Η ταυτότητα του Combatives δεν βρίσκεται στην τέχνη, στο άθλημα, στην παράδοση, στη στολή, στα διπλώματα ή στους μεγάλους τίτλους. Βρίσκεται στην πρακτική αυτοπροστασία και αυτοάμυνα πολιτών μέσα στο νομικό πλαίσιο. Αυτό είναι το κέντρο του Combatives Group.
Δεν έχουμε αυταπάτες ως προς το τι διδάσκουμε. Δεν εκπαιδεύουμε πολίτες για να γίνουν «οδομάχοι», «κομάντο» ή άνθρωποι που αναζητούν σύγκρουση. Εκπαιδεύουμε ανθρώπους ώστε να αυξήσουν την ασφάλειά τους, να αποφεύγουν περιττούς κινδύνους, να αναγνωρίζουν πραγματικές απειλές, να μπορούν να προστατευτούν όταν δεν υπάρχει ασφαλέστερη επιλογή και να διαφεύγουν προς ασφάλεια.
Το Combatives έχει ιστορικές ρίζες σε αστυνομικά και στρατιωτικά περιβάλλοντα, αλλά το Combatives Group απευθύνεται κυρίως σε πολίτες. Αυτό έχει τεράστια σημασία. Ο πολίτης δεν λειτουργεί σε πεδίο μάχης. Δεν λειτουργεί σε αθλητικό αγώνα. Δεν λειτουργεί σε τουρνουά. Λειτουργεί μέσα σε κοινωνία, νόμο, μάρτυρες, κάμερες, αστυνομία, δικαστήριο και προσωπική ευθύνη.
Γι’ αυτό δεν μας ταιριάζει η σημερινή σύγχυση γύρω από τον όρο «πολεμική τέχνη», όταν αυτός χρησιμοποιείται ως λίγο απ’ όλα: λίγο παράδοση, λίγο άθλημα, λίγο πνευματισμός, λίγο τεχνική επίδειξη, λίγο αυτοάμυνα και λίγο φαντασίωση. Το Combatives Group δεν είναι «λίγο απ’ όλα». Είναι συγκεκριμένη μεθοδολογία αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας για πραγματικές συνθήκες βίας.
Μην μπερδεύετε την τέχνη με την επιβίωση. Και μην μπερδεύετε τον αγώνα με την αυτοπροστασία πολίτη μέσα στο νομικό πλαίσιο.
Για ποιον είναι αυτό το άρθρο
Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε ανθρώπους που θέλουν να καταλάβουν τι είναι πραγματικά το Combatives Group και γιατί δεν το παρουσιάζουμε απλώς ως ακόμη μία πολεμική τέχνη. Η ερώτηση είναι εύλογη, ειδικά επειδή πολλοί από εμάς προερχόμαστε από χώρους πολεμικών τεχνών, μαχητικών αθλημάτων ή πρακτικής σωματικής εκπαίδευσης.
Απευθύνεται επίσης σε ανθρώπους που ψάχνουν εκπαίδευση αυτοάμυνας και δεν ξέρουν τι να επιλέξουν. Βλέπουν σχολές, συστήματα, στολές, ζώνες, διπλώματα, επιδείξεις, αθλητικούς συλλόγους και εντυπωσιακές υποσχέσεις. Όλα μοιάζουν κάπως σχετικά με την αυτοάμυνα, αλλά δεν είναι όλα σχεδιασμένα για τον ίδιο σκοπό.
Το άρθρο είναι χρήσιμο και για ασκούμενους πολεμικών τεχνών που μπορεί να παρεξηγούν την κριτική μας. Δεν απορρίπτουμε συλλήβδην την αξία των πολεμικών τεχνών, των μαχητικών αθλημάτων ή της σωματικής άσκησης. Πολλά από αυτά μπορούν να δώσουν δύναμη, αντοχή, αυτοπειθαρχία, κίνηση, θάρρος και σκληρή επαφή. Αυτό που απορρίπτουμε είναι η παραποίηση: όταν κάτι που είναι τέχνη, άθλημα ή παράδοση πωλείται ως πλήρης απάντηση στην αχαλίνωτη βία του δρόμου χωρίς να έχει δοκιμαστεί σε τέτοιο πλαίσιο.
Απευθύνεται τέλος σε όσους ενδιαφέρονται για την πραγματική ασφάλεια πολιτών. Αν κάποιος θέλει τέχνη για την τέχνη, αυτό είναι απολύτως σεβαστό. Αν θέλει άθλημα, επίσης. Αν θέλει παράδοση, πειθαρχία ή πολιτισμική μελέτη, επίσης. Αλλά αν θέλει αυτοπροστασία απέναντι σε πραγματική βία, πρέπει να γνωρίζει τι ακριβώς ζητά.
Το άρθρο αφορά όσους θέλουν να ξεχωρίσουν την άσκηση, την τέχνη, το άθλημα και την επιβίωση χωρίς ψευδαισθήσεις.
Ποια είναι η θέση αυτού του άρθρου μέσα στο combatives.gr
Αυτό το άρθρο είναι άρθρο ταυτότητας. Ανήκει στην ενότητα Εκπαίδευση Αυτοάμυνας και λειτουργεί ως κεντρικό κείμενο για το τι είναι και τι δεν είναι το Combatives Group. Δεν αναλύει μία τεχνική. Δεν αναλύει μία τακτική. Δεν είναι άρθρο για ένα συγκεκριμένο κομμάτι της μεθοδολογίας. Είναι άρθρο που εξηγεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο όλα τα υπόλοιπα αποκτούν νόημα.
Συνδέεται με την Εφαρμοσμένη γνώση, γιατί το Combatives δεν ενδιαφέρεται για γνώση που μένει θεωρία. Συνδέεται με την Προετοιμασία για πραγματική βία, γιατί η πραγματική βία διαφέρει από το ασφαλές πλαίσιο της αίθουσας ή του αγώνα. Συνδέεται με την Προπόνηση με λογική, γιατί η πίεση πρέπει να είναι αρκετά πραγματική ώστε να αποκαλύπτει αλήθειες, αλλά αρκετά ελεγχόμενη ώστε να παραμένει εκπαίδευση και όχι κακομεταχείριση.
Συνδέεται επίσης με τα άρθρα Το Κενό, Κάλυψη, Κλείσιμο, Αντεπίθεση και Κοινή λογική και ορθή κρίση, γιατί όλα αυτά υπηρετούν τον ίδιο σκοπό: όχι να κερδίσουμε έναν καυγά, αλλά να σταματήσουμε άμεση απειλή και να διαφύγουμε.
