Η εγρήγορση, η παρατήρηση και η επίγνωση είναι η πρώτη γραμμή άμυνας
Το να προστατεύεις τον εαυτό σου διαρκώς δεν σημαίνει ότι ζεις φοβισμένος. Δεν σημαίνει ότι βλέπεις εχθρούς παντού. Δεν σημαίνει ότι περπατάς στον δρόμο σαν πράκτορας πίσω από τις γραμμές του εχθρού.
Σημαίνει κάτι πολύ πιο απλό και πολύ πιο χρήσιμο:
να είσαι παρών.
Να βλέπεις πού βρίσκεσαι. Να παρατηρείς ποιοι βρίσκονται γύρω σου. Να καταλαβαίνεις πότε κάτι δεν ταιριάζει. Να διαβάζεις τη συμπεριφορά των ανθρώπων, όχι με παράνοια, αλλά με καθαρότητα. Να μπορείς να προβλέψεις πού μπορεί να οδηγήσει μια κατάσταση πριν χρειαστεί να τη διαχειριστείς σωματικά.
Η αυτοάμυνα δεν αρχίζει όταν κάποιος σας επιτίθεται. Αν αρχίσει εκεί, έχει ήδη αρχίσει αργά.
Η αυτοάμυνα αρχίζει πολύ πριν. Στον τρόπο που κινείστε. Στον τρόπο που παρατηρείτε. Στον τρόπο που διασχίζετε έναν δρόμο. Στον τρόπο που μπαίνετε σε έναν χώρο. Στον τρόπο που αντιλαμβάνεστε την απόσταση, τη συμπεριφορά, την ένταση και την αλλαγή στο περιβάλλον.
Για το Combatives Group, αυτή είναι η πραγματική πρώτη γραμμή άμυνας.
Όχι το χτύπημα.
Όχι η τεχνική.
Όχι η σωματική σύγκρουση.
Η επίγνωση.
Η σύντομη απάντηση
Το να προστατεύεις τον εαυτό σου διαρκώς σημαίνει να καλλιεργείς συνεχή, ήρεμη και λειτουργική επίγνωση του περιβάλλοντός σου. Δεν πρόκειται για φόβο. Πρόκειται για παρατήρηση.
Η εγρήγορση σας βοηθά να μη ζείτε «κοιμισμένοι» μέσα στον χώρο. Η παρατήρηση σας βοηθά να βλέπετε σημάδια, συμπεριφορές και αλλαγές. Η επίγνωση σας βοηθά να καταλαβαίνετε τι σημαίνουν αυτά τα σημάδια και τι πρέπει να κάνετε.
Όταν κάποιος προβλέπει πού μπορεί να οδηγήσει μια κατάσταση, συνήθως δεν χρειάζεται να φτάσει στη σωματική συμπλοκή. Αυτό για το Combatives Group είναι η πραγματική νίκη.
Νίκη δεν είναι να κερδίσεις τη σύγκρουση.
Νίκη είναι να μην υπάρξει σύγκρουση.
Αυτό το άρθρο είναι για εσάς αν…
Αυτό το άρθρο είναι για όσους πιστεύουν ότι αυτοάμυνα σημαίνει κυρίως τεχνικές, χτυπήματα, λαβές ή σωματική αντίδραση. Αυτά μπορεί να έχουν θέση όταν όλα τα προηγούμενα έχουν αποτύχει. Δεν είναι όμως η αρχή της αυτοπροστασίας.
Είναι για όσους περπατούν στον δρόμο κοιτώντας μόνο το κινητό τους. Για όσους μπαίνουν σε χώρους χωρίς να προσέχουν εξόδους, αποστάσεις, ανθρώπους και αλλαγές. Για όσους θεωρούν ότι η ασφάλεια αφορά μόνο εγκληματικές επιθέσεις, ενώ στην πραγματικότητα αφορά και την καθημερινή μετακίνηση, την κυκλοφορία, τις συμπεριφορές γύρω μας και τις μικρές αποφάσεις που παίρνουμε χωρίς να τις σκεφτόμαστε.
