλές πολεμικές τέχνες και σχολές αυτοάμυνας ξεκινούν από το σημείο όπου το θύμα έχει ήδη δεχθεί επίθεση.
Κάποιος σε πιάνει.
Κάποιος σε σπρώχνει.
Κάποιος σε ρίχνει κάτω.
Κάποιος σε κρατά.
Κάποιος σε απειλεί.
Τότε αρχίζει η «τεχνική».
Αυτό είναι σημαντικό, αλλά είναι πολύ αργά.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι:
τι έγινε πριν;
Γιατί βρέθηκε η γυναίκα απομονωμένη;
Πώς πλησίασε ο δράστης;
Υπήρχαν σημάδια;
Υπήρξε κοινωνική πίεση;
Υπήρχε δυνατότητα απομάκρυνσης;
Υπήρχε δυνατότητα φωνής;
Υπήρχε τρίτο άτομο;
Υπήρχε ασφαλέστερη διαδρομή;
Υπήρχε προσωπικός κύκλος;
Υπήρχε ένστικτο που αγνοήθηκε;
Αν η εκπαίδευση δεν απαντά σε αυτά, δεν είναι ολοκληρωμένη αυτοπροστασία.
Τι έγινε η πρόληψη;
Η πρόληψη είναι το σημαντικότερο κομμάτι.
Όχι επειδή εγγυάται ότι δεν θα συμβεί τίποτα.
Καμία πρόληψη δεν εγγυάται απόλυτη ασφάλεια.
Αλλά επειδή μειώνει ευκαιρίες.
Η πρόληψη μπορεί να σημαίνει:
να μη μπαίνεις σε απομονωμένο χώρο,
να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου,
να αλλάζεις πορεία,
να κρατάς απόσταση,
να χρησιμοποιείς φωνή,
να μη φοβάσαι να φανείς αγενής,
να κινείσαι προς κόσμο,
να αναγνωρίζεις σημάδια χειραγώγησης,
να ξέρεις πότε να φύγεις.
Αν η πρόληψη δουλευτεί σωστά, πολλές καταστάσεις δεν θα φτάσουν ποτέ στο στάδιο της φυσικής σύγκρουσης.
Αυτό είναι επιτυχία.
Όχι δειλία.
Η φυσική προστατευτική δράση είναι το τελευταίο στάδιο
Η φυσική δράση δεν πρέπει να είναι ο πρώτος στόχος.
Πρέπει να είναι το τελευταίο στάδιο όταν η αποφυγή, η απόσταση, η φωνή, η διαφυγή και η βοήθεια δεν είναι πλέον διαθέσιμες.
Στην πολιτική αυτοπροστασία, η φυσική προστατευτική δράση πρέπει να είναι:
νόμιμη,
αναγκαία,
ανάλογη,
στοχευμένη στην άμεση ασφάλεια,
και προσανατολισμένη στη διαφυγή.
Δεν είναι τιμωρία.
Δεν είναι εκδίκηση.
Δεν είναι αγώνας.
Δεν είναι απόδειξη θάρρους.
Είναι έσχατο εργαλείο για να σταματήσει η άμεση απειλή και να φύγει το θύμα.
Αθλητικοί κανόνες και πραγματική βία
Η μαχητική άθληση έχει αξία.
Αλλά έχει κανόνες.
Οι κανόνες είναι απαραίτητοι για να υπάρχει άθλημα. Προστατεύουν τους αθλητές, επιτρέπουν επανάληψη, δημιουργούν πλαίσιο και κάνουν την προπόνηση ασφαλέστερη.
Όμως η εγκληματική βία δεν έχει τους ίδιους κανόνες.
Ο δράστης δεν ενδιαφέρεται για ευγενή άμιλλα.
Δεν ενδιαφέρεται για δίκαιη αναμέτρηση.
Δεν ενδιαφέρεται για το αν είσαι έτοιμη.
Δεν ενδιαφέρεται για το αν τραυματιστείς.
Δεν ενδιαφέρεται για το αν υπάρχει συναίνεση.
Άρα, η εκπαίδευση που γίνεται αποκλειστικά μέσα σε αθλητικό πλαίσιο δεν αρκεί για να προετοιμάσει μια γυναίκα για όλο το φάσμα της σεξουαλικής βίας.
Μπορεί να είναι χρήσιμη βάση.
Δεν είναι πλήρης λύση.
Τι χρειάζεται πραγματικά μια γυναίκα
Μια γυναίκα που θέλει σοβαρή αυτοπροστασία χρειάζεται εξειδικευμένη γνώση για πρόληψη, αντιμετώπιση και ασφαλή έξοδο από τη βία.
