Η κίνηση ακολουθεί τη λειτουργικότητα

Στο Combatives, η κίνηση δεν υπάρχει για να φαίνεται όμορφη, αλλά για να λειτουργεί. Δείτε γιατί η λειτουργικότητα είναι το πρωτεύον κριτήριο στη ρεαλιστική αυτοάμυνα.
Περιεχόμενα άρθρου

Γιατί στο Combatives η μορφή δεν προηγείται του σκοπού

«Η μορφή ακολουθεί τη λειτουργικότητα.»

Η αρχή αυτή είναι γνωστή κυρίως από την αρχιτεκτονική και τη βιομηχανική σχεδίαση. Η βασική ιδέα είναι απλή: η μορφή ενός πράγματος πρέπει να υπηρετεί τον σκοπό του. Δεν ξεκινάμε από το πώς θέλουμε να φαίνεται. Ξεκινάμε από το τι πρέπει να κάνει.

Η ίδια λογική ισχύει και στην αυτοάμυνα.

Στο Combatives Group, η λειτουργικότητα είναι πάντα το πρωτεύον θέμα. Δεν μας ενδιαφέρει αν μια κίνηση φαίνεται όμορφη, παραδοσιακή, εντυπωσιακή ή τεχνικά περίτεχνη. Μας ενδιαφέρει αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπό πραγματική πίεση, με απρόβλεπτη αντίσταση, μέσα σε περιβάλλον φόβου, σύγχυσης και κινδύνου.

Το Combatives δεν είναι «μορφή τέχνης». Δεν είναι πνευματικό μονοπάτι. Δεν είναι αθλητικό θέαμα. Δεν είναι χορογραφία μάχης.

Είναι δεξιότητα αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας.

Και ως δεξιότητα, πρέπει να υπηρετεί έναν πρακτικό σκοπό: να βοηθά τον άνθρωπο να επιβιώσει, να προστατευθεί και να βγει από την απειλή με όσο το δυνατόν μικρότερη φθορά.

 

Η σύντομη απάντηση

Στο Combatives, η κίνηση πρέπει να ακολουθεί τη λειτουργικότητα.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε τεχνική, κάθε στάση, κάθε βηματισμός, κάθε κίνηση του σώματος και κάθε επιλογή εκπαίδευσης πρέπει να κρίνεται από το αν εξυπηρετεί τον πραγματικό σκοπό της αυτοάμυνας.

Δεν χρειάζεται να είναι τέλεια.

Δεν χρειάζεται να είναι όμορφη.

Χρειάζεται να είναι εφαρμόσιμη, άμεση και αποτελεσματική.

Το Δυτικό Combatives αναπτύχθηκε στη σύγχρονη εποχή για πρακτικές ανάγκες, όχι για επίδειξη. Η φιλοσοφία του είναι κοντά στη λογική της βασικής στρατιωτικής και αστυνομικής εκπαίδευσης: περιορισμένες δεξιότητες, γρήγορη αφομοίωση, λειτουργική εφαρμογή, προσαρμογή σε πραγματικές συνθήκες.

Για τον πολίτη, η ίδια φιλοσοφία πρέπει να εφαρμόζεται με έναν επιπλέον κρίσιμο περιορισμό: τον νόμο.

Ο πολίτης δεν βρίσκεται σε πεδίο μάχης. Δεν έχει στρατιωτική αποστολή. Η αυτοάμυνα του πρέπει να είναι αναγκαία, ανάλογη και προσανατολισμένη στην αποφυγή, στη διαφυγή και στην προστασία της ζωής.

 

Αυτό το άρθρο είναι για εσάς αν…

  • Θέλετε να καταλάβετε γιατί το Combatives δεν ενδιαφέρεται για την όμορφη τεχνική, αλλά για το αποτέλεσμα.
  • Έχετε εμπειρία σε πολεμικές τέχνες και αναρωτιέστε γιατί πολλές κινήσεις που φαίνονται εντυπωσιακές δεν είναι απαραίτητα λειτουργικές.
  • Σας ενδιαφέρει η διαφορά ανάμεσα στη στρατιωτική, αστυνομική και πολιτική εφαρμογή μιας μεθοδολογίας αυτοάμυνας.
  • Θέλετε να δείτε γιατί η πραγματική αυτοάμυνα δεν μπορεί να βασίζεται σε τεχνικές που απαιτούν ιδανικές συνθήκες.
  • Θέλετε να καταλάβετε γιατί το σώμα, ο εξοπλισμός, το περιβάλλον, ο νόμος και ο σκοπός καθορίζουν την κίνηση.

