Πολλές γυναίκες έχουν ακούσει συμβουλές αυτοάμυνας που ακούγονται απλές, πρακτικές και καθησυχαστικές.
Φορέστε την τσάντα χιαστί.
Βάλτε τα κλειδιά ανάμεσα στα δάχτυλα.
Κλωτσήστε στα γεννητικά.
Καρφώστε με ένα στυλό.
Χρησιμοποιήστε κουμποτάν ή κάποιο μικρό gadget.
Το πρόβλημα είναι ότι πολλές από αυτές τις συμβουλές είναι επικίνδυνα υπεραπλουστευμένες.
Μερικές μπορεί να τραυματίσουν την ίδια τη γυναίκα. Άλλες μπορεί να αποτύχουν απέναντι σε αποφασισμένο δράστη. Άλλες μπορεί να κλιμακώσουν τη βία. Άλλες μπορεί να δημιουργήσουν νομικά προβλήματα. Και οι περισσότερες δίνουν ψεύτικη αυτοπεποίθηση χωρίς πραγματική εκπαίδευση.
Η σοβαρή αυτοπροστασία για γυναίκες δεν πρέπει να βασίζεται σε κόλπα, gadgets ή θετικές σκέψεις.
Πρέπει να βασίζεται σε επίγνωση, πρόληψη, αποφυγή, διαφυγή, φωνή, όρια, ρεαλιστική εκπαίδευση, ψυχοσωματική προετοιμασία και πρακτικές δεξιότητες που έχουν δοκιμαστεί υπό πίεση.
Οι γυναίκες δεν χρειάζονται ψεύτικη σιγουριά.
Χρειάζονται αλήθεια, σοβαρότητα και εκπαίδευση που σέβεται την πραγματικότητα.
Για ποιον είναι αυτό το άρθρο
Αυτό το άρθρο είναι για γυναίκες που θέλουν να προστατεύονται χωρίς να παραπλανούνται από εύκολες συμβουλές.
Είναι για γυναίκες που έχουν ακούσει ότι μπορούν να λύσουν μια σοβαρή επίθεση με κλειδιά, τσάντα, στυλό, ένα χτύπημα ή ένα μικρό αντικείμενο στην τσέπη. Είναι για γυναίκες που θέλουν να ξέρουν ποια από αυτά έχουν πραγματική αξία, ποια χρειάζονται σοβαρή εκπαίδευση και ποια είναι πιθανό να δημιουργήσουν μεγαλύτερο πρόβλημα.
Είναι επίσης για άντρες, γονείς, συντρόφους, εκπαιδευτές και δασκάλους που δίνουν συμβουλές σε γυναίκες. Η καλή πρόθεση δεν αρκεί. Μια κακή συμβουλή, ακόμη και αν δίνεται με αγάπη, μπορεί να βάλει μια γυναίκα σε μεγαλύτερο κίνδυνο.
Το άρθρο δεν λέει ότι οι γυναίκες είναι αδύναμες.
Λέει ότι η πραγματική βία έχει άνισες συνθήκες. Ένας αποφασισμένος δράστης μπορεί να έχει πλεονέκτημα έκπληξης, μεγέθους, δύναμης, μάζας, πρόθεσης, εμπειρίας ή όπλου. Η σοβαρή εκπαίδευση πρέπει να αντιμετωπίζει αυτά τα δεδομένα χωρίς ψέματα.
Το φταίξιμο για μια επίθεση ανήκει πάντα στον δράστη.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες πρέπει να εκπαιδεύονται με αυταπάτες.
Ποια είναι η θέση αυτού του άρθρου μέσα στο combatives.gr
Το άρθρο αυτό ανήκει στο cluster απομυθοποίησης γύρω από την αυτοάμυνα και λειτουργεί ως ζευγάρι με το άρθρο «5 ανόητοι μύθοι αυτοάμυνας που πιστεύουν οι άντρες».
Οι άντρες συχνά πιστεύουν μύθους που σχετίζονται με εγωισμό, σκληρότητα, street fighting, πρώτο χτύπημα, αθλητική υπεροψία ή όπλα. Οι γυναίκες συχνά ακούνε άλλου τύπου μύθους: εύκολες τεχνικές, αυτοσχέδια αντικείμενα, τσάντες, κλειδιά, σημεία πόνου, «κόλπα» και μικρά gadgets.
Η μοναδική θέση αυτού του άρθρου είναι ότι εξετάζει τις συνηθισμένες συμβουλές που δίνονται σε γυναίκες και τις περνά από το φίλτρο της πραγματικότητας.
Συνδέεται άμεσα με:
- την επίγνωση περιβάλλοντος,
- την Απουσία, Αποφυγή και Απόδραση,
- τη ρεαλιστική εκπαίδευση,
- τα σενάρια,
- την ψυχοσωματική πίεση,
- τη διαφορά ανάμεσα σε κόλπο και δεξιότητα,
- και το ζήτημα της νόμιμης, αναγκαίας και ανάλογης προστατευτικής δράσης.
Το άρθρο δεν υπάρχει για να φοβίσει.
Υπάρχει για να αφαιρέσει ψεύτικες βεβαιότητες.
Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε:
- γιατί οι γυναίκες πρέπει να προσέχουν από ποιους λαμβάνουν πληροφορίες αυτοάμυνας,
- γιατί η καλή πρόθεση ενός εκπαιδευτή δεν αρκεί,
- γιατί η τσάντα χιαστί μπορεί να γίνει επικίνδυνη σε αρπαγή,
- γιατί κανένα αντικείμενο αξίας δεν αξίζει την υγεία ή τη ζωή σας,
- γιατί τα κλειδιά ανάμεσα στα δάχτυλα είναι συνήθως κακή ιδέα,
- γιατί το «χτύπα στα γεννητικά» δεν είναι τόσο αξιόπιστο όσο παρουσιάζεται,
- γιατί ένα στυλό δεν είναι μαγικό όπλο αυτοάμυνας,
- γιατί το κουμποτάν και τα σημεία πίεσης απαιτούν πολύ περισσότερα απ’ όσα υπόσχονται οι πωλητές τους,
- γιατί η θετική σκέψη δεν αντικαθιστά την εκπαίδευση,
- γιατί η ρεαλιστική προπόνηση πρέπει να περιλαμβάνει πίεση, αντίσταση και άντρες ρόλων όταν αυτό γίνεται με ασφάλεια,
- και γιατί οι γυναίκες αξίζουν αλήθεια, όχι καθησυχαστικά ψέματα.
Το βασικό ερώτημα είναι:
Η συμβουλή που ακούσατε θα λειτουργήσει σε πραγματική επίθεση ή απλώς σας κάνει να νιώθετε καλύτερα;
Βασικά σημεία
- Πολλές δημοφιλείς συμβουλές αυτοάμυνας προς γυναίκες είναι υπεραπλουστευμένες ή επικίνδυνες.
- Η τσάντα χιαστί μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο τραυματισμού σε αρπαγή.
- Κανένα πορτοφόλι, κινητό ή αντικείμενο δεν αξίζει την υγεία ή τη ζωή σας.
- Τα κλειδιά ανάμεσα στα δάχτυλα είναι συχνά αυτοτραυματική και αναξιόπιστη πρακτική.
- Η στόχευση σε ευαίσθητα σημεία δεν είναι μαγική λύση υπό πίεση, κίνηση και αδρεναλίνη.
- Ένα στυλό ή μικρό αντικείμενο δεν αντικαθιστά εκπαίδευση, ετοιμότητα και κρίση.
- Το κουμποτάν και τα σημεία πίεσης συχνά πωλούνται με υπερβολικές υποσχέσεις.
- Ένας αποφασισμένος δράστης δεν συνεργάζεται όπως ένας παρτενέρ στην αίθουσα.
- Η θετική σκέψη βοηθά μέχρι ενός σημείου, αλλά δεν αντικαθιστά δεξιότητες.
- Η ρεαλιστική εκπαίδευση πρέπει να γίνεται με πίεση, σενάρια, ρόλους και ασφαλή προοδευτικότητα.
- Το φταίξιμο για μια επίθεση ανήκει στον δράστη, όχι στο θύμα.
- Η καλύτερη αυτοπροστασία αρχίζει πριν από τη φυσική σύγκρουση: επίγνωση, αποφυγή, απόδραση, φωνή, όρια και βοήθεια.
Συνοπτική εκδοχή του άρθρου
Πολλές γυναίκες έχουν ακούσει ότι μπορούν να προστατευθούν φορώντας την τσάντα τους χιαστί, βάζοντας κλειδιά ανάμεσα στα δάχτυλα, χτυπώντας στα γεννητικά, χρησιμοποιώντας ένα στυλό ή έχοντας ένα κουμποτάν.
Κάποιες από αυτές τις ιδέες έχουν έναν μικρό πυρήνα πρακτικής λογικής. Το πρόβλημα είναι ότι παρουσιάζονται σαν εύκολες λύσεις. Δεν είναι.
Η τσάντα χιαστί μπορεί να σας τραβήξει κάτω αν κάποιος την αρπάξει δυνατά ή από όχημα. Τα κλειδιά ανάμεσα στα δάχτυλα μπορούν να τραυματίσουν το χέρι σας χωρίς να σταματήσουν έναν αποφασισμένο δράστη. Η στόχευση σε ευαίσθητα σημεία μπορεί να αποτύχει λόγω κίνησης, αδρεναλίνης, πρόσβασης και πίεσης. Το στυλό ή το κουμποτάν απαιτούν εκπαίδευση, ετοιμότητα, πρόσβαση και ψυχική ικανότητα χρήσης υπό ένταση. Δεν είναι φυλαχτά.
Η πραγματική αυτοπροστασία δεν χτίζεται με gadgets.
Χτίζεται με επίγνωση περιβάλλοντος, αποφυγή, φωνή, όρια, ετοιμότητα, ρεαλιστική εκπαίδευση, ψυχοσωματική πίεση και σοβαρή κατανόηση των συνθηκών μιας επίθεσης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μια γυναίκα δεν μπορεί να προστατευθεί. Σημαίνει ότι δεν πρέπει να της πουλάνε εύκολα ψέματα.
Η αλήθεια μπορεί να είναι πιο σκληρή.
Αλλά είναι πιο προστατευτική.
Εισαγωγή: Προσέχετε από ποιους λαμβάνετε πληροφορίες
Οι γυναίκες δέχονται πολλές συμβουλές αυτοάμυνας.
Κάποιες προέρχονται από σοβαρούς ανθρώπους. Άλλες από καλή πρόθεση. Άλλες από άγνοια. Άλλες από ανθρώπους που πουλούν σεμινάρια, gadgets ή «εύκολες τεχνικές» χωρίς να έχουν δοκιμάσει πραγματικά αν αυτά μπορούν να λειτουργήσουν κάτω από φυσιολογικό και ψυχολογικό στρες.
Το πρόβλημα είναι ότι ένα άτομο που δεν γνωρίζει τα δεδομένα μπορεί εύκολα να παραπλανηθεί. Βλέπει κάποιον που παρουσιάζεται ως ειδικός, ακούει σίγουρη γλώσσα, βλέπει τεχνικές που φαίνονται εύκολες και πιστεύει ότι βρήκε λύση.
