Βρίζε, Γρύλιζε, Φτύνε και Ούρλιαζε!
Η φωνή είναι ένα ισχυρό εργαλείο ενάντια σε έναν μικροεγκληματία που δεν είναι διατεθειμένος να διακινδυνεύσει πάρα πολύ.
Ευτυχώς αυτό αποτελεί το μεγαλύτερο αριθμό πιθανών επιτιθέμενων. Οι περισσότεροι είναι απλώς καιροσκόποι που επιθυμούν να αρπάξουν ένα πορτοφόλι ή μία τσάντα και να τρέξουν. Όταν κάποιος «μυριίζεται» τι πάει να γίνει, συνιστούμε να φωνάζει δυνατά και συνέχεια στον εν δυνάμει δράστη τον οποίο έχει αντιληφθεί. (π.χ. Τι θες ρε μαλάκα και με ακολουθείς! Πας να με ληστέψεις; Δεν έχω λεφτά! ή, Αϊ στο διάολο από δω ρε κλέφτη! Ή ακόμη, δείξτε τον με το δάχτυλο φωνάζοντας «Προσοχή όλοι σας! Αυτός προσπαθεί να με ληστέψει!»). Αυτό είναι συνήθως αρκετό για να επιστήσει την προσοχή των πλησιεστέρων στην όλη κατάσταση.
Προς τον πιο αποφασισμένο επιτιθέμενο πρέπει κανείς να προσθέσει την βία στη φωνή του με βωμολοχίες.
Σε άλλες περιπτώσεις π.χ. καβγάδων στον δρόμο, παρεξηγήσεις κλπ. που εμείς στο Combatives Group συνιστούμε αποφυγή, οι αντιπαραθέσεις αρχίζουν συνήθως με την
- δόλια επίθεση (από τον ίδιο τον αντίπαλο ή φίλους του από την τυφλή πλευρά)
- πονηρή προσέγγιση (π.χ. με πρόφαση την ώρα, κατευθύνσεις, πληροφορίες κτλ.)
- την ευθύτατη λεκτική επίθεση πριν από τη σύγκρουση (π.χ. με απειλές και βωμολοχίες)
- άμεση σύγκρουση (π.χ. την ενέδρα ή επίθεση εξαπίνης)
Η ευθύτατη λεκτική επίθεση πριν από τη σύγκρουση χρησιμοποιείται για να «εκφοβιστεί» το πιθανό θύμα με ποζάρισμα (ιδιαίτερα τις λιγότερο γενναίες ψυχές) ώστε να «αναγκαστεί σε υποταγή» ο αντίπαλος. Όμως, μπορεί και να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά και από το εν δυνάμει «θύμα» για να αποτρέψει μια πιθανή κλιμάκωση «ποζάροντας» το ίδιο, αναγκάζοντας τον/τους επιτιθέμενους να εγκαταλείψουν. Προφανώς, όταν ο/οι επιτιθέμενος/οι έχει «υποκύψει/συνθηκολογήσει» (υποταχθεί) ψυχολογικά και σωματικά, η όρεξη επικείμενης επίθεσης μειώνεται ή εκμηδενίζεται.
Εδώ είναι όπου η φωνή μας γίνεται εργαλείο και όπλο.
Ο στόχος μας είναι να «ποζάρουμε» με άγριο τρόπο, λόγια και σωματικές κινήσεις ανεβάζοντας ταυτόχρονα την αδρεναλίνη μας όσο το δυνατόν ταχύτερα. Αυτό γίνεται αποτελεσματικά ουρλιάζοντας ύβρεις στον επιτιθέμενο μας, δείχνοντας «κότσια» και «ποζάροντας επιθετικά» με τη γλώσσα του σώματος. Εν ολίγοις, δείχνοντας την προθυμία μας να αντισταθούμε σε κάθε του προσπάθεια επικειμένης βίας, ακόμα και να συμπλακούμε πρόθυμα και με τον αγριότερο τρόπο αν χρειαστεί.
Θέλουμε να γνωρίζει ότι δεν θα του είμαστε εύκολος στόχος, ότι δε θα είμαστε απλώς ένα θύμα άλλα μπορεί να γίνουμε εμείς οι θύτες (αυτό που φοβάται περισσότερο το κάθε κουραδόμαγκας τραμπούκος ή ακόμη και κοινονικός θηρευτής/αρπακτικό).
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ ΔΕΝ ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑ ΣΕ ΔΥΝΑΜΕΙΣ. Πρέπει να μπορεί κανείς να τις υποστηρίξει έμπρακτα με ΒΙΑ αν χρειαστεί, αλλιώς ΧΑΘΗΚΕ αν μυριστεί το αρπακτικό αδυναμία εκπλήρωσης κάποιας απειλής.