Πολλοί άντρες πιστεύουν επικίνδυνους μύθους για την αυτοάμυνα.
Όχι επειδή είναι ανόητοι ως άνθρωποι. Αλλά επειδή συχνά μεγαλώνουν με λάθος εικόνες για τη βία, τη δύναμη, τον ανδρισμό, τη μαχητικότητα και το «πώς λύνονται τα πράγματα στον δρόμο».
Πιστεύουν ότι το καλύτερο σύστημα θα τους σώσει. Ότι το σπάρινγκ είναι ίδιο με την αυτοάμυνα. Ότι όποιος χτυπήσει πρώτος κερδίζει πάντα. Ότι ένα καλό χτύπημα αρκεί. Ότι ένα μαχαίρι ή ένα όπλο θα λύσει το πρόβλημα. Ότι η σκληρή εικόνα σημαίνει πραγματική ικανότητα.
Αυτοί οι μύθοι δεν κάνουν έναν άντρα ασφαλέστερο.
Τον κάνουν πιο εύκολο να παραπλανηθεί, πιο πιθανό να εμπλακεί άσκοπα και πιο εκτεθειμένο σε σωματικές, νομικές και κοινωνικές συνέπειες.
Η σοβαρή αυτοπροστασία δεν έχει σχέση με street fighting, εγωιστικές χειροδικίες ή ανδρικές φαντασιώσεις.
Έχει σχέση με επίγνωση, αποφυγή, απόφαση, νόμιμη προστατευτική δράση, αναλογία, έξοδο και σοβαρή εκπαίδευση.
Για ποιον είναι αυτό το άρθρο
Αυτό το άρθρο είναι για άντρες που θέλουν να δουν την αυτοάμυνα χωρίς εγωισμό.
Είναι για όσους έχουν ακούσει ότι «στον δρόμο κερδίζει ο πιο σκληρός», ότι «αν ξέρεις καλό ξύλο είσαι εντάξει», ότι «το MMA είναι αρκετό για όλα», ότι «το πρώτο χτύπημα τελειώνει την υπόθεση» ή ότι «αν έχεις μαχαίρι, δεν σε πειράζει κανείς».
Είναι επίσης για άντρες που έχουν προπονηθεί σε πολεμικές τέχνες ή μαχητικά αθλήματα και θέλουν να καταλάβουν τη διαφορά ανάμεσα στο αθλητικό πλαίσιο και στη βία στον δρόμο.
Το άρθρο δεν υποτιμά τα μαχητικά αθλήματα. Ο σοβαρός αθλητισμός πλήρους επαφής χτίζει αντοχή, επαφή, θάρρος, σκληρή δουλειά και πραγματικές δεξιότητες. Το πρόβλημα αρχίζει όταν κάποιος ταυτίζει το αθλητικό περιβάλλον με την αυτοπροστασία πολιτών.
Αυτό το άρθρο είναι επίσης για εκπαιδευτές.
Αν κάποιος διδάσκει άντρες ότι η αυτοάμυνα είναι «οδομαχία», «ανταλλαγή τεχνικών» ή «να τον τελειώσεις πριν σε τελειώσει», τότε δεν διδάσκει σοβαρή αυτοπροστασία. Διδάσκει πιθανό πρόβλημα.
Η αυτοάμυνα δεν είναι ανδρική επίδειξη.
Είναι ευθύνη.
Ποια είναι η θέση αυτού του άρθρου μέσα στο combatives.gr
Το άρθρο αυτό ανήκει στο cluster απομυθοποίησης γύρω από την αυτοάμυνα και τη βία.
Συνδέεται με τα άρθρα που ξεκαθαρίζουν τι είναι και τι δεν είναι η αυτοάμυνα, ποια είναι τα όρια της νόμιμης προστατευτικής δράσης, γιατί το «χωρίς κανόνες» είναι επικίνδυνη μισή αλήθεια και γιατί η πραγματική βία δεν είναι ίδιο πράγμα με το αθλητικό σπάρινγκ.
Η μοναδική του θέση είναι ότι εστιάζει ειδικά στους μύθους που συχνά πιστεύουν οι άντρες.
Οι γυναίκες έχουν τους δικούς τους μύθους γύρω από την αυτοπροστασία. Οι άντρες έχουν άλλους. Οι ανδρικοί μύθοι συχνά σχετίζονται με υπεροψία, ανταγωνισμό, ανάγκη να αποδειχθεί δύναμη, πίστη στο «σύστημα», υπερβολική εμπιστοσύνη στο σπάρινγκ ή αφέλεια γύρω από όπλα.
Αυτό το άρθρο δεν έχει στόχο να προσβάλει τους άντρες.
Έχει στόχο να τους προσγειώσει.
Η προσγείωση στην αυτοπροστασία είναι δώρο.
Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε:
- γιατί πολλοί άντρες μπερδεύουν την αυτοάμυνα με το street fighting,
- γιατί πρέπει να προσέχουμε από ποιους λαμβάνουμε πληροφορίες,
- γιατί το «Χ σύστημα είναι το καλύτερο» είναι αφελής σκέψη,
- γιατί το σπάρινγκ και οι αγώνες δεν είναι ίδιο πράγμα με τη βία στον δρόμο,
- γιατί το «όποιος χτυπήσει πρώτος κερδίζει» είναι επικίνδυνη υπεραπλούστευση,
- γιατί η νόμιμη αυτοπροστασία δεν είναι «χτυπάω δυνατά και συνεχίζω»,
- γιατί το «θα του κάνω απλά αυτό» συνήθως καταρρέει σε πραγματικές συνθήκες,
- γιατί το «ένα καλό χτύπημα αρκεί» είναι ανόητη βάση εκπαίδευσης,
- γιατί το μαχαίρι ή το όπλο δεν είναι μαγική λύση,
- γιατί η παράνομη οπλοφορία και η χρήση όπλου μπορεί να καταστρέψουν τη ζωή ενός πολίτη,
- γιατί η επίγνωση, η πρόληψη και η αποφυγή είναι πιο σημαντικές από τον ανδρικό εγωισμό,
- και γιατί η σοβαρή αυτοπροστασία χρειάζεται υπεύθυνη καθοδήγηση.