Όμως η αυτοπροστασία δεν κρίνεται στην επίδειξη.
Κρίνεται σε πραγματικές συνθήκες: έκπληξη, φόβος, κίνηση, δύναμη, μάζα, αποφασιστικότητα, σύγχυση, πιθανό όπλο, πιθανός δεύτερος δράστης και νομικές συνέπειες.
Γι’ αυτό χρειάζεται να ρωτήσουμε:
Τι κάνει αυτόν τον άνθρωπο ειδικό;
Έχει πραγματική κατανόηση της βίας;
Διδάσκει πρόληψη και αποφυγή ή μόνο τεχνικές;
Δοκιμάζει όσα διδάσκει υπό πίεση;
Δίνει ψεύτικη σιγουριά ή προετοιμάζει σοβαρά;
Μιλά για νόμο, διαφυγή, φόβο, αδρεναλίνη και αποτυχία;
Η γυναίκα που θέλει να προστατευθεί δεν χρειάζεται να εντυπωσιαστεί.
Χρειάζεται να αξιολογήσει.
Μύθος 1: «Φορέστε την τσάντα σας χιαστί»
Μια πολύ συνηθισμένη συμβουλή είναι να φορούν οι γυναίκες την τσάντα χιαστί, δηλαδή με το λουρί διαγώνια από τον ώμο προς το αντίθετο ισχίο.
Ακούγεται λογικό. Η τσάντα δεν φεύγει εύκολα. Ο κλέφτης δεν μπορεί απλώς να την αρπάξει από τον ώμο. Άρα φαίνεται ασφαλέστερο.
Όμως υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.
Αν κάποιος τραβήξει δυνατά την τσάντα, ειδικά από μοτοσικλέτα ή με απότομη κίνηση, η γυναίκα μπορεί να παρασυρθεί, να πέσει ή να συρθεί. Έχουν υπάρξει περιπτώσεις όπου άνθρωποι τραυματίστηκαν σοβαρά επειδή δεν μπορούσαν να απεμπλακούν από την τσάντα τους.
Ακόμη και πεζός δράστης μπορεί να τραβήξει βίαια. Αν το λουρί δεν σπάσει, το σώμα μπορεί να δεχτεί όλο το τράβηγμα. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι πτώση, χτύπημα στο πρόσωπο, στα άκρα ή στο κεφάλι.
Το ερώτημα είναι απλό:
Αξίζει μια τσάντα τέτοιο ρίσκο;
Η απάντηση είναι όχι.
Καμία τσάντα δεν αξίζει την υγεία ή τη ζωή σας
Μπορούμε να καταλάβουμε την επιθυμία να προστατευθεί η περιουσία.
Μέσα σε μια τσάντα μπορεί να υπάρχουν χρήματα, κάρτες, έγγραφα, κλειδιά, κινητό, φάρμακα ή προσωπικά αντικείμενα. Η απώλειά τους είναι ενοχλητική, αγχωτική και πρακτικά δύσκολη.
Όμως σχεδόν όλα αυτά αντικαθίστανται.
Η υγεία και η ζωή όχι.
Η καλύτερη λογική είναι να μη μεταφέρετε στην τσάντα ό,τι δεν αντέχετε να χάσετε. Σημαντικά αντικείμενα, έγγραφα, κάρτες ή χρήματα μπορούν, όπου είναι πρακτικό, να μεταφέρονται με πιο ασφαλή και διακριτικό τρόπο, κοντά στο σώμα και όχι εμφανώς.
Αν πρέπει να έχετε τσάντα, κρατήστε τη με τρόπο που να μειώνει τον κίνδυνο από την πλευρά του δρόμου, ειδικά σε περιοχές όπου υπάρχει κίνηση οχημάτων. Μη μεταφέρετε άσκοπα πολύτιμα αντικείμενα. Μη φανερώνετε κοσμήματα ή αντικείμενα που τραβούν προσοχή.
Και αν κάποιος αρπάξει την τσάντα;
Αφήστε την.
Τσάντα είναι.
Δεν είναι η ζωή σας.
Μύθος 2: «Κρατήστε τα κλειδιά ανάμεσα στα δάχτυλα»
Η δεύτερη δημοφιλής συμβουλή είναι να κρατάτε τα κλειδιά ώστε να εξέχουν ανάμεσα στα δάχτυλα, σαν αυτοσχέδιο όπλο.
Αυτή η πρακτική παρουσιάζεται συχνά ως απλή, έξυπνη και άμεσα διαθέσιμη λύση.
Στην πραγματικότητα, είναι συνήθως κακή ιδέα.
Τα κλειδιά δεν είναι σχεδιασμένα για τέτοια χρήση. Η λαβή είναι ασταθής, η επιφάνεια μικρή και η πιθανότητα αυτοτραυματισμού σημαντική. Αν προσπαθήσει κάποια να χτυπήσει με κλειδιά ανάμεσα στα δάχτυλα, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να τραυματίσει το δικό της χέρι χωρίς να σταματήσει αποτελεσματικά τον δράστη.
Ακόμη χειρότερα, αν η προσπάθεια προκαλέσει μόνο μικρό πόνο ή επιφανειακό τραυματισμό σε έναν αποφασισμένο επιτιθέμενο, μπορεί να αυξήσει την έντασή του.
Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα με πολλές «έξυπνες» συμβουλές.
Δεν εξετάζουν τι γίνεται αν αποτύχουν.
