Όταν ο τίτλος «ειδικός» δεν σημαίνει αυτό που νομίζετε
Έχουμε γεμίσει από «ειδικούς» στην αυτοάμυνα.
Ειδικούς στις πολεμικές τέχνες. Ειδικούς στα όπλα. Ειδικούς στο μαχαίρι. Ειδικούς στην άοπλη μάχη. Ειδικούς στην αυτοπροστασία. Ειδικούς στο «δρόμο». Ειδικούς σε συστήματα που υποτίθεται ότι καλύπτουν τα πάντα.
Τουλάχιστον έτσι δηλώνουν.
Το ερώτημα είναι απλό:
Είναι πράγματι ειδικοί;
Ή μήπως πολλές φορές βλέπουμε ανθρώπους με τίτλους, διπλώματα, ζώνες, πιστοποιήσεις και χρόνια παρουσίας σε λάθος αντικείμενο, οι οποίοι παρουσιάζονται ως αυθεντίες σε κάτι πολύ πιο σοβαρό από αυτό που πραγματικά έχουν μελετήσει;
Στην αυτοάμυνα, αυτό δεν είναι μικρό πρόβλημα.
Όταν κάποιος δηλώνει ειδικός σε ένα χόμπι, σε μια τέχνη ή σε ένα άθλημα, το κόστος της υπερβολής μπορεί να είναι απλώς η γελοιοποίηση. Όταν όμως δηλώνει ειδικός στην προσωπική ασφάλεια, στην αυτοπροστασία και στην αυτοάμυνα, το κόστος μπορεί να είναι πολύ πιο σοβαρό.
Γιατί εκεί ο μαθητής δεν αγοράζει απλώς τεχνικές.
Αγοράζει εμπιστοσύνη.
Η σύντομη απάντηση
Ο ειδικός στην αυτοάμυνα δεν είναι αυτός που έχει πολλά διπλώματα σε πολλές πολεμικές τέχνες.
Δεν είναι αυτός που έχει τον μεγαλύτερο τίτλο.
Δεν είναι αυτός που φοράει τη μεγαλύτερη ζώνη.
Δεν είναι αυτός που μπορεί να δείξει πολλές τεχνικές σε συνεργάσιμο συνασκούμενο.
Δεν είναι αυτός που έχει κάνει χρόνια προπόνηση σε αθλητικό ή παραδοσιακό περιβάλλον και μετά μεταφέρει αυτόματα την ιδιότητα του «ειδικού» στην αυτοάμυνα.
Ο πραγματικός ειδικός πρέπει να έχει γνώση του αντικειμένου που διδάσκει, πρακτική εμπειρία εφαρμογής ή δοκιμής, μεθοδολογία, ικανότητα ανάλυσης, επίγνωση των ορίων του, κατανόηση του νόμου, επαφή με την πραγματικότητα της βίας και συνεχή εξέλιξη.
Στην αυτοάμυνα, δεν αρκεί να ξέρεις μια τέχνη.
Πρέπει να ξέρεις πώς λειτουργεί η βία.
Αυτό το άρθρο είναι για εσάς αν…
- Σκέφτεστε να γραφτείτε σε σχολή αυτοάμυνας και θέλετε να αξιολογήσετε αν ο εκπαιδευτής ξέρει πράγματι τι διδάσκει.
- Έχετε δει ανθρώπους να παρουσιάζονται ως «μάστερ», «ειδικοί» ή «εκπαιδευτές εκπαιδευτών» σε πολλά διαφορετικά συστήματα.
- Θέλετε να καταλάβετε τη διαφορά ανάμεσα σε ειδικό πολεμικής τέχνης και ειδικό στην αυτοπροστασία.
- Σας ενδιαφέρει να ξεχωρίσετε την πραγματική εμπειρία από το μάρκετινγκ τίτλων.
- Θέλετε να μάθετε ποιες ερωτήσεις πρέπει να κάνετε πριν εμπιστευτείτε κάποιον με την προσωπική σας ασφάλεια.
Τι θα μάθετε
- Θα δείτε γιατί ο τίτλος «ειδικός» πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσοχή.
- Θα καταλάβετε γιατί η εξειδίκευση απαιτεί χρόνο, μελέτη, δοκιμή και εφαρμογή.
