Ο Όρος “Street Combatives” και η Σημασία του
Και μόνο που αναλογίζομαι τον όρο “Street Combatives” με πιάνει δέος. Μια ματιά γύρω μας, μια ματιά στις ειδήσεις της ημέρας θα έπειθε τον οποιονδήποτε για το πόσο σημαντικό είναι τελικά το να προμηθευτεί με όσα εφόδια μπορεί πριν βγει απ’ το σπίτι του. Έχουν αλλάξει τόσο γρήγορα τόσα πολλά που πριν προλάβει κανείς να θυμώσει καλά θα κάνει να πάρει το πάνω χέρι. Το πάνω χέρι από μια κατάσταση που θα βγει εκτός προγράμματος, εκτός ελέγχου… Και όπως λέει και ο Δάσκαλός μας, αν θέλεις να έχεις το πάνω χέρι πρέπει να πάρεις τον έλεγχο. Και ο μόνος τρόπος να μην έχουν άλλοι το πάνω χέρι, είναι να το έχεις εσύ. Η όλη προετοιμασία μας λοιπόν έγκειται στο να είμαστε πάντα ένα βήμα μπροστά, μια απειροελάχιστη στιγμούλα σκέψης μπροστά από κάθε κακόβουλη προσπάθεια δράσης εναντίον μας.
Ο Αντίκτυπος του Civilian Combatives στην Καθημερινότητα
Αν σκεφτώ λοιπόν πόσο πολύ έχει αλλάξει το Civilian Combatives τον τρόπο που σκέφτομαι και κινούμαι, ανυπομονώ να βιώσω τα αποτελέσματα της συνέχειας της εκπαίδευσης. Ήδη ανακαλύπτω τεχνικές που μέχρι και ένα χρόνο πριν με φόβιζαν και μόνο σαν άκουσμα. Μπαίνουμε σε υψηλές τεχνικές λέει ο Δάσκαλος αλλά για εμάς ακόμα είναι βασικές. Δεν σταματάς ποτέ να μαθαίνεις (ξανά και ξανά) το πόσο σημαντικό είναι να πατάς γερά στα πόδια σου και να μην …κουράζεσαι. Όσο λιγότερο ιδρώνεις και κουράζεσαι εσύ, τόσο περισσότερο ξαφνιάζεται και πονάει ο άλλος.
Μαχόμαστε με Μυαλά
Ανακαλύπτουμε πώς είναι να μαχόμαστε με μυαλά και όχι με σώματα. Όχι γιατί τα προηγούμενα χρόνια δεν είχαμε την ευκαιρία να το δούμε. Απλά νομίζω τώρα έρχεται το πλήρωμα του χρόνου να το νοιώσουμε μέσα μας. Μου φαίνεται πολύ πιο βατό με τις εξαρθρώσεις για παράδειγμα να αντιμετωπίσω έναν μεγαλόσωμο αντίπαλο, γρήγορα και αποτελεσματικά. Σίγουρα θέλουν τον τρόπο τους ως υψηλές τεχνικές αλλά στο κεφάλι μου η εξουδετέρωση μοιάζει απλή και γρήγορη. Μένει να το εφαρμόσω στην πράξη, στα πολλαπλά ρεαλιστικά σενάρια πάνω στα οποία εξασκούμαστε.
Το Σημαντικότερο Μάθημα: Τα Όρια
Το σημαντικότερο μάθημα που πήρα -και φαίνεται!- στις καθημερινές μου σχέσεις, έχει μεγάλη ευθύνη για την προσωπική μου γαλήνη. Κι αυτό δεν είναι άλλο από τα όρια. Έμαθα να βάζω όρια! Κάλλιο αργά παρά αργότερα… Έμαθα να διεκδικώ τον χώρο μου – κάτι που χρειάζεται να το κάνω συχνά – και έμαθα και πώς να διαχειρίζομαι καλύτερα καθημερινές καταστάσεις.
Στρατηγικές Αποφυγής
Και όχι, όπως λέω και σε όσους με ρωτάνε, δεν «πλακώνω» στο ξύλο όποιον αντιπαθώ. Υπάρχουν πολλά στάδια αποφυγής και αποτροπής καταστάσεων πριν ασκήσω βία σε κάποιον. Όμως πλέον δεν ανέχομαι καμιάς μορφής βία από κανέναν και μου είναι ξεκάθαρο ότι ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος.
Νέα Οπτική στις Καθημερινές Αλληλεπιδράσεις
Έχει αλλάξει ο τρόπος που κυκλοφορώ έξω. Κοιτάζω τους πάντες και τα πάντα με τελείως άλλη οπτική. Όλοι εν δυνάμει κάτι θέλουν, τα πάντα γύρω μας εν δυνάμει είναι όπλα και, πραγματικά, ό,τι κάνουμε ή πούμε μπορεί όντως να χρησιμοποιηθεί εναντίον μας. Άρα, όσο πιο ήσυχα και σβέλτα διευθετηθεί η οποιαδήποτε κατάσταση τόσο το καλύτερο.
Ο Έλεγχος Είναι Κλειδί
Κι επειδή δεν ξέρουμε ποτέ πώς θα αντιδράσει ο άλλος, πρέπει να έχουμε πάντα τον έλεγχο. Αυτά τα διδάγματα, αυτές οι σκέψεις, με ολοκληρώνουν σαν άνθρωπο και με βοηθάνε να μην αφήνω τίποτα στην τύχη.
Τα Όρια ως Ασπίδα
Κι αν όλα αυτά ακούγονται απόμακρα, για μένα αποτελούν καθημερινή πρακτική και απόδειξη ότι τα όρια μπαίνουν για τη δική μας ασφάλεια και ευημερία. Αυτό που μου κάνει εντύπωση, αν και δεν θα έπρεπε, είναι ότι όλοι -είτε είναι διατεθειμένοι είτε όχι- με εύκολο ή δύσκολο τρόπο, ανταποκρίνονται.
Κόκκινες Γραμμές και Ηρεμία
Αλήθεια, λειτουργεί! Σαφώς και υπάρχουν καλοπροαίρετοι άνθρωποι γύρω μας, τα όρια όμως ξεπερνιούνται τη στιγμή που θα αποφασίσουμε να χαλαρώσουμε. Κάποιος είχε πει ότι ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Είναι σημαντικό για μένα λοιπόν να ξέρω μέχρι πού θα ανεχτώ τι και από ποιόν.
Η Σημασία της Επιτήρησης
Και είναι εξίσου σημαντικό για την προσωπική μου ηρεμία και γαλήνη, καθώς επίσης και για το καλό όλων, να μην επιτρέπω να παραβιάζονται οι δικές μου κόκκινες γραμμές. Μου είναι πολύ ξεκάθαρο πλέον ότι δεν με ενδιαφέρει να μάθω ποιός θα επιδείξει φιλότιμο και σεβασμό (ναι, ναι, η ηλικία σκοτώνει τον ρομαντισμό!).
Η Καθημερινή Εφαρμογή
Φροντίζω να μην επιτρέπω πλέον να μην ξεπερνιούνται αυτές οι κόκκινες γραμμές εις βάρος μου ή και των προστατευομένων μου. Δυστυχώς χρειάζεται συνεχής επιτήρηση για την διαφύλαξη των ορίων. Ευτυχώς πλέον δεν μου κοστίζει…