Αυτοάμυνα με όπλα στο σπίτι: νόμος, κίνδυνοι και ψευδαισθήσεις

Αυτοάμυνα με όπλα στο σπίτι, τι λέει η Ελληνική νομοθεσία, τι είναι Νόμιμη Αυτοάμυνα στο σπίτι, κατά πόσο μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει όπλο και, τι θεωρείται ΟΠΛΟ ανάλογα με τον ΝΟΜΟ.
Περιεχόμενα άρθρου

Η αυτοάμυνα με όπλα στο σπίτι είναι από τα πιο επικίνδυνα θέματα για τον μέσο πολίτη, όχι μόνο σωματικά, αλλά και νομικά. Πολλοί φαντάζονται ότι, αν κάποιος μπει στο σπίτι τους, μπορούν να χρησιμοποιήσουν ό,τι βρουν μπροστά τους ή ό,τι έχουν «έτοιμο» για αυτοάμυνα. Η πραγματικότητα στην Ελλάδα είναι πολύ πιο δύσκολη.

Το σπίτι δεν είναι πεδίο μάχης. Ο πολίτης δεν έχει δικαίωμα να μετατρέψει την άμυνα σε ένοπλη τιμωρία. Η άμυνα, για να μπορεί να εξεταστεί ως νόμιμη, πρέπει να σχετίζεται με πραγματική, άμεση και άδικη επίθεση, με αναγκαία και ανάλογη αντίδραση. Όσο πιο πολύ εισέρχεται στο περιστατικό η χρήση όπλου, μαχαιριού, ροπάλου, σπρέι, stun gun, tactical εργαλείου ή άλλου αντικειμένου που μπορεί να θεωρηθεί πρόσφορο για επίθεση ή άμυνα, τόσο περισσότερο αυξάνεται ο νομικός κίνδυνος για τον ίδιο τον πολίτη.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο αν «είχα δίκιο να φοβηθώ». Το πρόβλημα είναι τι θα κρίνουν μετά η αστυνομία, ο εισαγγελέας και το δικαστήριο. Ένα αντικείμενο που εσείς θεωρήσατε εργαλείο αυτοπροστασίας μπορεί να θεωρηθεί όπλο. Μια ενέργεια που εσείς θεωρήσατε αυτοάμυνα μπορεί να εξεταστεί ως σωματική βλάβη, οπλοχρησία, παράνομη κατοχή ή υπέρβαση άμυνας, ανάλογα με τις περιστάσεις.

Γι’ αυτό η θέση του Combatives Group είναι καθαρή:

Στο σπίτι δίνουμε προτεραιότητα στην ασφάλεια και στην αυτοπροστασία, όχι στην ένοπλη αυτοάμυνα.

Ασφάλεια σημαίνει σκληρός στόχος: καλές κλειδαριές, φωτισμός, συναγερμός, κάμερες όπου επιτρέπονται, μεμβράνες ασφαλείας, κάγκελα όπου χρειάζεται, πόρτες ασφαλείας, σωστές συνήθειες, οικογενειακό σχέδιο, ασφαλές δωμάτιο, τηλέφωνο, άμεση κλήση της αστυνομίας και αποφυγή περιττής επαφής με τον εισβολέα.

Αυτοπροστασία σημαίνει να μειώσουμε την πιθανότητα να χρειαστεί ποτέ σωματική σύγκρουση. Η φυσική αυτοάμυνα είναι έσχατη επιλογή όταν υπάρχει πραγματικός και άμεσος κίνδυνος για ζωή ή σωματική ακεραιότητα και δεν υπάρχει ασφαλέστερη διέξοδος.

Όποιος πουλάει στον κόσμο «τέχνες μαχαιριού», «ειδικές τεχνικές», «σφαγές αυτοάμυνας» ή ένοπλες φαντασιώσεις για το σπίτι, χωρίς σοβαρή νομική ανάλυση και χωρίς να εξηγεί τις συνέπειες, δεν προετοιμάζει υπεύθυνους πολίτες. Δημιουργεί ανθρώπους που μπορεί να βρεθούν κατηγορούμενοι επειδή πίστεψαν ότι η αυτοάμυνα είναι κινηματογραφικό σενάριο.

Στο σπίτι, ο στόχος δεν είναι να «καταστρέψεις» τον εισβολέα.

Ο στόχος είναι να μείνεις ζωντανός, να προστατεύσεις την οικογένειά σου, να καλέσεις βοήθεια και να μην καταστρέψεις τη ζωή σου νομικά.

Για ποιον είναι αυτό το άρθρο

Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε πολίτες που θέλουν να καταλάβουν τι σημαίνει πρακτικά και νομικά η αυτοάμυνα με όπλα στο σπίτι. Απευθύνεται σε ανθρώπους που σκέφτονται να αγοράσουν, να έχουν ή να χρησιμοποιήσουν μαχαίρι, ρόπαλο, σπρέι, stun gun, tactical pen, kubotan, μεταλλικό φακό, μπαστούνι ή άλλο αντικείμενο ως «μέσο αυτοάμυνας» μέσα στο σπίτι.

Απευθύνεται επίσης σε ανθρώπους που έχουν κουραστεί από τις υπερβολές του χώρου των πολεμικών τεχνών, όπου πολλές φορές διδάσκονται τεχνικές μαχαιριού ή «όπλων αυτοάμυνας» χωρίς σοβαρή αναφορά στο τι σημαίνει πραγματικά να χρησιμοποιήσεις ένα τέτοιο μέσο σε άλλον πολίτη. Η ερώτηση δεν είναι μόνο αν κάτι μπορεί να προκαλέσει βλάβη. Αυτό είναι αυτονόητο. Η ερώτηση είναι τι συμβαίνει μετά.

Ποιος καλεί την αστυνομία;
Τι καταγράφεται στην κατάθεση;
Τι λένε οι μάρτυρες;
Τι δείχνουν οι κάμερες;
Τι βλάβη προκλήθηκε;
Ήταν άμεση η απειλή;
Υπήρχε δυνατότητα αποφυγής;
Ήταν αναγκαία η πράξη;
Ήταν ανάλογη;
Το αντικείμενο ήταν νόμιμο;
Υπήρχε πρόθεση χρήσης του ως όπλου;

Απευθύνεται, τέλος, σε γονείς, ιδιοκτήτες κατοικιών, ανθρώπους που ζουν μόνοι, ηλικιωμένους και οικογένειες που θέλουν πραγματική ασφάλεια στο σπίτι τους. Για αυτούς, η πιο σοβαρή απάντηση δεν είναι να γεμίσουν το σπίτι με «όπλα», αλλά να οργανώσουν το σπίτι έτσι ώστε να μειωθεί η πιθανότητα εισβολής, αιφνιδιασμού και σωματικής επαφής.