 

Τι θα μάθετε

  • Θα δείτε γιατί η λειτουργικότητα πρέπει να προηγείται της μορφής στην αυτοάμυνα.
  • Θα καταλάβετε γιατί το Combatives δεν είναι “Do”, δηλαδή πνευματικό ή αθλητικό μονοπάτι, αλλά πρακτική δεξιότητα.
  • Θα μάθετε γιατί οι στρατιωτικές και αστυνομικές ανάγκες επηρεάζουν τη μορφή της εκπαίδευσης.
  • Θα δείτε γιατί ο πολίτης πρέπει να προσαρμόζει την εφαρμογή μέσα σε νόμιμα και πρακτικά όρια.
  • Θα καταλάβετε γιατί ο εξοπλισμός, τα όπλα, η προστασία, ο χώρος και η αποστολή αλλάζουν ριζικά το πώς κινείται ένας άνθρωπος.
  • Θα δείτε γιατί η σύγχρονη εικόνα των πολεμικών τεχνών συχνά επηρεάζεται περισσότερο από τον αθλητισμό και το θέαμα παρά από την πραγματική λειτουργικότητα.

 

Βασικά σημεία

Στην αυτοάμυνα, η κίνηση πρέπει να υπηρετεί τον σκοπό.

Η λειτουργικότητα είναι σημαντικότερη από την αισθητική.

Το Combatives δεν είναι τέχνη επίδειξης, αλλά πρακτική δεξιότητα αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας.

Η στρατιωτική και αστυνομική εφαρμογή έχουν διαφορετικό πλαίσιο από την πολιτική αυτοάμυνα.

Ο πολίτης πρέπει πάντα να λαμβάνει υπόψη τον νόμο, την αναγκαιότητα, την αναλογικότητα και τη διαφυγή.

Ο εξοπλισμός, η προστασία, τα όπλα και το περιβάλλον καθορίζουν το ποιες κινήσεις είναι ρεαλιστικές.

Η πραγματική λειτουργικότητα συχνά φαίνεται λιγότερο εντυπωσιακή, αλλά είναι πολύ πιο χρήσιμη.

 

Εισαγωγή: Όταν η μορφή γίνεται παγίδα

Στον κόσμο των πολεμικών τεχνών, ο άνθρωπος συχνά μαθαίνει να κοιτάζει τη μορφή.

Πώς φαίνεται η στάση.

Πόσο καθαρή είναι η τεχνική.

Πόσο εντυπωσιακή είναι η κίνηση.

Πόσο θεαματική είναι η ρίψη.

Πόσο ψηλό είναι το λάκτισμα.

Πόσο γρήγορη είναι η αλληλουχία.

Όλα αυτά μπορεί να έχουν αξία μέσα στο κατάλληλο πλαίσιο. Μπορούν να υπηρετήσουν την τέχνη, το άθλημα, την παράδοση, την τεχνική καλλιέργεια ή την αισθητική της κίνησης.

Όμως στην αυτοάμυνα το ερώτημα είναι διαφορετικό.

Δεν ρωτάμε πρώτα «πώς φαίνεται;»

Ρωτάμε «τι κάνει;»

Μπορεί να λειτουργήσει υπό πίεση;

Μπορεί να εφαρμοστεί όταν ο άλλος αντιστέκεται;

Μπορεί να εκτελεστεί όταν ο ασκούμενος φοβάται;

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με περιορισμένο χρόνο και περιορισμένο χώρο;

Μπορεί να βοηθήσει στη διαφυγή;

Αν όχι, τότε η κίνηση μπορεί να είναι ενδιαφέρουσα, αλλά δεν είναι πρώτη επιλογή για αυτοάμυνα.

 

Το Combatives ως δεξιότητα, όχι ως πνευματικό μονοπάτι

Από τη σκοπιά του Combatives Group, το Combatives δεν είναι «μορφή τέχνης» ούτε «πνευματικό μονοπάτι».

