Δεν τον είδα. Δεν το περίμενα. Δεν το φαντάστηκα.
Δεν τον είδα.
Δεν το περίμενα.
Δεν το φαντάστηκα.
Δεν πίστευα ότι θα το έκανε.
Δεν έμοιαζε τέτοιος άνθρωπος.
Δεν κατάλαβα πότε ξεκίνησε.
Δεν πρόλαβα να αντιδράσω.
Αυτές είναι φράσεις που ακούγονται συχνά μετά από περιστατικά βίας. Από θύματα, μάρτυρες, συγγενείς, φίλους, γείτονες, συναδέλφους. Όταν η βία εμφανίζεται ξαφνικά, ωμά και χωρίς προειδοποίηση, οι άνθρωποι προσπαθούν να εξηγήσουν το ανεξήγητο με φράσεις που δείχνουν κυρίως ένα πράγμα:
δεν ήταν προετοιμασμένοι να δουν τον άνθρωπο μπροστά τους ως πιθανή απειλή.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα.
Η ωμή βία δεν εμφανίζεται πάντα με προειδοποιητικές πινακίδες. Δεν την ασκούν μόνο άνθρωποι που «μοιάζουν» επικίνδυνοι. Δεν έρχεται πάντα από τον σκοτεινό άγνωστο στο σοκάκι. Μπορεί να έρθει από άνθρωπο που κάποιος ήξερε. Από άνθρωπο που φαινόταν ήσυχος. Από άνθρωπο που οι φίλοι του θα περιέγραφαν ως «καλό παιδί».
Και όμως, στις κατάλληλες συνθήκες, ο καθένας μπορεί να ασκήσει βία.
Ακόμη και ωμή βία.
Αυτό δεν είναι ευχάριστο.
Αλλά είναι πραγματικό.
Η σύντομη απάντηση
Η ωμή βία είναι η ακραία, απρόσμενη, άμεση και συχνά ανελέητη εφαρμογή βίας με σκοπό τη σοβαρή σωματική βλάβη, την υποταγή, την τρομοκράτηση ή ακόμη και την αφαίρεση ζωής.
Δεν είναι καυγάς.
Δεν είναι αγώνας.
Δεν είναι ανταλλαγή τεχνικών.
Δεν είναι φιλονικία με κανόνες.
Δεν είναι αθλητική σύγκρουση.
Η ωμή βία είναι κάτι άλλο: ξαφνική, βίαιη, ασύμμετρη, βρώμικη, αδυσώπητη και πολλές φορές τόσο γρήγορη που το θύμα δεν προλαβαίνει να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει.
Γι’ αυτό στο Combatives Group δεν μας ενδιαφέρει να διδάσκουμε ανθρώπους πώς να «παίζουν ξύλο». Μας ενδιαφέρει να διδάσκουμε ανθρώπους πώς να επιβιώνουν.
Προσωπικά.
Ψυχικά.
Σωματικά.
Νομικά.
Πρακτικά.
Ο φόβος είναι αποδεκτός.
Ο πανικός δεν είναι επιλογή.
Αυτό το άρθρο είναι για εσάς αν…
Αυτό το άρθρο είναι για όσους εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η βία έχει λογική, σειρά, προειδοποίηση ή κανόνες.
Είναι για όσους νομίζουν ότι θα δουν την επίθεση να έρχεται επειδή «ξέρουν από κόσμο».
Είναι για όσους πιστεύουν ότι ένας βίαιος άνθρωπος θα φαίνεται πάντα βίαιος.
Είναι για όσους έχουν εκπαιδευτεί σε άθληση ή πολεμική τέχνη και πιστεύουν ότι αυτό αρκεί για απρόβλεπτη, ωμή βία του δρόμου.
Είναι επίσης για όσους μπερδεύουν τη φιλονικία με την εγκληματική βία. Άλλο ο καυγάς. Άλλο η κλιμακούμενη βία. Άλλο η ενέδρα. Άλλο η ένοπλη απειλή. Άλλο ο άνθρωπος που θέλει απλώς να επιβληθεί και άλλο ο άνθρωπος που έχει ήδη αποφασίσει να σας καταστρέψει.
Το άρθρο είναι για ανθρώπους που θέλουν να ξυπνήσουν.
Όχι να φοβηθούν.
Να ξυπνήσουν.
