Ο εγωισμός σκοτώνει τη μάθηση, ειδικά σε μια προπόνηση που περιλαμβάνει επαφή, πίεση και ρεαλιστική ένταση. Σε ένα ήπιο, καθαρά τεχνικό μάθημα, ο εγωισμός μπορεί απλώς να είναι ενοχλητικός. Σε μια ζωντανή προπόνηση Combatives, μπορεί να γίνει επικίνδυνος.
Όταν οι ασκούμενοι δουλεύουν σε υψηλότερο επίπεδο ρεαλιστικής προπόνησης, περιστασιακά λάθη θα συμβούν. Κάποιος μπορεί να βάλει λίγο περισσότερη δύναμη από όσο χρειαζόταν. Κάποιος μπορεί να εκτιμήσει λάθος την απόσταση. Κάποιος μπορεί να χάσει στιγμιαία τη στόχευση ή τον έλεγχο της έντασης. Όταν αυτά γίνονται χωρίς κακία, χωρίς πρόθεση και μέσα σε πλαίσιο αμοιβαίου σεβασμού, διορθώνονται και συνεχίζουμε.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν μπαίνει το «εγώ». Όταν κάποιος θέλει να αποδείξει ότι είναι πιο σκληρός, πιο δυνατός, πιο επικίνδυνος ή πιο «αληθινός» από τους άλλους, τότε η προπόνηση παύει να είναι εκπαίδευση και γίνεται κίνδυνος. Σε τέτοιο περιβάλλον, ένας σοβαρός τραυματισμός δεν είναι απλώς πιθανός. Είναι θέμα χρόνου.
Στο Combatives Group, η ένταση έχει θέση. Η πίεση έχει θέση. Η σκληρή προπόνηση έχει θέση. Ο εγωισμός, ο σαδισμός, η ανευθυνότητα και η έλλειψη σεβασμού δεν έχουν καμία θέση.
Η ρεαλιστική προπόνηση χρειάζεται δυνατούς ανθρώπους. Δεν χρειάζεται εγωπαθείς ανθρώπους.
Για ποιον είναι αυτό το άρθρο
Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε ασκούμενους αυτοάμυνας που θέλουν να καταλάβουν γιατί η συμπεριφορά μέσα στην προπόνηση είναι εξίσου σημαντική με την τεχνική. Δεν αρκεί να μπορεί κάποιος να χτυπά δυνατά, να κινείται γρήγορα ή να αντέχει πίεση. Αν δεν μπορεί να σεβαστεί τον συνασκούμενό του, τότε δεν είναι προχωρημένος. Είναι πρόβλημα.
Απευθύνεται επίσης σε εκπαιδευτές, γιατί κάθε ομάδα που δουλεύει με ένταση χρειάζεται καθαρούς κανόνες συμπεριφοράς. Όσο πιο ρεαλιστική γίνεται η προπόνηση, τόσο πιο σημαντικό γίνεται να υπάρχει αυτοκυριαρχία, αμοιβαίος σεβασμός, ρυθμιστής και ξεκάθαρη κουλτούρα ασφάλειας. Η ένταση χωρίς έλεγχο δεν είναι ρεαλισμός. Είναι απροσεξία.
Τέλος, απευθύνεται και σε ανθρώπους που ίσως φοβούνται την έντονη προπόνηση επειδή νομίζουν ότι θα μπουν σε έναν χώρο όπου όλοι προσπαθούν να βλάψουν όλους. Αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Η σοβαρή εκπαίδευση Combatives μπορεί να είναι πολύ έντονη, αλλά πρέπει να παραμένει οργανωμένη, ελεγχόμενη και βασισμένη στον σεβασμό.
Το άρθρο αφορά την κουλτούρα της ομάδας. Γιατί χωρίς σωστή κουλτούρα, ακόμη και η καλή τεχνική γίνεται επικίνδυνη.
Ποια είναι η θέση αυτού του άρθρου μέσα στο combatives.gr
Αυτό το άρθρο ανήκει στην ενότητα Εκπαίδευση Αυτοάμυνας και συνδέεται άμεσα με τα άρθρα για την προστασία κατά την εκπαίδευση, τις προσομοιώσεις, τα σενάρια, τον θωρακισμένο εκπαιδευτικό επιτιθέμενο και την προετοιμασία για πραγματική βία.
