Τα σενάρια είναι το τελικό στάδιο της ρεαλιστικής εκπαίδευσης αυτοάμυνας.
Είναι το σημείο όπου ο ασκούμενος παύει να δουλεύει μόνο σε καθαρό, ελεγχόμενο και προβλέψιμο περιβάλλον και αρχίζει να δοκιμάζει όσα έχει μάθει μέσα σε πιο σύνθετες συνθήκες.
Άλλος χώρος.
Άλλη απόσταση.
Άλλη γωνία.
Άλλος φωτισμός.
Άλλος ρόλος.
Άλλη ψυχολογική πίεση.
Άλλη δυνατότητα διαφυγής.
Η επίθεση μπορεί να συμβεί σχεδόν οπουδήποτε. Στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, σε διάδρομο, σε είσοδο, σε σκάλα, σε πάρκινγκ, σε δημόσιο χώρο, σε στενό πέρασμα, σε χώρο εργασίας ή σε περιβάλλον όπου ο άνθρωπος ένιωθε προηγουμένως ασφαλής.
Η στρατηγική όμως παραμένει η ίδια:
δημιουργία διόδου διαφυγής.
Το περιβάλλον αλλάζει την τακτική.
Δεν αλλάζει τον σκοπό.
Στη μεθοδολογία του Combatives Group, τα σενάρια δεν είναι θέατρο και δεν είναι επίδειξη. Είναι το τελευταίο κομμάτι του συστήματος εκμάθησης, εκεί όπου ο ασκούμενος δοκιμάζει αν μπορεί να εφαρμόσει βασικές αρχές υπό πίεση.
Τα σενάρια δεν γίνονται για να δείξουμε πόσο «σκληροί» είμαστε.
Γίνονται για να δούμε τι λειτουργεί όταν το περιβάλλον δεν είναι βολικό, όταν ο άλλος δεν συνεργάζεται, όταν υπάρχει πίεση και όταν ο ασκούμενος πρέπει να πάρει απόφαση.
Η πραγματική ερώτηση δεν είναι:
«Μπορώ να κάνω την τεχνική;»
Η πραγματική ερώτηση είναι:
«Μπορώ να αναγνωρίσω, να αποφασίσω, να δράσω και να φύγω όταν οι συνθήκες δεν είναι ιδανικές;»
Εκεί φαίνεται η αξία των σεναρίων.
Για ποιον είναι αυτό το άρθρο
Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε ασκούμενους αυτοάμυνας, εκπαιδευτές, ανθρώπους που ενδιαφέρονται για ρεαλιστική αυτοπροστασία και σε όσους θέλουν να καταλάβουν τη διαφορά ανάμεσα στην απλή τεχνική εξάσκηση και στην εκπαίδευση υπό σενάριο.
Απευθύνεται επίσης σε όσους έχουν δει επιδείξεις αυτοάμυνας όπου ο «επιτιθέμενος» συνεργάζεται πλήρως και αναρωτιούνται αν αυτά έχουν σχέση με πραγματική βία.
Απευθύνεται σε ανθρώπους που θέλουν να ξέρουν γιατί η τοποθεσία, η ψυχολογική πίεση, η σωματική επαφή, η αντίσταση, η απόσταση και η διαφυγή πρέπει να ενταχθούν στην εκπαίδευση.
Το άρθρο δεν διδάσκει τεχνικές βίας.
Δεν διδάσκει χρήση όπλων.
Δεν διδάσκει δημόσιες τακτικές εμπλοκής.
Εξηγεί τη θέση των σεναρίων μέσα σε μια υπεύθυνη μεθοδολογία αυτοπροστασίας.
Ποια είναι η θέση αυτού του άρθρου μέσα στο combatives.gr
Αυτό το άρθρο ανήκει στην ενότητα Εκπαίδευση Αυτοάμυνας και ολοκληρώνει τη συζήτηση γύρω από τους ρόλους, τις προσομοιώσεις και τα σενάρια.
Οι ρόλοι διδάσκουν συμπεριφορά, πρόθεση, αντίδραση και αλληλεπίδραση.
Οι προσομοιώσεις ανεβάζουν την πίεση και δοκιμάζουν την εφαρμογή.
Τα σενάρια μεταφέρουν την εκπαίδευση σε περιβάλλον, πλαίσιο και συνθήκες που θυμίζουν περισσότερο την πραγματικότητα.
Γι’ αυτό τα σενάρια είναι το τελικό στάδιο.