Δεν είναι “Do” με την έννοια που συναντάμε σε ονομασίες όπως Καράτε-ντο, Αϊκί-ντο ή Τζούντο. Δεν έχει ως κεντρικό σκοπό την καλλιέργεια μιας αισθητικής ή φιλοσοφικής πορείας μέσα από την τεχνική μορφή.

Είναι πιο κοντά στη λογική του πρακτικού “Jutsu”, δηλαδή της δεξιότητας που υπηρετεί συγκεκριμένη ανάγκη.

Η ανάγκη αυτή είναι η διαχείριση απειλής.

Στο πολιτικό περιβάλλον, αυτό σημαίνει ασφάλεια, αυτοπροστασία, αυτοάμυνα, αποφυγή, διαφυγή και αναγκαία αμυντική δράση όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Η τεχνική δεν υπάρχει για να δείχνει την παράδοση.

Υπάρχει για να υπηρετεί τον σκοπό.

«Δεν χρειάζεται ούτε τέλειο να είναι, ούτε όμορφο, χρειάζεται να είναι αποτελεσματικό.» – Ζακ Καπανταϊδάκης

Αυτή η θέση είναι πρακτική. Ίσως να μην ικανοποιεί όσους αναζητούν εντυπωσιακή μορφή. Όμως στην αυτοάμυνα η μορφή χωρίς αποτέλεσμα είναι φτωχό εργαλείο.

 

Η στρατιωτική λογική της λειτουργικότητας

Οι στρατοί εκπαιδεύουν μεγάλους αριθμούς ανθρώπων μέσα σε περιορισμένο χρόνο.

Αυτό σημαίνει ότι η εκπαίδευση πρέπει να είναι πρακτική, επαναλήψιμη και γρήγορα αφομοιώσιμη. Δεν υπάρχει πάντα χρόνος για λεπτομερή, μακροχρόνια εκπαίδευση άοπλης μάχης σε κάθε στρατιώτη. Οι προτεραιότητες είναι πολλές: φυσική κατάσταση, όπλα, εξοπλισμός, ομαδική λειτουργία, τακτική, επικοινωνία, κίνηση, επιβίωση, πειθαρχία.

Η άοπλη εκπαίδευση, όταν υπάρχει, πρέπει να υπηρετεί αυτή τη συνολική ανάγκη.

Δεν πρέπει να τραυματίζει άσκοπα το προσωπικό.

Δεν πρέπει να απορροφά υπερβολικό χρόνο.

Δεν πρέπει να βασίζεται σε κινήσεις που δεν ταιριάζουν στο επιχειρησιακό περιβάλλον.

Ένας σύγχρονος στρατιώτης είναι συνήθως οπλισμένος και εξοπλισμένος. Η άοπλη μάχη δεν είναι η πρώτη του επιλογή. Το σώμα του, η κίνηση του και οι αποφάσεις του επηρεάζονται από τον εξοπλισμό, το βάρος, το περιβάλλον, την ομάδα και την αποστολή.

Αυτό οδηγεί αναγκαστικά σε λειτουργικές, απλές και άμεσες κινήσεις.

Όχι επειδή η πολυπλοκότητα είναι αδύνατη.

Αλλά επειδή είναι λιγότερο αξιόπιστη όταν ο χρόνος, το βάρος και η πίεση αυξάνονται.

 

Ο εξοπλισμός αλλάζει την κίνηση

Ένας άνθρωπος που φορά εξοπλισμό δεν κινείται όπως ένας αθλητής με ελαφριά ρούχα σε καθαρό χώρο.

Ο σύγχρονος στρατιώτης μπορεί να φέρει σημαντικό βάρος: ατομικό εξοπλισμό, οπλισμό, πυρομαχικά, προστατευτικά μέσα, σακίδιο, επικοινωνίες και άλλα απαραίτητα υλικά. Ακόμη και μικρότερο βάρος αλλάζει την ισορροπία, την ταχύτητα, την άνεση των κινήσεων και τη δυνατότητα εφαρμογής πολύπλοκων τεχνικών.

Το ίδιο ισχύει και για τον αστυνομικό με ζώνη εξοπλισμού, γιλέκο, μέσα προστασίας και καθήκον ελέγχου ανθρώπων σε αστικό περιβάλλον.