Είναι επίσης για όσους φοβούνται ότι η εγρήγορση θα τους κάνει παρανοϊκούς. Δεν θα σας κάνει παρανοϊκούς αν διδαχθεί σωστά. Θα σας κάνει πιο παρόντες, πιο παρατηρητικούς και πιο δύσκολους στόχους.
Τι θα μάθετε
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε γιατί η προστασία του εαυτού δεν είναι περιστασιακή πράξη, αλλά καθημερινή συνήθεια.
Θα εξηγήσουμε γιατί οι άνθρωποι που παρατηρούν το περιβάλλον τους έχουν μικρότερες πιθανότητες να αιφνιδιαστούν και γιατί η επίγνωση είναι πιο σημαντική από την τεχνική όταν μιλάμε για πρόληψη.
Θα δούμε επίσης πώς μια απλή άσκηση παρατήρησης, όπως το να παρακολουθεί κάποιος για μία εβδομάδα τι κάνουν οι άνθρωποι γύρω του, μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον χώρο.
Τέλος, θα ξεκαθαρίσουμε τη διαφορά ανάμεσα στην υγιή εγρήγορση και την παράνοια. Η πρώτη προστατεύει. Η δεύτερη εξαντλεί.
Βασικά σημεία
- Η προστασία του εαυτού αρχίζει πριν από τη σωματική αυτοάμυνα.
- Η εγρήγορση και η παρατήρηση δημιουργούν επίγνωση.
- Η επίγνωση είναι η πρώτη γραμμή άμυνας.
- Δεν χρειάζεται να ζείτε με φόβο για να είστε προσεκτικοί.
- Η καθημερινή ζωή απαιτεί προσοχή, ακόμη και σε απλά πράγματα όπως η διάσχιση δρόμου.
- Οι άνθρωποι που παρατηρούν το περιβάλλον τους συχνά αποφεύγουν προβλήματα πριν αυτά εξελιχθούν.
- Η πραγματική νίκη στην αυτοπροστασία είναι να προβλέψετε, να αποφύγετε και να μη χρειαστεί να εμπλακείτε.
- Η αυτοάμυνα που αρχίζει μόνο όταν η επίθεση έχει ήδη ξεκινήσει, αρχίζει αργά.
Εισαγωγή: Η προστασία δεν είναι στιγμιαία αντίδραση
Πολλοί άνθρωποι σκέφτονται την αυτοάμυνα σαν μια ξαφνική στιγμή. Κάποιος επιτίθεται και εγώ αντιδρώ. Αυτή είναι η πιο φτωχή εκδοχή της αυτοάμυνας, γιατί αφήνει όλα τα προηγούμενα στάδια έξω από τη σκέψη.
Πριν την επίθεση, συνήθως υπάρχει περιβάλλον.
Υπάρχει προσέγγιση.
Υπάρχει συμπεριφορά.
Υπάρχει επιλογή στόχου.
Υπάρχει απόσταση.
Υπάρχει χρόνος.
Υπάρχει αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά.
Όχι πάντα. Αλλά πολύ συχνά.
Ο άνθρωπος που δεν παρατηρεί τίποτα, χάνει αυτά τα σημάδια. Ο άνθρωπος που παρατηρεί, μπορεί να δει κάτι νωρίτερα. Μπορεί να αλλάξει πεζοδρόμιο. Να μπει σε χώρο με κόσμο. Να φύγει από σημείο που δεν του αρέσει. Να αποφύγει την απομόνωση. Να μη δώσει πρόσβαση. Να μη γίνει εύκολος στόχος.
Αυτό δεν είναι θεαματικό.
Δεν μοιάζει με πολεμική τέχνη.
Δεν εντυπωσιάζει κανέναν.
Αλλά σώζει περισσότερα από οποιαδήποτε τεχνική, επειδή λειτουργεί πριν χρειαστεί τεχνική.