Όχι επειδή είναι πιο θεαματικά.
Αλλά επειδή συνδυάζουν όλα τα προηγούμενα.
Τεχνική.
Τακτική.
Απόσταση.
Φωνή.
Επίγνωση.
Πίεση.
Απόφαση.
Διαφυγή.
Μετά-περιστατική σκέψη.
Η θέση τους μέσα στο σύστημα είναι καθαρή:
τα σενάρια δείχνουν αν η εκπαίδευση μπορεί να μεταφερθεί από την αίθουσα στην πραγματικότητα.
Τι θα μάθετε σε αυτό το άρθρο
- Τι είναι τα σενάρια στην εκπαίδευση αυτοάμυνας.
- Γιατί αποτελούν το τελικό στάδιο της μεθοδολογίας.
- Γιατί η τοποθεσία επηρεάζει την τακτική.
- Γιατί η στρατηγική παραμένει η δημιουργία διαφυγής.
- Γιατί η εκπαίδευση δεν πρέπει να μένει μόνο στην αίθουσα.
- Γιατί το περιβάλλον αλλάζει την πραγματικότητα μιας σύγκρουσης.
- Γιατί χρειάζεται προστατευτικός εξοπλισμός.
- Γιατί η εκπαίδευση σε δημόσιο ή ημι-δημόσιο χώρο χρειάζεται μεγάλη προσοχή.
- Γιατί η παρουσία αληθοφανών εκπαιδευτικών αντικειμένων μπορεί να προκαλέσει σοβαρές παρεξηγήσεις.
- Γιατί η αθλητική συνεργατική προπόνηση δεν αρκεί για αυτοπροστασία.
- Γιατί «όλα λειτουργούν όταν οι αντίπαλοι συνεργάζονται».
- Γιατί τα σενάρια δεν είναι επίδειξη αλλά δοκιμή ρεαλισμού.
Βασικά σημεία
- Τα σενάρια είναι το τελικό στάδιο της εκπαίδευσης Combatives.
- Η επίθεση μπορεί να συμβεί σχεδόν οπουδήποτε.
- Η τοποθεσία επηρεάζει την τακτική, όχι τον βασικό σκοπό.
- Ο βασικός σκοπός παραμένει η δημιουργία διόδου διαφυγής.
- Η εκπαίδευση σε διαφορετικά περιβάλλοντα αποκαλύπτει δυσκολίες που δεν φαίνονται στην αίθουσα.
- Το παιχνίδι ρόλων αποκτά μεγαλύτερη αξία όταν αλλάζει το περιβάλλον.
- Η πίεση πρέπει να είναι ελεγχόμενη, προοδευτική και ασφαλής.
- Ο προστατευτικός εξοπλισμός είναι απαραίτητος όταν αυξάνεται η ένταση.
- Η εκπαίδευση με ρεαλιστικά αντικείμενα ή σε δημόσιο χώρο χρειάζεται ευθύνη, οργάνωση και αποφυγή παρεξηγήσεων.
- Η στείρα συνεργατική εκπαίδευση δημιουργεί ψευδαίσθηση ικανότητας.
- Η πραγματική βία είναι δόλια, απότομη, βίαιη και απρόβλεπτη.
- Τα σενάρια δεν είναι θέαμα. Είναι δοκιμή.
Συνοπτική εκδοχή του άρθρου
Τα σενάρια είναι το τελικό αποτέλεσμα της εκπαίδευσης Combatives. Δεν είναι το πρώτο βήμα. Έρχονται αφού ο ασκούμενος έχει δουλέψει βασικές αρχές, ρόλους, προσομοιώσεις, πίεση, απόσταση, φωνή, κίνηση και διαφυγή.
Η εκπαίδευση σεναρίων γίνεται κυρίως εκτός της συνηθισμένης αίθουσας ή σε αίθουσα ειδικά διαμορφωμένη ώστε να δημιουργεί περιβάλλον. Αυτό έχει σημασία επειδή η πραγματική επίθεση δεν γίνεται πάντα σε καθαρό, ίσιο, άνετο χώρο με μαλακό πάτωμα και γνωστές αποστάσεις.
Μπορεί να γίνει σε σκάλα, διάδρομο, είσοδο, αυτοκίνητο, πάρκινγκ, στενό πέρασμα, δωμάτιο, εξωτερικό χώρο ή σημείο με εμπόδια. Κάθε τοποθεσία αλλάζει την τακτική. Δεν αλλάζει όμως τη στρατηγική, η οποία παραμένει η ίδια: δημιουργία διόδου διαφυγής.