Και στην αυτοπροστασία, πρέπει πάντα να ρωτάμε: τι γίνεται αν αυτό δεν δουλέψει;
Το πρόβλημα δεν είναι σεξιστικό, είναι πρακτικό
Όταν μιλάμε για διαφορές δύναμης, μεγέθους και μάζας ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες, πρέπει να μιλάμε με προσοχή αλλά και ειλικρίνεια.
Δεν είναι θέμα αξίας. Δεν είναι θέμα σεβασμού. Δεν είναι θέμα ικανότητας χαρακτήρα. Είναι θέμα βιολογικής και πρακτικής πραγματικότητας.
Η μέση γυναίκα έχει συνήθως μικρότερη μυϊκή και οστική μάζα από τον μέσο άντρα. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλες οι γυναίκες είναι ίδιες ούτε ότι καμία γυναίκα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει άντρα. Υπάρχουν πολύ δυνατές, πολύ εκπαιδευμένες και πολύ ικανές γυναίκες. Όμως αυτές δεν αποτελούν τον κανόνα.
Ένα πρόγραμμα αυτοπροστασίας που απευθύνεται σε γυναίκες πρέπει να παίρνει σοβαρά αυτή την ανισότητα.
Όχι για να αποθαρρύνει.
Αλλά για να μη λέει ψέματα.
Η γυναίκα δεν χρειάζεται να πιστέψει ότι είναι σωματικά ίση με κάθε πιθανό δράστη για να προστατευθεί. Χρειάζεται να ξέρει πώς να μειώνει το ρίσκο, πώς να αποφεύγει, πώς να φεύγει, πώς να φωνάζει, πώς να δημιουργεί ευκαιρία διαφυγής και πώς να χρησιμοποιεί σοβαρές δεξιότητες υπό πίεση.
Η αλήθεια δεν είναι προσβολή.
Είναι βάση εκπαίδευσης.
Μύθος 3: «Το λάκτισμα στα γεννητικά θα τον σταματήσει»
Ένας από τους πιο διαδεδομένους μύθους είναι το περίφημο χτύπημα στα γεννητικά.
Σχεδόν όλοι το έχουν ακούσει. Πολλοί το παρουσιάζουν ως την απόλυτη γυναικεία λύση απέναντι σε άντρα επιτιθέμενο.
Λειτουργεί;
Η αληθινή απάντηση είναι: εξαρτάται.
Και το «εξαρτάται» είναι μεγάλο.
Εξαρτάται από την απόσταση, την ακρίβεια, τη θέση του σώματος, την κίνηση, την ένταση, την πρόσβαση, τον αιφνιδιασμό, την αδρεναλίνη, την αποφασιστικότητα του δράστη, το αν είναι υπό ουσίες, το αν φορά ρούχα που περιορίζουν την πρόσβαση, το αν η γυναίκα έχει ισορροπία και το αν έχει εκπαιδευτεί να το κάνει υπό πραγματική πίεση.
Σε μια άγρια, ρευστή συμπλοκή, τίποτα από αυτά δεν είναι δεδομένο.
Ακόμη κι αν ένα χτύπημα προκαλέσει πόνο, δεν υπάρχει εγγύηση ότι ο δράστης θα σταματήσει αμέσως. Η αδρεναλίνη μπορεί να μειώσει την αντίληψη του πόνου. Κάποιοι άνθρωποι συνεχίζουν για λίγα κρίσιμα δευτερόλεπτα. Και λίγα δευτερόλεπτα μπορεί να είναι αρκετά για να προκληθεί σοβαρή βλάβη.
Άρα, όχι.
Δεν είναι μαγικό κουμπί απενεργοποίησης.
Η τεχνική χωρίς ρεαλιστική εκπαίδευση είναι ευχή
Δεν αρκεί να ξέρεις πού «πρέπει» να χτυπήσεις.
Πρέπει να μπορείς να το κάνεις όταν φοβάσαι, όταν κινείσαι, όταν σε πιέζουν, όταν ο άλλος δεν συνεργάζεται, όταν η ισορροπία σου χαλάει, όταν δεν έχεις τέλεια απόσταση και όταν πρέπει αμέσως μετά να φύγεις.
Οι άνθρωποι δεν ανεβαίνουν μαγικά στο επίπεδο της περίστασης.
Συνήθως πέφτουν στο επίπεδο της εκπαίδευσής τους.
Αν η εκπαίδευση είναι εύκολη, συνεργατική, ήρεμη και γεμάτη «κόλπα», τότε αυτό είναι το επίπεδο που θα εμφανιστεί υπό πίεση. Και πιθανότατα θα εμφανιστεί χειρότερο, επειδή ο φόβος και η αδρεναλίνη μειώνουν την απόδοση.
Γι’ αυτό η ρεαλιστική εκπαίδευση είναι απαραίτητη.
Όχι για να γίνει η γυναίκα βίαιη.
Όχι για να καλλιεργηθεί φόβος.
Όχι για να μισεί τους άντρες.
Αλλά για να μάθει να λειτουργεί υπό πίεση.
Η θετική σκέψη βοηθά μέχρι ενός σημείου.
Δεν αντικαθιστά προπόνηση.
Οι παρτενέρ πρέπει να μοιάζουν με το πρόβλημα
Ένα συχνό λάθος σε σεμινάρια γυναικείας αυτοάμυνας είναι ότι οι γυναίκες εξασκούνται κυρίως με άλλες γυναίκες, σε ελεγχόμενες, ήπιες και συνεργατικές συνθήκες.
Αυτό μπορεί να έχει θέση στην αρχή της εκπαίδευσης. Είναι φυσικό να ξεκινά κανείς σταδιακά. Όμως αν η εκπαίδευση μείνει εκεί, δημιουργεί ψευδή εικόνα.