Το βασικό ερώτημα είναι απλό:
Θέλεις να νιώθεις σκληρός ή θέλεις να είσαι πραγματικά ασφαλέστερος;
Βασικά σημεία
- Οι άντρες συχνά πιστεύουν διαφορετικούς μύθους αυτοάμυνας από τις γυναίκες.
- Πολλοί μύθοι βασίζονται στον εγωισμό, στην εικόνα σκληρότητας και στη σύγχυση ανάμεσα σε άθλημα, street fighting και αυτοπροστασία.
- Το street fighting δεν είναι αυτοάμυνα. Είναι συχνά εγωιστική συμπλοκή με νομικές συνέπειες.
- Το καλύτερο σύστημα δεν υπάρχει χωρίς σωστό άνθρωπο, σωστή μεθοδολογία, σωστό πλαίσιο και σωστή κρίση.
- Τα μαχητικά αθλήματα έχουν αξία, αλλά δεν μεταφέρονται αυτόματα σε πραγματική βία στον δρόμο.
- Ο δρόμος μπορεί να περιλαμβάνει αιφνιδιασμό, όπλα, πολλούς δράστες, τυφλές γωνίες, νομικές συνέπειες και απρόβλεπτο.
- Το πρώτο χτύπημα δεν είναι μαγική λύση και μπορεί να δημιουργήσει σοβαρό νομικό πρόβλημα αν δεν δικαιολογείται.
- Η προστατευτική δράση πρέπει να είναι νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη.
- Η δράση σταματά όταν σταματά η άμεση απειλή.
- Το «ένα καλό χτύπημα» είναι επικίνδυνη φαντασίωση όταν δεν υπάρχει σχέδιο, κρίση, εκπαίδευση και δυνατότητα διαφυγής.
- Το μαχαίρι ή οποιοδήποτε όπλο δεν είναι λύση για τον μέσο πολίτη. Είναι νομικός, ηθικός και πρακτικός εφιάλτης.
- Η καλύτερη πρόταση παραμένει: μη μπλέκεις άσκοπα, φύγε νωρίς και εκπαιδεύσου σοβαρά.
Συνοπτική εκδοχή του άρθρου
Πολλοί άντρες πιστεύουν ότι η αυτοάμυνα είναι θέμα σκληρότητας.
Νομίζουν ότι αν έχουν κάνει χρόνια πυγμαχία, κικ μπόξινγκ, καράτε, MMA ή κάποιο άλλο μαχητικό σύστημα, τότε είναι έτοιμοι για πραγματική βία. Άλλοι πιστεύουν ότι το μυστικό είναι να χτυπήσεις πρώτος. Άλλοι πιστεύουν ότι χρειάζεται μόνο ένα καλό χτύπημα. Άλλοι φαντάζονται ότι ένα μαχαίρι, ένα όπλο ή μια «σκληρή» εικόνα θα λύσει το πρόβλημα.
Η πραγματικότητα είναι λιγότερο κολακευτική.
Η αυτοάμυνα δεν είναι αθλητικό σπάρινγκ. Δεν έχει κανόνες, διαιτητή, συμφωνημένη έναρξη, καθαρό χώρο, ισοδύναμους αντιπάλους ή εγγυημένο τέλος. Μπορεί να περιλαμβάνει αιφνιδιασμό, πολλούς ανθρώπους, όπλα, κλειστό χώρο, τυφλή γωνία, ψέματα, νομικές συνέπειες και μετά-σύγκρουση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα μαχητικά αθλήματα είναι άχρηστα. Κάθε άλλο. Ένας σοβαρός αθλητής πλήρους επαφής έχει αντοχή, επαφή, πίεση, θάρρος και δεξιότητες που ο μέσος άνθρωπος δεν έχει. Αλλά αυτά δεν αρκούν από μόνα τους για αυτοπροστασία πολιτών.
Η αυτοάμυνα χρειάζεται άλλο πλαίσιο.
Χρειάζεται επίγνωση, αποφυγή, νόμιμη κρίση, προσαρμογή, έξοδο, αναλογία και ικανότητα να εξηγήσεις μετά γιατί έκανες ό,τι έκανες.
Ο άντρας που θέλει να προστατευθεί πραγματικά πρέπει πρώτα να εγκαταλείψει τον μύθο ότι η βία είναι απλή.
Δεν είναι.
Και όποιος την κάνει να ακούγεται απλή, συνήθως πουλάει κάτι.
Εισαγωγή: Προσέχετε από ποιους λαμβάνετε πληροφορίες
Όπως και οι γυναίκες, έτσι και οι άντρες πιστεύουν μύθους αυτοάμυνας.
Απλώς οι μύθοι είναι συχνά διαφορετικοί.
Στους άντρες οι μύθοι συνήθως πατάνε πάνω στον εγωισμό, στη σωματική αυτοπεποίθηση, στην εικόνα σκληρότητας, στην αθλητική εμπειρία ή στην ιδέα ότι «αν χρειαστεί, θα το λύσω». Αυτό κάνει πολλούς άντρες να λαμβάνουν κακές πληροφορίες από ανθρώπους που εμφανίζονται ως ειδικοί, χωρίς απαραίτητα να καταλαβαίνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μάχη, άθλημα, καβγά και νόμιμη αυτοπροστασία.
Υπάρχουν εκπαιδευτές μαχητικών αθλημάτων που πλασάρουν υποτιθέμενη αυτοάμυνα ως street fighting. Υπάρχουν άνθρωποι που διδάσκουν τεχνική μετά την τεχνική χωρίς να εξηγούν πλαίσιο, νόμο, πρόληψη, έξοδο ή συνέπειες. Υπάρχουν επίσης όσοι δίνουν την εντύπωση ότι η βία στον δρόμο είναι απλώς μια πιο άγρια μορφή σπάρινγκ.