- Θα μάθετε γιατί τα χρόνια σε μια πολεμική τέχνη δεν μετατρέπουν αυτόματα κάποιον σε ειδικό αυτοάμυνας.
- Θα δείτε γιατί οι πολλές πιστοποιήσεις σε πολλά συστήματα μπορεί να είναι ένδειξη προβλήματος και όχι ποιότητας.
- Θα καταλάβετε γιατί η ρεαλιστική εμπειρία, οι προσομοιώσεις υψηλής πίεσης, η ανάλυση και η έρευνα είναι απαραίτητα στοιχεία.
- Θα δείτε πώς το Combatives Group προσεγγίζει την έννοια του ειδικού μέσα από κατεύθυνση, αλληλεπίδραση, ανάλυση και έρευνα.
Βασικά σημεία
- Η αυτοάμυνα δεν είναι απλώς τεχνικό αντικείμενο. Είναι πρακτική διαχείριση πραγματικής βίας.
- Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι ειδικός σε μια πολεμική τέχνη, αλλά όχι ειδικός στην αυτοπροστασία.
- Τα πολλά διπλώματα δεν αποδεικνύουν απαραίτητα πραγματική ικανότητα.
- Η εμπειρία πρέπει να είναι σχετική με το αντικείμενο που διδάσκεται.
- Η ρεαλιστική προπόνηση υπό πίεση είναι απαραίτητη για την αξιολόγηση δεξιοτήτων αυτοάμυνας.
- Ο εκπαιδευτής οφείλει να γνωρίζει τα όρια του, να εξελίσσεται και να μην πουλά ψευδή ασφάλεια.
Εισαγωγή: Το πρόβλημα με τους «μάστερ» των πάντων
Στον χώρο των πολεμικών τεχνών υπάρχουν άνθρωποι με δεκαετίες πραγματικής προσπάθειας, πειθαρχίας και σοβαρής μελέτης. Αυτοί οι άνθρωποι αξίζουν σεβασμό.
Υπάρχουν όμως και άλλοι.
Άνθρωποι που εμφανίζονται ως ειδικοί σε πολλά συστήματα, πολλές μεθόδους, πολλά όπλα, πολλές μορφές βίας και πολλές διαφορετικές εφαρμογές. Έχουν πιστοποιήσεις, τίτλους, φωτογραφίες, σεμινάρια, ζώνες, διπλώματα και συχνά έναν τρόπο παρουσίασης που δημιουργεί εντύπωση αυθεντίας.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιος έχει σπουδάσει πολλά.
Το πρόβλημα είναι όταν παρουσιάζει τον εαυτό του ως ειδικό σε όλα, χωρίς να υπάρχει αντίστοιχη πραγματική βάση.
Στην αυτοάμυνα, αυτό είναι επικίνδυνο.
Γιατί ο μαθητής δεν ξέρει πάντα πώς να αξιολογήσει. Βλέπει τίτλους και υποθέτει γνώση. Βλέπει εμπειρία σε πολεμικές τέχνες και υποθέτει εμπειρία στη βία. Βλέπει χρόνια προπόνησης και υποθέτει λειτουργικότητα στον δρόμο.
Αυτές οι υποθέσεις μπορεί να είναι λάθος.
Τι σημαίνει πραγματική εξειδίκευση;
Στον ακαδημαϊκό και επαγγελματικό κόσμο, η εξειδίκευση δεν χαρίζεται.
Ένας γιατρός, ένας μηχανικός, ένας νομικός, ένας επιστήμονας ή ένας επαγγελματίας υψηλής ευθύνης επενδύει χρόνια σε σπουδές, πρακτική, εποπτεία, εξέταση, αξιολόγηση και συνεχή επιμόρφωση.
Δεν αρκεί να παρακολουθήσει μερικά σεμινάρια.
Δεν αρκεί να του αρέσει το αντικείμενο.
Δεν αρκεί να έχει άποψη.
Χρειάζεται δομημένη γνώση, πρακτική εφαρμογή, κρίση, εμπειρία, έλεγχο από άλλους και αναγνώριση μέσα από το ίδιο το πεδίο.