Η εκπαίδευση σε διαφορετικές τοποθεσίες βοηθά τον ασκούμενο να βιώσει δυσκολίες που δεν φαίνονται σε στατική προπόνηση. Άλλο να λες «θα φύγω» και άλλο να πρέπει να βρεις έξοδο όταν υπάρχει τοίχος, γωνία, εμπόδιο, κακή ορατότητα ή πίεση από άλλον άνθρωπο.
Εδώ το παιχνίδι ρόλων αποκτά νέο νόημα. Ο ρόλος δεν είναι πλέον απλώς «κάνω τον επιτιθέμενο». Είναι «φέρνω τον ασκούμενο σε συνθήκη απόφασης». Τον αναγκάζω να δει, να καταλάβει, να επιλέξει, να κινηθεί, να φωνάξει, να προστατευτεί και να φύγει.
Όταν η ένταση ανεβαίνει, χρειάζεται προστατευτικός εξοπλισμός. Η ασφάλεια δεν είναι αντίθετη με τον ρεαλισμό. Είναι η προϋπόθεσή του. Χωρίς προστασία, η εκπαίδευση γίνεται είτε υπερβολικά ήπια είτε επικίνδυνη. Με σωστή προστασία, μπορεί να υπάρξει ελεγχόμενη επαφή, ταχύτητα και πίεση χωρίς άσκοπους τραυματισμούς.
Η εκπαίδευση σε δημόσιο ή ημι-δημόσιο χώρο απαιτεί τεράστια προσοχή. Οι περαστικοί, οι γείτονες ή η αστυνομία δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει. Αν δουν φωνές, κίνηση, προστατευτικά ή αληθοφανή εκπαιδευτικά αντικείμενα, μπορεί να θεωρήσουν ότι υπάρχει πραγματικό περιστατικό. Γι’ αυτό η οργάνωση, η ενημέρωση και η διαχείριση του χώρου είναι απαραίτητες.
Το μεγάλο πρόβλημα με πολλές επιδείξεις πολεμικών τεχνών είναι ότι είναι στείρες. Ο επιτιθέμενος επιτίθεται από βολική απόσταση, με προβλέψιμη κίνηση, ελάχιστη πρόθεση και μετά συνεργάζεται ώστε να λειτουργήσει η τεχνική. Όλα λειτουργούν όταν οι αντίπαλοι συνεργάζονται.
Η πραγματική βία δεν συνεργάζεται.
Είναι απότομη, βίαιη, δόλια, άβολη, απρόβλεπτη και συχνά ψυχολογικά αποδιοργανωτική.
Γι’ αυτό τα σενάρια δεν είναι πολυτέλεια. Είναι απαραίτητο στάδιο για όποιον θέλει να μιλήσει σοβαρά για αυτοπροστασία.
Εισαγωγή: Τα Σενάρια
Τα σενάρια αποτελούν το τελικό στάδιο της εκπαίδευσης Combatives.
Είναι το σημείο όπου η θεωρία, οι βασικές αρχές, οι ρόλοι, οι προσομοιώσεις, η πίεση και η τακτική πρέπει να συνδεθούν με περιβάλλον.
Δεν αρκεί να μπορεί κάποιος να κάνει μια τεχνική στην αίθουσα.
Δεν αρκεί να μπορεί να ανταποκριθεί σε έναν συνεργάσιμο παρτενέρ.
Δεν αρκεί να γνωρίζει τι θα συμβεί εκ των προτέρων.
Η πραγματική ερώτηση είναι:
μπορεί να λειτουργήσει όταν αλλάζει ο χώρος, η απόσταση, η πίεση, η γωνία, η διαδρομή διαφυγής και η ψυχολογία;
Αυτό δοκιμάζουν τα σενάρια.
Το τελικό αποτέλεσμα
Το στήσιμο σεναρίων είναι το τελευταίο μέρος του συστήματος εκμάθησης.
Μέχρι εκεί, ο ασκούμενος πρέπει να έχει δουλέψει τα θεμέλια.
Δεν ξεκινάμε από τα σενάρια.
Δεν πετάμε έναν άπειρο άνθρωπο σε «ρεαλιστική βία» και περιμένουμε να μάθει.
Η σειρά είναι σημαντική.
Πρώτα αρχές.
Μετά βασικές δεξιότητες.
Μετά ρόλοι.
Μετά προσομοιώσεις.