Δεν είναι.
Και εδώ αρχίζει το πρόβλημα.
Ένας άνθρωπος που δεν γνωρίζει τα πραγματικά δεδομένα μπορεί εύκολα να παραπλανηθεί από κάποιον που μιλάει σκληρά, έχει ωραία ιστοσελίδα, καλούς τίτλους, πολλά χρόνια σε άθλημα ή ισχυρή παρουσία στα social media.
Η ερώτηση δεν είναι αν φαίνεται ειδικός.
Η ερώτηση είναι αν καταλαβαίνει την αυτοπροστασία πολιτών.
Τι τον κάνει ειδικό;
Πριν εμπιστευτείτε κάποιον για θέματα αυτοάμυνας, πρέπει να τεθούν σοβαρά ερωτήματα.
Τι τον κάνει ειδικό;
Είναι επειδή έχει πολλά χρόνια σε πολεμικές τέχνες;
Είναι επειδή υπήρξε καλός αθλητής;
Είναι επειδή έχει τίτλους;
Είναι επειδή μιλάει σκληρά;
Είναι επειδή διδάσκει «street fighting»;
Είναι επειδή έχει εντυπωσιακά βίντεο;
Είναι επειδή λέει ότι είναι ειδικός;
Αυτά από μόνα τους δεν αρκούν.
Ένας αθλητής μπορεί να είναι εξαιρετικός στο άθλημά του και να μην καταλαβαίνει τη νόμιμη αυτοπροστασία πολιτών. Ένας δάσκαλος πολεμικής τέχνης μπορεί να γνωρίζει καλά το σύστημά του και να μη γνωρίζει τη βία στον δρόμο. Ένας άνθρωπος με σκληρό ύφος μπορεί να είναι απλώς πειστικός, όχι απαραίτητα αληθινός.
Η σοβαρή αυτοπροστασία χρειάζεται αντικειμενικό έλεγχο.
Όχι εντυπωσιασμό.
Μύθος 1: «Το Χ σύστημα είναι το καλύτερο για αυτοάμυνα»
Ο πρώτος μύθος είναι ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο σύστημα που είναι «το καλύτερο» για αυτοάμυνα.
Αυτή η σκέψη είναι βολική. Δίνει στον άνθρωπο την αίσθηση ότι αν βρει το σωστό όνομα, τη σωστή σχολή ή το σωστό στυλ, τότε έχει λύσει το πρόβλημα.
Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.
Η μάχη για επιβίωση δεν κρίθηκε ποτέ αποκλειστικά από το όνομα του συστήματος. Κρίθηκε από τον άνθρωπο, την πρόθεσή του, την εκπαίδευσή του, την ικανότητα προσαρμογής, τις τακτικές, τις συνθήκες, τις περιστάσεις, τον χώρο, τον χρόνο, την τύχη και το αν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τα δεδομένα προς όφελός του.
Κάθε σύστημα έχει ανθρώπους που κερδίζουν και ανθρώπους που χάνουν.
Κάθε σύστημα έχει δυνατά σημεία και περιορισμούς.
Το ερώτημα δεν είναι «ποιο είναι το καλύτερο σύστημα;».
Το ερώτημα είναι:
Σε εκπαιδεύει για τις πραγματικές παραμέτρους της αυτοπροστασίας ή μόνο για το δικό του παιχνίδι;
Άθλημα, σπάρινγκ και πραγματική βία
Ο μέσος άνθρωπος που προπονείται σοβαρά για πολλά χρόνια σε πολεμική τέχνη ή μαχητικό άθλημα πλήρους επαφής συνήθως έχει πλεονέκτημα έναντι ενός εντελώς άπειρου ανθρώπου.
Αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουμε.
Έχει μάθει να χτυπά, να δέχεται πίεση, να κινείται, να αντέχει, να μη φοβάται τόσο εύκολα την επαφή και να λειτουργεί απέναντι σε αντίσταση. Αυτά είναι σοβαρά στοιχεία.
Το πρόβλημα είναι όταν πιστέψει ότι το σπάρινγκ ή ο αγώνας είναι ίδιο πράγμα με την αυτοάμυνα στον δρόμο.
Δεν είναι.
Στο άθλημα υπάρχει χώρος, χρόνος, κανόνες, διαιτητής, κατηγορία βάρους, συμφωνημένη έναρξη, συμφωνημένο τέλος και κοινή αποδοχή του παιχνιδιού. Στον δρόμο μπορεί να υπάρχει αιφνιδιασμός, επίθεση από πίσω, όπλο, πολλοί άνθρωποι, ανισορροπία, τραυματισμοί σε σκληρό έδαφος, τρίτοι, νομική συνέπεια και μετά-σύγκρουση.
Αυτό δεν ακυρώνει το άθλημα.
Απλώς δείχνει ότι το άθλημα δεν είναι όλη η αυτοπροστασία.
Η επίθεση δεν θα παίξει το παιχνίδι σου
Ένας πυγμάχος μπορεί να θέλει να χτυπήσει. Ένας grappler μπορεί να θέλει να πιάσει. Ένας αθλητής MMA μπορεί να νιώθει άνετα σε ένα ευρύτερο αθλητικό πλαίσιο.
Αλλά ποιος εγγυάται ότι ο άλλος θα παίξει το δικό τους παιχνίδι;
Ο δράστης μπορεί να έχει όπλο. Μπορεί να έχει φίλους. Μπορεί να επιτεθεί από τυφλή γωνία. Μπορεί να χρησιμοποιήσει έκπληξη. Μπορεί να φύγει και να επιστρέψει. Μπορεί να θέλει μόνο να τραυματίσει, όχι να «παίξει». Μπορεί να μην έχει κανένα ενδιαφέρον για ανταλλαγή τεχνικών.