Ποια είναι η θέση αυτού του άρθρου μέσα στο combatives.gr

Αυτό το άρθρο ανήκει στη θεματική Όπλα, Αυτοπροστασία στο σπίτι, Νόμιμη αυτοάμυνα και Ρεαλιστική αυτοπροστασία πολιτών. Ο ρόλος του είναι να ξεκαθαρίσει γιατί η ένοπλη αυτοάμυνα στο σπίτι δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν εύκολη λύση.

Άλλα άρθρα μπορούν να αναλύουν τεχνικά θέματα ασφάλειας σπιτιού, τη διαφορά αυτοάμυνας και αυτοπροστασίας, την εγκληματική βία, τη χρήση μαχαιριού ως μύθο αυτοάμυνας ή τη ρεαλιστική εκπαίδευση. Εδώ το κεντρικό θέμα είναι η παγίδα της ένοπλης σκέψης στο σπίτι.

Το άρθρο δεν λέει ότι ο πολίτης δεν έχει δικαίωμα να προστατευτεί. Το αντίθετο. Λέει ότι πρέπει να προστατευτεί έξυπνα, νόμιμα και χωρίς να παρασύρεται από δασκάλους, πωλητές, «ειδικούς», βίντεο ή φαντασιώσεις που αγνοούν την ελληνική πραγματικότητα.

Το κεντρικό ερώτημα του άρθρου είναι:

Αν κάποιος χρησιμοποιήσει όπλο ή αντικείμενο ως όπλο μέσα στο σπίτι του, προστατεύεται πραγματικά ή μπορεί να βρεθεί ο ίδιος νομικά εκτεθειμένος;

Η απάντηση είναι ότι ο κίνδυνος είναι σοβαρός και γι’ αυτό η πρώτη γραμμή προστασίας πρέπει να είναι η ασφάλεια του σπιτιού, όχι η ένοπλη σύγκρουση.

Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο

  • Γιατί η αυτοάμυνα με όπλα στο σπίτι είναι νομικά επικίνδυνη.
  • Γιατί η έννοια του «όπλου» στην ελληνική νομοθεσία είναι ευρεία.
  • Γιατί μαχαίρια, σπρέι, stun guns, ρόπαλα, tactical εργαλεία και καθημερινά αντικείμενα μπορούν να δημιουργήσουν πρόβλημα.
  • Γιατί η εκπαίδευση μαχαιριού σε αθλητικούς συλλόγους είναι προβληματική όταν πλασάρεται ως αυτοάμυνα πολιτών.
  • Γιατί η χρήση μαχαιριού εναντίον άοπλου εισβολέα μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες.
  • Γιατί δεν αρκεί η φράση «αυτά μόνο σε ανάγκη».
  • Γιατί ο ώριμος ασκούμενος πρέπει να ρωτά ποιος διδάσκει, τι έχει ζήσει, τι έχει δοκιμάσει και τι νομική γνώση έχει.
  • Γιατί η πρόληψη στο σπίτι είναι πιο σοβαρή από την ένοπλη αντίδραση.
  • Γιατί ο στόχος είναι η ασφάλεια της οικογένειας και όχι η τιμωρία του εισβολέα.
  • Γιατί το Combatives Group προκρίνει ασφάλεια και αυτοπροστασία στο σπίτι.
  • Γιατί η φυσική αυτοάμυνα στο σπίτι πρέπει να θεωρείται έσχατη επιλογή.
  • Γιατί πριν από τη δημοσίευση ή εφαρμογή οποιασδήποτε νομικής θέσης χρειάζεται συμβουλή Έλληνα δικηγόρου.

Βασικά σημεία

  • Η αυτοάμυνα με όπλα στο σπίτι δεν είναι απλή υπόθεση.
  • Η ελληνική νομοθεσία αντιμετωπίζει την έννοια του όπλου με ευρύ τρόπο.
  • Δεν είναι μόνο τα πυροβόλα όπλα που δημιουργούν νομικό πρόβλημα.
  • Μαχαίρια, σπρέι, stun guns, ρόπαλα, νουντσάκου, μεταλλικές γροθιές, σπάθες, βαλλίστρες και άλλα αντικείμενα μπορούν να θεωρηθούν όπλα ή πρόσφορα μέσα επίθεσης ή άμυνας.
  • Ακόμη και καθημερινά αντικείμενα μπορεί να αποκτήσουν νομική σημασία ανάλογα με τη χρήση, την πρόθεση και τις περιστάσεις.
  • Το ότι κάποιος είναι μέσα στο σπίτι του δεν σημαίνει ότι έχει απεριόριστο δικαίωμα χρήσης βίας.
  • Η άμυνα πρέπει να είναι αναγκαία, άμεση, ανάλογη και συνδεδεμένη με πραγματική επίθεση.
  • Η χρήση όπλου μπορεί να δημιουργήσει ξεχωριστές ποινικές συνέπειες.
  • Η εκπαίδευση χρήσης μαχαιριού ως «αυτοάμυνα» για πολίτες είναι εξαιρετικά προβληματική αν δεν συνοδεύεται από σοβαρή νομική και ηθική ανάλυση.
  • Η ασφάλεια στο σπίτι πρέπει να βασίζεται πρώτα σε πρόληψη: κλειδαριές, φωτισμό, συναγερμό, θωράκιση, συνήθειες και οικογενειακό σχέδιο.
  • Ο στόχος είναι να αποφευχθεί η επαφή με τον εισβολέα.
  • Η φυσική αυτοάμυνα είναι έσχατη επιλογή όταν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για ζωή ή σωματική ακεραιότητα.
  • Όποιος διδάσκει «ένοπλη αυτοάμυνα» χωρίς να αναλύει τις συνέπειες, εκθέτει τους μαθητές του.

Συνοπτική εκδοχή του άρθρου

Η αυτοάμυνα με όπλα στο σπίτι είναι θέμα που πολλοί αντιμετωπίζουν επιφανειακά. Κάποιοι πιστεύουν ότι, επειδή βρίσκονται στο σπίτι τους, μπορούν να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε μέσο εναντίον ενός εισβολέα. Άλλοι πιστεύουν ότι ένα μαχαίρι, ένα ρόπαλο, ένα σπρέι, ένα tactical pen ή ένα άλλο αντικείμενο μπορεί να λειτουργήσει σαν απλή «ασφάλεια». Η πραγματικότητα είναι πιο δύσκολη.