Χρειάζεται εκπαίδευση με σαφή σκοπό, στόχους και διαδικασίες.
Χρειάζεται να μάθει:
πώς αρχίζει η στοχοποίηση,
πώς λειτουργεί η απομόνωση,
πώς μπαίνουν όρια,
πώς χρησιμοποιείται η φωνή,
πώς ζητείται βοήθεια,
πώς προστατεύεται ο προσωπικός χώρος,
πώς λειτουργεί το σώμα υπό φόβο,
πώς αποφεύγεται το πάγωμα,
πώς γίνεται διαφυγή,
πώς γίνεται μετά-περιστατική διαχείριση.
Αυτά δεν είναι «έξτρα».
Είναι η ουσία.
Ρεαλιστική αυτοάμυνα, όχι φαντασίωση
Η ρεαλιστική αυτοάμυνα πρέπει να βασίζεται σε πραγματικές συνθήκες.
Όχι σε αθλητικούς κανόνες.
Όχι σε συνεργάσιμο αντίπαλο.
Όχι σε προκαθορισμένη τεχνική.
Όχι σε σενάριο όπου όλοι ξέρουν τι θα συμβεί.
Η πραγματική εκπαίδευση πρέπει να περιλαμβάνει:
- ρόλους,
- προσομοιώσεις,
- σενάρια,
- προ-σύγκρουση,
- λεκτική πίεση,
- φόβο,
- απόσταση,
- περιορισμένο χώρο,
- μη συνεργάσιμη αντίσταση,
- προστατευτικό εξοπλισμό όπου χρειάζεται,
- αποσυμπίεση και ανάλυση μετά.
Χωρίς αυτά, η εκπαίδευση μπορεί να δημιουργήσει ψευδαίσθηση ικανότητας.
Και η ψευδαίσθηση ικανότητας είναι επικίνδυνη.
Δεν χρειάζεται να γίνεις «μάστερ»
Ένα ακόμη πρόβλημα είναι ο χρόνος.
Πολλές γυναίκες δεν έχουν χρόνια να αφιερώσουν μέχρι να γίνουν προχωρημένες σε μια πολεμική τέχνη. Δεν θέλουν ζώνες, βαθμούς ή αθλητική πορεία. Θέλουν πρακτική ασφάλεια.
Αυτό είναι λογικό.
Ένα σοβαρό πρόγραμμα πολιτικής αυτοπροστασίας πρέπει να είναι φτιαγμένο για πραγματικούς ανθρώπους με πραγματική ζωή.
Δεν χρειάζεται κάποιος να γίνει «μάστερ» για να μάθει:
να βλέπει κίνδυνο,
να κρατά απόσταση,
να λέει όχι,
να φεύγει,
να φωνάζει,
να ζητά βοήθεια,
να λειτουργεί υπό πίεση,
να προστατεύεται αν δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Η εκπαίδευση πρέπει να είναι απλή, άμεση και αποτελεσματική.
Απλό, άμεσο, αποτελεσματικό και νόμιμο
Στο Combatives Group, η προσέγγιση πρέπει να είναι απλή, άμεση, αποτελεσματική και νόμιμη.
Απλή, γιατί υπό φόβο και πίεση η πολυπλοκότητα καταρρέει.
Άμεση, γιατί η πραγματική απειλή δεν περιμένει.
Αποτελεσματική, γιατί η αναποτελεσματικότητα σε πραγματική βία μπορεί να κοστίσει ακριβά.
Νόμιμη, γιατί ο πολίτης δεν βρίσκεται σε πόλεμο και κάθε πράξη μπορεί να αξιολογηθεί μετά.
Η γυναίκα που εκπαιδεύεται για αυτοπροστασία δεν χρειάζεται φαντασίωση δύναμης.
Χρειάζεται πρακτικό σχέδιο.
«Δεν χρησιμοποιείς τσιμπιδάκι όταν χρειάζεσαι βαριοπούλα»
Η φράση του Ζακ Καπανταϊδάκη είναι σκληρή αλλά χρήσιμη:
Δεν χρησιμοποιείς τσιμπιδάκι όταν χρειάζεσαι βαριοπούλα.
Το νόημα δεν είναι ότι πρέπει να αντιδρούμε υπερβολικά.
Το νόημα είναι ότι το εργαλείο πρέπει να ταιριάζει στο πρόβλημα.
Αν το πρόβλημα είναι πραγματική, βίαιη, σεξουαλική επίθεση, τότε η απάντηση δεν μπορεί να είναι λεπτεπίλεπτη θεωρία, αθλητικό παιχνίδι ή τεχνική που δουλεύει μόνο με συνεργάσιμο παρτενέρ.