Τι θα μάθετε
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε ποιος μπορεί να ασκήσει βία και γιατί η απάντηση είναι δυσάρεστα απλή: σχεδόν οποιοσδήποτε, αν οι συνθήκες το επιτρέψουν.
Θα δούμε γιατί η ωμή βία είναι απρόσμενη, γιατί συχνά έρχεται με ταχύτητα και αποφασιστικότητα, και γιατί δεν πρέπει να την αντιμετωπίζουμε με τη νοοτροπία αθλητικής ανταλλαγής.
Θα εξηγήσουμε γιατί η βία μπορεί να προκύψει από πείνα, εξαναγκασμό, εξάρτηση, εγωισμό, μίσος, παραλογισμό, αίσθηση προσβολής ή απλώς από την απόφαση κάποιου να κάνει κακό.
Θα δούμε επίσης γιατί η πρόληψη είναι ανώτερη από την καταστολή και γιατί η καταστολή έχει θέση μόνο όταν όλα τα μέτρα πρόληψης έχουν αποτύχει.
Τέλος, θα ξεκαθαρίσουμε γιατί το Combatives Group απομακρύνθηκε από την παραδοσιακή νοοτροπία των πολεμικών τεχνών και εστίασε στην επιβίωση υπό πραγματική πίεση.
Βασικά σημεία
- Ο καθένας μπορεί να ασκήσει βία αν οι συνθήκες, η ψυχολογία, το κίνητρο και η ευκαιρία το επιτρέψουν.
- Η ωμή βία δεν μοιάζει με αθλητική σύγκρουση.
- Είναι συχνά ξαφνική, σύντομη, βίαιη και αδυσώπητη.
- Το θύμα μπορεί να παγώσει από φόβο και να μη μπορεί να αντιδράσει.
- Ο επιτιθέμενος μπορεί να είναι σε έξαψη ή απόλυτα ψύχραιμος.
- Στο μυαλό του, πολλές φορές θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να κάνει αυτό που κάνει.
- Η πρόληψη είναι η πρώτη γραμμή προστασίας.
- Η καταστολή έχει θέση μόνο όταν η πρόληψη αποτύχει.
- Η αυτοάμυνα πρέπει να παραμένει μέσα στα όρια της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας. Ο Ποινικός Κώδικας ορίζει την άμυνα ως αναγκαία προσβολή του επιτιθέμενου για υπεράσπιση από παρούσα και άδικη επίθεση.
- Κάθε δευτερόλεπτο μέσα σε συμπλοκή αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου.
Εισαγωγή: Ποιος μπορεί να ασκήσει βία;
Ποιος μπορεί να ασκήσει βία;
Η απάντηση είναι απλή:
Ο καθένας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι είναι ίδιοι. Δεν σημαίνει ότι όλοι είναι εγκληματίες. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να βλέπουμε κάθε άνθρωπο ως πιθανό τέρας.
Σημαίνει όμως ότι κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, ο άνθρωπος μπορεί να γίνει πολύ πιο βίαιος από όσο οι γύρω του θα φαντάζονταν.
Μετά από βίαια περιστατικά, οι γνωστοί και οι φίλοι συχνά λένε:
«Μα ήταν καλό παιδί.»
«Ποτέ δεν θα το περίμενα.»
«Αποκλείεται.»
«Δεν είχε δώσει δικαιώματα.»
Αυτές οι φράσεις δεν αλλάζουν το αποτέλεσμα.
Ο άνθρωπος έκανε αυτό που έκανε.
Και το θύμα πλήρωσε το τίμημα.
Η σοβαρή αυτοπροστασία αρχίζει όταν σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι μπορούμε πάντα να προβλέψουμε τη βία από την εικόνα, την κοινωνική συμπεριφορά ή τη φήμη κάποιου.
Δεν ζούμε πια στη γνωστή γειτονιά
Δεν ζούμε πια στα στενά όρια μιας κοινότητας όπου όλοι γνωρίζουν όλους.
Πολλοί ζούμε σε απρόσωπα αστικά κέντρα. Αλλά ακόμη και σε κωμόπολη ή χωριό, η αφέλεια δεν είναι πια πολυτέλεια. Οι μετακινήσεις, οι κοινωνικές πιέσεις, οι οικονομικές δυσκολίες, η ανωνυμία, οι εξαρτήσεις, η απομόνωση και η ένταση της σύγχρονης ζωής δημιουργούν συνθήκες όπου ο κίνδυνος δεν είναι πάντα εμφανής.