Στην Ελλάδα, η έννοια του όπλου είναι ευρεία. Δεν αφορά μόνο πυροβόλα. Περιλαμβάνει και αντικείμενα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επίθεση ή άμυνα, όπως μαχαίρια, μεταλλικές γροθιές, ρόπαλα, σπρέι, συσκευές ηλεκτρικής εκκένωσης και άλλα μέσα, ανάλογα με την περίπτωση. Ακόμη και ένα αντικείμενο που κάποιος θεωρεί καθημερινό μπορεί να εξεταστεί διαφορετικά αν χρησιμοποιήθηκε ως μέσο πρόκλησης βλάβης.

Αυτό σημαίνει ότι ένας πολίτης που χρησιμοποιεί όπλο ή αντικείμενο ως όπλο μέσα στο σπίτι του μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με σοβαρά νομικά ζητήματα. Δεν εξετάζεται μόνο αν υπήρχε εισβολέας. Εξετάζεται αν υπήρχε άμεση επίθεση, αν υπήρχε πραγματικός κίνδυνος, αν η αντίδραση ήταν αναγκαία, αν ήταν ανάλογη, αν υπήρχε δυνατότητα αποφυγής, τι αντικείμενο χρησιμοποιήθηκε, πώς χρησιμοποιήθηκε και τι βλάβη προκλήθηκε.

Γι’ αυτό η φράση «ήταν αυτοάμυνα» δεν αρκεί. Η αυτοάμυνα δεν είναι σύνθημα. Είναι νομική κρίση που γίνεται μετά το περιστατικό από άλλους ανθρώπους: αστυνομία, εισαγγελέα, δικαστήριο, πραγματογνώμονες και μάρτυρες.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο όταν σχολές ή προπονητές διδάσκουν «τέχνες μαχαιριού» ή ένοπλες τεχνικές σε πολίτες, χωρίς να εξηγούν λεπτομερώς τις συνέπειες. Η χρήση μαχαιριού εναντίον άλλου ανθρώπου δεν είναι τεχνική επίδειξη. Είναι πράξη που μπορεί να προκαλέσει βαριά σωματική βλάβη ή θάνατο και να οδηγήσει τον πολίτη σε μακρά νομική περιπέτεια.

Ο ώριμος ασκούμενος πρέπει να κάνει δύσκολες ερωτήσεις. Πού τα έμαθε αυτά ο εκπαιδευτής; Από ποιον; Έχει πραγματική εμπειρία ή απλώς αναπαράγει ύλη; Αν έχει πραγματική εμπειρία, πότε, πού, γιατί και υπό ποιες νομικές συνθήκες; Και κυρίως: γιατί δεν αφιερώνει ίσο ή μεγαλύτερο χρόνο στην ανάλυση των νομικών, ψυχολογικών και κοινωνικών συνεπειών;

Η θέση του Combatives Group είναι ότι στο σπίτι πρέπει να δίνουμε προτεραιότητα στην ασφάλεια και στην αυτοπροστασία. Αυτό σημαίνει να κάνουμε το σπίτι δύσκολο στόχο, να μειώνουμε την πιθανότητα εισβολής, να έχουμε φωτισμό, κλειδαριές, συναγερμό, θωράκιση, κάμερες όπου επιτρέπονται, σωστές συνήθειες, οικογενειακό σχέδιο και τρόπο άμεσης κλήσης βοήθειας.

Αν κάποιος εισβάλει στο σπίτι, ο στόχος δεν είναι να τον τιμωρήσουμε. Ο στόχος είναι να προστατευτεί η ζωή και η σωματική ακεραιότητα των ανθρώπων μέσα στο σπίτι. Η επαφή πρέπει να αποφεύγεται όπου είναι δυνατόν. Η φυσική αυτοάμυνα μπαίνει στο τραπέζι μόνο όταν υπάρχει πραγματική, άμεση και αναπόφευκτη απειλή.

Η ένοπλη αυτοάμυνα στο σπίτι μπορεί να καταστρέψει τη ζωή ενός πολίτη. Όχι μόνο επειδή μπορεί να τραυματιστεί ή να τραυματίσει άλλον άνθρωπο, αλλά και επειδή μπορεί να βρεθεί με ποινικό μητρώο, δικαστικά έξοδα, ψυχολογικό βάρος και κοινωνικό στίγμα.

Η σοβαρή αυτοπροστασία στο σπίτι δεν αρχίζει με όπλα.

Αρχίζει με πρόληψη.

Εισαγωγή: Αυτοάμυνα με όπλα στο σπίτι και νόμος

Η αυτοάμυνα με όπλα στο σπίτι είναι θέμα που απαιτεί μεγάλη προσοχή. Πολλοί πολίτες πιστεύουν ότι το σπίτι τους είναι ένας χώρος όπου μπορούν να χρησιμοποιήσουν όποιο μέσο θεωρούν αναγκαίο, αν εμφανιστεί εισβολέας. Αυτή η αντίληψη είναι επικίνδυνα απλουστευτική.

Το ότι κάποιος βρίσκεται μέσα στο σπίτι του δεν σημαίνει ότι αποκτά απεριόριστο δικαίωμα χρήσης βίας. Η άμυνα πρέπει να εξεταστεί με βάση πραγματική και άμεση απειλή, αναγκαιότητα, αναλογία και τις συγκεκριμένες συνθήκες του περιστατικού. Αν χρησιμοποιηθεί όπλο ή αντικείμενο που μπορεί να θεωρηθεί όπλο, το περιστατικό γίνεται νομικά πολύ πιο βαρύ.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι πιστεύει ο πολίτης εκείνη τη στιγμή. Το πρόβλημα είναι τι θα εξεταστεί μετά. Πώς μπήκε ο εισβολέας; Υπήρξε επίθεση; Ποιος κινδύνευσε; Πού βρέθηκε το αντικείμενο; Ήταν προετοιμασμένο ως όπλο; Χρησιμοποιήθηκε ενώ υπήρχε ακόμη κίνδυνος; Η βία συνεχίστηκε αφού ο κίνδυνος σταμάτησε; Υπήρχαν άλλες επιλογές;

Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι θεωρητικές. Μπορούν να καθορίσουν την υπόθεση ενός πολίτη για χρόνια.

Γι’ αυτό το θέμα δεν σηκώνει φαντασιώσεις.

Η παγίδα της «ένοπλης αυτοάμυνας»

Είναι συχνό φαινόμενο να παρουσιάζεται η χρήση μαχαιριού ή άλλου όπλου ως έξυπνη λύση αυτοάμυνας. Σε ορισμένους αθλητικούς συλλόγους πολεμικών τεχνών ή μαχητικών αθλημάτων διδάσκονται χωριστά μαθήματα μαχαιριού, «όπλων δρόμου», tactical εργαλείων ή ειδικών τεχνικών.