Η αυτοπροστασία δεν είναι πρόσκληση σε αμοιβαία μάχη.
Είναι διαχείριση απειλής με σκοπό την ασφάλεια.
Γι’ αυτό ένα καλό πρόγραμμα αυτοπροστασίας ξεκινά από κινδύνους, επίγνωση, αποφυγή, νομικές συνέπειες και σενάρια. Δεν ξεκινά από το «πάμε να δούμε ποιος είναι καλύτερος».
Το ερώτημα δεν είναι αν μπορείς να μαχηθείς.
Το ερώτημα είναι αν μπορείς να μη βρεθείς εκεί, να φύγεις αν γίνεται και να δράσεις νόμιμα αν δεν γίνεται αλλιώς.
Μύθος 2: «Όποιος χτυπήσει πρώτος κερδίζει»
Ο δεύτερος μύθος είναι ότι όποιος χτυπήσει πρώτος κερδίζει.
Υπάρχει μια δόση αλήθειας εδώ. Ο αιφνιδιασμός και η πρωτοβουλία έχουν σημασία. Ένα ισχυρό, έγκαιρο γεγονός μπορεί να αλλάξει μια σύγκρουση. Όμως η φράση, όπως συνήθως λέγεται, είναι επικίνδυνη υπεραπλούστευση.
Στην αυτοπροστασία πολιτών δεν αρκεί να πεις «χτύπησα πρώτος για να προλάβω».
Θα πρέπει να εξηγήσεις γιατί πίστευες ότι υπήρχε άμεση και πραγματική απειλή. Γιατί δεν υπήρχε ασφαλέστερη επιλογή. Γιατί η δράση σου ήταν αναγκαία. Γιατί ήταν ανάλογη. Γιατί σταμάτησες όταν σταμάτησε η απειλή.
Αν δεν μπορείς να το εξηγήσεις πειστικά, η πράξη μπορεί να παρουσιαστεί όχι ως αυτοάμυνα, αλλά ως επίθεση.
Αυτό είναι τεράστια διαφορά.
Η πρωτοβουλία έχει αξία.
Αλλά μόνο μέσα σε νόμιμο, αναγκαίο και ανάλογο πλαίσιο προστασίας.
Το πρώτο χτύπημα δεν είναι σχέδιο ζωής
Η φράση «χτύπα πρώτος, χτύπα δυνατά, χτύπα συνέχεια» ακούγεται αποφασιστική.
Αλλά σε δημόσιο πλαίσιο εκπαίδευσης πολιτών χρειάζεται πολύ προσεκτική αποδόμηση.
Αν μια επίθεση είναι άμεση, αναπόφευκτη και δεν υπάρχει ασφαλέστερη λύση, μπορεί να χρειαστεί έγκαιρη προστατευτική δράση. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η λύση σε κάθε ένταση είναι να ξεκινήσεις βία. Δεν σημαίνει ότι η βία συνεχίζεται επειδή θύμωσες. Δεν σημαίνει ότι η δράση αποσυνδέεται από την απειλή.
Η προστατευτική δράση σταματά όταν σταματά η άμεση απειλή.
Αυτό πρέπει να επαναλαμβάνεται μέχρι να γίνει δεύτερη φύση.
Διαφορετικά, ο άντρας που πίστεψε ότι «όποιος χτυπήσει πρώτος κερδίζει» μπορεί να κερδίσει τη στιγμή και να χάσει τη ζωή του μετά: δικαστήρια, μηνύσεις, αποζημιώσεις, τραυματισμοί, αντίποινα, συνείδηση, οικογένεια, δουλειά, χρόνια ταλαιπωρίας.
Η βία δεν τελειώνει στο χτύπημα.
Συχνά αρχίζει εκεί.
Δεν χρειάζεται κάθε ανόητος να «συνετιστεί» με βία
Πολλές καταστάσεις που οι άντρες φαντάζονται ως αυτοάμυνα είναι στην πραγματικότητα εγωιστικές συγκρούσεις.
Κάποιος πήρε τη θέση στάθμευσης.
Κάποιος έβρισε στον δρόμο.
Κάποιος έκανε χειρονομία.
Κάποιος μίλησε άσχημα.
Κάποιος ήταν μεθυσμένος και προκλητικός.
Κάποιος παραφέρθηκε χωρίς να είναι απαραίτητα εγκληματική απειλή ζωής.
Χρειάζεται να καταστραφεί για αυτό;
Χρειάζεται να τραυματιστεί σοβαρά;
Χρειάζεται να μπλέξεις χρόνια επειδή ένας ανόητος φέρθηκε ανόητα;
Η σοβαρή απάντηση είναι συνήθως όχι.
Η πρόταση του Combatives Group σε τέτοιες περιπτώσεις είναι απλή:
Ου μπλέξεις.
Σήκω φύγε.
Δεν είσαι υποχρεωμένος να ασκήσεις βία για να συνετίσεις κάθε αντικοινωνικό, αγενή, ανώριμο ή προκλητικό άνθρωπο.
Η αυτοπροστασία δεν είναι απονομή δικαιοσύνης.
Είναι προστασία.
Μύθος 3: «Θα του κάνω απλά αυτό»
Ο τρίτος μύθος είναι η φράση:
«Θα του κάνω απλά αυτό.»
Οι άνθρωποι έχουν φαντασία. Και όταν έχουν λάβει λίγη εκπαίδευση, η φαντασία τους συχνά γίνεται πιο επικίνδυνη, όχι πιο χρήσιμη.
Νομίζουν ότι επειδή έμαθαν μια τεχνική, θα μπορέσουν να την εφαρμόσουν. Νομίζουν ότι επειδή κάτι πέτυχε στην αίθουσα, θα πετύχει και στον δρόμο. Νομίζουν ότι ο άλλος θα κινηθεί όπως ο συνασκούμενος. Ότι θα υπάρχει χώρος. Ότι θα υπάρχει χρόνος. Ότι δεν θα υπάρχει όπλο. Ότι δεν θα υπάρξει τρίτος. Ότι δεν θα υπάρξει αιφνιδιασμός.