Δεν χρειάζεται παράνοια.
Χρειάζεται νους.
Χρειάζεται επίγνωση.
Χρειάζεται να μην περπατάμε στον κόσμο σαν να είναι όλοι ακίνδυνοι επειδή θα θέλαμε να είναι έτσι.
Ο κόσμος δεν προσαρμόζεται στην αφέλειά μας.
Γιατί οι άνθρωποι ασκούν βία;
Οι άνθρωποι ασκούν βία για πολλούς λόγους.
Κάποιοι για να επιβιώσουν.
Κάποιοι για να φάνε.
Κάποιοι για να πάρουν χρήματα.
Κάποιοι για να αγοράσουν τη δόση τους.
Κάποιοι για να αποκτήσουν αυτό που δεν είναι δικό τους.
Κάποιοι επειδή νιώθουν ταπεινωμένοι.
Κάποιοι επειδή θεωρούν ότι τους φέρθηκαν χωρίς σεβασμό.
Κάποιοι επειδή θέλουν να επιβληθούν.
Κάποιοι επειδή μισούν.
Κάποιοι επειδή φοβούνται.
Κάποιοι επειδή έχουν μάθει να χρησιμοποιούν τη βία ως εργαλείο.
Κάποιοι επειδή απλώς έτσι θέλουν.
Αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι για τον πολιτισμένο άνθρωπο να δεχτεί: δεν χρειάζεται πάντα λογική αιτία. Δεν χρειάζεται η βία να είναι «δίκαιη» μέσα στο δικό μας μυαλό. Δεν χρειάζεται να τη θεωρούμε εμείς αναμενόμενη.
Αρκεί να τη θεωρεί δικαιολογημένη εκείνος που την ασκεί.
Η βία ως προσωπική «δικαιοσύνη» του θύτη
Κατά την άσκηση βίας, ο θύτης μπορεί να μετατρέπεται, στο μυαλό του, σε δικαστή με πλήρη δικαιώματα.
Αυτός αποφασίζει.
Αυτός κρίνει.
Αυτός καταδικάζει.
Αυτός εκτελεί.
Το θύμα, μέσα στο μυαλό του, παύει να είναι άνθρωπος με ζωή, οικογένεια, φόβο, πόνο και δικαιώματα. Γίνεται εχθρός. Εμπόδιο. Αντικείμενο. Κάτι που «του αξίζει» αυτό που παθαίνει.
Γι’ αυτό δεν πρέπει να περιμένουμε τύψεις, λογική ή μέτρο από άνθρωπο που έχει μπει σε τέτοια κατάσταση.
Μπορεί να βρίσκεται σε έξαψη.
Μπορεί να βρίσκεται σε παραλογισμό.
Μπορεί όμως να είναι και απόλυτα ψύχραιμος.
Η ωμή βία δεν είναι πάντα χαοτική.
Μερικές φορές είναι παγωμένη, υπολογισμένη και καθαρή.
Αυτό την κάνει ακόμη πιο επικίνδυνη.
Η ωμή βία είναι απρόσμενη
Η ωμή βία έχει πολλές μορφές και μπορεί να εμφανιστεί παντού.
Στον δρόμο.
Σε χώρο στάθμευσης.
Σε πλατεία.
Σε είσοδο πολυκατοικίας.
Σε μπαρ.
Σε σπίτι.
Σε αυτοκίνητο.
Σε χώρο εργασίας.
Σε σχολείο.
Σε οικογενειακό περιβάλλον.
Η επαναλαμβανόμενη βία συχνά προέρχεται από οικείο περιβάλλον. Η ωμή βία του δρόμου όμως συχνά είναι απρόσμενη, αιφνίδια και ασύμμετρη.
Έρχεται από εκεί που δεν το περιμένετε.
Και όταν έρχεται, δεν έρχεται με ευγένεια.
Έρχεται με δύναμη.
Με αποφασιστικότητα.
Με αδιαφορία για το τι θα πάθετε.
Με αδυσώπητη πρόθεση να σας καταβάλει πριν καταλάβετε τι συμβαίνει.
Το combatives.gr περιγράφει την ωμή βία ως απρόσμενη, ανελέητη και αδυσώπητη, με στόχο τη μέγιστη σωματική βλάβη ή ακόμη και την αφαίρεση της ζωής.
Δεν είναι πάντα καυγάς
Ένα τεράστιο λάθος είναι να αντιμετωπίζουμε όλη τη βία σαν καυγά.