Συχνά αυτό συνοδεύεται από ατμόσφαιρα μυστηρίου. Ατελείωτες «ειδικές» τεχνικές. Υποτιθέμενη γνώση μεγάλων «μάστερ». Φαντασιώσεις κομάντο. Εντυπωσιακές επιδείξεις. Και όλα αυτά για ένα ενδεχόμενο που, για τον μέσο πολίτη στην Ελλάδα, είναι συγκριτικά μικρότερο από αυτό που παρουσιάζεται.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τέτοια περιστατικά δεν μπορούν να συμβούν. Μπορούν. Όμως η εκπαίδευση πρέπει να βασίζεται σε πιθανότητες, ανάγκες, νόμο και συνέπειες. Όχι σε φόβο, εντυπωσιασμό και εμπορική εκμετάλλευση.

Η χρήση μαχαιριού εναντίον άλλου ανθρώπου δεν είναι «τέχνη». Είναι πράξη που μπορεί να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο. Όποιος τη διδάσκει σε πολίτες ως απλή αυτοάμυνα, χωρίς σοβαρή νομική, ηθική και ψυχολογική ανάλυση, ενεργεί ανεύθυνα.

Δεν αρκεί να λέει:

«Αυτά μόνο σε ανάγκη.»

Η ανάγκη δεν την κρίνει ο εκπαιδευτής στο γυμναστήριο. Την κρίνουν μετά τα πραγματικά γεγονότα και οι αρμόδιες αρχές.

Το μαχαίρι δεν είναι μαγική γνώση

Ας είμαστε ωμοί αλλά προσεκτικοί. Η επικινδυνότητα ενός μαχαιριού δεν βρίσκεται σε μυστικιστικές τεχνικές. Βρίσκεται στο ότι είναι αιχμηρό, κόβει, τρυπά και μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ή θανατηφόρα βλάβη σε πολύ μικρό χρόνο.

Το να παρουσιάζεται η χρήση του σαν «ειδική τέχνη αυτοάμυνας» για πολίτες είναι συχνά περισσότερο εμπορική θεατρικότητα παρά ώριμη εκπαίδευση. Ο κρίσιμος παράγοντας στη βία με όπλο δεν είναι η ομορφιά της τεχνικής. Είναι η πρόθεση, η ευκαιρία, το μέσο, η απόσταση, ο φόβος και οι συνέπειες.

Το πιο σημαντικό από όλα είναι η πρόθεση. Ένας άνθρωπος που έχει αποφασίσει να κάνει κακό και έχει πρόσβαση σε μέσο που προκαλεί σοβαρή βλάβη είναι επικίνδυνος. Αυτό δεν λύνεται με αισθητική τεχνικών.

Αντίστοιχα, ένας πολίτης που κρατά μαχαίρι «για αυτοάμυνα» πρέπει να καταλάβει ότι δεν κρατά απλή ασφάλεια. Κρατά αντικείμενο που μπορεί να τον οδηγήσει σε βαριά σωματική βλάβη, θάνατο άλλου ανθρώπου, ποινική δίωξη, κοινωνικό στίγμα και ψυχολογικό τραύμα.

Αυτό πρέπει να λέγεται καθαρά.

Όταν διδάσκονται όπλα εναντίον άοπλων ανθρώπων

Ένα από τα πιο προβληματικά σημεία είναι όταν παρουσιάζονται τεχνικές χρήσης μαχαιριού ή άλλου όπλου εναντίον άοπλου επιτιθέμενου. Εδώ η νομική και ηθική παγίδα γίνεται τεράστια.

Άλλο να αντιμετωπίζει κανείς άμεση απειλή ζωής και άλλο να χρησιμοποιεί θανατηφόρο ή δυνητικά θανατηφόρο μέσο σε μια σύγκρουση όπου ο άλλος δεν έχει αντίστοιχο μέσο. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας άοπλος άνθρωπος δεν μπορεί να είναι επικίνδυνος. Μπορεί. Αν είναι μεγαλόσωμος, πολλοί, ιδιαίτερα βίαιος ή αν η κατάσταση περιλαμβάνει πτώση, στραγγαλισμό ή σοβαρή απειλή, ο κίνδυνος μπορεί να είναι πραγματικός.

Όμως η χρήση όπλου δεν κρίνεται με συνθήματα. Κρίνεται με περιστάσεις. Η βλάβη που προκλήθηκε, το επίπεδο απειλής, η αναγκαιότητα και η αναλογία θα εξεταστούν.

Όποιος διδάσκει στον πολίτη να χρησιμοποιεί όπλο χωρίς να τον εκπαιδεύει πρώτα στη νομική πραγματικότητα, στην αποφυγή, στην απόσταση, στη διαφυγή και στη μη κλιμάκωση, δεν τον προστατεύει.

Τον εκθέτει.

Ώριμοι άνθρωποι, ώριμες ερωτήσεις

Ένας ώριμος άνθρωπος δεν εντυπωσιάζεται απλώς επειδή κάποιος διδάσκει «ειδικές» τεχνικές. Ρωτά.

Πού τα έμαθε;
Από ποιον τα έμαθε;
Τι εμπειρία είχε αυτός που του τα δίδαξε;
Πρόκειται για αθλητική ύλη, παραδοσιακή ύλη, στρατιωτική ύλη, αστυνομική ύλη ή εμπορική επίδειξη;
Έχει πραγματική εμπειρία σε τέτοιο περιστατικό;
Αν έχει, πότε, πού, γιατί και υπό ποιες συνέπειες;
Υπήρξε αστυνομική ή δικαστική εμπλοκή;
Έχει νομική κατάρτιση;
Συνεργάζεται με δικηγόρους;
Εξηγεί λεπτομερώς τις συνέπειες;
Ή απλώς λέει «μόνο σε ανάγκη» και συνεχίζει το μάθημα;

Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι προσβολή. Είναι ωριμότητα. Όταν κάποιος διδάσκει πράγματα που μπορεί να οδηγήσουν μαθητή σε φυλακή, ποινικό μητρώο ή θάνατο άλλου ανθρώπου, ο μαθητής έχει δικαίωμα και υποχρέωση να ρωτήσει.

Η αυτοάμυνα δεν είναι χώρος για φαντασμένους ανθρώπους.

Είναι χώρος ευθύνης.

Τι θεωρείται όπλο

Στην ελληνική νομοθεσία, η έννοια του όπλου δεν περιορίζεται στη λαϊκή αντίληψη του «πιστολιού» ή του «μαχαιριού». Η νομοθεσία περιλαμβάνει πυροβόλα, μηχανισμούς, συσκευές και αντικείμενα που μπορούν να προκαλέσουν κάκωση, βλάβη της υγείας, βλάβη σε πράγματα ή άλλα επικίνδυνα αποτελέσματα.