Στα προηγούμενα άρθρα εξετάζουμε πώς χτίζεται η πίεση: με στόχους, ασπίδες, προστατευτικά, ρόλους, προσομοιώσεις και σενάρια. Εδώ εξετάζουμε κάτι πιο ανθρώπινο και πιο δύσκολο: ποιος είναι ο χαρακτήρας του ανθρώπου που μπαίνει μέσα σε αυτή την πίεση; Μπορεί να τη χειριστεί; Μπορεί να πιέσει χωρίς να κακοποιήσει; Μπορεί να δεχθεί λάθος χωρίς να το πάρει προσωπικά; Μπορεί να σταματήσει όταν πρέπει;
Η θέση του άρθρου είναι καθαρή: η ρεαλιστική εκπαίδευση δεν χρειάζεται μόνο μεθοδολογία και εξοπλισμό. Χρειάζεται και ηθική πειθαρχία. Αν λείπει αυτή, τότε η ένταση γίνεται επικίνδυνη.
Η μέθοδος χτίζει το πλαίσιο. Ο χαρακτήρας των ασκούμενων καθορίζει αν το πλαίσιο παραμένει ασφαλές.
Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο
- Γιατί ο εγωισμός είναι επικίνδυνος στην προπόνηση αυτοάμυνας.
- Γιατί τα περιστασιακά λάθη στην ένταση ή στην απόσταση είναι αναμενόμενα.
- Γιατί το λάθος χωρίς κακία διαφέρει από την ανεύθυνη συμπεριφορά.
- Γιατί ο σεβασμός δεν σημαίνει ότι «δίνουμε» την τεχνική στον συνασκούμενο.
- Γιατί η έλλειψη σεβασμού οδηγεί σχεδόν αναπόφευκτα σε τραυματισμούς.
- Γιατί οι επαναλαμβανόμενοι παραβάτες πρέπει να απομακρύνονται από την τάξη.
- Γιατί το Combatives δεν έχει χώρο για εγωπαθείς ή σαδιστές.
- Γιατί οι ρυθμιστές είναι απαραίτητοι σε έντονη προπόνηση.
- Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον αθλητισμό και στη ρεαλιστική αυτοπροστασία.
- Γιατί ο Eddie επιτρέπει ένταση χωρίς ανεξέλεγκτο τραυματισμό.
- Γιατί η ένταση της προπόνησης υπάρχει για προσομοίωση και απευαισθητοποίηση, όχι για κακοποίηση.
- Γιατί η πραγματική βία δεν συμβιβάζεται και η εκπαίδευση πρέπει να προετοιμάζει τον ασκούμενο γι’ αυτό.
Βασικά σημεία
- Σε ρεαλιστική προπόνηση, περιστασιακά λάθη έντασης ή απόστασης μπορεί να συμβούν.
- Αν ένα λάθος γίνει χωρίς κακία, διορθώνεται και δεν πρέπει να μετατρέπεται σε εγωιστική σύγκρουση.
- Ο σεβασμός δεν σημαίνει ότι διευκολύνουμε ψεύτικα την τεχνική του συνασκούμενου.
- Ο σεβασμός σημαίνει ότι πιέζουμε υπεύθυνα, χωρίς πρόθεση να βλάψουμε.
- Χωρίς σεβασμό, ένας σοβαρός τραυματισμός είναι θέμα χρόνου.
- Ο ρυθμιστής υπάρχει για να προστατεύει την τάξη από υπερβολική ένταση, εγωισμό και ανώριμη συμπεριφορά.
- Οι επαναλαμβανόμενοι παραβάτες πρέπει να αντιμετωπίζονται καθαρά και γρήγορα.
- Στο Combatives δεν υπάρχει χώρος για εγωπαθείς σαδιστές.
- Η ένταση της προπόνησης υπάρχει για εκπαιδευτική προσομοίωση, όχι για κακοποίηση συνασκούμενου.
- Ο Eddie και ο προστατευτικός εξοπλισμός επιτρέπουν υψηλότερη ένταση με μεγαλύτερη ασφάλεια.
- Ο αθλητισμός έχει αξία, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα με τη ρεαλιστική αυτοπροστασία.
- Η αυτοκυριαρχία είναι απαραίτητη σε κάθε μορφή σοβαρής εκπαίδευσης.