Το ιστορικό μάθημα των μυστικών στρατοπέδων
Υπάρχουν πολλές αφηγήσεις ανθρώπων που εκπαιδεύτηκαν στα μυστικά στρατόπεδα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Ηνωμένο Βασίλειο, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά. Οι άνθρωποι αυτοί εκπαιδεύονταν σε συνθήκες όπου η ετοιμότητα δεν ήταν θεωρία. Ήταν ζήτημα επιβίωσης.
Σύμφωνα με τις αφηγήσεις αυτές, οι εκπαιδευόμενοι βρίσκονταν σε συνεχή ετοιμότητα να προστατεύσουν ακόμη και τα πιο ευάλωτα σημεία τους από αιφνιδιαστικές επιθέσεις ή «δοκιμές» μέσα στην εκπαίδευση. Αυτό μπορεί να φαίνεται υπερβολικό στον σημερινό πολίτη. Για εκείνους όμως, το μήνυμα ήταν σαφές:
μην κοιμάσαι όρθιος.
Δεν ζούμε σήμερα τη σύντομη και επικίνδυνη ζωή ενός μυστικού πράκτορα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν χρειάζεται να μεταφέρουμε αυτούσια εκείνη την ένταση στην καθημερινότητα. Θα ήταν υπερβολικό και ψυχολογικά εξαντλητικό.
Το μάθημα όμως παραμένει χρήσιμο.
Να μη θεωρείς την ασφάλεια δεδομένη.
Να μη χαλαρώνεις σε σημείο αδράνειας.
Να μη αφήνεις το περιβάλλον να σου συμβαίνει χωρίς να το βλέπεις.
Η πολεμική υπερβολή δεν χρειάζεται να γίνει πολιτική παράνοια. Μπορεί όμως να γίνει πολιτική εγρήγορση.
Εγρήγορση δεν σημαίνει παράνοια
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην εγρήγορση και την παράνοια.
Η παράνοια βλέπει απειλή παντού. Η εγρήγορση βλέπει το περιβάλλον καθαρά.
Η παράνοια κουράζει. Η εγρήγορση οργανώνει.
Η παράνοια κάνει τον άνθρωπο να ζει μέσα στον φόβο. Η εγρήγορση του δίνει περισσότερες επιλογές.
Η παράνοια είναι συναισθηματική υπερφόρτωση. Η εγρήγορση είναι ήρεμη παρατήρηση.
Στο Combatives Group δεν διδάσκουμε ανθρώπους να φοβούνται τον κόσμο. Διδάσκουμε ανθρώπους να τον βλέπουν. Αυτό είναι τεράστια διαφορά.
Ο άνθρωπος που βλέπει το περιβάλλον του δεν είναι καχύποπτος απέναντι σε όλους. Είναι απλώς παρών. Καταλαβαίνει πότε κάτι δεν ταιριάζει. Δεν αγνοεί το ένστικτό του επειδή φοβάται μήπως φανεί αγενής. Δεν παραδίδει την προσοχή του σε μια οθόνη όταν κινείται σε δημόσιο χώρο.
Η εγρήγορση είναι αυτοσεβασμός.
Όχι φόβος.
Η καθημερινή αυτοπροστασία αρχίζει από τα απλά
Το να προστατεύεις τον εαυτό σου δεν αφορά μόνο τη σπάνια περίπτωση ενός στυγνού εγκληματία. Αφορά και την καθημερινότητα.
Η διάσχιση ενός δρόμου σε μια πόλη με απρόσεκτους ή απείθαρχους οδηγούς είναι πράξη αυτοπροστασίας. Το να μη μπαίνετε αφηρημένα σε σκοτεινό ή απομονωμένο σημείο είναι αυτοπροστασία. Το να προσέχετε ποιος σας ακολουθεί για αρκετή ώρα είναι αυτοπροστασία. Το να μη βάζετε τον εαυτό σας σε θέση χωρίς έξοδο είναι αυτοπροστασία.
Οι άνθρωποι συχνά υποτιμούν τα απλά επειδή δεν μοιάζουν “μαχητικά”. Όμως η ασφάλεια στην πραγματική ζωή χτίζεται κυρίως από απλές επιλογές που γίνονται νωρίς.