Ο καυγάς μπορεί να έχει φωνές, σπρωξίματα, εγωισμό, ανταλλαγή προσβολών, ενδεχομένως και χτυπήματα. Μπορεί να παραμείνει στο επίπεδο της φιλονικίας. Μπορεί όμως και να κλιμακωθεί σε κάτι πολύ χειρότερο.
Η εγκληματική βία είναι άλλο πράγμα.
Η ενέδρα είναι άλλο πράγμα.
Η ένοπλη ενέδρα είναι άλλο πράγμα.
Η επίθεση από άνθρωπο που δεν έχει σκοπό απλώς να «τσακωθεί», αλλά να σας τραυματίσει σοβαρά, είναι άλλο πράγμα.
Αν εκπαιδεύεστε σαν να πρόκειται πάντα για καυγά, θα βρεθείτε απροετοίμαστοι όταν δεν είναι.
Και εκεί το κόστος μπορεί να είναι τεράστιο.
Το θύμα δεν καταλαβαίνει πάντα τι συνέβη
Η ωμή βία μπορεί να είναι τόσο γρήγορη και τόσο τρομακτική που το θύμα δεν καταλαβαίνει αμέσως τι συνέβη.
Μπορεί να μη νιώσει αμέσως το τραύμα.
Μπορεί να μη καταλάβει τη σοβαρότητα.
Μπορεί να σταθεί όρθιο για λίγα δευτερόλεπτα χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι αιμορραγεί σοβαρά.
Μπορεί να παγώσει.
Μπορεί να κοιτάζει χωρίς να βλέπει.
Μπορεί να ακούει χωρίς να καταλαβαίνει.
Μπορεί να μη θυμάται σωστά τη σειρά των γεγονότων.
Αυτό είναι μέρος της πραγματικότητας της βίας.
Όχι επειδή το θύμα είναι αδύναμο.
Αλλά επειδή ο ανθρώπινος οργανισμός υπό ακραίο φόβο, έκπληξη και σοκ δεν λειτουργεί όπως στην ήρεμη προπόνηση.
Αυτός είναι ο λόγος που η εκπαίδευση πρέπει να περιλαμβάνει πίεση.
Όχι θέατρο.
Πίεση.
Φόβος ναι — πανικός όχι
Ο φόβος είναι αποδεκτός.
Ο φόβος είναι φυσιολογικός.
Ο φόβος είναι μηχανισμός επιβίωσης.
Όποιος λέει ότι δεν φοβάται ποτέ, είτε δεν έχει καταλάβει τι είναι πραγματική απειλή είτε λέει ψέματα.
Το πρόβλημα δεν είναι ο φόβος.
Το πρόβλημα είναι ο πανικός.
Ο πανικός κλείνει το μυαλό.
Παραλύει την απόφαση.
Καταστρέφει την αναπνοή.
Διαλύει την αντίληψη.
Κάνει τον άνθρωπο να γίνεται πρόβατο προς σφαγή.
Στο Combatives Group δεν ζητάμε από τον άνθρωπο να μη φοβάται.
Ζητάμε να εκπαιδευτεί ώστε να λειτουργεί παρά τον φόβο.
Αυτό είναι τελείως διαφορετικό.
Δεν καλούμαστε να εξηγήσουμε — καλούμαστε να επιβιώσουμε
Δεν είναι δουλειά μας, τη στιγμή της επίθεσης, να ερμηνεύσουμε τον ψυχισμό του επιτιθέμενου.
Δεν είναι δουλειά μας να αναλύσουμε την παιδική του ηλικία.
Δεν είναι δουλειά μας να καταλάβουμε αν πεινάει, αν πονάει, αν είναι θυμωμένος, αν είναι υπό ουσίες, αν είναι τρελός, αν μας μισεί ή αν απλώς θέλει αυτό που έχουμε.
Τη στιγμή της επίθεσης, η δουλειά μας είναι μία:
να επιβιώσουμε.
Ιδανικά, η δουλειά μας είναι να έχουμε κάνει ό,τι μπορούμε πριν από αυτό ώστε να μη βρεθούμε ποτέ εκεί.
Αυτό δεν είναι σκληρότητα.
Είναι καθαρότητα.
Η ανάλυση μπορεί να γίνει μετά.
Αν υπάρχει μετά.
Η νοοτροπία της πρόληψης
Στο Combatives Group αλλάζουμε τη νοοτροπία.