Η θέση του άρθρου μέσα στο combatives.gr είναι να ξεκαθαρίσει τη θεμελιώδη διάκριση: το Combatives Group δεν είναι χώρος αθλητικής επίδειξης, τεχνικής συσσώρευσης ή “πολεμικής” φαντασίωσης. Είναι μεθοδολογία αυτοπροστασίας πολιτών με ρίζες σε σκληρές εφαρμογές, αλλά με χρήση μέσα σε νόμιμο πολιτικό περιβάλλον.
Μέσα στο combatives.gr, αυτό το άρθρο εξηγεί την ταυτότητα πίσω από τη μεθοδολογία. Χωρίς αυτήν, οι τεχνικές δεν έχουν σωστό νόημα.
Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο
- Γιατί το Combatives Group δεν παρουσιάζει τη μεθοδολογία του ως κλασική πολεμική τέχνη.
- Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην τέχνη, το άθλημα, την αυτοάμυνα και την επιβίωση.
- Γιατί το νομικό πλαίσιο κυβερνά την αυτοάμυνα πολιτών.
- Γιατί ο πολίτης δεν πρέπει να εκπαιδεύεται ως “street fighter”.
- Γιατί η αυτοπροστασία προηγείται της φυσικής σύγκρουσης.
- Γιατί η πραγματική βία δεν μοιάζει με αγώνα πόντων ή τουρνουά.
- Γιατί η απλή, άμεση και αποτελεσματική μεθοδολογία έχει μεγαλύτερη αξία από την τεχνική πολυπλοκότητα.
- Γιατί η εκπαίδευση πρέπει να περιλαμβάνει απρόβλεπτο, πίεση και αντίσταση.
- Γιατί η «φανταχτερή» τεχνική συχνά καταρρέει υπό πραγματική πίεση.
- Γιατί οι επαγγελματίες που αντιμετωπίζουν βία δεν την απολαμβάνουν, αλλά προετοιμάζονται γι’ αυτή.
- Γιατί η σοβαρή εκπαίδευση χρειάζεται και ιατρική και νομική ενημέρωση.
- Γιατί η ταυτότητα του Combatives είναι η προστασία, όχι η μόστρα.
Βασικά σημεία
- Το Combatives Group δεν αυτοπροσδιορίζεται ως κλασική πολεμική τέχνη.
- Η μεθοδολογία του εστιάζει στην αυτοπροστασία και αυτοάμυνα πολιτών.
- Ο πολίτης λειτουργεί μέσα σε νομικό πλαίσιο, όχι σε πεδίο μάχης ή αθλητικό αγώνα.
- Η αυτοάμυνα δεν είναι «ξύλο στον δρόμο».
- Ο σκοπός είναι προστασία, διακοπή της άμεσης απειλής και διαφυγή.
- Οι πολεμικές τέχνες και τα μαχητικά αθλήματα μπορεί να έχουν αξία, αλλά δεν ταυτίζονται αυτόματα με πραγματική αυτοπροστασία.
- Η πραγματική βία είναι συχνά αιφνιδιαστική, σύντομη, βίαιη και άδικη.
- Η τεχνική πολυπλοκότητα δεν είναι πλεονέκτημα υπό ακραία πίεση.
- Η εκπαίδευση πρέπει να δοκιμάζεται με αντίσταση, πίεση και απρόβλεπτο.
- Η απλότητα δεν είναι φτώχεια. Είναι απαίτηση επιβίωσης.
- Η κριτική δεν αφορά την τέχνη ως τέχνη, αλλά την ψευδή πώληση φαντασίας ως αυτοάμυνας.
- Η ταυτότητα του Combatives είναι απλή: ασφάλεια, αυτοπροστασία, νόμιμη αυτοάμυνα, διαφυγή.
Συνοπτική εκδοχή του άρθρου
Η ταυτότητα του Combatives δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση για όσους καταλαβαίνουν τη φιλοσοφία και το πνεύμα του. Το Combatives Group δεν διδάσκει ανθρώπους για να γίνουν αθλητές αγώνων, συλλέκτες τεχνικών ή πολίτες που φαντασιώνονται βία. Διδάσκει αυτοπροστασία και αυτοάμυνα μέσα στο νομικό πλαίσιο, με στόχο την ασφάλεια, την προστασία και τη διαφυγή.
Παρότι η φιλοσοφία και η μεθοδολογία Combatives έχουν ιστορικές ρίζες σε αστυνομικά και στρατιωτικά περιβάλλοντα, η κοινότητά μας αποτελείται κυρίως από πολίτες. Αυτό αλλάζει τα πάντα. Ο πολίτης δεν έχει αποστολή να καταστείλει εχθρό, να κερδίσει αγώνα ή να επιβάλει κυριαρχία στον δρόμο. Ο πολίτης πρέπει να προστατεύσει τον εαυτό του ή αβοήθητο τρίτο πρόσωπο και να φύγει προς το πλησιέστερο ασφαλές σημείο.
Γι’ αυτό δεν θέλουμε να συγχέουμε αυτό που κάνουμε με τον σημερινό γενικό όρο «πολεμικές τέχνες», όταν αυτός χρησιμοποιείται ως μείγμα παράδοσης, αθλητισμού, τεχνικής επίδειξης, πολιτισμού, πνευματισμού, μαχητικής άσκησης και αυτοάμυνας. Όλα αυτά μπορεί να έχουν αξία στον χώρο τους. Αλλά δεν είναι απαραίτητα αυτοπροστασία για πραγματική βία.
Το Combatives Group στέκεται αλλού. Στην απλή, άμεση και αποτελεσματική εκπαίδευση. Στην πίεση. Στο απρόβλεπτο. Στην αντίσταση. Στην απευαισθητοποίηση στον φόβο. Στη νομική επίγνωση. Στην ιατρική πραγματικότητα της βίας. Στο γεγονός ότι μια πραγματική επίθεση μπορεί να διαρκέσει λίγα δευτερόλεπτα και να αφήσει έναν άνθρωπο σοβαρά τραυματισμένο ή νεκρό.
Η κριτική προς ορισμένους χώρους πολεμικών τεχνών δεν είναι επειδή ασκούν τέχνη. Είναι επειδή πολλές φορές πωλούν τέχνη, άθλημα ή τεχνική πολυπλοκότητα ως ολοκληρωμένη αυτοάμυνα απέναντι σε αχαλίνωτη βία. Εκεί υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Ο άνθρωπος που πληρώνει για αυτοπροστασία πρέπει να παίρνει αυτοπροστασία, όχι φαντασίωση.