Συνοπτική εκδοχή του άρθρου
Σε υψηλότερο επίπεδο ρεαλιστικής προπόνησης, τα μικρά λάθη είναι αναμενόμενα. Όταν υπάρχει επαφή, ταχύτητα, πίεση και ψυχοσωματική ένταση, δεν γίνεται όλα να είναι απολύτως τέλεια. Κάποιος μπορεί να βάλει λίγο παραπάνω δύναμη. Κάποιος μπορεί να πλησιάσει λίγο περισσότερο. Κάποιος μπορεί να εκτιμήσει λάθος την απόσταση ή να χάσει προσωρινά την ακρίβειά του.
Αν αυτά γίνονται χωρίς κακία, μέσα σε ομάδα που έχει σεβασμό και έλεγχο, δεν πρέπει να μετατρέπονται σε προσωπικό ζήτημα. Διορθώνονται. Ο ασκούμενος μαθαίνει. Η ομάδα συνεχίζει.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν κάποιος φέρνει τον εγωισμό του στην προπόνηση. Όταν θέλει να ανταποδώσει. Όταν θέλει να αποδείξει ότι δεν πονάει. Όταν θέλει να κυριαρχήσει στον άλλον. Όταν πιέζει περισσότερο όχι επειδή το ζητά η άσκηση, αλλά επειδή θίχτηκε. Εκεί η εκπαίδευση παύει να είναι εκπαίδευση.
Στο Combatives Group, η ένταση είναι μέρος της μεθοδολογίας. Δεν κρύβεται. Δεν ωραιοποιείται. Η προπόνηση μπορεί να γίνει σωματικά και συναισθηματικά δύσκολη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. Αντιθέτως, όσο πιο έντονη γίνεται η προπόνηση, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η αυτοκυριαρχία.
Ο σεβασμός δεν σημαίνει ότι χαρίζουμε τεχνικές στον συνασκούμενο ή ότι του «δίνουμε» την άσκηση για να πετύχει. Αυτό θα ήταν ψεύτικη προπόνηση. Σεβασμός σημαίνει ότι του δίνουμε πραγματική πίεση χωρίς πρόθεση να τον βλάψουμε. Τον βοηθάμε να γίνει καλύτερος, όχι να αισθανθεί άνετα μέσα σε ψεύτικη επιτυχία.
Αν κάποιος δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι, δημιουργεί κίνδυνο για όλους. Αν μετά από εξηγήσεις συνεχίσει να παραβιάζει το πλαίσιο, δεν υπάρχει λόγος να παραμένει στην τάξη. Η απομάκρυνσή του δεν είναι σκληρότητα. Είναι προστασία της ομάδας.
Σε έντονη εκπαίδευση, ο εγωισμός δεν είναι απλώς κακή συμπεριφορά. Είναι κίνδυνος.
Εισαγωγή: Ο εγωισμός σκοτώνει τη μάθηση
Ο εγωισμός είναι ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς της μάθησης στην εκπαίδευση αυτοάμυνας. Σε ένα θεωρητικό μάθημα μπορεί να εκδηλωθεί ως άρνηση να ακούσει κάποιος, ως ανάγκη να έχει πάντα δίκιο ή ως δυσκολία να δεχθεί διόρθωση. Σε μια ρεαλιστική προπόνηση όμως, όπου υπάρχει επαφή, ένταση και πίεση, ο εγωισμός γίνεται πολύ πιο σοβαρό πρόβλημα.
Όταν οι ασκούμενοι δουλεύουν κοντά στα όρια της άνεσής τους, χρειάζεται εμπιστοσύνη. Χρειάζεται να ξέρουν ότι ο άλλος θα τους πιέσει, αλλά δεν θα προσπαθήσει να τους βλάψει. Χρειάζεται να ξέρουν ότι ένα λάθος θα αντιμετωπιστεί ως λάθος, όχι ως προσωπική προσβολή. Χρειάζεται να ξέρουν ότι η ομάδα έχει κανόνες, ρυθμιστές και κουλτούρα.
Αν αυτό χαθεί, η προπόνηση γίνεται επικίνδυνη.
Ο εγωισμός σκοτώνει τη μάθηση γιατί μετατρέπει τον συνασκούμενο από συνεργάτη σε αντίπαλο.