Ο εξοπλισμός δεν είναι λεπτομέρεια.

Καθορίζει το τι είναι ρεαλιστικό.

Υψηλά λακτίσματα, εντυπωσιακές ακροβατικές κινήσεις, πολύπλοκες ρίψεις ή λεπτές τεχνικές που απαιτούν ελευθερία κίνησης μπορεί να φαίνονται εντυπωσιακές σε αθλητικό χώρο, αλλά να είναι ακατάλληλες όταν ο άνθρωπος φορά βάρος, βρίσκεται σε ασταθές περιβάλλον ή έχει άλλες προτεραιότητες.

Η κίνηση πρέπει να ακολουθεί τη λειτουργικότητα.

Όχι τη φαντασία.

 

Η εικόνα που βλέπει ο πολίτης

Ο πολίτης σήμερα συχνά γνωρίζει τη «μάχη» μέσα από δύο εικόνες: τον αθλητικό σύλλογο και το Χόλυγουντ.

Στον αθλητικό σύλλογο βλέπει κανόνες, καθαρό χώρο, κατηγορίες, προπόνηση, διαιτησία, τεχνική ύλη, αγώνες και βαθμολογίες.

Στο Χόλυγουντ βλέπει χορογραφημένες συγκρούσεις, εντυπωσιακές κινήσεις, καθαρή κάμερα, θεαματικές ανταλλαγές και ήρωες που βγαίνουν από τη βία με τρόπο σχεδόν μυθικό.

Καμία από αυτές τις εικόνες δεν είναι η πλήρης πραγματικότητα της αυτοάμυνας.

Η πραγματική βία είναι πιο άβολη, πιο ακατάστατη και πιο γρήγορη. Δεν δίνει πάντα χώρο. Δεν δίνει πάντα καθαρή αρχή. Δεν δίνει πάντα χρόνο. Δεν δίνει πάντα έναν αντίπαλο. Δεν δίνει πάντα άοπλη συνθήκη.

Όταν ο πολίτης αναζητά αυτοάμυνα με κριτήριο την εικόνα που έχει από την αίθουσα ή τον κινηματογράφο, μπορεί να επιλέξει λάθος εργαλείο.

Η λειτουργικότητα πρέπει να προηγείται της εντύπωσης.

 

Η ιστορική λειτουργία και η σύγχρονη μετατόπιση

Πολλά παλαιότερα μαχητικά συστήματα δημιουργήθηκαν μέσα σε συνθήκες που δεν υπάρχουν σήμερα με την ίδια μορφή. Ο εξοπλισμός, τα όπλα, η προστασία, ο ρόλος του μαχητή και το πεδίο εφαρμογής επηρέαζαν τις τεχνικές τους.

Ένα σύστημα που αναπτύχθηκε για ανθρώπους με συγκεκριμένο εξοπλισμό, προστασία ή οπλισμό δεν μπορεί να μεταφερθεί άκριτα σε έναν σύγχρονο πολίτη με καθημερινά ρούχα, χωρίς προστασία και μέσα σε αστικό περιβάλλον.

Αυτό είναι κρίσιμο.

Η πανοπλία, για παράδειγμα, αλλάζει τον τρόπο που κινείται, επιτίθεται και προστατεύεται ένας άνθρωπος. Η ύπαρξη προστασίας επιτρέπει διαφορετικά ρίσκα. Η απουσία της δημιουργεί άλλες ευπάθειες. Το ίδιο ισχύει για τον σημερινό εξοπλισμό αστυνομικού ή στρατιώτη. Κάποια σημεία προστατεύονται, άλλα παραμένουν εκτεθειμένα.

Όταν αλλάζει το περιβάλλον, πρέπει να αλλάζει και η εφαρμογή.

Αν δεν αλλάζει, τότε η τεχνική μπορεί να διατηρεί ιστορικό ή αθλητικό ενδιαφέρον, αλλά να χάνει λειτουργικότητα στην αυτοάμυνα του σημερινού πολίτη.

 

Το πεδίο μάχης και το αστικό περιβάλλον

Το πεδίο μάχης και το αστικό περιβάλλον του πολίτη δεν είναι το ίδιο.