Η ταυτότητα του Combatives είναι καθαρή: δεν εκπαιδευόμαστε για να παίξουμε ξύλο. Εκπαιδευόμαστε για να μη χρειαστεί, και αν χρειαστεί, να προστατευτούμε νόμιμα, αποφασιστικά και να φύγουμε.
Εισαγωγή: Η ταυτότητα του Combatives
Η ταυτότητα του Combatives δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση για όσους καταλαβαίνουν τη φιλοσοφία και το πνεύμα του. Κατά καιρούς μας έχουν ρωτήσει γιατί το Combatives Group ξεχωρίζει τον εαυτό του από αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ως «πολεμικές τέχνες», αφού πολλοί από εμάς προερχόμαστε και από εκείνους τους χώρους.
Η ερώτηση είναι λογική. Δεν είναι δύσκολο όμως να απαντηθεί, όταν την κοιτάξει κανείς ώριμα, χωρίς πάθη και με αντικειμενικότητα. Το ζήτημα δεν είναι αν οι πολεμικές τέχνες έχουν αξία. Το ζήτημα είναι αν αυτό που κάνει το Combatives Group έχει τον ίδιο σκοπό, το ίδιο πλαίσιο και την ίδια ταυτότητα.
Η απάντηση είναι όχι.
Το Combatives Group δεν είναι «λίγο απ’ όλα». Δεν είναι λίγο τέχνη, λίγο άθλημα, λίγο παράδοση, λίγο φιλοσοφία, λίγο αυτοάμυνα και λίγο στρατιωτικό χρώμα. Η ταυτότητά του είναι συγκεκριμένη: πρακτική αυτοπροστασία και αυτοάμυνα πολιτών μέσα στο νομικό πλαίσιο.
Όταν ο σκοπός είναι η επιβίωση και η διαφυγή, η ταυτότητα πρέπει να είναι καθαρή.
Δεν έχουμε αυταπάτες για αυτό που διδάσκουμε
Παρότι η φιλοσοφία και η μεθοδολογία Combatives έχουν πρόσφατο και ιστορικά πλούσιο αστυνομικό και στρατιωτικό φόντο, η κοινότητά μας αποτελείται κυρίως από πολίτες. Αυτό είναι καθοριστικό.
Ως πολίτες απολαμβάνουμε τη σχετική σταθερότητα που παρέχει η πολιτεία. Δεν βρισκόμαστε σε πόλεμο. Δεν λειτουργούμε ως μονάδες ειδικών επιχειρήσεων. Δεν έχουμε αποστολή καταστολής εχθρικής δύναμης. Δεν χρειάζεται να ντύσουμε αυτό που κάνουμε με μεγαλοπρεπείς τίτλους.
Με απλά λόγια:
Δεν έχουμε αυταπάτες ως προς το τι διδάσκουμε τους συμπολίτες μας. Έχουμε επικεντρώσει την εκπαίδευση των ανθρώπων μας στις αρχές που οδηγούν στην ασφάλεια και την ευημερία, μέσω αρχών και πρωτοκόλλων που έχουν σχεδιαστεί για την προστασία τους, αποφεύγοντας την έκθεσή τους σε περιττούς κινδύνους. Εν ολίγοις, τους διδάσκουμε ένα απλό, αποτελεσματικό σύστημα ασφάλειας, αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας εντός του νομικού πλαισίου της χώρας. Αυτά μόνο.
Αυτή η φράση συνοψίζει την ταυτότητα. Δεν χρειάζεται στόμφος. Δεν χρειάζεται μύθος. Δεν χρειάζεται «μόστρα».
Η καθαρότητα σκοπού είναι πιο σημαντική από την εντυπωσιακή ονομασία.
Γιατί δεν το λέμε απλώς «πολεμική τέχνη»
Προτιμάμε να μη συγχέουμε τις παραπάνω θέσεις με τον ισχυρισμό ότι ασκούμε μια «πολεμική τέχνη», όπως την κατανοεί σήμερα ο μέσος πολίτης. Η σύγχρονη χρήση του όρου έχει γίνει πολύ πλατιά. Για πολλούς ανθρώπους, «πολεμική τέχνη» σημαίνει λίγο πνευματισμός, λίγο τέχνη, λίγο παράδοση, λίγο πολιτισμός, λίγο αθλητισμός, λίγη μάχη σώμα με σώμα και, στο τέλος, λίγη αυτοάμυνα.
Αυτό μπορεί να είναι ενδιαφέρον ως πολιτισμική ή αθλητική δραστηριότητα. Μπορεί να είναι ευχάριστο, απαιτητικό, πειθαρχημένο και χρήσιμο για πολλούς λόγους. Δεν είναι όμως απαραίτητα το ίδιο με την αυτοπροστασία απέναντι σε πραγματική βία.
Το «λίγο απ’ όλα» δεν μας αρμόζει, διότι το πρόβλημα που προσπαθούμε να λύσουμε είναι συγκεκριμένο. Όταν ένας άνθρωπος κινδυνεύει πραγματικά, δεν χρειάζεται σύγχυση σκοπού. Χρειάζεται απλή, άμεση και λειτουργική εκπαίδευση.
Η τέχνη μπορεί να είναι εξαιρετική ως τέχνη. Το πρόβλημα αρχίζει όταν πωλείται ως επιβίωση χωρίς να είναι.
Είμαστε λιγότερο αποτελεσματικοί επειδή δεν μπαίνουμε κάτω από τον ίδιο τίτλο;
Ακριβώς επειδή δεν ακολουθούμε την ίδια πρακτική, σημαίνει ότι δεν είμαστε αποτελεσματικοί σε περίπτωση πραγματικού κινδύνου; Σημαίνει ότι επειδή δεν αυτοπροσδιοριζόμαστε ως κλασική πολεμική τέχνη, υστερούμε στην αυτοάμυνα;
Φυσικά και όχι.
Η αποτελεσματικότητα δεν κρίνεται από την ταμπέλα. Κρίνεται από το αν η εκπαίδευση δουλεύει στο πλαίσιο για το οποίο ισχυρίζεται ότι προετοιμάζει τον άνθρωπο. Αν μιλάμε για άθλημα, η δοκιμή είναι ο αγώνας. Αν μιλάμε για τέχνη, η δοκιμή είναι η συνέπεια μέσα στην τέχνη. Αν μιλάμε για αυτοπροστασία, η δοκιμή είναι πιο σκληρή: φόβος, αιφνιδιασμός, απρόβλεπτο, αντίσταση, νομικό πλαίσιο και ανάγκη διαφυγής.
Εκεί πρέπει να μετριέται η εκπαίδευση.