Το τέλος του δρόμου των επαρμένων και απροσάρμοστων
Σε υψηλότερο επίπεδο ρεαλιστικής προπόνησης, το περιστασιακό λάθος είναι αναμενόμενο. Η εφαρμογή της ισχύος, η απόσταση, η στόχευση και ο χρόνος δεν θα είναι πάντα τέλεια. Όταν υπάρχει κίνηση, αντίσταση και πίεση, κάποια πράγματα θα ξεφύγουν λίγο. Αυτό δεν πρέπει να μας σοκάρει.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν το λάθος έγινε χωρίς κακία. Αν έγινε χωρίς πρόθεση να βλάψει, αν αναγνωρίστηκε, αν διορθώθηκε και αν ο ασκούμενος έδειξε ότι καταλαβαίνει, τότε είναι μέρος της μάθησης. Δεν χρειάζεται να γίνει θέμα εγωισμού. Δεν χρειάζεται να υπάρξει ανταπόδοση. Δεν χρειάζεται να ανάψουν τα πνεύματα.
Όμως ο επαρμένος και απροσάρμοστος ασκούμενος δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι. Παίρνει το λάθος προσωπικά ή χρησιμοποιεί το δικό του λάθος ως δικαιολογία. Θέλει να δείξει, να αποδείξει, να επιβληθεί. Αυτός ο άνθρωπος φτάνει γρήγορα στο τέλος του δρόμου μέσα σε σοβαρή ομάδα.
Σε μια ώριμη τάξη, το λάθος διορθώνεται. Ο εγωισμός αντιμετωπίζεται. Η επαναλαμβανόμενη ανευθυνότητα απομακρύνεται.
Σεβασμός δεν σημαίνει συνεργατική ψευτιά
Χρειάζεται να ξεκαθαριστεί κάτι σημαντικό: σεβασμός δεν σημαίνει ότι “δίνουμε” στον συνασκούμενο την τεχνική για να τον διευκολύνουμε. Αν ο ρόλος μας είναι να ασκήσουμε πίεση, πρέπει να το κάνουμε. Αν πρέπει να αντισταθούμε, αντιστεκόμαστε. Αν πρέπει να δυσκολέψουμε τον άλλον μέσα στο εκπαιδευτικό πλαίσιο, τον δυσκολεύουμε.
Η ψεύτικη συνεργασία δημιουργεί ψεύτικη ικανότητα. Αν κάθε τεχνική λειτουργεί επειδή ο παρτενέρ την επιτρέπει, τότε ο ασκούμενος δεν μαθαίνει τι θα συμβεί όταν ο άλλος δεν συνεργαστεί. Αυτό είναι επικίνδυνο, ειδικά στην αυτοάμυνα, όπου η πραγματική βία δεν βοηθά κανέναν να πετύχει την τεχνική του.
Σεβασμός σημαίνει κάτι διαφορετικό. Σημαίνει ότι πιέζω υπεύθυνα. Δεν σε διευκολύνω ψεύτικα, αλλά ούτε σε κακοποιώ. Σε βοηθώ να δεις την αλήθεια της άσκησης χωρίς να σε τραυματίσω από εγωισμό.
Ο σεβασμός στην προπόνηση δεν είναι χάρισμα. Είναι υπεύθυνη πίεση.
Χωρίς σεβασμό, ο τραυματισμός είναι θέμα χρόνου
Αν μεταξύ των συνασκούμενων δεν υπάρχει σεβασμός, ένας σοβαρός και επώδυνος τραυματισμός είναι σχεδόν βέβαιος. Μπορεί να μη συμβεί σήμερα. Μπορεί να μη συμβεί αυτή την εβδομάδα. Αλλά αργά ή γρήγορα, κάποιος θα το παρακάνει, κάποιος θα ανταποδώσει, κάποιος θα θυμώσει και η προπόνηση θα ξεφύγει από τον σκοπό της.
Σε μια ζωντανή προπόνηση, πολλά μπορούν να πάνε στραβά. Η ταχύτητα, η απόσταση, η κούραση, η ένταση και η ψυχολογική φόρτιση δημιουργούν ήδη αρκετές μεταβλητές. Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε σε αυτές και τον εγωισμό. Ένας άνθρωπος που δεν σέβεται τους άλλους πολλαπλασιάζει τον κίνδυνο για όλους.
Γι’ αυτό το θέμα πρέπει να λύνεται γρήγορα και καθαρά. Πρώτα εξηγούμε. Διορθώνουμε. Θέτουμε όρια. Αν όμως κάποιος παραμένει τακτικός παραβάτης, του δείχνουμε την έξοδο. Η ομάδα είναι σημαντικότερη από τον εγωισμό ενός ανθρώπου.
Η ασφάλεια της τάξης δεν θυσιάζεται για να ανεχθούμε τον απροσάρμοστο.