Στην αυτοάμυνα, όμως, βλέπουμε συχνά ανθρώπους να αποκτούν έναν τίτλο μετά από λίγα χρόνια προπόνησης λίγων ωρών την εβδομάδα και στη συνέχεια να παρουσιάζονται ως ειδικοί στην προσωπική ασφάλεια.
Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει.
Όχι επειδή η αυτοάμυνα απαιτεί απαραίτητα πανεπιστημιακό μοντέλο.
Αλλά επειδή η ευθύνη είναι σοβαρή.
Όταν διδάσκεις έναν άνθρωπο πώς να αντιδράσει σε απειλή, του δίνεις πλαίσιο αποφάσεων που μπορεί να επηρεάσει τη ζωή, την υγεία, την ελευθερία και τη νομική του θέση.
Αυτό δεν είναι μικρό πράγμα.
Οι 10.000 ώρες δεν αρκούν από μόνες τους
Υπάρχει η γνωστή ιδέα ότι 10.000 ώρες ενασχόλησης με μια δεξιότητα μπορούν να κάνουν κάποιον ειδικό.
Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι ο χρόνος έχει σημασία, το ερώτημα παραμένει:
10.000 ώρες σε τι;
Αν κάποιος περνά χιλιάδες ώρες κάνοντας λάθος πράγμα, δεν γίνεται ειδικός στο σωστό αντικείμενο. Γίνεται έμπειρος στο λάθος αντικείμενο.
Ένας άνθρωπος μπορεί να περάσει δεκαετίες σε πολεμική τέχνη, να ξέρει φόρμες, τεχνικές, ιστορία, βαθμούς και αγωνιστικούς κανόνες. Μπορεί να είναι άξιος δάσκαλος της τέχνης του. Μπορεί να είναι πραγματικά καταρτισμένος στο σύστημα που υπηρετεί.
Αυτό όμως δεν τον κάνει αυτόματα ειδικό στην αυτοπροστασία.
Η αυτοπροστασία δεν είναι μόνο τεχνική ανταλλαγή.
Είναι επίγνωση. Πρόληψη. Ανάλυση συμπεριφοράς. Απόσταση. Αποφυγή. Διαφυγή. Νόμος. Φόβος. Πίεση. Αιφνιδιασμός. Πολλοί επιτιθέμενοι. Όπλα. Μετά-σύγκρουση. Ψυχολογική διαχείριση. Ρεαλιστική προσομοίωση. Λήψη απόφασης σε ελάχιστο χρόνο.
Αν αυτά δεν έχουν μελετηθεί, τότε η εξειδίκευση είναι αλλού.
Όχι στην αυτοάμυνα.
Ειδικός σε λάθος τομέα
Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι άριστος σε ένα σύστημα και ανεπαρκής σε άλλο πεδίο.
Αυτό δεν είναι προσβολή.
Είναι ακρίβεια.
Ένας πρωταθλητής μαχητικού αθλήματος μπορεί να έχει εξαιρετικές δεξιότητες πίεσης, φυσικής κατάστασης και επαφής. Αυτό δεν σημαίνει ότι γνωρίζει νομική αυτοάμυνα, προ-σύγκρουση, αποκλιμάκωση ή διαχείριση πολλών απειλών.
Ένας δάσκαλος παραδοσιακής πολεμικής τέχνης μπορεί να έχει βαθιά γνώση της τέχνης του. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει εμπειρία σε πραγματική εγκληματική βία.
Ένας άνθρωπος που έχει πολλά διπλώματα σε πολλά συστήματα μπορεί να έχει ευρύτητα γνώσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει βάθος στο κρίσιμο αντικείμενο της αυτοπροστασίας.
Το ερώτημα δεν είναι:
«Πόσα ξέρεις;»
Το ερώτημα είναι:
«Είναι αυτά που ξέρεις σχετικά με την πραγματική ανάγκη που έχει ο μαθητής;»
Αν ο μαθητής ζητά τέχνη, τότε ο δάσκαλος της τέχνης είναι κατάλληλος.
Αν ζητά άθλημα, τότε ο προπονητής του αθλήματος είναι κατάλληλος.
Αν ζητά αυτοάμυνα, τότε χρειάζεται εκπαιδευτή που κατανοεί τη βία, τον νόμο, την πρόληψη, την πίεση και τη διαφυγή.