Μετά προοδευτική πίεση.
Και τέλος, σενάρια.
Το σενάριο είναι η σύνθεση.
Δεν είναι η αρχή της εκπαίδευσης.
Είναι το τεστ μεταφοράς της εκπαίδευσης.
Εκτός αίθουσας ή σε κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο
Αυτό το είδος εκπαίδευσης γίνεται κυρίως εκτός της συνηθισμένης αίθουσας, εκτός αν η αίθουσα είναι κατάλληλα διαμορφωμένη.
Γιατί;
Επειδή η πραγματική επίθεση δεν γίνεται πάντα σε άδειο χώρο με ίσιο πάτωμα.
Μπορεί να γίνει:
σε είσοδο,
σε διάδρομο,
σε σκάλα,
σε ασανσέρ,
σε πάρκινγκ,
σε αυτοκίνητο,
σε μικρό δωμάτιο,
σε αυλή,
σε δημόσιο χώρο,
σε σκοτεινό σημείο,
σε χώρο με εμπόδια.
Η τοποθεσία επηρεάζει άμεσα την τακτική.
Αν υπάρχει τοίχος πίσω σου, αλλάζει το παιχνίδι.
Αν υπάρχει έξοδος δίπλα σου, αλλάζει το παιχνίδι.
Αν υπάρχουν άνθρωποι γύρω σου, αλλάζει το παιχνίδι.
Αν υπάρχουν εμπόδια, έπιπλα, αυτοκίνητα ή σκάλες, αλλάζει το παιχνίδι.
Η αίθουσα σπάνια δείχνει όλα αυτά.
Η στρατηγική παραμένει ίδια
Η φυσική τοποθεσία αλλάζει την τακτική.
Δεν αλλάζει τη στρατηγική.
Η στρατηγική στην πολιτική αυτοπροστασία παραμένει:
δημιουργία διόδου διαφυγής.
Δεν είναι να μείνουμε και να κερδίσουμε.
Δεν είναι να τιμωρήσουμε.
Δεν είναι να κάνουμε επίδειξη.
Δεν είναι να αποδείξουμε ότι είμαστε καλύτεροι.
Είναι να φύγουμε από τον κίνδυνο.
Η τακτική είναι το πώς.
Η στρατηγική είναι το γιατί.
Και το γιατί είναι η ασφάλεια.
Γιατί η τοποθεσία έχει τόση σημασία
Η εκπαίδευση σε διάφορες τοποθεσίες είναι χρήσιμο εργαλείο γιατί δείχνει δυσκολίες που δεν φαίνονται θεωρητικά.
Σε έναν διάδρομο δεν κινείσαι όπως σε ανοιχτή αίθουσα.
Σε μια σκάλα δεν έχεις την ίδια ισορροπία.
Σε ένα αυτοκίνητο δεν έχεις τον ίδιο χώρο.
Σε ένα πάρκινγκ υπάρχουν γωνίες, οχήματα και τυφλά σημεία.
Σε μια είσοδο μπορεί να υπάρχει κλειδί, πόρτα, καθυστέρηση και έκθεση.
Σε έναν δημόσιο χώρο υπάρχουν τρίτοι, θόρυβος, μάρτυρες, αλλά και σύγχυση.
Το περιβάλλον δεν είναι σκηνικό.
Είναι μέρος του προβλήματος.
Εδώ το παιχνίδι ρόλων αποκτά νέο νόημα
Το παιχνίδι ρόλων μέσα στην αίθουσα είναι χρήσιμο.
Το παιχνίδι ρόλων σε περιβάλλον είναι ακόμη πιο χρήσιμο.
Όταν αλλάζει ο χώρος, αλλάζει και η συμπεριφορά.
Ο ρόλος δεν είναι απλώς να «επιτεθώ».
Είναι να δημιουργήσω κατάσταση.
Να πλησιάσω.
Να πιέσω.
Να αποσπάσω προσοχή.
Να μπερδέψω.
Να αναγκάσω τον ασκούμενο να πάρει απόφαση.
Να δω αν θα μιλήσει.
Να δω αν θα φύγει.
Να δω αν θα παγώσει.
Να δω αν θα αναγνωρίσει την έξοδο.
Να δω αν θα κρατήσει απόσταση.
Εδώ φαίνεται αν ο ασκούμενος έχει καταλάβει την αυτοπροστασία ως διαδικασία, όχι ως τεχνική.