Δεν υπάρχει χώρος για εγωπαθείς σαδιστές
Στο Combatives δεν υπάρχει χώρος για εγωπαθείς σαδιστές. Η φράση είναι σκληρή, αλλά πρέπει να ειπωθεί καθαρά. Όταν κάποιος απολαμβάνει να πονάει τους άλλους, όταν χρησιμοποιεί την προπόνηση για να κυριαρχήσει, όταν μπερδεύει τη σκληρότητα με την κακοποίηση, δεν έχει θέση σε σοβαρή εκπαιδευτική ομάδα.
Η ρεαλιστική προπόνηση μπορεί να είναι έντονη. Μπορεί να είναι άβολη. Μπορεί να πιέσει τον ασκούμενο σωματικά και ψυχολογικά. Αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με σαδισμό. Η ένταση υπάρχει για να προσομοιώσει πλευρές της πραγματικής βίας, όχι για να δώσει άδεια σε ανώριμους ανθρώπους να βγάλουν τα προβλήματά τους πάνω στους άλλους.
Η διαφορά ανάμεσα στον σκληρό ασκούμενο και στον σαδιστή είναι τεράστια. Ο σκληρός ασκούμενος ελέγχει τον εαυτό του. Ο σαδιστής ψάχνει δικαιολογία να μην τον ελέγξει.
Το Combatives χρειάζεται ανθρώπους με αυτοκυριαρχία. Όχι ανθρώπους που κρύβουν τον εγωισμό τους πίσω από τη λέξη «ρεαλισμός».
Ο ρόλος των παλαιότερων και των ρυθμιστών
Ο τρόπος προπόνησης του Combatives Group μπορεί να είναι πολύ έντονος. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται συνεχής παρακολούθηση της τάξης, όχι μόνο από τον εκπαιδευτή, αλλά και από τους πιο έμπειρους ασκούμενους. Οι παλαιότεροι λειτουργούν συχνά ως ρυθμιστές. Βλέπουν πότε τα πνεύματα ανεβαίνουν, πότε κάποιος πιέζει λίγο παραπάνω, πότε ένας νεότερος δεν έχει ακόμη μέτρο και πότε χρειάζεται παρέμβαση.
Ο ρυθμιστής δεν υπάρχει για να κάνει την προπόνηση μαλακή. Υπάρχει για να διατηρεί την ένταση μέσα στο εκπαιδευτικό πλαίσιο. Είναι διαφορετικό πράγμα να πιεστεί κάποιος για να μάθει και διαφορετικό να εκτεθεί σε ανεξέλεγκτη συμπεριφορά. Αυτή τη διαφορά πρέπει να την βλέπουν οι έμπειροι.
Σε μια καλή τάξη, ο ρυθμιστής δεν είναι μόνο ένα πρόσωπο. Είναι κουλτούρα. Όλοι μαθαίνουν σταδιακά να προστατεύουν το πλαίσιο, να σταματούν την ανωριμότητα και να κρατούν την εκπαίδευση σκληρή αλλά ασφαλή.
Ο ρυθμιστής δεν μειώνει την ένταση. Την κρατά χρήσιμη.
Άλλο αθλητισμός, άλλο ρεαλισμός
Υπάρχουν σύλλογοι παραδοσιακών πολεμικών τεχνών και μαχητικών αθλημάτων που προπονούνται με ένταση. Αυτό είναι αλήθεια και πρέπει να αναγνωριστεί. Ο αθλητισμός μπορεί να χτίσει φυσική κατάσταση, αντοχή, τεχνική, πειθαρχία και επαφή. Δεν είναι άχρηστος. Το πρόβλημα αρχίζει όταν συγχέεται με τη ρεαλιστική αυτοπροστασία.
Στον αθλητισμό υπάρχουν κανόνες, πλαίσιο, διαιτητής, κατηγορίες, συμφωνημένη έναρξη και κοινή κατανόηση του τι γίνεται. Στη βία του δρόμου δεν υπάρχουν αυτά. Η πραγματική βία μπορεί να είναι δόλια, αιφνιδιαστική, απρόβλεπτη και χωρίς όριο. Γι’ αυτό το Combatives χρειάζεται διαφορετική εκπαιδευτική μεθοδολογία.
Η χρήση βαριά προστατευμένου ρόλου, όπως ο Eddie, επιτρέπει σε έναν ασκούμενο να βιώσει υψηλότερη ένταση, δόλο, πίεση και πιο «βρώμικες» εκπαιδευτικές μεταβλητές χωρίς να τραυματίζεται ανεπίτρεπτα ο συνασκούμενος. Αυτό δεν είναι αθλητικό sparring. Είναι προσομοιωτική εκπαίδευση αυτοπροστασίας.