Πού είναι τα πραγματικά διαπιστευτήρια;
Τα διαπιστευτήρια στην αυτοάμυνα δεν πρέπει να περιορίζονται σε χαρτιά.
Ένα δίπλωμα μπορεί να έχει αξία, αλλά δεν αρκεί.
Μια ζώνη μπορεί να δείχνει πορεία σε ένα σύστημα, αλλά δεν αποδεικνύει ικανότητα στη βία του δρόμου.
Μια πιστοποίηση μπορεί να δείχνει συμμετοχή σε σεμινάριο, αλλά δεν σημαίνει απαραίτητα επάρκεια διδασκαλίας.
Τα πραγματικά διαπιστευτήρια πρέπει να περιλαμβάνουν πράγματα πιο ουσιαστικά:
Σχετική εμπειρία.
Συνεχή εκπαίδευση.
Ρεαλιστική δοκιμή δεξιοτήτων.
Κατανόηση νομικού πλαισίου.
Ικανότητα διδασκαλίας διαφορετικών ανθρώπων.
Μεθοδολογία προοδευτικής πίεσης.
Γνώση των ορίων κάθε τεχνικής.
Ειλικρίνεια ως προς το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ένα σύστημα.
Αν όλα περιορίζονται σε τίτλους και φωτογραφίες, υπάρχει πρόβλημα.
Η αυτοάμυνα δεν είναι βιτρίνα.
Η εμπειρία του δρόμου και η παγίδα της μυθοποίησης
Εδώ χρειάζεται προσοχή.
Δεν λέμε ότι κάποιος πρέπει να έχει ζήσει εγκληματική βία για να έχει δικαίωμα να διδάσκει αυτοάμυνα. Αυτό θα ήταν υπερβολικό, επικίνδυνο και παράλογο.
Ούτε λέμε ότι η εμπειρία βίαιων περιστατικών κάνει αυτόματα κάποιον καλό δάσκαλο.
Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει εμπειρία βίας και να μην ξέρει να διδάξει. Μπορεί να έχει επιβιώσει από περιστατικά, αλλά να μην έχει μεθοδολογία, ανάλυση ή νομική κατανόηση. Μπορεί να έχει σκληρή προσωπική ιστορία, αλλά να μην είναι κατάλληλος εκπαιδευτής.
Από την άλλη, ένας άνθρωπος που δεν έχει καμία επαφή με πραγματική πίεση, καμία ρεαλιστική προσομοίωση, καμία σκληρή δοκιμή, καμία εμπειρία διαχείρισης φόβου και καμία κατανόηση του δρόμου, δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως αυθεντία στην αυτοάμυνα.
Η λύση βρίσκεται στη σοβαρή μεθοδολογία.
Ρεαλιστική εκπαίδευση.
Σενάρια.
Προσομοιώσεις.
Προστατευτικός εξοπλισμός.
Πίεση.
Αντίσταση.
Ανάλυση περιστατικών.
Νομική ενημέρωση.
Συνεχής εξέλιξη.
Αυτό είναι πιο αξιόπιστο από τον μύθο του «σκληρού τύπου» και από τον μύθο του «μάστερ».
Τα 30 δευτερόλεπτα της πραγματικότητας
Υπάρχει μια σκληρή αλήθεια:
Μια πολύ μικρή στιγμή πραγματικής απειλής μπορεί να διδάξει πράγματα που χρόνια αποστειρωμένης προπόνησης δεν αγγίζουν ποτέ.
Όχι επειδή η βία είναι δάσκαλος που πρέπει να αναζητούμε.
Δεν πρέπει.
Αλλά επειδή η πραγματική πίεση αποκαλύπτει αμέσως τι λειτουργεί, τι δεν λειτουργεί, τι παγώνει, τι καταρρέει και τι μένει ενεργό.
Η αίθουσα μπορεί να δώσει τεχνική.
Η πίεση δείχνει αν η τεχνική υπάρχει πραγματικά.
Γι’ αυτό δεν έχει νόημα να μετράμε μόνο χρόνια. Πρέπει να κοιτάμε το είδος της εκπαίδευσης.