Ο πιθανότερος σοβαρός επιτιθέμενος για μια γυναίκα είναι συχνά άντρας, μεγαλύτερος, δυνατότερος, αποφασισμένος και μη συνεργάσιμος. Άρα, σε ένα σοβαρό πρόγραμμα, κάποια στιγμή πρέπει να υπάρξουν ασφαλείς, ελεγχόμενες προσομοιώσεις με άντρες ρόλων που δεν «χαρίζονται» θεατρικά, αλλά πιέζουν με υπεύθυνο τρόπο.
Αυτό πρέπει να γίνει με προστατευτικό εξοπλισμό, επίβλεψη, προοδευτικότητα και σαφείς κανόνες.
Ο σκοπός δεν είναι να τρομάξει η γυναίκα.
Ο σκοπός είναι να μη γνωρίσει για πρώτη φορά την πραγματική πίεση όταν είναι μόνη της στον δρόμο.
Η αίθουσα πρέπει να λέει την αλήθεια με ασφαλή τρόπο.
Μύθος 4: «Καρφώστε τον με το στυλό σας»
Ένα άλλο δημοφιλές σενάριο είναι το στυλό ως εργαλείο αυτοάμυνας.
Θεωρητικά, ένα στιβαρό αντικείμενο που βρίσκεται στο χέρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κατάσταση έσχατης ανάγκης. Όμως εδώ υπάρχουν πάρα πολλά «αν».
Πρέπει να το έχετε ήδη διαθέσιμο.
Πρέπει να μπορείτε να το κρατήσετε υπό πίεση.
Πρέπει να μην σας το πάρουν.
Πρέπει να έχετε εκπαιδευτεί στη χρήση του.
Πρέπει να μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε ενώ κινείστε, φοβάστε και δέχεστε αντίσταση.
Πρέπει να υπάρχει νόμιμο πλαίσιο άμεσης απειλής.
Πρέπει να μπορείτε να δικαιολογήσετε μετά γιατί έγινε αυτό που έγινε.
Ένα στυλό δεν είναι φυλαχτό.
Δεν μετατρέπει αυτόματα μια γυναίκα σε ασφαλή άνθρωπο. Αν χρησιμοποιηθεί λάθος, μπορεί να αποτύχει, να τραυματίσει το χέρι, να κλιμακώσει την επίθεση ή να δημιουργήσει νομικά προβλήματα.
Το πρόβλημα με τα μικρά αντικείμενα είναι ότι δίνουν την ψευδαίσθηση ότι η λύση είναι στο αντικείμενο.
Δεν είναι.
Η λύση είναι στην ετοιμότητα, στην εκπαίδευση, στην απόφαση, στην απόσταση, στην έξοδο και στο πλαίσιο.
Τα αντικείμενα δεν αντικαθιστούν δεξιότητες
Οποιοδήποτε αντικείμενο χρησιμοποιείται ως μέσο προστασίας απαιτεί δεξιότητα.
Αν δεν μπορείς να το φέρεις εγκαίρως στο χέρι, δεν υπάρχει.
Αν δεν μπορείς να το κρατήσεις υπό πίεση, δεν υπάρχει.
Αν δεν ξέρεις τι κάνεις, μπορεί να γίνει πρόβλημα.
Αν σε φέρνει ασφυκτικά κοντά στον δράστη, πρέπει να ξέρεις τι σημαίνει αυτή η απόσταση.
Αν το χρησιμοποιήσεις χωρίς άμεση απειλή, μπορεί να έχεις νομικές συνέπειες.
Η αυτοπροστασία δεν είναι συλλογή αντικειμένων.
Είναι εκπαίδευση ανθρώπου.
Ένα αντικείμενο μπορεί ίσως να βοηθήσει σε ακραία κατάσταση, αλλά δεν αντικαθιστά την επίγνωση, τη διαφυγή, τη φωνή, τη φυσική ικανότητα, την ψυχολογική ετοιμότητα και τη ρεαλιστική προπόνηση.
Αν η μόνη σας στρατηγική είναι «θα έχω κάτι στην τσάντα», τότε το σχέδιο έχει ήδη πρόβλημα.
Γιατί η τσάντα μπορεί να μην είναι στο χέρι σας.
Και ο δράστης δεν θα περιμένει να ψάξετε.
Μύθος 5: «Χτυπήστε τα σημεία πίεσης με το κουμποτάν σας»
Το κουμποτάν και παρόμοια μικρά αντικείμενα έχουν πουληθεί για χρόνια ως λύση αυτοάμυνας.
Η ιδέα είναι ότι μπορεί κάποιος να πιέσει ή να χτυπήσει συγκεκριμένα σημεία πόνου και να ελέγξει τον επιτιθέμενο. Σε ήρεμη επίδειξη, με συνεργάσιμο παρτενέρ, αυτό μπορεί να φαίνεται εντυπωσιακό.
Σε πραγματική επίθεση, το θέμα αλλάζει.
Ο δράστης δεν στέκεται ακίνητος. Δεν δίνει το χέρι του. Δεν περιμένει να εφαρμοστεί λαβή. Δεν αντιδρά όπως στο μάθημα. Μπορεί να χτυπά, να τραβά, να σπρώχνει, να πιέζει, να βρίζει, να κινείται ή να προσπαθεί να σας ρίξει κάτω.
Η προσπάθεια να εφαρμοστεί λεπτή τεχνική σε μικρό σημείο υπό τέτοια πίεση είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Ισχύει για γυναίκες και άντρες.