Η ερώτηση δεν είναι τι όνομα έχει το σύστημα. Η ερώτηση είναι τι πρόβλημα λύνει.
Από πολεμικό υπόβαθρο σε πολιτική χρήση
Το Combatives ως σύστημα και μεθοδολογία εκπαίδευσης δημιουργήθηκε μέσα από πραγματικές ανάγκες. Έχει ιστορικό υπόβαθρο σε στρατιωτικές και αστυνομικές εφαρμογές, και η χρήση του συνδέθηκε με ακραίες καταστάσεις βίας. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Ψυχρός Πόλεμος και νεότερα πεδία συγκρούσεων αποτέλεσαν περιβάλλοντα όπου τέτοιες προσεγγίσεις δοκιμάστηκαν σκληρά.
Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ο πολίτης εκπαιδεύεται σαν στρατιώτης σε πόλεμο. Η πολιτική χρήση απαιτεί προσαρμογή. Ο πολίτης ζει σε κοινωνία. Υπόκειται σε νόμο. Έχει υποχρέωση να αποφεύγει περιττή βία. Δεν έχει αποστολή επίθεσης. Έχει δικαίωμα προστασίας υπό προϋποθέσεις.
Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο. Η μεθοδολογία πρέπει να κρατά την απλότητα και την αποτελεσματικότητα, αλλά να λειτουργεί μέσα στο νομικό πλαίσιο της χώρας.
Για τον πολίτη, δεν κυβερνά το πολεμικό πλαίσιο. Κυβερνά το νομικό πλαίσιο.
Το νομικό πλαίσιο κυβερνά την αυτοάμυνα πολιτών
Για τον αυτοαμυνόμενο πολίτη, το πλαίσιο δεν είναι αθλητικό και δεν είναι στρατιωτικό. Είναι νομικό. Αυτό σημαίνει ότι κάθε προστατευτική δράση πρέπει να αξιολογείται με βάση την άμεση απειλή, την αναγκαιότητα, την αναλογία και την παύση όταν η απειλή σταματήσει.
Ο πολίτης δεν έχει ρόλο να «κερδίσει» στο δρόμο. Δεν έχει ρόλο να διδάξει μάθημα στον επιτιθέμενο. Δεν έχει ρόλο να παραμείνει στη σύγκρουση για εγωισμό. Το καθήκον του είναι να υπερασπιστεί τον εαυτό του ή αβοήθητο τρίτο πρόσωπο, πάντα σε νόμιμη αυτοάμυνα, και να διαφύγει προς το πλησιέστερο ασφαλές σημείο.
Αυτό πρέπει να το επαναλαμβάνουμε συνεχώς, γιατί πολλοί μπερδεύουν την αυτοάμυνα με «ξύλο». Είναι παράνομο να παίζεις ξύλο στους δρόμους. Η αυτοάμυνα δεν είναι καυγάς. Είναι προστατευτική δράση σε άμεση απειλή.
Ο πολίτης δεν εκπαιδεύεται για να μείνει στη σύγκρουση. Εκπαιδεύεται για να βγει από αυτήν.
Ποιοι άλλοι εκπαιδεύονται σε Combatives;
Κατά καιρούς έχουν εκπαιδευτεί και επαγγελματίες που μπορεί να κληθούν να αντιμετωπίσουν ακραίες περιπτώσεις βίας. Αυτό έχει σημασία, διότι οι επαγγελματίες που βρίσκονται κοντά στη βία έχουν συχνά πιο καθαρή αντίληψη από τον μέσο άνθρωπο για το τι σημαίνει πραγματικός κίνδυνος.
Αν ρωτήσετε έναν ένοπλο ή επιχειρησιακό επαγγελματία αν απολαμβάνει να βρίσκεται σε κίνδυνο, ένας ειλικρινής άνθρωπος θα σας πει ότι δεν το απολαμβάνει. Απλώς γνωρίζει ότι το επάγγελμά του μπορεί να τον φέρει εκεί. Γι’ αυτό προετοιμάζεται. Όχι επειδή θέλει βία, αλλά επειδή ξέρει ότι μπορεί να υποχρεωθεί να την αντιμετωπίσει.
Αυτή η διαφορά είναι κρίσιμη. Ο σοβαρός άνθρωπος δεν ρομαντικοποιεί τον κίνδυνο. Δεν τον αναζητά. Δεν τον διαφημίζει. Προετοιμάζεται επειδή καταλαβαίνει τι μπορεί να κοστίσει η απροετοιμασία.
Ο άνθρωπος που καταλαβαίνει τη βία δεν την λατρεύει. Τη σέβεται αρκετά ώστε να προετοιμάζεται.
Η εμπορική φαντασίωση της δήθεν αυτοάμυνας
Ας σταματήσουμε να κοροϊδευόμαστε. Η συντριπτική πλειοψηφία των χώρων που διδάσκουν κάθε είδους «πολεμικές τέχνες» δεν έχουν απαραίτητα επαφή με απρόβλεπτες, αχαλίνωτες, άγριες και επικίνδυνες επιθέσεις. Αυτό δεν τους κάνει άχρηστους ως τέχνη ή άθλημα. Τους κάνει όμως προβληματικούς όταν πωλούν αυτά που κάνουν ως πλήρη απάντηση στην πραγματική βία.
Το πρόβλημα δεν είναι η τέχνη. Το πρόβλημα είναι η παραποίηση. Όταν κάποιος διδάσκει πενήντα περίτεχνους τρόπους για να λύσει ένα πρόβλημα, αντί να διδάξει ένα απλό πράγμα που μπορεί να λειτουργήσει με πενήντα τρόπους, δημιουργεί πολυπλοκότητα εκεί όπου χρειάζεται απλότητα.
Αυτά μπορεί να είναι για τέχνη. Δεν είναι απαραίτητα για επιβίωση.
Μην μπερδεύετε την τέχνη με την επιβίωση. Η μία μπορεί να είναι όμορφη. Η άλλη πρέπει να λειτουργήσει.
Τι καθιστά κάποιον ειδικό;
Οι άνθρωποι συχνά πιστεύουν το παραμύθι που τους πουλούν αυτοαποκαλούμενοι ειδικοί. Γιατί; Επειδή ο αδαής δεν έχει άμεσο τρόπο να γνωρίζει αν αυτό που ακούει είναι αλήθεια. Η λογική του ανθρώπου που δεν γνωρίζει είναι απλή: «Πρέπει να είναι έτσι, αφού το λέει ο ειδικός.»