Τρία χρόνια σε ελεγχόμενο περιβάλλον μπορεί να χτίσουν μια ψευδή βεβαιότητα.
Μερικοί μήνες σωστής, ρεαλιστικής, προοδευτικής εκπαίδευσης μπορούν να αποκαλύψουν περισσότερη αλήθεια.
Το ζητούμενο δεν είναι να κυνηγά κάποιος τη βία.
Το ζητούμενο είναι να μην εκπαιδεύεται σε ψέμα.
Οι πολλαπλοί τίτλοι ως προειδοποιητικό σημάδι
Όταν συναντάτε έναν άνθρωπο που δηλώνει ειδικός σε πολλά διαφορετικά συστήματα, κάντε ένα βήμα πίσω.
Δεν είναι αδύνατο να έχει κάποιος ευρεία εμπειρία.
Όμως όταν οι τίτλοι είναι υπερβολικά πολλοί, σε υπερβολικά διαφορετικά αντικείμενα, με υπερβολικά μεγάλες αξιώσεις, χρειάζεται έλεγχος.
Πόσο χρόνο αφιέρωσε πραγματικά σε κάθε σύστημα;
Ποιος τον αξιολόγησε;
Ποια είναι η σχέση των πιστοποιήσεων με τη διδασκαλία αυτοάμυνας;
Έχει πρακτική εμπειρία ή μόνο σεμιναριακή παρουσία;
Διδάσκει αυτό που πραγματικά γνωρίζει ή πουλά εικόνα πληρότητας;
Μπορεί να εξηγήσει τα όρια κάθε μεθόδου;
Μπορεί να πει «δεν ξέρω»;
Η τελευταία ερώτηση είναι σημαντική.
Ο άνθρωπος που δεν μπορεί ποτέ να πει «δεν ξέρω» είναι επικίνδυνος εκπαιδευτής.
Τι ερωτήσεις πρέπει να κάνετε
Αν πρόκειται να επενδύσετε χρόνο, χρήμα και προσπάθεια για να μάθετε αυτοάμυνα, κάντε δύσκολες ερωτήσεις.
Τι ακριβώς διδάσκετε ως αυτοάμυνα;
Πώς διαφέρει από την πολεμική τέχνη ή το μαχητικό άθλημα;
Διδάσκετε αυτοπροστασία ή μόνο τεχνικές συμπλοκής;
Διδάσκετε προ-σύγκρουση;
Διδάσκετε αποφυγή;
Διδάσκετε διαφυγή;
Διδάσκετε αποκλιμάκωση;
Διδάσκετε νομικό πλαίσιο;
Δοκιμάζονται οι τεχνικές υπό πίεση;
Υπάρχουν σενάρια;
Υπάρχει αντίσταση;
Υπάρχει προστατευτικός εξοπλισμός;
Πώς προετοιμάζετε τον μαθητή για φόβο, αιφνιδιασμό και σύγχυση;
Τι δεν καλύπτει το σύστημά σας;
Αν οι απαντήσεις είναι αόριστες, προσέξτε.
Αν όλα απαντώνται με τίτλους, προσέξτε περισσότερο.
Αν ο εκπαιδευτής προσβάλλεται επειδή ρωτάτε, φύγετε.
Η προσωπική σας ασφάλεια αξίζει σοβαρότητα.
Τι κάνει το Combatives Group
Στο Combatives Group, η εμπειρία πραγματικής ζωής δεν είναι το μόνο στοιχείο που μετρά.
Μετρά και η μεθοδολογία.
Μετρά η εξέλιξη.
Μετρά η ανάλυση.
Μετρά η έρευνα.
Μετρά η δοκιμή.
Μετρά η ικανότητα να προσαρμόζονται οι αρχές σε πραγματικές ανάγκες πολιτών.
Ο τίτλος του ειδικού στα Combatives δεν πρέπει να είναι διακοσμητικός. Πρέπει να προκύπτει από συνεχή ενασχόληση με τακτικές, σενάρια, προσομοιώσεις, πρακτική πίεση και πραγματική εφαρμογή αρχών αυτοπροστασίας.
Στο δικό μας πλαίσιο, η εκπαίδευση πρέπει να στηρίζεται σε τέσσερις βασικές προϋποθέσεις:
Κατεύθυνση.