Σταματάμε να σκεφτόμαστε σαν θύματα.
Δεν σημαίνει ότι γινόμαστε επιθετικοί άνθρωποι.
Δεν σημαίνει ότι ψάχνουμε σύγκρουση.
Δεν σημαίνει ότι ζούμε καχύποπτα.
Σημαίνει ότι καλλιεργούμε νοοτροπία πρόληψης.
Βλέπουμε νωρίτερα.
Ακούμε καλύτερα.
Αποφεύγουμε χαζές καταστάσεις.
Δεν μπαίνουμε σε λάθος χώρους.
Δεν αφήνουμε τον εγωισμό να μας τραβά.
Δεν κάνουμε πως δεν είδαμε αυτό που είδαμε.
Δεν υποτιμούμε τον άνθρωπο που φαίνεται επικίνδυνος.
Δεν υπερτιμούμε τον εαυτό μας επειδή έχουμε προπονηθεί.
Η πρόληψη είναι η πραγματική πρώτη γραμμή αυτοάμυνας.
Όταν η πρόληψη αποτύχει
Η καταστολή έχει θέση μόνο όταν όλα τα μέτρα και πρωτόκολλα πρόληψης έχουν αποτύχει.
Αυτό πρέπει να είναι απολύτως καθαρό.
Δεν μπαίνουμε σε σύγκρουση επειδή ενοχληθήκαμε.
Δεν μπαίνουμε σε σύγκρουση επειδή μας πρόσβαλαν.
Δεν μπαίνουμε σε σύγκρουση για να δείξουμε ποιοι είμαστε.
Δεν μπαίνουμε σε σύγκρουση επειδή θέλουμε να τιμωρήσουμε.
Μπαίνουμε σε σωματική αυτοάμυνα όταν υπάρχει άμεση απειλή και δεν υπάρχει ασφαλέστερη επιλογή.
Και τότε η δράση πρέπει να υπηρετεί έναν σκοπό:
να σταματήσει η απειλή και να δημιουργηθεί δυνατότητα διαφυγής.
Όχι περισσότερο.
Όχι λιγότερο από όσο χρειάζεται.
Σχέση Απειλής και Βίας
Η σχέση απειλής και βίας είναι κεντρική.
Δεν απαντάμε σε κάθε πρόκληση σαν να είναι θανατηφόρα απειλή.
Δεν απαντάμε σε κάθε προσβολή με βία.
Δεν απαντάμε σε κάθε σπρώξιμο με καταστροφική ενέργεια.
Αλλά δεν απαντάμε και σε πραγματική θανατηφόρα απειλή με παθητικότητα.
Το αναγκαίο μέτρο της άμυνας κρίνεται από τον βαθμό επικινδυνότητας της επίθεσης, το είδος της απειλούμενης βλάβης, τον τρόπο και την ένταση της επίθεσης και τις λοιπές περιστάσεις, σύμφωνα με το άρθρο 22 του Ποινικού Κώδικα.
Άρα το «μόλις αρκετό αρκεί» δεν είναι αδυναμία.
Είναι πειθαρχημένη εφαρμογή δύναμης μέσα σε πραγματικό πλαίσιο.
Η υπέρβαση των ορίων της άμυνας μπορεί να τιμωρηθεί, εκτός από τις ειδικές περιπτώσεις που ο νόμος προβλέπει όταν η υπέρβαση οφείλεται στον φόβο ή την ταραχή που προκάλεσε η επίθεση.
Μόλις αρκετό αρκεί
Όταν η βία γίνει αναπόφευκτη, η αντίδραση πρέπει να είναι αποφασιστική.
Όμως αποφασιστική δεν σημαίνει ανεξέλεγκτη.
Αδυσώπητη δεν σημαίνει παράνομη.
Σκληρή δεν σημαίνει εκδικητική.
Στόχος είναι να σταματήσει ο επιτιθέμενος να ασκεί βία.
Στόχος είναι να δημιουργηθεί δίοδος διαφυγής.
Στόχος είναι να επιβιώσουμε.
Στόχος δεν είναι να συνεχίσουμε όταν η απειλή έχει σταματήσει.
Εδώ βρίσκεται η δυσκολία.
Ο αδύναμος άνθρωπος δεν μπορεί να δράσει όταν πρέπει.
Ο ανεξέλεγκτος άνθρωπος δεν μπορεί να σταματήσει όταν πρέπει.