Το να νομίζεις ότι μπορείς δεν σημαίνει ότι μπορείς.
Αυτό είναι σκληρό, αλλά απαραίτητο.
Οι άνθρωποι τείνουν να κολλάνε σε αυτό που ξέρουν. Ο grappler θέλει να πιάσει. Ο striker θέλει να χτυπήσει. Ο αθλητής θέλει να παίξει το παιχνίδι του. Όμως η αυτοπροστασία δεν εγγυάται ότι το πρόβλημα θα παρουσιαστεί με τρόπο που βολεύει την ειδικότητά σου.
Η πραγματική βία είναι ρευστή.
Και συχνά άδικη.
Η άρνηση δεν είναι δεξιότητα
Πολλοί άνθρωποι αρνούνται να δεχτούν ότι δεν είναι προετοιμασμένοι.
Αυτό είναι ανθρώπινο. Κανείς δεν θέλει να ακούσει ότι αυτό που κάνει δεν αρκεί. Κανείς δεν θέλει να νιώσει ότι χρόνια προπόνησης ίσως δεν καλύπτουν κάποια κρίσιμα σενάρια. Κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί ότι η αυτοπεποίθησή του μπορεί να είναι μερικώς φανταστική.
Όμως η άρνηση δεν είναι δεξιότητα.
Δεν σε προστατεύει από όπλο.
Δεν σε προστατεύει από δεύτερο δράστη.
Δεν σε προστατεύει από αιφνιδιασμό.
Δεν σε προστατεύει από νομικές συνέπειες.
Δεν σε προστατεύει από το πάγωμα.
Η αυτοπροστασία χρειάζεται ειλικρινή αξιολόγηση.
Τι ξέρω;
Τι δεν ξέρω;
Τι έχω δοκιμάσει υπό πίεση;
Τι υποθέτω;
Τι θα κάνω αν το πρόβλημα δεν μοιάζει με την προπόνησή μου;
Πώς θα φύγω;
Πώς θα εξηγήσω μετά τι έγινε;
Η αλήθεια μπορεί να ενοχλεί.
Αλλά είναι πιο χρήσιμη από την αυταπάτη.
Μύθος 4: «Δεν χρειάζεσαι δεξιότητες, μόνο ένα καλό χτύπημα»
Ο τέταρτος μύθος είναι ότι δεν χρειάζονται δεξιότητες, μόνο ένα καλό χτύπημα.
Αυτή είναι από τις αγαπημένες φράσεις ανθρώπων που δεν έχουν ζήσει πραγματική πίεση. Ακούγεται απλή, ανδρική και πρακτική. Στην πραγματικότητα, είναι επικίνδυνη.
Ναι, ένα καλό χτύπημα μπορεί να λειτουργήσει σε κάποιες περιπτώσεις.
Αλλά για να υπάρξει η κατάλληλη στιγμή, η κατάλληλη απόσταση, η κατάλληλη απόφαση, η κατάλληλη νομική δικαιολόγηση και η δυνατότητα διαφυγής, χρειάζονται δεξιότητες. Χρειάζεται επίγνωση. Χρειάζεται ψυχραιμία. Χρειάζεται συγχρονισμός. Χρειάζεται εκπαίδευση. Χρειάζεται κρίση.
Το «ένα καλό χτύπημα» χωρίς όλα αυτά είναι τζόγος.
Και ο τζόγος με τη βία μπορεί να πληρωθεί ακριβά.
Δεν έχεις την πολυτέλεια να ανταλλάσσεις χτυπήματα με έναν άγνωστο, ελπίζοντας να βρεις τη στιγμή για το τέλειο. Δεν ξέρεις ποιος είναι, τι έχει, ποιος είναι μαζί του, τι αντέχει, τι προτίθεται να κάνει ή πώς θα παρουσιαστεί η ιστορία μετά.
Η αυτοπροστασία / αυτοάμυνα δεν βασίζεται σε ευχές.
Βασίζεται σε προετοιμασία.
Η αξιόπιστη αυτοπροστασία απαιτεί σκληρή εργασία
Δεν υπάρχει τρόπος να γλιτώσεις τη σκληρή εργασία που απαιτεί η αξιόπιστη, σχετική και ρεαλιστική εκπαίδευση.
Όχι απαραίτητα σκληρή με την έννοια της κακοποίησης ή της τυφλής έντασης. Σκληρή με την έννοια ότι χρειάζεται ειλικρίνεια, επανάληψη, πίεση, διόρθωση, αποτυχία, σενάρια και σοβαρή καθοδήγηση.
Η αυτοπροστασία δεν χτίζεται με ένα σεμινάριο που σε κάνει να νιώσεις δυνατός. Δεν χτίζεται με πέντε εντυπωσιακές κινήσεις. Δεν χτίζεται με το να πιστεύεις ότι θα «βγει» όταν χρειαστεί.
Χρειάζεται να βρεις ανθρώπους που γνωρίζουν πώς να σε βοηθήσουν.
Αν ζεις με φόβο ή ανησυχία ότι κάποτε μπορεί να χρειαστεί να προστατευθείς, η λύση δεν είναι να φτιάξεις φαντασίωση. Η λύση είναι να εκπαιδευτείς σοβαρά.
Όχι για να ψάχνεις τη βία.
Αλλά για να τη διαχειριστείς καλύτερα αν δεν μπορέσεις να την αποφύγεις.
Μύθος 5: «Τράβηξε το μαχαίρι σου»
Ο πέμπτος μύθος είναι από τους πιο επικίνδυνους.
Η ιδέα ότι το μαχαίρι, ή γενικά ένα όπλο, είναι λύση για τον πολίτη.