Πού στέκομαι;
Ποιος είναι πίσω μου;
Πού είναι η έξοδος;
Ποιος με κοιτάζει περίεργα;
Γιατί κάποιος αλλάζει πορεία προς το μέρος μου;
Γιατί αυτή η ομάδα στέκεται στο σημείο που πρέπει να περάσω;
Γιατί νιώθω ότι κάτι δεν πάει καλά;
Αυτές οι ερωτήσεις δεν χρειάζεται να σας αγχώνουν. Χρειάζεται απλώς να τις έχετε διαθέσιμες.
Η άσκηση της μίας εβδομάδας
Ένα από τα πρώτα καθήκοντα που δίνουμε σε νέους ασκούμενους στο Combatives Group είναι απλό:
Για μία εβδομάδα, να παρακολουθούν τι κάνουν οι άνθρωποι γύρω τους και να αναρωτιούνται για τα κίνητρα και τις πράξεις τους.
Όχι για να κρίνουν τους ανθρώπους.
Όχι για να φτιάχνουν σενάρια καταδίωξης.
Όχι για να φοβούνται.
Αλλά για να ξυπνήσει η παρατήρηση.
Στο τέλος της εβδομάδας, τους ρωτάμε τι παρατήρησαν. Και τότε φαίνεται κάτι πολύ ενδιαφέρον. Ένα μεγάλο ποσοστό μπορεί πράγματι να περιγράψει καταστάσεις που πριν θα περνούσαν απαρατήρητες. Συμπεριφορές. Μικρές εντάσεις. Αλλαγές κατεύθυνσης. Ανθρώπους που παρακολουθούσαν άλλους. Σημεία που έδειχναν προβληματικά. Καταστάσεις που θα μπορούσαν να αποφευχθούν νωρίς.
Αυτό είναι το πρώτο βήμα.
Όχι τεχνική.
Όχι μάχη.
Όχι σύγκρουση.
Παρατήρηση.
Τι παρατηρεί ο εκπαιδευμένος άνθρωπος
Ο εκπαιδευμένος άνθρωπος δεν παρατηρεί απλώς «αν υπάρχουν κακοί γύρω του». Αυτή είναι παιδική σκέψη. Παρατηρεί συμπεριφορά και πλαίσιο.
Παρατηρεί ποιος κινείται αντίθετα από τη φυσική ροή του χώρου.
Παρατηρεί ποιος δείχνει υπερβολικό ενδιαφέρον για τον ίδιο ή για τρίτους.
Παρατηρεί ποιος πλησιάζει χωρίς προφανή λόγο.
Παρατηρεί ποιος προσπαθεί να κλείσει απόσταση.
Παρατηρεί ποιος κοιτάζει περισσότερο τα χέρια, τις τσάντες, τις τσέπες ή τις εξόδους.
Παρατηρεί πού υπάρχει απομόνωση.
Παρατηρεί πού δεν υπάρχει διαφυγή.
Παρατηρεί ποια συμπεριφορά άλλαξε όταν τον πρόσεξε.
Δεν χρειάζεται κάθε παρατήρηση να σημαίνει κίνδυνο. Οι περισσότερες δεν σημαίνουν. Αλλά η συνήθεια της παρατήρησης κάνει τον άνθρωπο λιγότερο εύκολο να αιφνιδιαστεί.
Η επίγνωση δεν είναι μαντεία.
Είναι καλύτερη ανάγνωση του περιβάλλοντος.
Οι άνθρωποι που παρατηρούν έχουν μικρότερες πιθανότητες να εμπλακούν
Οι άνθρωποι που παίρνουν σοβαρά την άσκηση της παρατήρησης συνήθως γίνονται πιο δύσκολοι στόχοι. Όχι επειδή έγιναν σκληροί. Αλλά επειδή έγιναν λιγότερο αφηρημένοι.
Ο δράστης, ο παρενοχλητής ή ο νταής προτιμά ανθρώπους που δεν βλέπουν. Ανθρώπους απορροφημένους. Ανθρώπους που δεν προσέχουν την απόσταση. Ανθρώπους που δεν θα αντιληφθούν εγκαίρως την προσέγγιση. Ανθρώπους που φαίνονται εύκολα διαχειρίσιμοι.