Στο Combatives χρειάζονται και τα δύο:
η ικανότητα να δράσεις,
και η ικανότητα να σταματήσεις.
Δεν είμαστε πρόβατα προς σφαγή
Δεν είμαστε πρόβατα προς σφαγή.
Έχουμε δικαίωμα να υπερασπιστούμε τη ζωή μας, την ψυχική μας ακεραιότητα και τη σωματική μας ακεραιότητα.
Αλλά για να το κάνουμε αυτό σωστά, πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι.
Όχι γεμάτοι θυμό.
Όχι γεμάτοι φαντασία.
Όχι γεμάτοι αθλητική αυτοπεποίθηση που δεν έχει δοκιμαστεί στην πραγματικότητα.
Προετοιμασμένοι.
Προετοιμασμένοι να βλέπουμε.
Προετοιμασμένοι να φεύγουμε.
Προετοιμασμένοι να μην παγώνουμε.
Προετοιμασμένοι να αναγνωρίζουμε τη διαφορά ανάμεσα σε καυγά και εγκληματική επίθεση.
Προετοιμασμένοι να κάνουμε μόνο ό,τι χρειάζεται.
Προετοιμασμένοι να επιβιώσουμε.
Γιατί απομακρυνθήκαμε από την παραδοσιακή νοοτροπία
Στις αίθουσες Combatives απομακρυνθήκαμε από τους παραδοσιακούς θεσμούς και τη νοοτροπία των πολεμικών τεχνών.
Όχι επειδή δεν έχουν ιστορική αξία.
Όχι επειδή δεν υπήρξαν κάποτε πραγματικές τέχνες πολέμου.
Όχι επειδή δεν υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι στον χώρο.
Αλλά επειδή οι περισσότερες σύγχρονες πολεμικές τέχνες έχουν αλλοιωθεί από την άθληση, την παράδοση, την ιεραρχία, την τελετουργία, το θέαμα, την αγορά και τη σύγχυση ανάμεσα σε άθλημα, φιλοσοφία και αυτοάμυνα.
Η ευγενής άμιλλα είναι σωστή αξία στον αθλητισμό.
Δεν ισχύει όμως στη βίαιη επίθεση.
Ο σεβασμός στον αντίπαλο είναι σωστή αξία στο tatami, στο ring ή στο dojo.
Ο εγκληματίας όμως δεν έχει υποχρέωση να συμμεριστεί τις αξίες σας.
Στην πραγματική ωμή βία δεν υπάρχει διαιτητής.
Δεν υπάρχει σήμα έναρξης.
Δεν υπάρχει κατηγορία κιλών.
Δεν υπάρχει απαγορευμένη τεχνική.
Δεν υπάρχει «σταματήστε».
Υπάρχει μόνο η πραγματικότητα.
Η βία δεν έχει ευγενή άμιλλα
Αρκεί να δει κανείς πραγματικά περιστατικά βίας για να καταλάβει ότι η ωμή βία δεν λειτουργεί με αθλητικό πνεύμα.
Δεν υπάρχει ηθική.
Δεν υπάρχει ευγενής άμιλλα.
Δεν υπάρχουν αξίες μέσα στη στιγμή της επίθεσης.
Υπάρχει φόβος.
Εγωισμός.
Μίσος.
Πανικός.
Παράλογη κλιμάκωση.
Αιφνιδιασμός.
Όπλα.
Συνεργοί.
Έδαφος.
Τσιμέντο.
Αίμα.
Και συχνά, άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν πόσο γρήγορα η κατάσταση ξέφυγε.
Αν η εκπαίδευσή σας δεν είναι συμβατή με αυτή την πραγματικότητα, τότε δεν είναι εκπαίδευση για ωμή βία.
Είναι κάτι άλλο.
Ίσως αξιόλογο.
Ίσως όμορφο.
Ίσως ωφέλιμο.
Αλλά όχι αυτό.
Γιατί η σύγκρουση πρέπει να τελειώνει γρήγορα
Για πολίτες και αστυνομικούς, η επίθεση από κλιμακούμενη βία δεν πρέπει να κρατήσει περισσότερο από λίγα δευτερόλεπτα.
Όσο περισσότερο κρατά η σύγκρουση, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος.
Αυξάνεται ο εγωισμός.
Αυξάνεται η ένταση.
Αυξάνεται η πιθανότητα να πέσει κάποιος.