Ο αθλητισμός μπορεί να είναι χρήσιμος. Αλλά δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως πλήρης απάντηση στη δόλια πραγματική βία.
Ο Eddie και ο φόβος της έντασης
Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται ο Eddie μπορεί να φαίνεται τρομακτικός σε ανθρώπους πιο ήπιας φύσης. Είναι φυσιολογικό. Όταν κάποιος βλέπει πλήρη επαφή, ένταση, φωνή, πίεση και αποφασιστική δράση, μπορεί να σκεφτεί ότι δεν θέλει να τραυματίσει κανέναν ή ότι δεν είναι φτιαγμένος για κάτι τέτοιο.
Εδώ χρειάζεται να γίνει μια σημαντική διευκρίνιση. Ο Eddie υπάρχει ακριβώς για να μειώσει αυτό το πρόβλημα. Ο άνθρωπος που φορά τον βαριά προστατευμένο εξοπλισμό δεν δέχεται απροστάτευτη ζημιά. Τα χτυπήματα στοχεύονται στα προστατευτικά και η άσκηση γίνεται μέσα σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Αυτό επιτρέπει στον ασκούμενο να δοκιμάσει ένταση χωρίς να χρειάζεται να βλάψει σοβαρά τον συνασκούμενό του.
Αν και οι ίδιοι οι ασκούμενοι προστατεύονται επαρκώς και τηρούνται οι κανόνες, μπορούν να δουλέψουν σε αρκετά υψηλό επίπεδο προσομοιωμένης έντασης με μειωμένο κίνδυνο. Αυτό είναι το νόημα του εξοπλισμού. Δεν υπάρχει για θέαμα. Υπάρχει για να επιτρέπει πιο σοβαρή και ασφαλέστερη εκπαίδευση.
Ο Eddie δεν κάνει την προπόνηση βίαιη για χάρη της βίας. Επιτρέπει την ένταση χωρίς να θυσιάζεται η ασφάλεια.
Η ένταση υπάρχει για προσομοίωση, όχι για κακοποίηση
Παρά το γεγονός ότι οι προπονήσεις μπορούν να γίνουν συναισθηματικά και φυσικά πολύ έντονες, είναι αυτονόητο ότι κανείς δεν προσπαθεί πραγματικά να βλάψει ανεπανόρθωτα ή σκόπιμα άλλον συνασκούμενο. Αν αυτό δεν είναι αυτονόητο σε μια ομάδα, τότε η ομάδα έχει πρόβλημα.
Το επίπεδο έντασης υπάρχει για έναν συγκεκριμένο σκοπό: να προσομοιώσει πλευρές μιας βίαιης κατάστασης. Θέλουμε ο ασκούμενος να νιώσει πίεση, να γνωρίσει την αδρεναλίνη, να αντιμετωπίσει φόβο, να λειτουργήσει με καρδιά ανεβασμένη και να μη σοκαριστεί πλήρως αν βρεθεί κάποτε σε πραγματική απειλή.
Αυτό δεν είναι κακοποίηση. Είναι προοδευτική απευαισθητοποίηση στις αρνητικές ψυχολογικές επιπτώσεις της βίας. Η διαφορά είναι ότι γίνεται με πλαίσιο, έλεγχο, προστατευτικά, ρόλους και εκπαιδευτικό σκοπό.
Η ένταση είναι εργαλείο προετοιμασίας. Όταν χάνει τον σκοπό της, γίνεται κίνδυνος.
Ο βίαιος κακοποιός δεν συμβιβάζεται
Το άρθρο κλείνει με μια σκληρή αλλά σημαντική παρατήρηση: ο βίαιος κακοποιός δεν συμβιβάζεται. Η πραγματική βία δεν νοιάζεται αν κάποιος είναι κουρασμένος, ευγενικός, άπειρος, φοβισμένος ή απροετοίμαστος. Αυτός είναι ο λόγος που οι ασκούμενοι, άνδρες και γυναίκες, καλούνται να ανταποκριθούν στην πρόκληση της έντονης προπόνησης.