Όταν κάποιος παρατηρεί, αλλάζει εικόνα. Κινείται διαφορετικά. Στέκεται διαφορετικά. Γυρίζει το κεφάλι του. Ελέγχει χώρο. Δεν προσφέρει εύκολη πρόσβαση. Δεν δείχνει πλήρως αποκομμένος από το περιβάλλον του.
Αυτό μπορεί να αρκεί για να αποθαρρύνει μια επιλογή στόχου.
Δεν χρειάστηκε τεχνική.
Δεν χρειάστηκε φωνή.
Δεν χρειάστηκε σύγκρουση.
Η επίγνωση έκανε τη δουλειά της.
Πρόβλεψη: η μεγάλη αξία της επίγνωσης
Η επίγνωση δεν έχει αξία μόνο επειδή σας βοηθά να δείτε. Έχει αξία επειδή σας βοηθά να προβλέψετε.
Όταν βλέπετε νωρίς μια συμπεριφορά, μπορείτε να σκεφτείτε πού μπορεί να οδηγήσει. Όταν βλέπετε ότι κάποιος κλείνει απόσταση χωρίς λόγο, μπορείτε να αλλάξετε θέση. Όταν βλέπετε ένταση να ανεβαίνει σε έναν χώρο, μπορείτε να φύγετε πριν ξεσπάσει. Όταν βλέπετε ότι μια ομάδα ελέγχει πέρασμα, μπορείτε να μη μπείτε στο πέρασμα.
Αυτό είναι η πραγματική αυτοπροστασία.
Δεν είναι η ικανότητα να λύσετε το πρόβλημα αφού ξεσπάσει.
Είναι η ικανότητα να μη βρεθείτε στο κέντρο του.
Η πρόβλεψη δεν είναι απόλυτη. Κανείς δεν προβλέπει τα πάντα. Όμως ο άνθρωπος που προβλέπει λίγο καλύτερα από τον αδιάφορο έχει περισσότερες επιλογές.
Και στην αυτοπροστασία, περισσότερες επιλογές σημαίνουν περισσότερη ασφάλεια.
Το κινητό, η αφηρημάδα και η απώλεια επίγνωσης
Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους εχθρούς της επίγνωσης είναι η αφηρημάδα. Και η πιο συνηθισμένη μορφή της είναι το κινητό.
Περπατάτε και κοιτάτε την οθόνη.
Περιμένετε σε στάση και δεν βλέπετε ποιος πλησιάζει.
Μπαίνετε σε είσοδο πολυκατοικίας χωρίς να κοιτάξετε πίσω.
Βγαίνετε από αυτοκίνητο χωρίς να ελέγξετε τον χώρο.
Περνάτε δρόμο με μισή προσοχή.
Δεν χρειάζεται εγκληματίας για να γίνει κακό. Αρκεί ένα αυτοκίνητο, ένα μηχανάκι, ένα λάθος βήμα, ένας άνθρωπος που κινείται επιθετικά ή μια κατάσταση που δεν είδατε εγκαίρως.
Η αυτοπροστασία στην καθημερινότητα απαιτεί να μη δίνουμε όλη την προσοχή μας σε αντικείμενα που μας αποκόπτουν από το περιβάλλον.
Το κινητό δεν είναι εχθρός.
Η πλήρης απορρόφηση σε αυτό, ενώ κινούμαστε στον κόσμο, είναι πρόβλημα.
Η επίγνωση δεν είναι μόνο οπτική
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι επίγνωση σημαίνει απλώς να κοιτάς. Δεν είναι μόνο αυτό.
Είναι να ακούς.
Να νιώθεις αλλαγή στην απόσταση.
Να αντιλαμβάνεσαι ένταση στη φωνή.
Να πιάνεις ξαφνική σιωπή.
Να αναγνωρίζεις αν κάποιος κινείται πολύ κοντά σου.
Να καταλαβαίνεις όταν μια κατάσταση “δεν κολλάει”.