Αυτό δημιουργεί την επόμενη ερώτηση: τι καθιστά κάποιον ειδικό;
Δεν αρκεί ένας τοίχος με διπλώματα. Δεν αρκούν στολές, τίτλοι, ορολογίες και φωτογραφίες. Για εμάς, ειδικός δεν είναι απλώς αυτός που γνωρίζει θεωρία. Είναι τουλάχιστον κάποιος που έχει επαφή με το αντικείμενο που διδάσκει, έχει δοκιμάσει τη μέθοδό του υπό πίεση, έχει καταλάβει τους κινδύνους της πραγματικής βίας και δεν αντιμετωπίζει τη βία σαν σκηνή επίδειξης.
Ακόμη και τότε, χρειάζεται ταπεινότητα. Η πραγματική βία έχει τρόπο να ταπεινώνει ανθρώπους που είναι υπερβολικά σίγουροι.
Η αυθεντία στην αυτοπροστασία δεν αποδεικνύεται με τίτλους. Αποδεικνύεται με εφαρμογή, κρίση και ειλικρίνεια απέναντι στον κίνδυνο.
Η μέθοδος της «χύτρας»
Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι η μέθοδος εκπαίδευσης της «χύτρας» του Combatives Group. Οι αρχάριοι εισάγονται προοδευτικά στη διαδικασία. Δεν τους πετάμε χαοτικά στη βία. Όμως τους αναγκάζουμε να βγουν από τη ζώνη βολέματός τους αρκετά νωρίς, γιατί η πραγματική αυτοπροστασία δεν μπορεί να καλλιεργηθεί μόνο μέσα σε άνεση.
Η πίεση αποκαλύπτει αλήθειες. Δείχνει ποιος παγώνει. Ποιος κλείνει τα μάτια. Ποιος ξεχνά να αναπνεύσει. Ποιος χάνει τη δομή του. Ποιος θυμώνει. Ποιος τα παρατά. Ποιος βελτιώνεται από την πρώτη μέχρι την τελευταία προσπάθεια της βραδιάς.
Δεν χρειάζεται φανταχτερή τεχνική για να φανούν αυτά. Υπό πίεση, τίποτα δεν είναι φανταχτερό. Ό,τι είναι περιττό πέφτει. Αυτό που μένει είναι απλό, άμεσο, σκληρά δοκιμασμένο και πρακτικό.
Η πίεση δεν υπάρχει για να εντυπωσιάσει. Υπάρχει για να αφαιρέσει το ψέμα.
Ο πολίτης δεν είναι street fighter
Εδώ χρειάζεται ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Η θέση ενός πολίτη δεν είναι να είναι «street fighter». Ο πολίτης δεν έχει καθήκον να παίζει ξύλο στον δρόμο. Δεν έχει καθήκον να ανταλλάσσει χτυπήματα. Δεν έχει καθήκον να αποδείξει κάτι στον επιτιθέμενο ή στον εαυτό του.
Το καθήκον του πολίτη είναι να υπερασπιστεί τον εαυτό του ή αβοήθητο τρίτο πρόσωπο, όταν αυτό είναι νόμιμο, αναγκαίο και ανάλογο, και να διαφύγει προς ασφάλεια.
Αυτή η διάκριση είναι τεράστια. Ο «street fighter» μένει στη σύγκρουση. Ο πολίτης προσπαθεί να βγει από αυτήν. Ο «street fighter» ενδιαφέρεται για κυριαρχία. Ο πολίτης ενδιαφέρεται για ασφάλεια. Ο «street fighter» μπορεί να καμαρώνει για τη βία. Ο σοβαρά εκπαιδευμένος πολίτης θέλει να μην τη χρειαστεί ποτέ.
Η αυτοάμυνα πολιτών δεν είναι κουλτούρα καυγά. Είναι κουλτούρα εξόδου από τον κίνδυνο.
Η πραγματική βία είναι γρήγορη
Η πραγματική βία μπορεί να διαρκέσει από δέκατα του δευτερολέπτου μέχρι λίγα δευτερόλεπτα πριν κάποιος καταλήξει σοβαρά τραυματισμένος, αβοήθητος ή νεκρός. Αυτό δεν είναι υπερβολή. Είναι μία από τις βασικές αλήθειες που οι άνθρωποι δεν θέλουν να σκέφτονται.
Γι’ αυτό δεν μας ενδιαφέρει η ανταλλαγή χτυπημάτων σαν να βρισκόμαστε σε αγώνα. Όσο περισσότερο διαρκεί μια συμπλοκή, τόσο περισσότερες μεταβλητές μπαίνουν στο παιχνίδι: όπλο, δεύτερος δράστης, πτώση, τραυματισμός, παρέμβαση τρίτων, νομική υπέρβαση, εξάντληση, τύχη.
Η σοβαρή αυτοάμυνα δεν επιδιώκει διάρκεια. Επιδιώκει σύντομη διακοπή της άμεσης απειλής και έξοδο. Αυτό δεν σημαίνει ανεξέλεγκτη βία. Σημαίνει ότι η προστατευτική δράση, όταν είναι αναγκαία, πρέπει να είναι αρκετά αποφασιστική ώστε να ανοίξει δρόμο διαφυγής.
Όσο λιγότερο μένεις μέσα στη βία, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχεις να βγεις από αυτήν.
Γιατί να ανταλλάξουμε χτυπήματα;
Μερικές από τις βασικές ερωτήσεις του Combatives Group είναι απλές:
Γιατί να μην αποφύγουμε εντελώς τη συμπλοκή;
Γιατί να ενθαρρύνουμε την ανταλλαγή χτυπημάτων με έναν επιτιθέμενο, όταν αυτό μπορεί να καταλήξει σε σοβαρό τραυματισμό ή θάνατο;
Γιατί να μη κάνουμε μόνο ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο ώστε να ανοίξουμε δίοδο διαφυγής προς την ασφάλεια;
Αυτές οι ερωτήσεις δείχνουν τη διαφορά ανάμεσα στη φιλοσοφία του αγώνα και στη φιλοσοφία της αυτοπροστασίας. Στον αγώνα, η ανταλλαγή έχει νόημα. Υπάρχει πλαίσιο, χρόνος, κανόνες, διαιτητής και τέλος. Στον δρόμο, η ανταλλαγή μπορεί να γίνει παγίδα.
Ο στόχος δεν είναι να ανταλλάξουμε βία. Ο στόχος είναι να μη μείνουμε μέσα της.
Μαχαίρια, φαντασιώσεις και άγνοια πραγματικότητας
Ορισμένοι χώροι διδάσκουν «knife fighting» ή περίτεχνες μεθόδους αντιμετώπισης μαχαιριού σαν να μιλούν για τεχνική άσκηση. Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο όταν παρουσιάζεται ως πρακτική ασφάλεια για πολίτες χωρίς την απαραίτητη σοβαρότητα.