Επιπλέον, ως όπλα μπορούν να θεωρηθούν και αντικείμενα πρόσφορα για επίθεση ή άμυνα, όπως μηχανισμοί εκτόξευσης χημικών ουσιών, συσκευές ηλεκτρικής εκκένωσης, μαχαίρια, μεταλλικές γροθιές, ρόπαλα, νουντσάκου, σπάθες, λόγχες, ξίφη, στιλέτα, βαλλίστρες και άλλα μέσα.

Το κρίσιμο σημείο για τον πολίτη είναι ότι δεν μπορεί να στηρίζεται στην αφελή σκέψη:

«Αφού δεν είναι κανονικό όπλο, είμαι εντάξει.»

Μπορεί να μην είναι έτσι. Ένα αντικείμενο μπορεί να αποκτήσει νομική σημασία από τη φύση του, από τον τρόπο κατοχής του, από τη μεταφορά του, από τον σκοπό για τον οποίο το είχε κάποιος και από τον τρόπο που χρησιμοποιήθηκε.

Το ίδιο ισχύει και για διάφορα «tactical» εργαλεία που παρουσιάζονται ως αθώα βοηθήματα. Αν έχουν σχεδιαστεί, προωθηθεί ή χρησιμοποιηθεί για επίθεση ή άμυνα, μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρό πρόβλημα.

Καθημερινά αντικείμενα και αυτοσχέδια «όπλα»

Πολλοί πιστεύουν ότι μπορούν να παρακάμψουν τον νόμο χρησιμοποιώντας καθημερινά αντικείμενα. Ένα βαρύ κλειδί, ένας φακός, ένα στυλό, ένα εργαλείο, ένα μπαστούνι, ένα αντικείμενο κουζίνας. Η πραγματικότητα είναι ότι η νομική αξιολόγηση δεν σταματά στο όνομα του αντικειμένου. Κοιτά και τη χρήση του.

Ένα αντικείμενο μπορεί να είναι νόμιμο στην καθημερινή του χρήση και προβληματικό στη χρήση του ως μέσο βλάβης. Ένα μαχαίρι κουζίνας είναι φυσιολογικό αντικείμενο κουζίνας. Αν όμως χρησιμοποιηθεί εναντίον ανθρώπου, η υπόθεση αλλάζει. Ένα μπαστούνι μπορεί να είναι βοήθημα βάδισης. Αν όμως κρατιέται ή χρησιμοποιείται ως μέσο επίθεσης ή άμυνας χωρίς σχετική ανάγκη, μπορεί να εξεταστεί διαφορετικά.

Δεν λέμε ότι ο πολίτης πρέπει να μείνει παθητικός αν κινδυνεύει πραγματικά. Λέμε ότι δεν πρέπει να καλλιεργεί την ψευδαίσθηση ότι το καθημερινό αντικείμενο είναι αυτόματα «νομικά ασφαλής λύση».

Η πρόθεση, η περίσταση και το αποτέλεσμα έχουν σημασία.

Δύο διαφορετικά προβλήματα: άμυνα και όπλο

Ένα κρίσιμο σημείο είναι ότι, αν κάποιος βρεθεί σε κατάσταση άμυνας ενώ φέρει ή χρησιμοποιεί όπλο ή αντικείμενο που μπορεί να θεωρηθεί όπλο, μπορεί να δημιουργηθούν περισσότερα από ένα νομικά ζητήματα.

Το ένα ζήτημα είναι η ίδια η βλάβη που προκλήθηκε στον άλλον άνθρωπο. Το άλλο είναι η κατοχή, μεταφορά ή χρήση του αντικειμένου. Αν το αντικείμενο θεωρηθεί όπλο και δεν υπάρχει νόμιμη αιτιολόγηση ή άδεια όπου απαιτείται, ο πολίτης μπορεί να αντιμετωπίσει ξεχωριστή νομική επιβάρυνση.

Αυτό είναι που πολλοί δεν καταλαβαίνουν. Νομίζουν ότι η λέξη «αυτοάμυνα» σβήνει όλα τα υπόλοιπα. Δεν τα σβήνει. Μπορεί να λειτουργήσει ως λόγος άρσης του άδικου για τη συγκεκριμένη αμυντική πράξη, αν πληρούνται οι προϋποθέσεις. Δεν σημαίνει όμως ότι εξαφανίζονται αυτομάτως όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με όπλα.

Γι’ αυτό η ένοπλη αυτοάμυνα είναι νομικό ναρκοπέδιο.

Και ο μέσος πολίτης δεν πρέπει να βαδίζει εκεί με συμβουλές από βίντεο και γυμναστήρια.

Το σπίτι δεν είναι άδεια για υπερβολή

Υπάρχει μια διαδεδομένη παρανόηση ότι «μέσα στο σπίτι μου μπορώ να κάνω ό,τι χρειάζεται». Η φράση ακούγεται λογική συναισθηματικά. Νομικά και πρακτικά όμως χρειάζεται μεγάλη προσοχή.

Η προστασία της κατοικίας, της ζωής και της οικογένειας είναι σοβαρό δικαίωμα και ανάγκη. Όμως δεν δίνει απεριόριστη άδεια χρήσης βίας. Η αντίδραση πρέπει να συνδέεται με πραγματική απειλή και να μη ξεπερνά αυτό που είναι αναγκαίο για την προστασία.

Αν ο εισβολέας φεύγει, αν έχει ακινητοποιηθεί, αν δεν απειλεί πια, αν υπάρχει ασφαλής απομάκρυνση, αν η βία συνεχίζεται ως τιμωρία, τότε η θέση του αμυνόμενου μπορεί να αλλάξει δραματικά.

Η αυτοάμυνα δεν είναι εκδίκηση.

Δεν είναι τιμωρία.

Δεν είναι ευκαιρία να «δώσουμε μάθημα».

Είναι περιορισμένη προστατευτική δράση απέναντι σε άμεσο κίνδυνο.

Η λανθασμένη οικονομία του φόβου

Η βιομηχανία του φόβου πουλάει πολλά πράγματα: μαχαίρια, σπρέι, tactical αντικείμενα, ειδικά εργαλεία, σεμινάρια, μαθήματα, φαντασιώσεις και ψευδαίσθηση ελέγχου. Κάποια προϊόντα μπορεί να έχουν νόμιμη και πρακτική χρήση σε συγκεκριμένα πλαίσια. Πολλά όμως πωλούνται σε ανθρώπους που δεν κατανοούν τις νομικές συνέπειες.