Δεν το κάνουν επειδή αγαπούν τη βία. Το κάνουν επειδή καταλαβαίνουν ότι η πραγματική βία δεν θα τους δώσει ευγενική εισαγωγή, καθαρή απόσταση ή δεύτερη ευκαιρία. Αν η εκπαίδευση δεν τους έχει φέρει ποτέ κοντά σε πίεση, τότε το σοκ της πραγματικότητας μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερο.
Η πρόκληση λοιπόν δεν είναι να γίνουν «άγριοι». Η πρόκληση είναι να γίνουν ικανοί, σταθεροί και ψύχραιμοι μέσα στην ένταση. Αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο από το να φωνάζει ή να χτυπά κάποιος δυνατά.
Η πραγματική βία δεν συμβιβάζεται. Γι’ αυτό η εκπαίδευση πρέπει να είναι σοβαρή, όχι εγωιστική.
Σύνοψη
Ο εγωισμός σκοτώνει τη μάθηση γιατί καταστρέφει την εμπιστοσύνη, τον έλεγχο και την ασφάλεια που χρειάζονται για ρεαλιστική εκπαίδευση. Σε μια προπόνηση χωρίς επαφή, μπορεί απλώς να ενοχλεί. Σε μια προπόνηση με επαφή, πίεση και ένταση, μπορεί να τραυματίσει.
Το Combatives Group χρειάζεται ανθρώπους που μπορούν να πιέσουν και να πιεστούν. Χρειάζεται ανθρώπους που μπορούν να δώσουν αντίσταση χωρίς σαδισμό και να δεχθούν διόρθωση χωρίς προσβολή. Χρειάζεται ανθρώπους που καταλαβαίνουν ότι ο συνασκούμενος είναι συνεργάτης μάθησης, όχι αντίπαλος για προσωπική επιβολή.
Όσοι δεν μπορούν να λειτουργήσουν έτσι, δεν χωρούν σε τέτοιο περιβάλλον.
Σκληρή προπόνηση ναι. Εγωισμός όχι. Ρεαλισμός ναι. Σαδισμός ποτέ.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί ο εγωισμός είναι επικίνδυνος στην προπόνηση αυτοάμυνας;
Επειδή σε προπόνηση με επαφή και πίεση, ο εγωισμός μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική ένταση, ανταπόδοση, απώλεια ελέγχου και τραυματισμούς.
Είναι αποδεκτά τα λάθη στην ένταση;
Ναι, όταν είναι περιστασιακά, γίνονται χωρίς κακία και διορθώνονται. Σε ρεαλιστική προπόνηση, μικρά λάθη μπορεί να συμβούν.
Τι γίνεται αν κάποιος το παρακάνει συστηματικά;
Πρώτα του εξηγείται καθαρά το πρόβλημα. Αν συνεχίζει να παραβιάζει το πλαίσιο, πρέπει να απομακρυνθεί από την τάξη για την ασφάλεια όλων.
Σεβασμός σημαίνει να διευκολύνουμε τον συνασκούμενο;
Όχι. Σεβασμός δεν σημαίνει να «δίνουμε» την τεχνική. Σημαίνει να πιέζουμε υπεύθυνα, χωρίς πρόθεση να βλάψουμε.
Γιατί χρειάζονται ρυθμιστές στην τάξη;
Επειδή σε έντονη προπόνηση τα πνεύματα μπορεί να ανέβουν. Οι ρυθμιστές βοηθούν να μείνει η ένταση μέσα στο εκπαιδευτικό πλαίσιο.
Υπάρχει χώρος για πολύ επιθετικούς ανθρώπους στο Combatives;
Υπάρχει χώρος για αποφασιστικούς και ελεγχόμενους ανθρώπους. Δεν υπάρχει χώρος για εγωπαθείς, σαδιστές ή ανθρώπους που δεν σέβονται τους συνασκούμενους.
Ποια είναι η διαφορά αθλητισμού και ρεαλιστικής αυτοπροστασίας;
Ο αθλητισμός έχει κανόνες, πλαίσιο και κοινή συμφωνία. Η πραγματική βία μπορεί να είναι δόλια, αιφνιδιαστική και απρόβλεπτη. Η αυτοπροστασία πρέπει να λάβει υπόψη αυτή τη διαφορά.
Τι είναι ο Eddie;
Ο Eddie είναι βαριά προστατευμένος εκπαιδευτικός ρόλος που επιτρέπει στους ασκούμενους να δουλέψουν με υψηλότερη ένταση και πλήρη επαφή σε ασφαλέστερο πλαίσιο.