Η πραγματική επίθεση με μαχαίρι δεν μοιάζει με καθαρή επίδειξη. Δεν περιμένει ρυθμό. Δεν δίνει χώρο. Δεν εμφανίζεται πάντα εγκαίρως. Μπορεί να είναι αιφνιδιαστική, κοντινή, επαναλαμβανόμενη, χαοτική και τρομακτική.
Στο Combatives Group προτιμάμε να είμαστε ειλικρινείς. Απέναντι σε όπλο, πρώτες επιλογές είναι απουσία, αποφυγή, απόδραση, εμπόδιο, βοήθεια. Όλα τα υπόλοιπα είναι έσχατη ανάγκη και δεν μαθαίνονται από άρθρο ή επίδειξη.
Η σοβαρή εκπαίδευση δεν πουλά βεβαιότητα απέναντι σε μαχαίρι. Διδάσκει πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα.
Ιατρική και νομική πραγματικότητα
Η πραγματική βία δεν είναι μόνο τεχνική. Έχει σωματικές και νομικές συνέπειες. Γι’ αυτό στο Combatives Group προτιμάμε να κρατάμε τους ασκούμενους ενημερωμένους και από ανθρώπους που γνωρίζουν το σώμα και τον νόμο.
Η βία τραυματίζει με τρόπους που ο μέσος άνθρωπος δεν φαντάζεται. Το σοκ, η αιμορραγία, η πτώση, η απώλεια λειτουργικότητας, η αδρεναλίνη και η καθυστερημένη αντίληψη τραυματισμού είναι πράγματα που πρέπει να κατανοηθούν. Η εικόνα της κινηματογραφικής βίας είναι ψεύτικη.
Το ίδιο ισχύει νομικά. Η αυτοάμυνα δεν είναι λευκή επιταγή. Η χρήση δύναμης θα εξεταστεί. Η αναγκαιότητα θα εξεταστεί. Η αναλογία θα εξεταστεί. Η παύση όταν σταμάτησε η απειλή θα εξεταστεί. Όποιος διδάσκει αυτοάμυνα χωρίς νομική επίγνωση, διδάσκει μισή πραγματικότητα.
Η αυτοπροστασία που αγνοεί το σώμα και τον νόμο δεν είναι ολοκληρωμένη αυτοπροστασία.
Η ενέδρα είναι το ψωμί του κακοποιού
Ο κακοποιός που γνωρίζει τη δουλειά του δεν ενδιαφέρεται να σας δώσει δίκαιη ευκαιρία. Δεν ενδιαφέρεται για τίμιο αγώνα. Δεν ενδιαφέρεται να σας δείξει την πρόθεσή του εγκαίρως. Θα προσπαθήσει να επιτεθεί με τρόπο που δεν περιμένετε.
Αυτός είναι ο λόγος που η αυτοάμυνα του Combatives Group δεν ξεκινά με βία. Ξεκινά με εγρήγορση, παρατήρηση και επίγνωση περιβάλλοντος. Αν περιμένετε να αρχίσει η επίθεση για να «ενεργοποιηθείτε», μπορεί να είναι αργά.
Η ενέδρα, η εξαπάτηση, η προσέγγιση, η επιλογή θύματος και η εκμετάλλευση αφηρημάδας είναι μέρος της πραγματικότητας. Δεν χρειάζεται να ζούμε φοβισμένοι. Χρειάζεται να ζούμε ξύπνιοι.
Η αυτοπροστασία αρχίζει πριν φανεί η επίθεση. Γι’ αυτό η επίγνωση είναι τεχνική πριν από τις τεχνικές.
Αρχές αυτοάμυνας και απρόβλεπτο
Η ενεργή μεθοδολογία του Combatives Group εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, με κύρια αφετηρία το γεγονός ότι ο ασκούμενος πρέπει να αντιμετωπίζει συχνά το απρόβλεπτο και την πίεση.
Οι αρχές μας δοκιμάζονται με αντίσταση. Δεν μας ενδιαφέρει να «χαρίζουμε» εύκολη εφαρμογή στον ασκούμενο. Θέλουμε να πιεστεί ώστε να την κερδίσει. Αυτό δεν γίνεται για σκληρότητα. Γίνεται γιατί η πραγματική βία δεν χαρίζει ευκαιρίες.
Η πίεση δίνει σε όλους την ευκαιρία να δοκιμάσουν τον εαυτό τους σε συνθήκες που, μέσα στα όρια της ασφαλούς εκπαίδευσης, μπορούν να γίνουν τρομακτικά ρεαλιστικές. Εκεί φαίνεται τι μένει και τι χάνεται.
Αυτό που λειτουργεί μόνο όταν ο παρτενέρ συνεργάζεται, δεν έχει ακόμη αποδείξει ότι λειτουργεί.
Απευαισθητοποίηση χωρίς ψευτομαγκιά
Η απευαισθητοποίηση των ασκούμενων μέσω πίεσης είναι βασικό στοιχείο της μεθοδολογίας. Περιλαμβάνει φωνή, σύγκρουση, σωματική επαφή, αντίσταση, ένταση και ψυχολογική δοκιμή. Όμως πρέπει να γίνει μια διάκριση: απευαισθητοποίηση δεν σημαίνει κακοποίηση του ασκούμενου. Δεν σημαίνει χάος. Δεν σημαίνει ότι ο εκπαιδευτής ξεσπά πάνω στους μαθητές.
Σημαίνει ελεγχόμενη, προοδευτική και μεθοδική έκθεση σε στοιχεία που μοιάζουν με πραγματική πίεση. Ο σκοπός είναι ο ασκούμενος να γνωρίσει τον φόβο, τη σύγχυση, την ένταση και την ανάγκη απόφασης πριν τα συναντήσει σε πραγματική συνθήκη.
Είναι συχνά εντυπωσιακό ότι γυναίκες μέσα στις τάξεις παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερη αγριότητα και αποφασιστικότητα από ό,τι οι ίδιες ή οι άλλοι περίμεναν, όταν καλούνται να απαντήσουν σε ανάρμοστες και πιεστικές επιθέσεις μέσα σε ελεγχόμενο πλαίσιο. Αυτό δείχνει κάτι σημαντικό: πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν τι έχουν μέσα τους μέχρι να εκπαιδευτούν σωστά.
Η εκπαίδευση δεν δημιουργεί ψεύτικη αγριότητα. Αποκαλύπτει ικανότητες που ο φόβος κρατούσε κρυμμένες.