Ο φοβισμένος πολίτης αγοράζει αντικείμενο για να αισθανθεί ασφαλής. Όμως αν δεν καταλαβαίνει πότε επιτρέπεται να το έχει, πού επιτρέπεται να το μεταφέρει, αν επιτρέπεται να το χρησιμοποιήσει, τι σημαίνει χρήση του και τι θα συμβεί μετά, τότε δεν αγόρασε ασφάλεια.

Αγόρασε πιθανό πρόβλημα.

Η σοβαρή αυτοπροστασία δεν αρχίζει από αντικείμενα. Αρχίζει από συνήθειες, παρατήρηση, πρόληψη, σχεδιασμό, ενίσχυση του χώρου, επικοινωνία και καθαρή σκέψη.

Το εργαλείο χωρίς κρίση είναι παγίδα.

Ασφάλεια στο σπίτι: η σωστή προτεραιότητα

Το σπίτι πρέπει πρώτα να γίνει δύσκολος στόχος. Αυτό είναι πιο πρακτικό, πιο νόμιμο και πιο έξυπνο από το να στηρίζεται κανείς στην ιδέα ότι θα αντιμετωπίσει εισβολέα με όπλο.

Η ασφάλεια στο σπίτι περιλαμβάνει:

  • καλή πόρτα ασφαλείας,
  • ποιοτικές κλειδαριές,
  • φωτισμό εξωτερικών σημείων,
  • συναγερμό,
  • κάμερες όπου επιτρέπονται και με σωστή χρήση,
  • μεμβράνες ασφαλείας σε τζάμια,
  • κάγκελα ή άλλα φυσικά εμπόδια όπου χρειάζεται,
  • σωστές συνήθειες κλειδώματος,
  • προσοχή σε πόρτες, παράθυρα, αυλές και μπαλκόνια,
  • σχέδιο επικοινωνίας της οικογένειας,
  • ασφαλές σημείο υποχώρησης,
  • άμεση δυνατότητα κλήσης της αστυνομίας,
  • αποφυγή άσκοπης αναμέτρησης με εισβολέα.

Η αρχή είναι απλή: όσο πιο δύσκολο είναι να μπει κάποιος, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να χρειαστεί σωματική αυτοάμυνα. Αν παρ’ όλα αυτά μπει, όσο καλύτερο είναι το σχέδιο, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να μη υπάρξει επαφή.

Αυτό είναι πραγματική αυτοπροστασία στο σπίτι.

Τι κάνουμε αν υπάρχει εισβολέας;

Κάθε περιστατικό είναι διαφορετικό και δεν μπορεί να δοθεί μία καθολική οδηγία. Όμως η γενική λογική της αυτοπροστασίας στο σπίτι είναι να αποφύγουμε τη σύγκρουση όπου είναι δυνατόν.

Αν υπάρχει ασφαλής δυνατότητα απομάκρυνσης ή απομόνωσης, την προτιμούμε. Αν μπορούμε να κλειδωθούμε σε ασφαλές σημείο, να πάρουμε τηλέφωνο, να καλέσουμε αστυνομία και να αποφύγουμε οπτική ή σωματική επαφή, αυτό είναι συνήθως προτιμότερο από το να αναζητήσουμε τον εισβολέα.

Δεν κυνηγάμε τον εισβολέα μέσα στο σπίτι για να τον «πιάσουμε». Δεν βγαίνουμε να αποδείξουμε θάρρος. Δεν μετατρέπουμε τη διάρρηξη σε μάχη σώμα με σώμα αν μπορούμε να το αποφύγουμε.

Αν όμως ο εισβολέας επιτεθεί άμεσα σε εμάς ή σε μέλος της οικογένειας και δεν υπάρχει δυνατότητα αποφυγής, τότε η φυσική αυτοάμυνα μπορεί να γίνει αναγκαία. Ακόμη και τότε, ο στόχος παραμένει η προστασία και η διαφυγή από τον κίνδυνο, όχι η τιμωρία.

Γιατί το Combatives Group μιλά για ασφάλεια και αυτοπροστασία στο σπίτι

Η θέση του Combatives Group είναι ότι, στο σπίτι, πρέπει να προκρίνουμε την ασφάλεια και την αυτοπροστασία πριν από την αυτοάμυνα. Η αυτοάμυνα στο σπίτι πρέπει να μένει ως έσχατη επιλογή, για πραγματική άμεση απειλή ζωής ή σωματικής ακεραιότητας.

Αυτό δεν είναι δειλία. Είναι ωριμότητα.

Ο πολίτης δεν έχει τίποτα να κερδίσει από μια ένοπλη σύγκρουση μέσα στο σπίτι του, εκτός αν δεν υπάρχει άλλη λύση. Μπορεί να χάσει όμως πολλά: υγεία, ζωή, ελευθερία, χρήματα, ψυχική ισορροπία, κοινωνική εικόνα και καθαρό ποινικό μητρώο.

Η σοβαρή αυτοπροστασία δεν είναι να φαντασιώνεται κανείς ότι θα «καθαρίσει» τον εισβολέα. Είναι να έχει κάνει ό,τι μπορεί για να μη φτάσει ποτέ εκεί.

Στο σπίτι, η καλύτερη μάχη είναι αυτή που δεν έγινε.

Η δυσάρεστη νομική πραγματικότητα

Το πιο δυσάρεστο σημείο για πολλούς πολίτες είναι ότι μπορεί να αισθάνονται πως το σύστημα δεν τους προστατεύει αρκετά. Μπορεί να βλέπουν ότι οι διαρρήκτες συλλαμβάνονται και επιστρέφουν γρήγορα στην παραβατικότητα. Μπορεί να θυμώνουν, να απογοητεύονται και να νιώθουν ότι πρέπει να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους.

Αυτό το συναίσθημα είναι κατανοητό.

Αλλά η αυτοδικία δεν είναι λύση.

Αν ο πολίτης αποφασίσει να κινηθεί σαν τιμωρός, μπορεί να βρεθεί σε χειρότερη θέση από τον παραβάτη. Μπορεί να έχει ποινικό μητρώο, δικαστικές περιπέτειες, έξοδα, ψυχολογικό βάρος και κοινωνικό στίγμα. Μπορεί να καταστρέψει τη ζωή του σε μια στιγμή που ξεκίνησε από φόβο ή θυμό.

Γι’ αυτό η λογική δεν είναι να παραδοθούμε. Η λογική είναι να οργανωθούμε νόμιμα και έξυπνα.

Ασφάλεια. Αυτοπροστασία. Πρόληψη. Σχέδιο. Βοήθεια. Νομική γνώση.

Όχι φαντασίωση ένοπλης αυτοδικίας.