Γιατί η ένταση είναι απαραίτητη στην εκπαίδευση;
Επειδή βοηθά τον ασκούμενο να εξοικειωθεί με τις ψυχολογικές και σωματικές επιπτώσεις της βίας, ώστε να μη σοκαριστεί πλήρως σε πραγματική απειλή.
Ποιο είναι το βασικό μήνυμα του άρθρου;
Η ρεαλιστική εκπαίδευση χρειάζεται ένταση, αλλά όχι εγωισμό. Χρειάζεται σεβασμό, έλεγχο, ρυθμιστές και καθαρή κουλτούρα ασφάλειας.
Σχετικά άρθρα
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
- Η προστασία κατά την εκπαίδευση
Σχετικό με τον προστατευτικό εξοπλισμό, την ένταση και την ασφάλεια στην προπόνηση. - Οι Προσομοιώσεις
Σχετικό με την επαφή, τη στόχευση και την πίεση στην εκπαίδευση. - Τα Σενάρια
Σχετικό με το τελικό στάδιο ρεαλιστικής εκπαιδευτικής εφαρμογής. - Ρόλοι, Προσομοιώσεις και Σενάρια
Σχετικό με τη συνολική μεθοδολογία προοδευτικής εκπαίδευσης. - Βαριά θωρακισμένος επιτιθέμενος
Σχετικό με τον ρόλο του Eddie και της βαριάς προστασίας στην εκπαίδευση. - Προετοιμασία για πραγματική βία
Σχετικό με το γιατί η πραγματική βία απαιτεί διαφορετική προετοιμασία. - Απλό, Άμεσο, Αποτελεσματικό
Σχετικό με τη βασική μεθοδολογία του Combatives Group. - Η δράση θεραπεύει τον φόβο
Σχετικό με φόβο, δράση και προοδευτική έκθεση. - Περιπλοκότητα = Καταστροφή
Σχετικό με τον κίνδυνο περίπλοκων επιλογών υπό πίεση.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Δεν αποτελεί πρόσκληση σε ανεξέλεγκτη σκληρή επαφή, κακοποίηση συνασκούμενων ή επικίνδυνη προπόνηση.
Η προπόνηση με επαφή πρέπει να γίνεται μόνο σε οργανωμένο πλαίσιο, με επίβλεψη, προστατευτικό εξοπλισμό, προοδευτική ένταση, σαφείς κανόνες ασφαλείας και κουλτούρα αμοιβαίου σεβασμού.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Η αυτοπροστασία πρέπει πάντα να συνδέεται με νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη προστατευτική δράση.
Ο σκοπός της εκπαίδευσης δεν είναι η τιμωρία, η εκδίκηση ή η ανεξέλεγκτη βία, αλλά η προστασία, η διαφυγή και η διακοπή άμεσης απειλής όπου δεν υπάρχει άλλη ασφαλής επιλογή.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Η έντονη προπόνηση δεν υπάρχει για να δημιουργεί φαντασιώσεις ανωτερότητας.
Υπάρχει για να βοηθήσει τον ασκούμενο να γνωρίσει την πίεση, να μειώσει το σοκ της βίας και να λειτουργήσει καλύτερα μέσα σε δύσκολες συνθήκες.
Όταν η ένταση γίνεται εγωισμός, παύει να είναι εκπαίδευση.
Σημείωση εμπειρίας
Το περιεχόμενο βασίζεται στη μεθοδολογία του Combatives Group, όπου η σκληρή προπόνηση, η πίεση, η προσομοίωση και η επαφή έχουν θέση μόνο όταν συνοδεύονται από σεβασμό, έλεγχο, προστατευτικό εξοπλισμό και αυτοκυριαρχία.
Ο ρεαλισμός χωρίς έλεγχο είναι επικίνδυνος.
Ο έλεγχος χωρίς πίεση είναι ανεπαρκής.
Η σωστή εκπαίδευση χρειάζεται και τα δύο.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς η ένταση, ο σεβασμός, οι ρυθμιστές, οι προσομοιώσεις, τα σενάρια και η αυτοκυριαρχία συνδέονται σε ένα υπεύθυνο σύστημα αυτοπροστασίας, η θεωρία από μόνη της δεν αρκεί.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για εκπαιδευτικά προγράμματα, ενημερωτικές δράσεις και καθοδήγηση γύρω από την προσωπική ασφάλεια, την αυτοπροστασία και τη ρεαλιστική αντιμετώπιση της βίας.