Γιατί το Combatives είναι διαφορετικό
Τελικά, γιατί είναι το Combatives τόσο διαφορετικό από τις «πολεμικές τέχνες» που προσφέρονται σε πολλούς αθλητικούς συλλόγους;
Επειδή το Combatives είναι μεθοδολογία εκπαίδευσης ανθρώπων στο συντομότερο δυνατό λογικό χρονικό διάστημα ώστε να είναι πιο αποτελεσματικοί στο εγχείρημα της επιβίωσης κάτω από απειλητικές πιέσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι τρεις μήνες κάνουν κάποιον άτρωτο. Δεν υπάρχουν τέτοιες εγγυήσεις. Σημαίνει ότι η ύλη επιλέγεται με κριτήριο τη γρήγορη πρακτική χρησιμότητα και όχι την τεχνική συσσώρευση.
Απλό και απτό.
Δεν υπάρχει «τέχνη» με τη συνηθισμένη έννοια της πολεμικής τέχνης. Υπάρχει η ψυχρή, σκληρή επιστήμη της χρήσης του σωστού εργαλείου για τη δουλειά, ώστε να γίνει αυτό που πρέπει και να γίνει γρήγορα. Η ίδια η άσκηση της απλότητας, όταν γίνει με συνέπεια, μπορεί να είναι η δική μας μορφή τέχνης.
Η απλότητα δεν είναι έλλειψη βάθους. Είναι το βάθος που άντεξε την πίεση.
Δεν χρειάζονται σαράντα χρόνια για βασική επιβίωση
Για να αποκτήσει ένας πολίτης βασικά λειτουργικά εργαλεία αυτοπροστασίας, δεν χρειάζεται να επενδύσει σαράντα χρόνια σε ένα αναχρονιστικό ή δυσνόητο σύστημα μάχης. Δεν χρειάζεται να μάθει πενήντα τρόπους να κάνει ένα πράγμα, όταν μπορεί να μάθει μία απλή αρχή που εφαρμόζεται με πολλούς τρόπους.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η μακροχρόνια άσκηση δεν έχει αξία. Έχει. Όμως άλλη η αξία της τέχνης, άλλη η αξία της αθλητικής εξέλιξης, άλλη η αξία της προσωπικής καλλιέργειας και άλλη η ανάγκη του πολίτη που θέλει πρακτικά εργαλεία αυτοπροστασίας.
Στο Combatives Group επικεντρωνόμαστε στα ουσιαστικά πράγματα κάθε φορά. Στο πνεύμα και στο υλικό που είναι ρεαλιστικό, έγκυρο, απλό και δοκιμασμένο υπό πίεση.
Όταν ο χρόνος είναι λίγος και ο κίνδυνος πραγματικός, το ουσιώδες προηγείται του περίτεχνου.
Είναι έλλειψη σεβασμού προς τις πολεμικές τέχνες;
Κάποιοι μπορεί να δυσανασχετούν πιστεύοντας ότι αυτή η θέση δείχνει έλλειψη σεβασμού προς τις πολεμικές τέχνες. Δεν είναι έτσι. Δεν είναι έλλειψη σεβασμού προς την τέχνη. Είναι έλλειψη ανοχής προς την παραποίηση.
Όποιος ασκεί τέχνη για την τέχνη, αθλητισμό για τον αθλητισμό, παράδοση για την παράδοση ή προσωπική καλλιέργεια για την προσωπική καλλιέργεια, μπορεί να το κάνει με τιμή και σοβαρότητα. Το πρόβλημα αρχίζει όταν τέτοιες πρακτικές πωλούνται ως πλήρης προστασία απέναντι σε βίαιες επιθέσεις που δεν μοιάζουν καθόλου με την αίθουσα, τον αγώνα ή την επίδειξη.
Το “respect” προς τον μαθητή απαιτεί ειλικρίνεια. Αν διδάσκεις τέχνη, πες ότι διδάσκεις τέχνη. Αν διδάσκεις άθλημα, πες ότι διδάσκεις άθλημα. Αν ισχυρίζεσαι ότι διδάσκεις αυτοπροστασία, τότε η ύλη πρέπει να δοκιμάζεται στο πλαίσιο της αυτοπροστασίας.
Ο σεβασμός δεν φαίνεται από τους τίτλους. Φαίνεται από το αν λες στον μαθητή την αλήθεια για αυτό που αγοράζει.
Σύνοψη
Η ταυτότητα του Combatives είναι καθαρή. Δεν είναι κλασική πολεμική τέχνη, όπως την αντιλαμβάνεται σήμερα ο μέσος άνθρωπος. Δεν είναι άθλημα. Δεν είναι τεχνική συλλογή. Δεν είναι χώρος για ψευτοκομάντο, μόστρα ή φαντασιώσεις βίας.
Είναι μεθοδολογία αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας για πολίτες, μέσα στο νομικό πλαίσιο, με σκοπό την ασφάλεια, τη διακοπή της άμεσης απειλής και τη διαφυγή. Αντλεί από σκληρές ιστορικές εφαρμογές, αλλά προσαρμόζεται στην πολιτική πραγματικότητα. Δουλεύει με απλότητα, πίεση, αντίσταση, απρόβλεπτο και εφαρμοσμένη γνώση.
Η κριτική μας προς την αγορά των πολεμικών τεχνών δεν αφορά όσους ασκούνται με ειλικρίνεια στον χώρο τους. Αφορά την εμπορική φαντασίωση που παρουσιάζει περίτεχνη ή αθλητική πρακτική ως πλήρη λύση απέναντι στην πραγματική βία.
Το Combatives δεν χρειάζεται να είναι «λίγο απ’ όλα». Χρειάζεται να είναι αυτό που δηλώνει: πρακτικό, άμεσο, απλό, νόμιμα πλαισιωμένο και προσανατολισμένο στην επιβίωση.
Η τέχνη μπορεί να είναι όμορφη. Το άθλημα μπορεί να είναι σπουδαίο. Αλλά όταν η ζωή, η υγεία και η ελευθερία κινδυνεύουν, χρειαζόμαστε κάτι που να λειτουργεί εκεί όπου η φαντασία τελειώνει.
Συχνές ερωτήσεις
Τι είναι το Combatives Group;
Το Combatives Group είναι κοινότητα και μεθοδολογία εκπαίδευσης στην αυτοπροστασία και αυτοάμυνα πολιτών, με έμφαση στην απλότητα, την πίεση, την εφαρμογή και το νομικό πλαίσιο.