Εδώ χρειάζεται απόλυτη προσοχή.
Η κατοχή, μεταφορά και χρήση όπλων ρυθμίζεται από νόμους. Σε πολλές χώρες, και σε πολλές περιπτώσεις, ο πολίτης που φέρει ή χρησιμοποιεί τέτοιο αντικείμενο μπορεί να βρεθεί αμέσως σε σοβαρό νομικό πρόβλημα. Ακόμη και αν ένιωθε ότι το είχε για προστασία, αυτό δεν σημαίνει ότι η κατοχή ή η χρήση του είναι νόμιμη.
Έπειτα υπάρχει το πρακτικό πρόβλημα.
Το να έχεις αντικείμενο δεν σημαίνει ότι μπορείς να το χρησιμοποιήσεις σωστά υπό πίεση. Δεν σημαίνει ότι θα το προλάβεις. Δεν σημαίνει ότι δεν θα στο πάρουν. Δεν σημαίνει ότι δεν θα κλιμακώσεις την κατάσταση. Δεν σημαίνει ότι δεν θα βρεθείς απέναντι σε άνθρωπο πιο έμπειρο, πιο αποφασισμένο ή πιο βίαιο.
Και υπάρχει και το ψυχολογικό πρόβλημα.
Η χρήση αιχμηρού ή θανατηφόρου μέσου εναντίον ανθρώπου δεν είναι αστείο. Δεν είναι κινηματογραφική σκηνή. Δεν είναι φαντασίωση «badass». Μπορεί να καταστρέψει ζωές, συμπεριλαμβανομένης της δικής σου.
Για τον μέσο πολίτη, το μαχαίρι δεν είναι λύση αυτοπροστασίας.
Είναι συνταγή καταστροφής.
Η φαντασίωση του «knife fighter»
Υπάρχουν άνθρωποι που είναι ερωτευμένοι με την ιδέα της «μάχης με μαχαίρι».
Φαντάζονται τεχνικές, παγιδεύσεις, αφαιρέσεις, ανταλλαγές, κινήσεις και κινηματογραφικά περάσματα. Αυτός ο κόσμος είναι επικίνδυνα μακριά από την πραγματικότητα.
Η πραγματική βία με μαχαίρι είναι χαοτική, γρήγορη, βρώμικη, τρομακτική και καταστροφική. Δεν μοιάζει με τεχνική επίδειξη. Δεν είναι μονομαχία. Δεν είναι αθλητικό παιχνίδι. Δεν είναι χώρος για υπεροψία.
Απέναντι σε μαχαίρι, η καλύτερη λύση είναι να μην είσαι εκεί.
Η δεύτερη είναι να φύγεις.
Η τρίτη είναι να βάλεις κάτι ανάμεσα σε εσένα και την απειλή.
Όλα τα υπόλοιπα είναι έσχατη ανάγκη.
Η δημόσια ύλη δεν πρέπει να πουλάει φαντασιώσεις μαχαιριού σε πολίτες. Πρέπει να λέει την αλήθεια: αν εμπλακείς σε τέτοια κατάσταση, οι πιθανότητες είναι άσχημες ακόμη και για εκπαιδευμένους ανθρώπους.
Ο άντρας που νομίζει ότι το μαχαίρι τον κάνει ασφαλή, δεν έχει καταλάβει ούτε το μαχαίρι ούτε την ασφάλεια.
Το πιο χρήσιμο εργαλείο είναι να μη συμπεριφέρεσαι σαν εύκολος στόχος
Μετά από όλα αυτά, η πιο πρακτική συμβουλή δεν είναι θεαματική.
Διατήρησε επίγνωση του περιβάλλοντος.
Μη συμπεριφέρεσαι σαν κοιμισμένος.
Μην παριστάνεις τον ξερόλα.
Μην είσαι αγενής χωρίς λόγο.
Μην προκαλείς ανθρώπους που δεν γνωρίζεις.
Μην μπαίνεις σε εγωιστικές αναμετρήσεις.
Μην υποθέτεις ότι επειδή ξέρεις κάτι, ελέγχεις την κατάσταση.
Μην αγνοείς το ένστικτό σου.
Μην υποτιμάς τη δυνατότητα αποφυγής.
Η προσωπική παρουσία έχει σημασία. Όχι ως θέατρο σκληρότητας, αλλά ως σημάδι ότι είσαι ξύπνιος, προσεκτικός και δύσκολος στόχος.
Πολλοί δράστες αναζητούν ευκολία. Αν δουν ότι κάποιος έχει επίγνωση, κρατά απόσταση, δεν προκαλεί αλλά δεν κοιμάται, συχνά θα αναζητήσουν κάτι ευκολότερο.
Η αυτοπροστασία αρχίζει πολύ πριν το χέρι σηκωθεί.
Αρχίζει από το μυαλό, τη συμπεριφορά και την παρουσία.
Η πραγματική πρόταση
Η πρόταση του Combatives Group δεν είναι να γίνεις πιο βίαιος.
Είναι να γίνεις πιο δύσκολος να αιφνιδιαστείς, πιο δύσκολος να χειραγωγηθείς από τον εγωισμό σου, πιο ικανός να αποφύγεις, πιο αποφασιστικός όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή και πιο πειθαρχημένος ώστε να μείνεις μέσα στα όρια της νόμιμης προστασίας.
Η αυτοάμυνα δεν ξεκινά από το χτύπημα.
Ξεκινά από το να καταλαβαίνεις τι συμβαίνει. Από το να επιλέγεις σωστά. Από το να μη δίνεις στον άλλον εύκολη πρόσβαση. Από το να μη μπαίνεις σε καβγά για ανοησίες. Από το να γνωρίζεις ότι κάθε πράξη μπορεί να έχει συνέπειες.
Αν κάποτε η φυσική δράση γίνει αναγκαία, πρέπει να είναι νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη.