Αυξάνεται η πιθανότητα να μπει τρίτο άτομο.
Αυξάνεται η πιθανότητα να εμφανιστεί όπλο.
Αυξάνεται η πιθανότητα σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου.
Η κλιμάκωση σπάνια πηγαίνει προς τα κάτω από μόνη της.
Συχνά ανεβαίνει.
Και όταν μπει όπλο σε μια φιλονικία που ξέφυγε, δεν μιλάμε πια για «νικητή».
Μιλάμε για θύματα.
Ένας νικητής και δύο ηττημένοι
«Σε κάθε συμπλοκή υπάρχει ένας νικητής και δύο ηττημένοι.»
— Mickey Davidow
Η φράση είναι σκληρή, αλλά αληθινή.
Ακόμη κι αν «κερδίσετε», μπορεί να τραυματιστείτε.
Μπορεί να βρεθείτε στα δικαστήρια.
Μπορεί να ζήσετε με ψυχολογικό βάρος.
Μπορεί να τραυματιστεί σοβαρά ο άλλος.
Μπορεί να εμπλακούν τρίτοι.
Μπορεί να αλλάξει η ζωή σας για πάντα.
Στη βία του δρόμου, η νίκη είναι σχετική έννοια.
Η πραγματική νίκη είναι να μη χρειαστεί να συμμετάσχετε.
Και αν χρειαστεί, να φύγετε ζωντανοί, νόμιμοι και όσο γίνεται άθικτοι.
Ενέδρα και ένοπλη ενέδρα
Η επίθεση από ενέδρα, και κυρίως η ένοπλη ενέδρα, είναι ακραία κατάσταση.
Εκεί το σοκ, ο φόβος, η έκπληξη, ο αποπροσανατολισμός και η σύγχυση δεν είναι εξαίρεση.
Είναι ο κανόνας.
Ξαφνικά βρίσκεστε σε απελπισμένο αγώνα επιβίωσης, όχι σε καυγά.
Και κάθε καλά ενημερωμένος άνθρωπος γνωρίζει ότι η μαχητική άθληση από μόνη της δεν μπορεί να τον προετοιμάσει πλήρως γι’ αυτό.
Μπορεί να βοηθήσει στη φυσική κατάσταση, στην επαφή, στην αντοχή, στην ψυχραιμία και στη σωματική εμπειρία.
Αλλά δεν αρκεί.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για αγώνα.
Μιλάμε για αιφνιδιασμό.
Μιλάμε για φόβο.
Μιλάμε για όπλο.
Μιλάμε για ανθρώπους που δεν σέβονται κανόνες.
Μιλάμε για επιβίωση.
Το Σύστημα Combatives δημιουργήθηκε για αυτά τα περιβάλλοντα
Το Σύστημα Combatives δημιουργήθηκε για περιβάλλοντα όπου η ωμή βία δεν είναι θεωρητικό ενδεχόμενο.
Εκπαιδεύουμε για πραγματικές συνθήκες υψηλής πίεσης και απειλής.
Δεν διδάσκουμε τους ανθρώπους απλώς πώς να μάχονται.
Τους διδάσκουμε πώς να επιβιώνουν.
Αυτό σημαίνει ότι η εκπαίδευση δεν περιορίζεται στη σωματική τεχνική. Περιλαμβάνει νοοτροπία, πρόληψη, αναγνώριση, αποφυγή, διαφυγή, ψυχολογική πίεση, νομικό πλαίσιο, σενάρια και ρεαλιστική κατανόηση της βίας.
Η βία δεν είναι μόνο σωματικό πρόβλημα.
Είναι προσωπικό.
Ψυχικό.
Νομικό.
Σωματικό.
Πρακτικό.
Αν η εκπαίδευσή σας δεν καλύπτει όλα αυτά, αφήνει κενά.
Και στην πραγματική βία, τα κενά πληρώνονται.
Η θέση του Combatives Group
Η θέση του Combatives Group είναι καθαρή:
Η ωμή βία υπάρχει.
Δεν είναι ταινία.
Δεν είναι θεωρία.
Δεν είναι πάντα προβλέψιμη.
Δεν είναι πάντα λογική.
Δεν είναι πάντα αναστρέψιμη.
Ο πολίτης δεν πρέπει να ζει με φόβο. Πρέπει όμως να ζει με επίγνωση. Πρέπει να γνωρίζει ότι η πρόληψη είναι ανώτερη από την καταστολή και ότι η αυτοάμυνα είναι το τελευταίο στάδιο, όχι το πρώτο.