Ο στρατιώτης μπορεί να λειτουργεί σε ομάδα, με εξοπλισμό, οπλισμό, αποστολή, κανόνες εμπλοκής και επιχειρησιακό σκοπό. Οι απειλές μπορεί να έχουν μορφή ενέδρας, πυρών, εκρηκτικών, τακτικών κινήσεων ή ασαφούς εχθρού. Η προτεραιότητα του δεν είναι η πολιτική αυτοάμυνα. Είναι η εκτέλεση αποστολής και η επιβίωση μέσα στο πλαίσιο αυτής.

Ο πολίτης ζει σε άλλο περιβάλλον.

Το «πεδίο μάχης» του είναι δρόμοι, χώροι εργασίας, χώροι διασκέδασης, μέσα μεταφοράς, πάρκινγκ, είσοδοι πολυκατοικιών, σχολεία, σπίτια, δημόσιοι χώροι. Οι επιτιθέμενοι δεν φορούν απαραίτητα κάτι που τους διακρίνει. Μπορεί να είναι συμπολίτες, γνωστοί, άγνωστοι, ομάδες ή άνθρωποι που κινούνται μέσα στο ίδιο κοινωνικό πλαίσιο.

Τα περιστατικά συχνά είναι ρευστά.

Μπορεί να ξεκινήσουν με λεκτική ένταση.

Μπορεί να κλιμακωθούν.

Μπορεί να υπάρξει αιφνιδιαστική επίθεση.

Μπορεί να εμφανιστεί όπλο.

Μπορεί να μπουν τρίτοι στο περιστατικό.

Γι’ αυτό η πολιτική αυτοάμυνα δεν μπορεί να αντιγράφει μηχανικά στρατιωτικές ή αθλητικές μεθόδους. Πρέπει να κρατά τη λειτουργική φιλοσοφία και να προσαρμόζει την εφαρμογή στο περιβάλλον του πολίτη.

 

Ο νόμος ως λειτουργικός περιορισμός

Για τον πολίτη, ο νόμος δεν είναι εξωτερική λεπτομέρεια.

Είναι μέρος της λειτουργικότητας.

Μια κίνηση που μπορεί να έχει νόημα σε στρατιωτικό ή αστυνομικό πλαίσιο μπορεί να είναι ακατάλληλη, υπερβολική ή νομικά επικίνδυνη για έναν πολίτη. Η αυτοάμυνα δεν είναι άδεια ανεξέλεγκτης βίας. Είναι αναγκαία και ανάλογη προστασία από άμεση απειλή.

Αυτό σημαίνει ότι ο πολίτης πρέπει να σκέφτεται διαφορετικά.

Πρώτα ασφάλεια.

Μετά αποφυγή.

Μετά αποκλιμάκωση όπου είναι εφικτή.

Μετά διαφυγή.

Και μόνο όταν δεν υπάρχει άλλη ασφαλής επιλογή, αναγκαία αμυντική δράση.

Η δράση πρέπει να σταματά όταν σταματά η απειλή.

Αυτό δεν είναι απλώς νομική συμβουλή. Είναι πρακτική αυτοπροστασία. Ο άνθρωπος που επιβιώνει σωματικά αλλά καταστρέφεται νομικά ή κοινωνικά δεν έχει κερδίσει πραγματικά.

Η λειτουργικότητα στην πολιτική αυτοάμυνα περιλαμβάνει και το μετά.

 

Γιατί η λειτουργικότητα συχνά φαίνεται «φτωχή»

Οι λειτουργικές κινήσεις μπορεί να φαίνονται φτωχές σε έναν άνθρωπο που έχει συνηθίσει την τεχνική ποικιλία.

Μπορεί να φαίνονται επαναλαμβανόμενες.

Μπορεί να φαίνονται χονδροειδείς.

Μπορεί να φαίνονται αντιαισθητικές.

Μπορεί να φαίνονται πολύ απλές.

Αυτό συμβαίνει επειδή δεν δημιουργήθηκαν για να εντυπωσιάζουν.

Δημιουργήθηκαν για να εφαρμόζονται.

Στην πραγματική πίεση, η απλότητα είναι πλεονέκτημα. Η επανάληψη είναι πλεονέκτημα. Η βαριά μηχανική κίνηση είναι πλεονέκτημα. Η άμεση σχέση ανάμεσα στην κίνηση και στο αποτέλεσμα είναι πλεονέκτημα.