Και πρέπει να σταματήσει όταν σταματήσει η άμεση απειλή.
Αυτό είναι σοβαρή αυτοπροστασία.
Όχι ανδρική φαντασίωση.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιοι είναι οι πιο συχνοί μύθοι αυτοάμυνας που πιστεύουν οι άντρες;
Συνηθισμένοι μύθοι είναι ότι υπάρχει ένα «καλύτερο σύστημα» που λύνει τα πάντα, ότι το σπάρινγκ είναι ίδιο με την αυτοάμυνα, ότι όποιος χτυπήσει πρώτος κερδίζει πάντα, ότι ένα καλό χτύπημα αρκεί και ότι ένα μαχαίρι ή όπλο κάνει τον πολίτη ασφαλή.
Είναι τα μαχητικά αθλήματα άχρηστα για αυτοάμυνα;
Όχι. Τα μαχητικά αθλήματα πλήρους επαφής χτίζουν πολύτιμες δεξιότητες: επαφή, πίεση, αντοχή, θάρρος και τεχνική. Όμως δεν είναι από μόνα τους πλήρης αυτοπροστασία πολιτών, γιατί το πλαίσιο του δρόμου είναι διαφορετικό.
Γιατί το street fighting δεν είναι αυτοάμυνα;
Το street fighting συνήθως σημαίνει αμοιβαία εγωιστική συμπλοκή. Η αυτοάμυνα είναι νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη προστατευτική δράση απέναντι σε άμεση απειλή, με στόχο τη διακοπή του κινδύνου και τη διαφυγή.
Είναι σωστό να χτυπήσω πρώτος αν νιώσω απειλή;
Μόνο η αίσθηση απειλής δεν αρκεί ως γενικός κανόνας. Για να δικαιολογηθεί φυσική προστατευτική δράση, πρέπει να υπάρχει άμεση, πραγματική και αναγνωρίσιμη απειλή, να μην υπάρχει ασφαλέστερη επιλογή και η δράση να είναι αναγκαία και ανάλογη. Για συγκεκριμένο περιστατικό χρειάζεται νομική συμβουλή.
Τι σημαίνει «το μόλις αρκετό αρκεί»;
Σημαίνει ότι η προστατευτική δράση πρέπει να είναι αρκετή για να σταματήσει την άμεση απειλή και να δημιουργήσει δυνατότητα διαφυγής, αλλά όχι περισσότερη. Αν η απειλή σταματήσει, σταματά και η δράση.
Αρκεί ένα καλό χτύπημα για αυτοάμυνα;
Μπορεί να λειτουργήσει σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά ως βάση αυτοπροστασίας είναι επικίνδυνη φαντασίωση. Χρειάζονται επίγνωση, απόφαση, συγχρονισμός, απόσταση, νόμιμη κρίση, εκπαίδευση και δυνατότητα διαφυγής.
Είναι καλή ιδέα να έχω μαχαίρι για αυτοάμυνα;
Για τον μέσο πολίτη, συνήθως όχι. Η κατοχή και χρήση όπλων ρυθμίζεται από νόμους και μπορεί να δημιουργήσει σοβαρές συνέπειες. Επιπλέον, η χρήση μαχαιριού είναι πρακτικά, ψυχολογικά και ηθικά εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση.
Τι πρέπει να κάνω απέναντι σε απειλή με μαχαίρι;
Η καλύτερη λύση είναι να μην είσαι εκεί. Η δεύτερη είναι να φύγεις. Η τρίτη είναι να βάλεις εμπόδιο ή απόσταση ανάμεσα σε εσένα και την απειλή και να ζητήσεις βοήθεια. Η φυσική εμπλοκή είναι έσχατη ανάγκη και εξαιρετικά επικίνδυνη.
Πώς μπορώ να ξεχωρίσω σοβαρό εκπαιδευτή αυτοάμυνας;
Κοίτα αν διδάσκει πρόληψη, αποφυγή, νόμιμες συνέπειες, σενάρια, πίεση, διαφυγή, επίγνωση και αναλογία. Αν πουλάει μόνο τεχνικές, σκληρή εικόνα, street fighting ή βίαιες φαντασιώσεις, χρειάζεται μεγάλη προσοχή.
Ποιο είναι το βασικό μήνυμα του άρθρου;
Το βασικό μήνυμα είναι ότι η αυτοάμυνα δεν είναι ανδρικός εγωισμός, street fighting ή φαντασίωση βίας. Είναι σοβαρή αυτοπροστασία με επίγνωση, αποφυγή, νόμιμη κρίση, αναγκαία δράση και διαφυγή.
Σχετικά άρθρα
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
Τι είναι και τι δεν είναι η αυτοάμυνα
Βασικό άρθρο για να ξεκαθαριστεί η διαφορά ανάμεσα στην αυτοάμυνα, την εκδίκηση, την τιμωρία και την εγωιστική συμπλοκή.
Τα μυστικά της άσκησης βίας στην αυτοάμυνα
Συνδέεται άμεσα με το παρόν άρθρο, γιατί εξηγεί την αρχή «το μόλις αρκετό αρκεί» και τις συνέπειες της υπερβολικής βίας.
Χαρακτηριστικά Combatives: νοοτροπία, επίγνωση και αυτοκυριαρχία
Χρήσιμο για να κατανοηθεί ότι η αυτοπροστασία δεν είναι μόνο τεχνικές, αλλά χαρακτηριστικά, απόφαση, επίγνωση, αυτοκυριαρχία και εγκράτεια.
Απουσία, Αποφυγή, Απόδραση
Κεντρικό άρθρο για την πρόληψη και την αποφυγή πριν η κατάσταση φτάσει στη φυσική σύγκρουση.
Κοινή λογική και ορθή κρίση
Σχετικό με την αναλογία, την παύση της δράσης και το ότι η αυτοπροστασία πρέπει να παραμένει μέσα σε νόμιμα και λογικά όρια.