Αλληλεπίδραση.
Ανάλυση.
Έρευνα.
Χωρίς κατεύθυνση, η εκπαίδευση γίνεται άναρχη.
Χωρίς αλληλεπίδραση, γίνεται κλειστό σύστημα ιδεών.
Χωρίς ανάλυση, γίνεται αποστήθιση.
Χωρίς έρευνα, γίνεται δογματισμός.
Και η αυτοάμυνα δεν αντέχει τον δογματισμό.
Ο ειδικός πρέπει να ξέρει τα όρια του
Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά ενός σοβαρού ειδικού είναι ότι ξέρει τα όρια του.
Δεν παρουσιάζει το σύστημά του ως απάντηση στα πάντα.
Δεν υπόσχεται βεβαιότητα.
Δεν πουλά αθανασία.
Δεν λέει ότι όλα λύνονται με λίγες τεχνικές.
Δεν μπερδεύει την αυτοάμυνα με επιθετική φαντασίωση.
Δεν αποκρύπτει τον νόμο.
Δεν αγνοεί τον φόβο.
Δεν υποτιμά τον επιτιθέμενο.
Δεν υποτιμά τα όπλα.
Δεν υποτιμά τους πολλούς επιτιθέμενους.
Δεν υποτιμά το περιβάλλον.
Ο σοβαρός εκπαιδευτής λέει καθαρά:
«Αυτό μπορεί να βοηθήσει.»
«Αυτό έχει όρια.»
«Αυτό είναι επικίνδυνο.»
«Αυτό δεν το κάνουμε.»
«Αυτό πρέπει να το αποφύγουμε.»
«Αυτό πρέπει να το δοκιμάσουμε προσεκτικά.»
Η ειλικρίνεια είναι ένδειξη σοβαρότητας.
Η απόλυτη βεβαιότητα είναι συχνά ένδειξη άγνοιας.
Η ευθύνη του μαθητή
Δεν φταίνε μόνο οι δήθεν ειδικοί.
Ευθύνη έχει και ο μαθητής.
Αν κάποιος ενδιαφέρεται πραγματικά για την ασφάλεια του, πρέπει να κάνει έρευνα. Να ρωτήσει. Να συγκρίνει. Να δει προπόνηση. Να καταλάβει τι διδάσκεται. Να μη μένει στα διπλώματα. Να μη θαμπώνεται από τίτλους. Να μη βολεύεται σε κάτι επειδή είναι κοντά στο σπίτι ή επειδή ακούγεται εντυπωσιακό.
Η αυτοάμυνα δεν είναι αγορά παπουτσιών.
Δεν διαλέγουμε μόνο με βάση τι μας αρέσει.
Διαλέγουμε με βάση τι είναι σχετικό, εφαρμόσιμο και έντιμο.
Αν ο μαθητής δεν θέλει να ακούσει δύσκολες αλήθειες, θα βρει κάποιον να του πουλήσει ευχάριστα ψέματα.
Αν όμως θέλει πραγματική αυτοπροστασία, πρέπει να αναλάβει και την ευθύνη της επιλογής του.
Τελική σκέψη
Προσοχή στους ειδικούς στα πάντα.
Ο άνθρωπος που είναι πραγματικά ειδικός σε κάτι, συνήθως ξέρει πόσο δύσκολο είναι να είναι ειδικός ακόμη και σε ένα μόνο σοβαρό αντικείμενο.
Η αυτοάμυνα είναι σοβαρό αντικείμενο.
Δεν είναι συλλογή τίτλων. Δεν είναι ζώνες. Δεν είναι εντυπωσιακές φωτογραφίες. Δεν είναι σεμιναριακές πιστοποιήσεις χωρίς βάθος. Δεν είναι πολεμική τέχνη βαφτισμένη σε αυτοάμυνα.
Είναι πρακτική διαχείριση βίας, κινδύνου, φόβου, νόμου, σώματος, ψυχής και απόφασης.