Όσο πιο περίπλοκη είναι μια τεχνική, τόσο περισσότερα πράγματα πρέπει να πάνε σωστά για να λειτουργήσει.

Στην αυτοάμυνα, συχνά δεν πάνε όλα σωστά.

Γι’ αυτό η λειτουργική κίνηση πρέπει να έχει ανοχή στο λάθος, στην πίεση, στην ακαταστασία και στην ατελή εκτέλεση.

 

Η θέση του Combatives Group

Στο Combatives Group, κάθε κίνηση πρέπει να δικαιολογείται λειτουργικά.

Δεν αρκεί να υπάρχει επειδή υπάρχει στην παράδοση.

Δεν αρκεί να φαίνεται ωραία.

Δεν αρκεί να εντυπωσιάζει έναν θεατή.

Δεν αρκεί να λειτουργεί μόνο σε καθαρή προπόνηση.

Πρέπει να υπηρετεί την πραγματική ανάγκη του ασκούμενου.

Για τον πολίτη, αυτή η ανάγκη είναι η αυτοπροστασία και η αυτοάμυνα μέσα σε πραγματικές συνθήκες και μέσα στα όρια του νόμου.

Η φιλοσοφία, η μεθοδολογία, ο στόχος και το πνεύμα του Combatives Group παραμένουν κοντά στη στρατιωτική και αστυνομική λογική της λειτουργικότητας, αλλά η εφαρμογή τους προσαρμόζεται στον πολίτη.

Αυτός ο διαχωρισμός είναι κρίσιμος.

Δεν εκπαιδεύουμε πολίτες για πόλεμο.

Εκπαιδεύουμε πολίτες για να αναγνωρίζουν, να αποφεύγουν, να διαχειρίζονται και, αν δεν υπάρχει άλλη επιλογή, να αντιμετωπίζουν πραγματική απειλή με απλό, άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο.

 

Τελική σκέψη

Η κίνηση ακολουθεί τη λειτουργικότητα.

Αυτή η αρχή είναι απλή, αλλά στην αυτοάμυνα έχει τεράστιο βάρος.

Αν ο σκοπός είναι η επίδειξη, η κίνηση θα ακολουθήσει την εικόνα.

Αν ο σκοπός είναι το άθλημα, η κίνηση θα ακολουθήσει τους κανόνες.

Αν ο σκοπός είναι η παράδοση, η κίνηση θα ακολουθήσει τη μορφή.

Αν ο σκοπός είναι η αυτοπροστασία, η κίνηση πρέπει να ακολουθήσει την πραγματικότητα.

Το Combatives Group επιλέγει τη λειτουργικότητα.

Όχι επειδή η αισθητική δεν έχει αξία σε άλλους χώρους. Αλλά επειδή σε μια επικίνδυνη κατάσταση δεν μετράει αν μια κίνηση είναι όμορφη. Μετράει αν βοηθά τον άνθρωπο να προστατευθεί, να διαφύγει και να επιβιώσει.

Όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

 

Σημείωση ασφαλείας

Η ρεαλιστική εκπαίδευση αυτοάμυνας πρέπει να γίνεται με υπεύθυνη καθοδήγηση, προοδευτικότητα και μέτρα ασφαλείας. Η λειτουργικότητα δεν σημαίνει ανεξέλεγκτη ή επικίνδυνη προπόνηση.

Νομική σημείωση

Η πολιτική αυτοάμυνα οφείλει να περιορίζεται στην αναγκαία και ανάλογη προστασία απέναντι σε άμεση απειλή. Η αποφυγή, η αποκλιμάκωση και η διαφυγή προηγούνται όπου είναι εφικτές. Η δράση πρέπει να σταματά όταν η απειλή έχει σταματήσει.

Σημείωση κατά της φαντασίωσης

Καμία κίνηση, μέθοδος ή τεχνική δεν εγγυάται επιτυχία σε πραγματική βία. Η σοβαρή εκπαίδευση δεν υπόσχεται βεβαιότητα. Προσφέρει καλύτερη κρίση, λειτουργικότερες επιλογές και αυξημένες πιθανότητες ασφαλούς εξόδου.