Το σώμα συχνά καταλαβαίνει πριν το μυαλό οργανώσει τη σκέψη. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε αίσθημα είναι σωστό. Σημαίνει όμως ότι δεν πρέπει να αγνοούμε την εσωτερική προειδοποίηση μόνο και μόνο επειδή θέλουμε να φανούμε ευγενικοί ή ψύχραιμοι.
Η επίγνωση είναι σύνθεση.
Βλέπω.
Ακούω.
Νιώθω.
Σκέφτομαι.
Αποφασίζω.
Κινούμαι.
Αυτό είναι πολύ πιο χρήσιμο από οποιαδήποτε τεχνική όταν υπάρχει χρόνος να αποφευχθεί το πρόβλημα.
Από την εγρήγορση στην απόφαση
Η εγρήγορση από μόνη της δεν αρκεί. Πρέπει να οδηγεί σε απόφαση.
Αν βλέπετε κάτι περίεργο αλλά δεν κάνετε τίποτα, η παρατήρηση μένει μισή. Αν νιώθετε ότι μια κατάσταση δεν σας αρέσει αλλά παραμένετε επειδή δεν θέλετε να φανείτε αγενείς, δίνετε προτεραιότητα στην κοινωνική άνεση αντί στην ασφάλεια. Αν αντιλαμβάνεστε ότι κάποιος σας πιέζει, αλλά δεν αλλάζετε θέση, του δίνετε χώρο να συνεχίσει.
Η επίγνωση πρέπει να συνδέεται με πράξη.
Μερικές φορές η πράξη είναι μικρή: αλλάζετε πλευρά στον δρόμο.
Μερικές φορές είναι πιο σαφής: μπαίνετε σε κατάστημα.
Μερικές φορές είναι λεκτική: «Μείνετε εκεί.»
Μερικές φορές είναι απομάκρυνση.
Μερικές φορές είναι αναζήτηση βοήθειας.
Η παρατήρηση χωρίς απόφαση είναι πληροφορία που δεν αξιοποιήθηκε.
Η αυτοπροστασία απαιτεί και τα δύο.
Η πραγματική νίκη του Combatives
Για εμάς στο Combatives Group, η πραγματική νίκη δεν είναι να εμπλακεί κάποιος σε συμπλοκή και να «κερδίσει». Αυτή είναι η τελευταία, χειρότερη και πιο αβέβαιη μορφή επιτυχίας.
Η πραγματική νίκη είναι να μη χρειαστεί να εμπλακεί.
Να δει κάτι νωρίς.
Να ερμηνεύσει σωστά.
Να αλλάξει πορεία.
Να αποφύγει την παγίδα.
Να μη δώσει πρόσβαση.
Να φύγει πριν κλείσει η έξοδος.
Να μη γίνει εύκολος στόχος.
Αυτό μπορεί να μη φαίνεται εντυπωσιακό. Δεν έχει χειροκρότημα. Δεν έχει ιστορία ηρωισμού. Δεν έχει εικόνα «μάχης». Αλλά είναι η πιο καθαρή μορφή αυτοπροστασίας.
Ο άνθρωπος που δεν χρειάστηκε να παλέψει επειδή πρόβλεψε, έχει κερδίσει καλύτερα από τον άνθρωπο που πάλεψε και σώθηκε.
Η θέση του Combatives Group
Το Combatives Group θεωρεί ότι η εγρήγορση, η παρατήρηση και η επίγνωση αποτελούν θεμέλιο της αυτοπροστασίας. Χωρίς αυτά, η αυτοάμυνα ξεκινά αργά. Ο άνθρωπος περιμένει να συμβεί το πρόβλημα και μετά ψάχνει αντίδραση.
Η σωστή εκπαίδευση πρέπει να ξεκινά πριν από την επίθεση. Από τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Από τις συνήθειες καθημερινής ασφάλειας. Από την ικανότητα να διαβάζουμε περιβάλλον, συμπεριφορά, απόσταση και αλλαγές.
Δεν θέλουμε ανθρώπους φοβισμένους.
Θέλουμε ανθρώπους παρόντες.
Δεν θέλουμε ανθρώπους που φαντάζονται απειλές.