Αν όλα αποτύχουν, έχει δικαίωμα να υπερασπιστεί τη ζωή του.
Αλλά πρέπει να το κάνει με προετοιμασία, νοοτροπία, μέτρο και ικανότητα.
Δεν διδάσκουμε ανθρώπους να γίνονται βίαιοι.
Διδάσκουμε ανθρώπους να μην γίνονται θύματα.
Και αν η βία τους επιβληθεί, να μην παραδοθούν στον πανικό.
Τελική σκέψη
Η ωμή βία είναι ακριβώς αυτό που λέει η λέξη:
ΩΜΗ.
Δεν θα σας ρωτήσει αν είστε έτοιμοι.
Δεν θα σεβαστεί την ευγένειά σας.
Δεν θα ενδιαφερθεί για την προπόνησή σας.
Δεν θα περιμένει να πάρετε θέση.
Δεν θα ακολουθήσει κανόνες.
Δεν θα σταματήσει επειδή δεν το φανταστήκατε.
Η βία δεν συγχωρεί αφέλεια.
Ο φόβος είναι αποδεκτός.
Ο πανικός δεν είναι επιλογή.
Η πρόληψη είναι η πρώτη γραμμή.
Η καταστολή είναι η τελευταία.
Και η επιβίωση είναι ο σκοπός.
Όχι η νίκη.
Όχι ο εγωισμός.
Όχι η επίδειξη.
Επιβίωση.
Συνέχεια ανάγνωσης
- Για το υπάρχον άρθρο, δείτε τη σελίδα Ωμή Βία.
- Για να κατανοήσετε πώς κλιμακώνεται η βία, συνεχίστε με το άρθρο Η βία φέρνει βία.
- Για το γιατί γίνονται οι άνθρωποι βίαιοι, δείτε το άρθρο Γιατί γίνονται οι άνθρωποι βίαιοι;.
- Για τη διαφορά ανάμεσα σε φιλονικία και βία, διαβάστε το άρθρο Είναι η βία φιλονικία;.
- Για το πώς λειτουργούν οι φάσεις του βίαιου εγκλήματος, συνεχίστε με το άρθρο Πώς λειτουργούν οι φάσεις του βίαιου εγκλήματος.
- Για τη σημασία του φόβου στην πραγματική απειλή, διαβάστε το άρθρο Είναι ο φόβος κακό συναίσθημα;.
- Για την πρώτη γραμμή αυτοπροστασίας, δείτε το άρθρο Αρχές Combatives – Απουσία, Αποφυγή, Απόδραση.
- Για τη σχέση απειλής και αναλογικής δράσης, συνεχίστε με το άρθρο Οι κίνδυνοι της παρερμηνείας.
Σημείωση περιεχομένου
Το άρθρο μιλά για ωμή, απρόσμενη και ακραία βία. Σκοπός δεν είναι η τρομολαγνεία, αλλά η αφύπνιση απέναντι στην πραγματικότητα της βίας και των συνεπειών της.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο δεν παρέχει τεχνικές οδηγίες σωματικής βίας. Η εκπαίδευση για αυτοπροστασία και αυτοάμυνα πρέπει να γίνεται με υπεύθυνη καθοδήγηση, προστατευτικό εξοπλισμό και ελεγχόμενη πίεση.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Η αυτοάμυνα πολιτών πρέπει να παραμένει μέσα στα όρια της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας, όπως προβλέπει το ισχύον νομικό πλαίσιο.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Η ωμή βία δεν μοιάζει με sparring, αγώνα, πολεμική τέχνη ή κινηματογραφική σκηνή. Δεν υπάρχει διαιτητής, δεν υπάρχει δίκαιη αρχή και δεν υπάρχει εγγύηση ότι ο άλλος θα σταματήσει.
Σημείωση εμπειρίας
Το Combatives Group θεωρεί ότι η εκπαίδευση του πολίτη πρέπει πρώτα να στοχεύει στην πρόληψη, την απουσία, την αποφυγή και την απόδραση. Η σωματική αυτοάμυνα έχει θέση μόνο όταν αυτά δεν είναι δυνατά.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς διδάσκονται η πρόληψη, η αυτοπροστασία, η διαχείριση απειλής και η ρεαλιστική αυτοάμυνα απέναντι στην ωμή βία, επικοινωνήστε με το Combatives Group.