Σημείωση εμπειρίας

Το Combatives Group αξιολογεί κάθε τεχνική και κάθε αρχή με βάση τη λειτουργικότητα της σε πραγματικές συνθήκες. Η κίνηση υπάρχει για να υπηρετεί τον σκοπό, όχι για να συντηρεί την εικόνα.

Επικοινωνία

Αν θέλετε να γνωρίσετε μια πρακτική μεθοδολογία αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας όπου η κίνηση ακολουθεί τη λειτουργικότητα, επικοινωνήστε με το Combatives Group.

22/08/2017
Συγγραφέας: Καπανταϊδάκης Ζαχαρίας

Μοίρασέ το:

Σχετικά άρθρα

Φύγε Μακριά ή Κλείσε και Δώστα όλα!

Είναι καλλίτερη η Αυτοπροστασία ή η Αυτοάμυνα; Πόση σημασία πρέπει να δίνουμε στην απόσταση από τον κίνδυνο; Και πόση είναι η κατάλληλη απόσταση; Αν δεν μπορούμε να κρατήσουμε απόσταση, τι πρέπει να κάνουμε;

Τα ίδια τα χαΐρια σου

Λόγια σοφίας από πατέρα σε γιό που ΜΟΝΟ ώριμοι άνθρωποι μπορούν να θέσουν σε όσους είναι ανώριμοι και αφελείς σε θέματα οπλισμένης βίας και, γενικότερα της βίας σε σχέση με τον ΝΟΜΟ και τις ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ του.

Αναγνωρίζοντας την Βία

«Αναλύοντας τα βιώματα κάθε επιπέδου του Combatives μέχρι το τρίτο, παρατηρεί κανείς νέους ασκητές που ενθουσιάζονται αλλά και να προβληματίζονται. Σε όλους όμως παρατηρείται ότι αναγνωρίζουν την βία καλύτερα και την διαχειρίζονται ολοένα και περισσότερο.»

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Με την αποστολή της φόρμας συμμετοχής στο σεμινάριο, δηλώνω ότι συμφωνώ με τους όρους και τις προϋποθέσεις που παρατίθενται εδώ:

  • Οι αιτήσεις συμμετοχής θα κλείσουν 2 ημέρες πριν την έναρξη του σεμιναρίου.
  • Υποχρεωτικός εξοπλισμός: Σαγιονάρες, Πετσέτα προσώπου
  • Προαιρετικός εξοπλισμός: Κάσκα, Μασέλα, Σπασουάρ.
  • Οι συμμετέχοντες οφείλουν να είναι οικονομικά εντάξει πριν την έναρξη του σεμιναρίου. Παρέχονται τραπεζικός λογαριασμός και PayPal, μέσω email. Απόδειξη λαμβάνεται ηλεκτρονικά. Εδώ αναγράφονται οι τρόποι πληρωμής.
  • Οι συμμετέχοντες θα λάβουν Βεβαίωση Συμμετοχής.

Πληρωμή σεμιναρίου:

Οι πληρωμές συμμετοχής θα καταβάλλονται τουλάχιστον 24 ώρες πριν την έναρξη του σεμιναρίου στη γραμματεία ή μέσω Paypal μέσω του ακόλουθου συνδέσμου (πληρωμή σεμιναρίου), στη διοργανώτρια εταιρεία Ανθρώπινη Ανάπτυξη ΑΜΚΕ – Human Development NPO. Μη πληρωμένες αιτήσεις θα θεωρηθούν άκυρες.

Η απόδειξη πληρωμής θα σταλεί ηλεκτρονικά στο δηλωμένο e-mail μετά το πέρας του σεμιναρίου. Πλήρης επιστροφή του καταβληθέντος ποσού γίνεται για ακυρώσεις συμμετοχής τουλάχιστον 24 ώρες πριν την έναρξη του σεμιναρίου. Η ακύρωση πρέπει να γίνει ηλεκτρονικά με σχετικό email ή τηλεφωνικά.

ΟΡΟΙ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Η ακύρωση πρέπει να γίνει ηλεκτρονικά, μέσω της Φόρμας Ακύρωσης Συμμετοχής. Εναλλακτικά, καλέστε μας στο 210.80.47.244, εγκαίρως. Θυμηθείτε ότι η γραμματεία λειτουργεί καθημερινές, από τις 10:00 έως τις 16:00.