Είναι το Combatives πολεμική τέχνη;
Όχι με τη συνηθισμένη σημερινή έννοια του όρου. Δεν παρουσιάζεται ως τέχνη, άθλημα ή παράδοση, αλλά ως πρακτική μεθοδολογία προσωπικής ασφάλειας και αυτοάμυνας.
Γιατί το Combatives διαφοροποιείται από τις πολεμικές τέχνες;
Επειδή ο σκοπός του είναι διαφορετικός. Δεν στοχεύει σε αγώνα, επίδειξη, παράδοση ή τεχνική συλλογή, αλλά σε πρακτική προστασία πολιτών απέναντι σε πραγματική βία.
Απορρίπτει το Combatives όλες τις πολεμικές τέχνες;
Όχι. Αναγνωρίζει ότι οι πολεμικές τέχνες και τα μαχητικά αθλήματα μπορεί να έχουν αξία. Η κριτική αφορά την παραποίηση όταν τέχνη ή άθλημα πωλείται ως πλήρης αυτοπροστασία απέναντι σε πραγματική βία.
Ποιος είναι ο σκοπός της αυτοάμυνας για έναν πολίτη;
Να προστατεύσει τον εαυτό του ή αβοήθητο τρίτο πρόσωπο, όταν υπάρχει άμεση απειλή, και να διαφύγει προς ασφάλεια. Όχι να μείνει στη σύγκρουση.
Γιατί το νομικό πλαίσιο είναι τόσο σημαντικό;
Επειδή ο πολίτης δεν λειτουργεί σε πόλεμο ή αγώνα. Κάθε φυσική δράση πρέπει να είναι νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη με την άμεση απειλή.
Τι σημαίνει προπόνηση υπό πίεση;
Σημαίνει εκπαίδευση με αντίσταση, απρόβλεπτο, ρόλους, σενάρια, φωνή, επαφή και ψυχολογική πίεση, με τρόπο ελεγχόμενο και προοδευτικό.
Γιατί η απλότητα είναι τόσο σημαντική;
Επειδή υπό φόβο, κόπωση και αιφνιδιασμό, οι περίπλοκες τεχνικές συχνά καταρρέουν. Η απλή, άμεση και επαναλαμβανόμενη εφαρμογή έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να λειτουργήσει.
Τι σημαίνει «μην μπερδεύετε την τέχνη με την επιβίωση»;
Σημαίνει ότι μια πρακτική μπορεί να έχει αξία ως τέχνη ή άθλημα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κατάλληλη για πραγματική αυτοπροστασία.
Ποιο είναι το βασικό μήνυμα του άρθρου;
Το Combatives Group έχει καθαρή ταυτότητα: πρακτική αυτοπροστασία και αυτοάμυνα πολιτών μέσα στο νομικό πλαίσιο, με στόχο την ασφάλεια, τη διακοπή της απειλής και τη διαφυγή.
Σχετικά άρθρα
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
- Εφαρμοσμένη γνώση
Σχετικό με τη διαφορά ανάμεσα στη θεωρία και στην εφαρμογή υπό πίεση. - Η εφαρμοσμένη γνώση είναι δύναμη
Σχετικό με το πώς η γνώση γίνεται συνήθεια αυτοπροστασίας. - Επιλογή θύματος
Σχετικό με την αυτοπροστασία πριν από τη φυσική αυτοάμυνα. - Είναι ο φόβος κακό συναίσθημα;
Σχετικό με τη διαχείριση φόβου και την εκπαίδευση υπό πίεση. - Προπόνηση με λογική
Σχετικό με την ένταση, την ασφάλεια και τη σωστή πίεση στην προπόνηση. - Κάλυψη, Κλείσιμο, Αντεπίθεση
Σχετικό με τη βασική ακολουθία προστατευτικής δράσης στη μεθοδολογία Combatives. - Κοινή λογική και ορθή κρίση
Σχετικό με τα όρια, την αναγκαιότητα και την παύση της προστατευτικής δράσης. - Άσκησε Πίεση με Ζήλο
Σχετικό με την αποφασιστική προστατευτική πίεση μέσα σε νόμιμο πλαίσιο.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Δεν αποτελεί τεχνικό εγχειρίδιο βίας και δεν ενθαρρύνει φυσική εμπλοκή.
Η φυσική αυτοάμυνα είναι έσχατη επιλογή, όταν η άμεση απειλή δεν αφήνει ασφαλέστερη λύση. Πρώτες επιλογές παραμένουν η απουσία, η αποφυγή, η απόδραση, η απόσταση, το εμπόδιο και η αναζήτηση βοήθειας.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Κάθε πράξη αυτοάμυνας πρέπει να είναι νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη με την άμεση απειλή.
Ο πολίτης δεν έχει δικαίωμα να «παίζει ξύλο» στον δρόμο. Έχει δικαίωμα να προστατευτεί όταν απειλείται άμεσα, και να σταματήσει όταν η απειλή σταματήσει.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Το Combatives δεν είναι φαντασίωση πολεμιστή.
Δεν είναι ψευτοκομάντο.
Δεν είναι street fighting.
Δεν είναι συλλογή εντυπωσιακών τεχνικών.
Δεν είναι τέχνη για την τέχνη.
Είναι πρακτική μεθοδολογία αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας πολιτών, εκεί όπου η φαντασία τελειώνει και η πραγματικότητα αρχίζει.
Σημείωση εμπειρίας
Το περιεχόμενο βασίζεται στη μεθοδολογία και την ταυτότητα του Combatives Group, όπου η αυτοπροστασία, η πίεση, η απλότητα, η εφαρμοσμένη γνώση, η νομική επίγνωση και η διαφυγή αποτελούν τον πυρήνα της εκπαίδευσης.
Δεν μας ενδιαφέρει να εντυπωσιάσουμε.
Μας ενδιαφέρει να λειτουργήσει.
Και να λειτουργήσει για πολίτες, σε πραγματικό κόσμο, με πραγματικές συνέπειες.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς η ταυτότητα του Combatives, η αυτοπροστασία, η αυτοάμυνα, η προετοιμασία για πραγματική βία, η διαχείριση φόβου, η πίεση, η απλότητα, οι ρόλοι, οι προσομοιώσεις και τα σενάρια συνδέονται σε ένα σοβαρό και νόμιμα ασφαλές πρόγραμμα προσωπικής ασφάλειας, η θεωρία από μόνη της δεν αρκεί.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για εκπαιδευτικά προγράμματα, ενημερωτικές δράσεις και καθοδήγηση γύρω από την προσωπική ασφάλεια, την αυτοπροστασία και τη ρεαλιστική αντιμετώπιση της βίας.