Θέλουμε ανθρώπους που αναγνωρίζουν πραγματικές ενδείξεις.
Δεν θέλουμε ανθρώπους που ψάχνουν σύγκρουση.
Θέλουμε ανθρώπους που αποφεύγουν τη σύγκρουση πριν χρειαστεί να τη διαχειριστούν.
Αυτό είναι αυτοπροστασία.
Και είναι η πιο σοβαρή βάση κάθε ρεαλιστικής αυτοάμυνας.
Τελική σκέψη
Προστάτευε τον εαυτό σου διαρκώς.
Όχι με φόβο.
Όχι με παράνοια.
Όχι με επιθετικότητα.
Με παρουσία.
Με εγρήγορση.
Με παρατήρηση.
Με επίγνωση.
Ο κόσμος δεν χρειάζεται να είναι εχθρικός για να απαιτεί προσοχή. Η καθημερινότητα από μόνη της απαιτεί προσοχή. Οι άνθρωποι, η κυκλοφορία, οι χώροι, οι αποστάσεις, οι συμπεριφορές και οι αλλαγές γύρω μας δίνουν συνεχώς πληροφορίες.
Το ερώτημα είναι αν τις βλέπουμε.
Ο άνθρωπος που παρατηρεί έχει χρόνο.
Ο άνθρωπος που έχει χρόνο έχει επιλογές.
Ο άνθρωπος που έχει επιλογές έχει περισσότερες πιθανότητες να αποφύγει τη βία.
Και αυτό είναι το ζητούμενο.
Η εγρήγορση και παρατήρηση σχηματίζουν την επίγνωση. Αποτελεί τη πρώτη γραμμή άμυνας.
— Ζακ Καπανταϊδάκης
Συνέχεια ανάγνωσης
- Για το υπάρχον άρθρο, δείτε τη σελίδα Προστάτευε τον εαυτό σου διαρκώς.
- Για τη σημασία της επίγνωσης στην αυτοπροστασία, συνεχίστε με το άρθρο Αρετές Combatives – Επίγνωση.
- Για την πρακτική λογική της πρόληψης και της διαφυγής, διαβάστε το άρθρο Αρχές Combatives – Απουσία, Αποφυγή, Απόδραση.
- Για τη διαδικασία επιλογής στόχου, δείτε τα άρθρα Επιλογή Θύματος – Γνώση ίσον δύναμη και Επιλογή Θύματος – Διαδικασία.
- Για το απρόβλεπτο της πραγματικής βίας και τη σημασία της πρόληψης, διαβάστε το άρθρο Το Απρόβλεπτο.
Σημείωση ασφαλείας
Η εγρήγορση δεν πρέπει να μετατρέπεται σε φόβο ή υπερβολική καχυποψία. Ο στόχος είναι η λειτουργική παρατήρηση του περιβάλλοντος, όχι η ψυχολογική εξάντληση.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Η αυτοπροστασία δίνει έμφαση στην πρόληψη, στην αποφυγή και στη διαφυγή. Η σωματική αυτοάμυνα αφορά μόνο καταστάσεις όπου υπάρχει άμεση και άδικη απειλή και πρέπει να παραμένει μέσα στα όρια της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Η επίγνωση δεν σας κάνει άτρωτους και δεν εγγυάται ότι θα δείτε κάθε πρόβλημα πριν συμβεί. Αυξάνει όμως τις πιθανότητες να αναγνωρίσετε έγκαιρα ενδείξεις κινδύνου και να αποφύγετε την εμπλοκή.
Σημείωση εμπειρίας
Το Combatives Group θεωρεί ότι η πρώτη πραγματική νίκη στην αυτοπροστασία είναι η αποφυγή της συμπλοκής μέσω εγρήγορσης, παρατήρησης, επίγνωσης και σωστής απόφασης.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς καλλιεργείται η επίγνωση περιβάλλοντος, η πρόληψη, η αποφυγή και η ρεαλιστική αυτοπροστασία μέσα από πρακτική εκπαίδευση, επικοινωνήστε με το Combatives Group.