Σύνοψη

Η αυτοάμυνα με όπλα στο σπίτι είναι μια παγίδα που πολλοί πολίτες δεν καταλαβαίνουν μέχρι να είναι αργά. Το σπίτι μας είναι ιερός χώρος, αλλά δεν είναι πεδίο ελεύθερης βίας. Η προστασία της οικογένειας είναι απόλυτα σοβαρή υπόθεση, αλλά πρέπει να γίνεται με τρόπο που δεν καταστρέφει τον ίδιο τον πολίτη.

Η χρήση μαχαιριού, ροπάλου, σπρέι, stun gun, tactical εργαλείου ή άλλου μέσου μπορεί να δημιουργήσει σοβαρό νομικό πρόβλημα. Δεν αρκεί να πούμε «ήταν αυτοάμυνα». Πρέπει να αποδειχθεί ότι υπήρχε πραγματική και άμεση απειλή, ότι η αντίδραση ήταν αναγκαία, ότι ήταν ανάλογη και ότι δεν υπήρχε ασφαλέστερη επιλογή.

Γι’ αυτό η σωστή πορεία είναι ξεκάθαρη:

Πρώτα ασφάλεια στο σπίτι.
Μετά αυτοπροστασία.
Μετά αποφυγή επαφής.
Μετά κλήση βοήθειας.
Και μόνο ως έσχατη επιλογή, φυσική αυτοάμυνα.

Όχι ένοπλες φαντασιώσεις.
Όχι μαθήματα «μαχαιροβγάλτη».
Όχι παγίδες που βαφτίζονται αυτοάμυνα.
Όχι αυτοδικία.

Ο στόχος είναι να προστατεύσεις τους ανθρώπους σου και να παραμείνεις ελεύθερος, ζωντανός και νομικά όρθιος.

Αυτό είναι πραγματική αυτοπροστασία στο σπίτι.

Νομική επιμέλεια άρθρου: Τσεβάς Κωνσταντίνος

Συχνές ερωτήσεις

Μπορώ να χρησιμοποιήσω όπλο για αυτοάμυνα στο σπίτι;

Η χρήση όπλου στο σπίτι είναι νομικά εξαιρετικά επικίνδυνη και εξαρτάται από τις ακριβείς συνθήκες. Πρέπει να υπάρχει πραγματική, άμεση και άδικη επίθεση, και η αντίδραση πρέπει να είναι αναγκαία και ανάλογη. Πριν στηριχθεί κανείς σε τέτοια ιδέα, χρειάζεται συγκεκριμένη νομική συμβουλή από δικηγόρο.

Τι θεωρείται όπλο στην ελληνική νομοθεσία;

Η έννοια του όπλου είναι ευρεία. Δεν αφορά μόνο πυροβόλα, αλλά και αντικείμενα ή μηχανισμούς που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επίθεση ή άμυνα, όπως μαχαίρια, ρόπαλα, σπρέι, συσκευές ηλεκτρικής εκκένωσης και άλλα μέσα, ανάλογα με τη φύση, την κατοχή και τη χρήση τους.

Είναι νόμιμο να έχω μαχαίρι για αυτοάμυνα στο σπίτι;

Ένα μαχαίρι κουζίνας έχει φυσιολογική οικιακή χρήση. Όμως η κατοχή ή η χρήση μαχαιριού ως μέσου αυτοάμυνας είναι άλλο θέμα. Αν χρησιμοποιηθεί εναντίον ανθρώπου, η υπόθεση μπορεί να έχει σοβαρές νομικές συνέπειες.

Μπορώ να χρησιμοποιήσω καθημερινό αντικείμενο για άμυνα;

Αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος ζωής ή σωματικής ακεραιότητας, η πράξη θα κριθεί με βάση τις περιστάσεις. Όμως ένα καθημερινό αντικείμενο μπορεί να θεωρηθεί μέσο πρόκλησης βλάβης ανάλογα με τη χρήση του. Δεν είναι αυτόματα “νομικά ασφαλής” λύση.

Είναι καλή ιδέα να μάθω «τέχνες μαχαιριού» για προστασία στο σπίτι;

Για τον μέσο πολίτη, αυτή είναι συνήθως κακή προτεραιότητα. Πολύ πιο σοβαρό είναι να οργανώσει την ασφάλεια του σπιτιού, να έχει σχέδιο αποφυγής επαφής και να γνωρίζει τις νομικές συνέπειες της χρήσης όπλου.

Αν ο εισβολέας είναι άοπλος, μπορώ να χρησιμοποιήσω όπλο;

Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο νομικά και εξαρτάται από το επίπεδο της απειλής. Ένας άοπλος άνθρωπος μπορεί σε ορισμένες συνθήκες να είναι επικίνδυνος, αλλά η χρήση όπλου πρέπει να εξεταστεί με βάση αναγκαιότητα, αναλογία και άμεσο κίνδυνο.

Τι πρέπει να κάνω πρώτα για ασφάλεια στο σπίτι;

Πρώτα θωρακίζουμε τον χώρο: πόρτα ασφαλείας, κλειδαριές, φωτισμός, συναγερμός, κάμερες όπου επιτρέπονται, μεμβράνες ασφαλείας, κάγκελα όπου χρειάζεται, σωστές συνήθειες και σχέδιο οικογένειας.

Πρέπει να ψάξω τον εισβολέα μέσα στο σπίτι;

Συνήθως όχι. Αν υπάρχει ασφαλέστερη επιλογή, προτεραιότητα είναι η αποφυγή επαφής, η απομάκρυνση, το κλείδωμα σε ασφαλές σημείο και η άμεση κλήση της αστυνομίας.

Γιατί το Combatives Group προτείνει αυτοπροστασία και όχι ένοπλη αυτοάμυνα στο σπίτι;

Επειδή η ένοπλη αυτοάμυνα μπορεί να δημιουργήσει τεράστιο νομικό, σωματικό και ψυχολογικό κόστος. Η πρόληψη, η ασφάλεια, η αποφυγή και η κλήση βοήθειας είναι πιο λογικές και ασφαλείς προτεραιότητες.

Ποιο είναι το βασικό μήνυμα του άρθρου;

Μην οργανώνετε το σπίτι σας γύρω από φαντασιώσεις ένοπλης σύγκρουσης. Οργανώστε το γύρω από την πρόληψη, την ασφάλεια, την αποφυγή επαφής, την προστασία της οικογένειας και τη νόμιμη αυτοπροστασία.

Σχετικά άρθρα

Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr

Σημείωση ασφαλείας

Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Δεν αποτελεί νομική συμβουλή και δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως οδηγία για χρήση όπλου, μαχαιριού ή άλλου αντικειμένου σε πραγματικό περιστατικό. Η νομοθεσία περί όπλων, άμυνας, οπλοκατοχής, οπλοφορίας και οπλοχρησίας είναι σοβαρό πεδίο και απαιτεί εξατομικευμένη συμβουλή από δικηγόρο.