Τα σημεία πίεσης δεν είναι μαγικά κουμπιά. Και το κουμποτάν δεν ακυρώνει τη διαφορά δύναμης, την αδρεναλίνη, την κίνηση και την αποφασιστικότητα.
Αν κάποιος πουλάει αυτά τα εργαλεία σαν εύκολη λύση, χρειάζεται μεγάλη προσοχή.
Ο πραγματικός επιτιθέμενος δεν συνεργάζεται
Κάθε τεχνική λειτουργεί με συνεργάσιμο παρτενέρ.
Αυτό είναι το πρόβλημα.
Ο συνεργάσιμος παρτενέρ δίνει την επίθεση με τρόπο που εξυπηρετεί την τεχνική. Σταματά όταν πρέπει. Αντιδρά όπως πρέπει. Δεν πιέζει πραγματικά. Δεν αλλάζει σχέδιο. Δεν συνεχίζει όταν η τεχνική αποτυγχάνει.
Ο πραγματικός επιτιθέμενος δεν κάνει τίποτα από αυτά.
Γι’ αυτό η σοβαρή εκπαίδευση πρέπει να έχει στάδια. Πρώτα μαθαίνουμε τη δεξιότητα. Μετά προσθέτουμε αντίσταση. Μετά προσθέτουμε κίνηση. Μετά πίεση. Μετά σενάρια. Μετά απρόβλεπτο. Μετά αποτίμηση.
Δεν ξεκινάμε από το χάος. Αλλά δεν μένουμε για πάντα στο θέατρο.
Οι γυναίκες που θέλουν πραγματική αυτοπροστασία χρειάζονται εκπαίδευση που να αναγνωρίζει αυτή τη διαφορά.
Αλλιώς, το μάθημα παράγει αυτοπεποίθηση χωρίς βάση.
Και αυτό είναι επικίνδυνο.
Γιατί τα εύκολα κόλπα πουλάνε τόσο καλά
Τα εύκολα κόλπα πουλάνε επειδή καθησυχάζουν.
Λένε στη γυναίκα ότι δεν χρειάζεται πολύς χρόνος. Δεν χρειάζεται δύσκολη προπόνηση. Δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσει φόβο. Δεν χρειάζεται να πιεστεί. Δεν χρειάζεται να ιδρώσει. Δεν χρειάζεται να αποτύχει στην αίθουσα. Αρκεί να θυμηθεί τρία σημεία, να κρατήσει κλειδιά, να έχει στυλό ή να αγοράσει ένα μικρό αντικείμενο.
Αυτό είναι άνετο.
Αλλά η άνεση δεν είναι πάντα προστασία.
Η πραγματική αυτοπροστασία είναι πιο απαιτητική. Θέλει επανάληψη, ψυχοσωματική πίεση, ρόλους, σενάρια, αποτυχία, διόρθωση και σταδιακή αντοχή στον φόβο.
Δεν είναι όλα για όλες. Δεν χρειάζονται όλες οι γυναίκες το ίδιο επίπεδο εκπαίδευσης. Όμως αν κάποια πραγματικά φοβάται ότι μπορεί να χρειαστεί να προστατευθεί, τότε δεν πρέπει να της πουλάνε ψευδαισθήσεις.
Η αλήθεια μπορεί να κουράζει.
Αλλά σώζει περισσότερα από το ψέμα.
Το φταίξιμο ανήκει πάντα στον δράστη
Εδώ χρειάζεται να ειπωθεί κάτι καθαρά.
Αν μια γυναίκα δεχτεί επίθεση, το φταίξιμο ανήκει στον δράστη.
Όχι στην τσάντα της.
Όχι στα ρούχα της.
Όχι στο ότι δεν εκπαιδεύτηκε.
Όχι στο ότι πάγωσε.
Όχι στο ότι δεν κατάφερε να αντιδράσει.
Όχι στο ότι πίστεψε λάθος συμβουλή.
Η ευθύνη της βίας ανήκει σε αυτόν που την ασκεί.
Αυτό όμως δεν ακυρώνει την ανάγκη εκπαίδευσης. Μπορούμε ταυτόχρονα να πούμε ότι το θύμα δεν φταίει και ότι η σωστή αυτοπροστασία έχει αξία. Δεν υπάρχει αντίφαση.
Η εκπαίδευση δεν υπάρχει για να φορτώσει ευθύνη στο θύμα.
Υπάρχει για να αυξήσει πιθανότητες, επιλογές και χρόνο αντίδρασης.
Αυτός είναι ο σωστός τρόπος να μιλάμε για γυναικεία αυτοπροστασία.
Με αλήθεια και σεβασμό μαζί.
Τι πρέπει να κρατήσει μια γυναίκα από όλα αυτά
Η γυναίκα που θέλει να προστατευθεί πρέπει να κρατήσει τα βασικά.
Πρώτον, μη βασίζεστε σε αντικείμενα ως μαγικές λύσεις.
Δεύτερον, μη θεωρείτε ότι ένα εύκολο κόλπο θα λειτουργήσει σε πραγματική επίθεση χωρίς εκπαίδευση.
Τρίτον, η επίγνωση περιβάλλοντος είναι πιο σημαντική από το gadget που μπορεί να βρίσκεται στην τσάντα.
Τέταρτον, η αποφυγή και η απόδραση είναι επιτυχίες, όχι αδυναμία.
Πέμπτον, αν θέλετε πραγματική ικανότητα, χρειάζεται ρεαλιστική εκπαίδευση με πίεση, ασφάλεια και σοβαρούς ανθρώπους.