Χωρίς Κανόνες!
Χρήσιμο άρθρο για να εξηγηθεί γιατί η φράση «στον δρόμο δεν υπάρχουν κανόνες» είναι επικίνδυνη όταν αγνοεί το νομικό πλαίσιο.
Προτεινόμενα νέα άρθρα
Μύθοι αυτοάμυνας που πιστεύουν οι γυναίκες
Συμπληρωματικό άρθρο για διαφορετικού τύπου μύθους που συχνά επηρεάζουν γυναίκες στην αυτοπροστασία.
Street fighting ή αυτοάμυνα;
Άρθρο που θα ξεκαθαρίζει τη διαφορά ανάμεσα στον εγωιστικό καβγά και στη νόμιμη αυτοπροστασία.
Γιατί το σπάρινγκ δεν είναι αυτοάμυνα
Θα εξηγεί τι προσφέρει το σπάρινγκ και πού σταματά η αξία του σε σχέση με πραγματική βία.
Το πρώτο χτύπημα και η νόμιμη αυτοπροστασία
Πολύ χρήσιμο άρθρο που χρειάζεται προσεκτική διατύπωση γύρω από άμεση απειλή, αναγκαιότητα, αναλογία και παύση.
Το μαχαίρι δεν είναι λύση αυτοάμυνας για πολίτες
Άρθρο απομυθοποίησης γύρω από οπλοφορία, knife fighting, νομικές συνέπειες και πρακτικό κίνδυνο.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο αυτό δεν παρέχει τεχνικές οδηγίες για χτυπήματα, χρήση όπλων, μαχαίρι ή φυσική εμπλοκή.
Η δημόσια ύλη εξηγεί μύθους, κινδύνους, νομικά όρια και αρχές αυτοπροστασίας. Η πρακτική εκπαίδευση πρέπει να γίνεται μόνο σε κατάλληλο περιβάλλον, με έμπειρη επίβλεψη, προστατευτικό εξοπλισμό, προοδευτικότητα και σαφές νομικό πλαίσιο.
Η αυτοπροστασία δίνει προτεραιότητα στην Απουσία, την Αποφυγή, την Απόδραση, την αποκλιμάκωση και τη διαφυγή.
Η φυσική δράση είναι έσχατη επιλογή όταν υπάρχει άμεση απειλή και δεν υπάρχει ασφαλέστερη λύση.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή.
Κάθε φυσική πράξη αυτοάμυνας πρέπει να είναι νόμιμη, αναγκαία και ανάλογη με την άμεση απειλή. Η προστατευτική δράση πρέπει να σταματά όταν σταματά η απειλή.
Η κατοχή, μεταφορά και χρήση όπλων ή αντικειμένων ως όπλων μπορεί να έχει σοβαρές νομικές συνέπειες, ανάλογα με τη χώρα, το πλαίσιο και τις περιστάσεις.
Για συγκεκριμένο περιστατικό απαιτείται επικοινωνία με δικηγόρο.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Η αυτοάμυνα δεν είναι ανδρική φαντασίωση σκληρότητας.
Δεν είναι street fighting.
Δεν είναι «πάμε να δούμε ποιος είναι καλύτερος».
Δεν είναι να τιμωρείς όποιον σε προσβάλλει.
Δεν είναι να κυκλοφορείς με όπλο και να νιώθεις άτρωτος.
Δεν είναι να πιστεύεις ότι ένα χτύπημα, ένα σύστημα ή ένα αντικείμενο θα λύσει όλα τα προβλήματα.
Η σοβαρή αυτοπροστασία είναι πιο προσγειωμένη.
Βλέπει νωρίς.
Αποφεύγει όταν μπορεί.
Φεύγει όταν πρέπει.
Δρα όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Σταματά όταν σταματά η απειλή.
Σκέφτεται και το μετά.
Η φαντασίωση θέλει να νικήσει.
Η αυτοπροστασία θέλει να γυρίσει σπίτι.
Σημείωση εμπειρίας
Στη μεθοδολογία του Combatives Group, οι ανδρικοί μύθοι αυτοάμυνας αντιμετωπίζονται ευθέως.
Όχι για να μειωθεί η αξία της μαχητικής εκπαίδευσης, αλλά για να μπει στη σωστή θέση. Η τεχνική, η δύναμη, το σπάρινγκ και η αποφασιστικότητα έχουν αξία μόνο όταν συνδέονται με επίγνωση, νόμο, αναλογία, έξοδο, σενάρια, πραγματική πίεση και αυτοκυριαρχία.
Η εκπαίδευση δεν πρέπει να ταΐζει το εγώ.
Πρέπει να μειώνει την αυταπάτη.
Αυτό είναι δυσκολότερο από το να διδάσκεις τεχνικές.
Αλλά είναι πολύ πιο χρήσιμο.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς η πραγματική αυτοπροστασία διαφέρει από το street fighting, τη μαχητική άθληση, τις ανδρικές φαντασιώσεις και τις επικίνδυνες υπεραπλουστεύσεις, η θεωρία από μόνη της δεν αρκεί.
Χρειάζεται πρακτική εφαρμογή.
Χρειάζεται σενάριο.
Χρειάζεται πίεση.
Χρειάζεται αποτίμηση.
Χρειάζεται νόμιμο πλαίσιο.
Χρειάζεται να μάθετε πότε να φύγετε, πότε να δράσετε και πότε να σταματήσετε.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για εκπαιδευτικά προγράμματα, ενημερωτικές δράσεις και καθοδήγηση γύρω από την προσωπική ασφάλεια, την αυτοπροστασία και τη ρεαλιστική αντιμετώπιση της βίας.
Η αυτοπροστασία δεν υπάρχει για να σας κάνει να φαίνεστε σκληροί.
Υπάρχει για να σας κρατήσει ζωντανούς, ελεύθερους και νομικά ασφαλείς.