Την επόμενη φορά που θα συναντήσετε έναν «ειδικό» στην αυτοάμυνα με σωρεία διπλωμάτων σε ποικιλία πολεμικών τεχνών, αναρωτηθείτε:
Πώς γίνεται να είναι ειδικός σε όλα;
Τι έχει πραγματικά δοκιμάσει;
Τι έχει πραγματικά μελετήσει;
Τι διδάσκει για την προ-σύγκρουση;
Τι διδάσκει για τον νόμο;
Τι διδάσκει για τη διαφυγή;
Τι γίνεται όταν ο άλλος δεν συνεργάζεται;
Και κυρίως:
Θα εμπιστευόμουν αυτόν τον άνθρωπο με την ασφάλεια της οικογένειάς μου;
Αν η απάντηση δεν είναι καθαρή, η παροιμία ισχύει:
Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι.
Συνέχεια ανάγνωσης
- Για να εμβαθύνετε στο τι σημαίνει πραγματικά ρεαλιστική εκπαίδευση αυτοάμυνας, διαβάστε το άρθρο Ρεαλιστική εκπαίδευση αυτοάμυνας και το άρθρο Ποιά είναι η καλλίτερη αυτοάμυνα και ποιά η αποτελεσματική αυτοάμυνα;.
- Για τη μεθοδολογική βάση του Combatives Group και τη σημασία της κατεύθυνσης, της αλληλεπίδρασης, της ανάλυσης και της έρευνας, διαβάστε τη σελίδα Θέση Combatives Group – Θεωρία διατήρησης και απόδειξης.
- Για το ζήτημα των «ειδικών» σε πιο συγκεκριμένο πλαίσιο, συνεχίστε με το άρθρο Τι καθιστά κάποιον «Ειδικό» στο μαχαίρι και γιατί είναι επικίνδυνο;.
- Για να δείτε γιατί οι πιστοποιήσεις και οι τίτλοι δεν αρκούν από μόνοι τους, διαβάστε το άρθρο Σε προετοιμάζουν για τον δρόμο οι πολεμικές τέχνες ή είναι ένα ψέμα; και το άρθρο Οι κίνδυνοι της παρερμηνείας.
- Για το ευρύτερο πρόβλημα της παραπλάνησης στον χώρο των πολεμικών τεχνών, δείτε το άρθρο Η Παραπλάνηση των πολεμικών τεχνών και το άρθρο Η αλήθεια για τις πολεμικές τέχνες και την αυτοάμυνα.
- Για να καταλάβετε καλύτερα τι είναι το Combatives και πώς διαφέρει από τις πολεμικές τέχνες, διαβάστε το άρθρο Τι είναι το Combatives και σε τι διαφέρει από τις πολεμικές τέχνες.
Σημείωση ασφαλείας
Η εκπαίδευση αυτοάμυνας πρέπει να γίνεται με υπεύθυνη καθοδήγηση, προοδευτικότητα, προστατευτικό εξοπλισμό όπου χρειάζεται και σαφή όρια ασφαλείας. Η ρεαλιστική προπόνηση δεν σημαίνει ανεξέλεγκτη βία στην αίθουσα.
Νομική σημείωση
Η αυτοάμυνα αφορά αναγκαία και ανάλογη προστασία απέναντι σε άμεση απειλή. Κάθε εκπαιδευτής που διδάσκει αυτοάμυνα οφείλει να λαμβάνει υπόψη τον νόμο, την αποφυγή, την αποκλιμάκωση, τη διαφυγή και τη μετά-σύγκρουση.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Κανένας τίτλος, καμία ζώνη, καμία πιστοποίηση και κανένα σύστημα δεν εγγυάται επιτυχία σε πραγματική βία. Η σοβαρή εκπαίδευση δεν πουλά βεβαιότητα. Μειώνει άγνοια και ψευδαισθήσεις.
Σημείωση εμπειρίας
Το Combatives Group αξιολογεί την εκπαίδευση αυτοάμυνας με βάση τη λειτουργικότητα, τη ρεαλιστική πίεση, την ανάλυση, την έρευνα και την πρακτική εφαρμογή. Ο τίτλος «ειδικός» πρέπει να κερδίζεται συνεχώς, όχι να διαφημίζεται εύκολα.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να γνωρίσετε μια προσέγγιση αυτοάμυνας που δίνει προτεραιότητα στη λειτουργικότητα, στην ειλικρίνεια και στη ρεαλιστική εκπαίδευση, επικοινωνήστε με το Combatives Group.