Έκτον, η αυτοπροστασία δεν πρέπει να σας κάνει να ζείτε φοβισμένες. Πρέπει να σας κάνει πιο ξύπνιες, πιο καθαρές, πιο αποφασιστικές και λιγότερο διαθέσιμες σε εύκολη θυματοποίηση.
Δεν χρειάζεται να γίνετε σκληρές.
Χρειάζεται να γίνετε σοβαρά προετοιμασμένες.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιοι είναι οι πιο συνηθισμένοι μύθοι αυτοάμυνας που πιστεύουν οι γυναίκες;
Συνηθισμένοι μύθοι είναι ότι η τσάντα χιαστί είναι πάντα ασφαλέστερη, ότι τα κλειδιά ανάμεσα στα δάχτυλα είναι αποτελεσματικό όπλο, ότι ένα χτύπημα στα γεννητικά θα σταματήσει σίγουρα έναν άντρα, ότι ένα στυλό αρκεί για αυτοάμυνα και ότι το κουμποτάν ή τα σημεία πίεσης είναι εύκολη λύση.
Είναι κακή ιδέα να φοράω την τσάντα μου χιαστί;
Μπορεί να είναι επικίνδυνο σε περίπτωση αρπαγής, ειδικά αν ο δράστης τραβήξει δυνατά ή κινείται με όχημα. Η τσάντα μπορεί να σας παρασύρει και να προκαλέσει πτώση ή σοβαρό τραυματισμό. Κανένα αντικείμενο δεν αξίζει την υγεία ή τη ζωή σας.
Πρέπει να αφήσω την τσάντα αν κάποιος την αρπάξει;
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ναι. Αν η αρπαγή αφορά αντικείμενο και όχι άμεση απειλή για τη ζωή ή το σώμα σας, η ασφαλέστερη επιλογή είναι να αφήσετε την τσάντα και να απομακρυνθείτε. Τα αντικείμενα αντικαθίστανται. Η υγεία όχι.
Είναι καλή ιδέα τα κλειδιά ανάμεσα στα δάχτυλα;
Συνήθως όχι. Είναι ασταθής και αυτοτραυματική πρακτική. Μπορεί να τραυματίσετε το χέρι σας χωρίς να σταματήσετε έναν αποφασισμένο δράστη. Επιπλέον, μπορεί να κλιμακώσει την επίθεση αν δεν λειτουργήσει.
Λειτουργεί το χτύπημα στα γεννητικά;
Μπορεί να λειτουργήσει σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά δεν είναι αξιόπιστη μαγική λύση. Η κίνηση, η απόσταση, η αδρεναλίνη, η πρόσβαση, η αποφασιστικότητα του δράστη και η έλλειψη εκπαίδευσης μπορούν να το κάνουν να αποτύχει.
Μπορεί ένα στυλό να χρησιμοποιηθεί για αυτοάμυνα;
Θεωρητικά ένα αντικείμενο μπορεί να βοηθήσει σε ακραία κατάσταση, αλλά μόνο αν υπάρχει ετοιμότητα, εκπαίδευση, πρόσβαση, σωστή λαβή και νόμιμο πλαίσιο άμεσης απειλής. Δεν είναι φυλαχτό και δεν αντικαθιστά δεξιότητες.
Είναι χρήσιμο το κουμποτάν;
Μπορεί να έχει περιορισμένη αξία για κάποιον που έχει σοβαρή εκπαίδευση, αλλά δεν είναι εύκολη λύση. Οι τεχνικές σε σημεία πίεσης είναι δύσκολες υπό πραγματική πίεση, ειδικά απέναντι σε δυνατό και μη συνεργάσιμο δράστη.
Αρκεί ένα σύντομο σεμινάριο αυτοάμυνας για γυναίκες;
Ένα σύντομο σεμινάριο μπορεί να δώσει βασική επίγνωση, αλλά δεν αρκεί για πραγματική ικανότητα υπό πίεση. Η σοβαρή αυτοπροστασία χρειάζεται επανάληψη, σενάρια, πίεση, προοδευτική εκπαίδευση και αξιολόγηση.
Είναι victim-blaming να μιλάμε για εκπαίδευση γυναικών;
Όχι, αν το κάνουμε σωστά. Το φταίξιμο για μια επίθεση ανήκει πάντα στον δράστη. Η εκπαίδευση δεν υπάρχει για να φορτώσει ευθύνη στο θύμα, αλλά για να αυξήσει επιλογές, πιθανότητες, χρόνο αντίδρασης και ικανότητα διαφυγής.
Ποια είναι η καλύτερη βάση για γυναικεία αυτοπροστασία;
Η καλύτερη βάση είναι επίγνωση περιβάλλοντος, αποφυγή, απόδραση, φωνή, όρια, ρεαλιστική εκπαίδευση, ψυχοσωματική προετοιμασία και πρακτικές δεξιότητες υπό πίεση. Τα gadgets και τα κόλπα δεν αρκούν.
Σχετικά άρθρα
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
5 ανόητοι μύθοι αυτοάμυνας που πιστεύουν οι άντρες
Το αντίστοιχο άρθρο για τους μύθους που συχνά επηρεάζουν άντρες: street fighting, καλύτερο σύστημα, πρώτο χτύπημα, ένα καλό χτύπημα και μαχαίρι.
Τι είναι και τι δεν είναι η αυτοάμυνα
Βασικό άρθρο για να ξεκαθαριστεί ότι η αυτοάμυνα δεν είναι εκδίκηση, τιμωρία, κόλπο ή επίδειξη, αλλά νόμιμη προστατευτική δράση υπό άμεση απειλή.
Απουσία, Αποφυγή, Απόδραση
Κεντρικό άρθρο για την πρόληψη, την αποφυγή και τη διαφυγή πριν η κατάσταση φτάσει στη φυσική σύγκρουση.