Χρειάζεται σοβαρότητα.
Χρειάζεται πρόληψη.
Χρειάζεται αποφασιστικότητα.
Χρειάζεται νόμιμη προστατευτική δράση όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Χρειάζεται διαφυγή.
Αυτό είναι το σωστό εργαλείο.
Σύνοψη
Οι πολεμικές τέχνες μπορούν να είναι χρήσιμες.
Μπορούν να δώσουν φυσική κατάσταση, πειθαρχία, αυτοπεποίθηση και σωματική εμπειρία.
Αλλά δεν αρκούν από μόνες τους για την αντιμετώπιση του βιασμού.
Η σεξουαλική βία είναι πολύ πιο σύνθετη από μια τεχνική συμπλοκής. Περιλαμβάνει πρόληψη, προ-σύγκρουση, απομόνωση, φόβο, φωνή, προσωπικό χώρο, σενάρια, νόμο, διαφυγή και μετά-περιστατική υποστήριξη.
Μια γυναίκα που θέλει πραγματική αυτοπροστασία δεν πρέπει να ρωτήσει μόνο:
«Ποια πολεμική τέχνη να κάνω;»
Πρέπει να ρωτήσει:
«Ποια εκπαίδευση με προετοιμάζει για πραγματικές συνθήκες;»
«Ποια εκπαίδευση μου μαθαίνει να μη φτάσω εκεί;»
«Ποια εκπαίδευση με βοηθά να φύγω;»
«Ποια εκπαίδευση καλύπτει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά;»
Εκεί βρίσκεται η διαφορά.
Όχι στην ονομασία.
Στο περιεχόμενο.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι άχρηστες οι πολεμικές τέχνες για μια γυναίκα;
Όχι. Μπορούν να προσφέρουν φυσική κατάσταση, αυτοπεποίθηση, πειθαρχία, επαφή με αντίσταση και καλύτερη σχέση με το σώμα. Δεν αρκούν όμως από μόνες τους ως ολοκληρωμένη αυτοπροστασία απέναντι στη σεξουαλική βία.
Γιατί δεν αρκούν οι πολεμικές τέχνες για την αποφυγή βιασμού;
Επειδή συχνά δεν καλύπτουν αρκετά την πρόληψη, την προ-σύγκρουση, τη στοχοποίηση, την απομόνωση, τη φωνή, το ένστικτο, το νόμιμο πλαίσιο, τα σενάρια και το μετά το περιστατικό.
Ποιο είναι το βασικό πρόβλημα με την αθλητική προσέγγιση;
Το άθλημα έχει κανόνες, διαιτητή, συμφωνημένο χώρο και συμφωνημένη έναρξη. Η εγκληματική βία δεν έχει τέτοια πλαίσια.
Πρέπει μια γυναίκα να μάθει φυσική αυτοάμυνα;
Μπορεί να είναι χρήσιμο, αλλά πρέπει να ενταχθεί σε ευρύτερο πρόγραμμα αυτοπροστασίας. Η φυσική δράση είναι το τελευταίο στάδιο, όχι η πρώτη λύση.
Τι πρέπει να περιλαμβάνει σοβαρό πρόγραμμα αυτοπροστασίας για γυναίκες;
Πρόληψη, επίγνωση, αποφυγή, απόδραση, προσωπικό κύκλο, φωνή, διαχείριση φόβου, ρόλους, προσομοιώσεις, σενάρια, νόμιμο πλαίσιο και μετά-περιστατική διαχείριση.
Τι σημαίνει πρόληψη;
Σημαίνει να αναγνωρίζεις και να αποφεύγεις επικίνδυνες καταστάσεις πριν φτάσουν στη φυσική επίθεση. Δεν είναι εγγύηση, αλλά μειώνει ευκαιρίες.
Τι σημαίνει «καταστολή» της βίας;
Σε πολιτικό πλαίσιο πρέπει να σημαίνει νόμιμη προστατευτική δράση για να σταματήσει άμεση απειλή και να δημιουργηθεί διαφυγή. Δεν σημαίνει τιμωρία ή εκδίκηση.
Χρειάζεται να γίνει μια γυναίκα «μάστερ» για να προστατευτεί;
Όχι. Χρειάζεται πρακτική, απλή, άμεση και ρεαλιστική εκπαίδευση που να ταιριάζει σε πραγματικές συνθήκες.
Είναι λάθος να κάνει μια γυναίκα μαχητικό άθλημα;
Όχι. Μπορεί να είναι πολύ χρήσιμο. Το λάθος είναι να πιστέψει ότι αυτό από μόνο του καλύπτει όλη την αυτοπροστασία.