Η φυσική αυτοάμυνα είναι έσχατη επιλογή. Η προτεραιότητα στο σπίτι είναι η ασφάλεια, η πρόληψη, η αποφυγή επαφής, η προστασία των μελών της οικογένειας, η κλήση βοήθειας και η νόμιμη προστασία ζωής και σωματικής ακεραιότητας.

Νομική σημείωση

Το παρόν άρθρο βασίζεται σε γενική ενημέρωση και σε νομικό πλαίσιο που πρέπει να ελέγχεται κάθε φορά για την τρέχουσα ισχύ του. Οι διατάξεις περί όπλων έχουν τροποποιηθεί επανειλημμένα και οποιαδήποτε αναφορά σε άρθρα, ποινές, πρόστιμα ή έννοιες πρέπει να επικαιροποιείται από δικηγόρο πριν από τελική δημοσίευση ή πρακτική εφαρμογή.

Για λόγους ασφάλειας και ακρίβειας, το άρθρο δεν δίνει οδηγίες χρήσης όπλων και δεν υποκαθιστά νομική γνωμοδότηση.

Σημείωση εμπειρίας

Το περιεχόμενο ακολουθεί τη μεθοδολογία του Combatives Group, όπου η αυτοπροστασία στο σπίτι δεν αντιμετωπίζεται ως φαντασίωση ένοπλης σύγκρουσης, αλλά ως οργανωμένη πρόληψη, θωράκιση χώρου, επίγνωση, οικογενειακό σχέδιο, αποφυγή επαφής και νόμιμη προστασία ζωής.

Η θέση του άρθρου είναι ότι ο ώριμος πολίτης δεν ψάχνει πρώτα όπλα. Ψάχνει τρόπο να μη χρειαστεί ποτέ να τα χρησιμοποιήσει.

Επικοινωνία

Αν θέλετε να οργανώσετε την προσωπική και οικογενειακή σας ασφάλεια με ρεαλιστικό, νόμιμο και υπεύθυνο τρόπο, η λύση δεν είναι να γεμίσετε το σπίτι με αντικείμενα που μπορεί να σας μπλέξουν νομικά.

Η ουσιαστική αυτοπροστασία στο σπίτι χρειάζεται πρόληψη, θωράκιση, σωστές συνήθειες, σχέδιο, εκπαίδευση επίγνωσης, αποφυγή περιττής επαφής και καθαρή κατανόηση των νομικών κινδύνων.

Επικοινωνήστε με το Combatives Group για μαθήματα, σεμινάρια και προγράμματα προσωπικής ασφάλειας, αυτοπροστασίας και ρεαλιστικής αυτοάμυνας.

22/08/1970
Συγγραφέας: Ανώνυμος

Μοίρασέ το:

Σχετικά άρθρα

Ο μύθος του ειδικού μαχητή με μαχαίρι – και άλλοι φαιδροί ισχυρισμοί

Ο «ειδικός μαχητής με μαχαίρι» είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους μύθους στον χώρο της αυτοάμυνας. Το άρθρο εξηγεί γιατί η μάχη με μαχαίρι δεν είναι παιχνίδι, άθλημα ή weekend seminar, αλλά κατάσταση με πιθανές συνέπειες τραυματισμού, αναπηρίας, θανάτου και σοβαρής νομικής έκθεσης.

Ο Κίνδυνος της Διδασκαλίας Χρήσης Όπλων

Οι λόγοι είναι πολλοί, αλλά ας αρχίσουμε με το γεγονός ότι οι νόμοι στην χώρα μας είναι πολύ αυστηροί σχετικά με την οπλοκατοχή και οπλοφορία. Δεν συζητάμε καν την οπλοχρησία (δεν υπάρχει νόμος που να την επιτρέπει).

Υπό την Απειλή Μαχαιριού – απειλή με μαχαίρι: η αλήθεια πίσω από τους μύθους των «ειδικών»

Η απειλή με μαχαίρι είναι ήδη εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση. Το άρθρο εξηγεί γιατί το μαχαίρι είναι όπλο ενέδρας, γιατί δεν υπάρχουν εγγυήσεις στην άμυνα απέναντί του, γιατί η αυτοπροστασία προηγείται της αυτοάμυνας και γιατί οι «ειδικοί» συχνά πουλάνε επικίνδυνες αυταπάτες.

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Με την αποστολή της φόρμας συμμετοχής στο σεμινάριο, δηλώνω ότι συμφωνώ με τους όρους και τις προϋποθέσεις που παρατίθενται εδώ:

  • Οι αιτήσεις συμμετοχής θα κλείσουν 2 ημέρες πριν την έναρξη του σεμιναρίου.
  • Υποχρεωτικός εξοπλισμός: Σαγιονάρες, Πετσέτα προσώπου
  • Προαιρετικός εξοπλισμός: Κάσκα, Μασέλα, Σπασουάρ.
  • Οι συμμετέχοντες οφείλουν να είναι οικονομικά εντάξει πριν την έναρξη του σεμιναρίου. Παρέχονται τραπεζικός λογαριασμός και PayPal, μέσω email. Απόδειξη λαμβάνεται ηλεκτρονικά. Εδώ αναγράφονται οι τρόποι πληρωμής.
  • Οι συμμετέχοντες θα λάβουν Βεβαίωση Συμμετοχής.

Πληρωμή σεμιναρίου:

Οι πληρωμές συμμετοχής θα καταβάλλονται τουλάχιστον 24 ώρες πριν την έναρξη του σεμιναρίου στη γραμματεία ή μέσω Paypal μέσω του ακόλουθου συνδέσμου (πληρωμή σεμιναρίου), στη διοργανώτρια εταιρεία Ανθρώπινη Ανάπτυξη ΑΜΚΕ – Human Development NPO. Μη πληρωμένες αιτήσεις θα θεωρηθούν άκυρες.

Η απόδειξη πληρωμής θα σταλεί ηλεκτρονικά στο δηλωμένο e-mail μετά το πέρας του σεμιναρίου. Πλήρης επιστροφή του καταβληθέντος ποσού γίνεται για ακυρώσεις συμμετοχής τουλάχιστον 24 ώρες πριν την έναρξη του σεμιναρίου. Η ακύρωση πρέπει να γίνει ηλεκτρονικά με σχετικό email ή τηλεφωνικά.

ΟΡΟΙ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Η ακύρωση πρέπει να γίνει ηλεκτρονικά, μέσω της Φόρμας Ακύρωσης Συμμετοχής. Εναλλακτικά, καλέστε μας στο 210.80.47.244, εγκαίρως. Θυμηθείτε ότι η γραμματεία λειτουργεί καθημερινές, από τις 10:00 έως τις 16:00.