Πού στηρίζεται η μεθοδολογία μας
Σχετικό άρθρο για την αυτο-αποτελεσματικότητα, τη συντελεστική εξάρτιση, την πίεση και τη μάθηση μέσα από ρεαλιστική εκπαίδευση.
Κάνεις λάθος εκπαίδευση σεναρίων
Άρθρο που εξηγεί γιατί τα σενάρια πρέπει να έχουν πίεση, ρόλους, αντίσταση και πραγματική εκπαιδευτική αξία.
Χαρακτηριστικά Combatives: νοοτροπία, επίγνωση και αυτοκυριαρχία
Χρήσιμο άρθρο για να κατανοηθεί ότι η αυτοπροστασία δεν είναι μόνο τεχνικές, αλλά νοοτροπία, επίγνωση, απόφαση, αυτοκυριαρχία και εγκράτεια.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο αυτό δεν παρέχει τεχνικές οδηγίες για χτυπήματα, χρήση αντικειμένων ως όπλων, στοχοποίηση ευάλωτων σημείων ή φυσική εμπλοκή.
Η δημόσια ύλη εξηγεί μύθους, κινδύνους, περιορισμούς και αρχές αυτοπροστασίας. Η πρακτική εκπαίδευση πρέπει να γίνεται μόνο σε κατάλληλο περιβάλλον, με έμπειρη επίβλεψη, προστατευτικό εξοπλισμό, προοδευτικότητα, σαφείς κανόνες και σεβασμό στην ασφάλεια των ασκούμενων.
Η αυτοπροστασία δίνει προτεραιότητα στην επίγνωση, την Απουσία, την Αποφυγή, την Απόδραση, τη φωνή, τα όρια και την αναζήτηση βοήθειας.
Η φυσική δράση είναι έσχατη επιλογή όταν υπάρχει άμεση απειλή και δεν υπάρχει ασφαλέστερη λύση.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή.
Κάθε φυσική πράξη αυτοάμυνας πρέπει να είναι νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη με την άμεση απειλή, και να σταματά όταν σταματά η απειλή.
Η χρήση αντικειμένων ως μέσων προστασίας μπορεί να έχει σοβαρές νομικές συνέπειες, ανάλογα με τη χώρα, το αντικείμενο, τις περιστάσεις, την απειλή, τη βλάβη που προκλήθηκε και το αν η χρήση ήταν αναγκαία και ανάλογη.
Για συγκεκριμένο περιστατικό απαιτείται επικοινωνία με δικηγόρο.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Η γυναικεία αυτοπροστασία δεν είναι κόλπα.
Δεν είναι κλειδιά ανάμεσα στα δάχτυλα.
Δεν είναι μαγική κλωτσιά.
Δεν είναι στυλό στην τσάντα.
Δεν είναι κουμποτάν χωρίς εκπαίδευση.
Δεν είναι θετική σκέψη απέναντι σε αποφασισμένο δράστη.
Δεν είναι μια ώρα σεμινάριο και μετά «είμαι έτοιμη».
Η σοβαρή αυτοπροστασία είναι πιο δύσκολη, αλλά πιο τίμια.
Βλέπεις νωρίς.
Αποφεύγεις.
Φεύγεις.
Βάζεις όρια.
Χρησιμοποιείς φωνή.
Εκπαιδεύεσαι υπό πίεση.
Μαθαίνεις τι λειτουργεί και τι όχι.
Δεν βασίζεσαι σε αντικείμενα που μπορεί να μην προλάβεις να χρησιμοποιήσεις.
Η φαντασίωση καθησυχάζει.
Η αλήθεια προστατεύει.
Σημείωση εμπειρίας
Στη μεθοδολογία του Combatives Group, η αυτοπροστασία γυναικών δεν αντιμετωπίζεται ως συλλογή εύκολων τεχνικών.
Αντιμετωπίζεται ως σοβαρή εκπαίδευση ανθρώπου που μπορεί να βρεθεί απέναντι σε πραγματικό, δυνατό, αποφασισμένο και μη συνεργάσιμο δράστη. Αυτό σημαίνει επίγνωση, ψυχοσωματική προετοιμασία, ρόλους, σενάρια, πίεση, προοδευτικότητα, ασφάλεια, φωνή, διαφυγή και καθαρό νομικό πλαίσιο.
Δεν χρειάζεται να πούμε στις γυναίκες ψέματα για να τις ενθαρρύνουμε.
Η πραγματική ενθάρρυνση είναι να τους δώσουμε εργαλεία που έχουν σχέση με την πραγματικότητα.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς η γυναικεία αυτοπροστασία διαφέρει από τα εύκολα κόλπα, τα gadgets, τις ψεύτικες υποσχέσεις και τις συνεργατικές επιδείξεις, η θεωρία από μόνη της δεν αρκεί.
Χρειάζεται πρακτική εφαρμογή.
Χρειάζεται επίγνωση.
Χρειάζεται φωνή και όρια.
Χρειάζονται ρόλοι και σενάρια.
Χρειάζεται πίεση με ασφάλεια.
Χρειάζεται εκπαίδευση που λέει την αλήθεια.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για εκπαιδευτικά προγράμματα, ενημερωτικές δράσεις και καθοδήγηση γύρω από την προσωπική ασφάλεια, την αυτοπροστασία και τη ρεαλιστική αντιμετώπιση της βίας.
Οι γυναίκες δεν χρειάζονται ψεύτικη αυτοπεποίθηση.
Χρειάζονται αλήθεια, προετοιμασία και σοβαρή εκπαίδευση.