Ποιο είναι το βασικό μήνυμα του άρθρου;
Η γυναίκα που θέλει προστασία από σεξουαλική βία χρειάζεται ολοκληρωμένη αυτοπροστασία, όχι μόνο τεχνικές πολεμικής τέχνης. Το πριν και το μετά είναι εξίσου σημαντικά με το κατά τη διάρκεια.
Σχετικά άρθρα
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
- Πολεμικές τέχνες, μαχητική άθληση ή αυτοάμυνα;
Σχετικό με τη διάκριση ανάμεσα σε τέχνη, άθλημα και πραγματική αυτοπροστασία. - Οι πολεμικές τέχνες είναι καλές — αλλά όχι πάντα αρκετές για αυτοπροστασία
Σχετικό με το γιατί η αξία των πολεμικών τεχνών δεν πρέπει να συγχέεται με πλήρη αυτοπροστασία. - Πώς να είσαι ασφαλής όταν είσαι μόνη
Σχετικό με καθημερινή ασφάλεια, επίγνωση, φωνή και κίνηση όταν μια γυναίκα είναι μόνη. - Συμπεράσματα περί αποφυγής βιασμού
Σχετικό με τη γενική θέση του Combatives Group για πρόληψη, προετοιμασία και αυτοπροστασία. - Ασφάλεια στο σπίτι για τη γυναίκα
Σχετικό με την οικιακή ασφάλεια και τη μείωση ευκαιριών. - Γυναίκα και ασφάλεια στον περίπατο
Σχετικό με την ασφάλεια κατά την πεζή μετακίνηση. - Γυναίκα και ασφάλεια στην οδήγηση
Σχετικό με την ασφάλεια στο αυτοκίνητο και στις μετακινήσεις. - Επίγνωση του περιβάλλοντος
Σχετικό με την αναγνώριση χώρου, ανθρώπων και κινδύνου. - Προσωπικός κύκλος
Σχετικό με απόσταση, όρια και μη απειλητικό φράγμα. - Εκφώνηση
Σχετικό με τη χρήση φωνής για όρια, συναγερμό και προσέλκυση προσοχής.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Δεν διδάσκει τεχνικές βίας και δεν αποτελεί υποκατάστατο πρακτικής εκπαίδευσης αυτοπροστασίας.
Η φυσική προστατευτική δράση σε πραγματικό περιστατικό πρέπει να είναι έσχατη, νόμιμη, αναγκαία, ανάλογη και προσανατολισμένη στην ασφάλεια και στη διαφυγή.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Η αυτοπροστασία πρέπει να συνδέεται πάντα με νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη συμπεριφορά.
Ο πολίτης δεν βρίσκεται σε αγώνα ούτε σε πόλεμο. Κάθε πράξη μπορεί να αξιολογηθεί μετά από τις αρχές ή τη δικαιοσύνη.
Σημείωση κατά της ενοχοποίησης θυμάτων
Η ευθύνη για σεξουαλική παρενόχληση, επίθεση ή βιασμό ανήκει πάντα στον δράστη.
Η επιλογή ή μη επιλογή πολεμικής τέχνης, αυτοάμυνας ή εκπαίδευσης δεν μεταφέρει ευθύνη στο θύμα. Η εκπαίδευση υπάρχει για ενίσχυση ασφάλειας, όχι για ενοχοποίηση.
Σημείωση εμπειρίας
Το περιεχόμενο βασίζεται στη μεθοδολογία του Combatives Group, όπου η αυτοπροστασία δεν περιορίζεται στη φυσική συμπλοκή. Η πρόληψη, η επίγνωση, η φωνή, ο προσωπικός κύκλος, η αποφυγή, η διαφυγή, τα σενάρια, η νόμιμη προστατευτική δράση και η μετά-περιστατική υποστήριξη αποτελούν μέρος μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης.
Η πραγματική αυτοπροστασία δεν αρχίζει με το χτύπημα.
Αρχίζει πολύ πριν.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς η πρόληψη, η επίγνωση, η φωνή, ο προσωπικός κύκλος, τα σενάρια και η ρεαλιστική αυτοπροστασία για γυναίκες διαφέρουν από την καθαρά αθλητική ή παραδοσιακή προσέγγιση, η ενημέρωση είναι το πρώτο βήμα.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για εκπαιδευτικά προγράμματα, ενημερωτικές δράσεις και καθοδήγηση γύρω από την προσωπική ασφάλεια, την αυτοπροστασία και τη ρεαλιστική αντιμετώπιση της βίας.