Προστατευτικός εξοπλισμός και ελεγχόμενη πίεση
Όταν η εκπαίδευση γίνεται πιο ρεαλιστική, χρειάζεται προστατευτικός εξοπλισμός.
Η ασφάλεια δεν μειώνει την αξία της εκπαίδευσης.
Την κάνει δυνατή.
Αν δεν υπάρχει προστασία, δύο πράγματα συμβαίνουν: είτε η εκπαίδευση γίνεται πολύ απαλή και ψεύτικη, είτε γίνεται επικίνδυνη και ανεύθυνη.
Ο σωστός εξοπλισμός επιτρέπει ελεγχόμενη ταχύτητα, επαφή, πίεση και ρεαλισμό χωρίς άσκοπους τραυματισμούς.
Η ένταση πρέπει να αυξάνεται προοδευτικά.
Όχι απότομα.
Όχι για επίδειξη.
Όχι για να τρομάξει ο ασκούμενος.
Αλλά για να προσαρμοστεί.
Εκπαίδευση σε δημόσιο ή ημι-δημόσιο χώρο
Η εκπαίδευση σεναρίων εκτός αίθουσας χρειάζεται ιδιαίτερη σοβαρότητα.
Αν γίνεται σε δημόσιο ή ημι-δημόσιο χώρο, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι περαστικοί, οι γείτονες ή τρίτα πρόσωπα δεν γνωρίζουν ότι πρόκειται για εκπαίδευση.
Αν δουν φωνές, πίεση, προστατευτικά, έντονη κίνηση ή εκπαιδευτικά αντικείμενα, μπορεί εύλογα να ανησυχήσουν.
Αυτό δεν είναι αστείο.
Δεν είναι διαφήμιση.
Δεν είναι «καλό να έρθει η αστυνομία για να μας δουν».
Είναι πιθανή παρεξήγηση με σοβαρές συνέπειες.
Η υπεύθυνη εκπαίδευση πρέπει να είναι οργανωμένη, ασφαλής και μη ανησυχητική για το κοινό.
Η αστυνομία δεν γνωρίζει τι θα βρει
Αν κληθεί η αστυνομία σε ένα περιστατικό που φαίνεται βίαιο, οι αστυνομικοί δεν γνωρίζουν από πριν αν πρόκειται για εκπαίδευση ή πραγματική απειλή.
Είναι λογικό να είναι προσεκτικοί.
Είναι λογικό να προσεγγίσουν με ένταση.
Είναι λογικό να περιμένουν το χειρότερο μέχρι να καταλάβουν τι συμβαίνει.
Γι’ αυτό η χρήση αληθοφανών εκπαιδευτικών αντικειμένων, φωνών, πίεσης ή σεναρίων σε δημόσιο χώρο απαιτεί τεράστια προσοχή.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η πρόληψη παρεξήγησης είναι μέρος της ασφάλειας.
Η εκπαίδευση δεν πρέπει να βάζει σε κίνδυνο ούτε τους ασκούμενους ούτε τους περαστικούς ούτε τους αστυνομικούς που μπορεί να κληθούν.
Ρεαλισμός χωρίς ανευθυνότητα
Ο ρεαλισμός δεν σημαίνει χάος.
Δεν σημαίνει ότι κάνουμε ό,τι μας έρθει.
Δεν σημαίνει ότι τρομάζουμε τον κόσμο.
Δεν σημαίνει ότι χρησιμοποιούμε αληθοφανή αντικείμενα χωρίς έλεγχο.
Δεν σημαίνει ότι ανεβάζουμε την ένταση χωρίς σχέδιο.
Ρεαλισμός σημαίνει οργανωμένη έκθεση σε δυσκολία.
Με κανόνες ασφαλείας.
Με προστασία.
Με επίβλεψη.
Με σαφή σκοπό.
Με σταδιακή αύξηση πίεσης.
Με αξιολόγηση μετά.
Αν λείπουν αυτά, δεν έχουμε ρεαλισμό.
Έχουμε ανευθυνότητα.
Η ένταση των χτυπημάτων
Όταν αυξάνεται η ένταση, ακολουθείται η ίδια λογική με τις προσομοιώσεις.
Ο στόχος δεν είναι να τραυματιστεί ο ασκούμενος.
Ο στόχος είναι να μάθει να λειτουργεί μέσα σε πίεση.
Η επαφή πρέπει να είναι ελεγχόμενη.
Η ταχύτητα μπορεί να αυξηθεί.
Η στόχευση μπορεί να δουλευτεί.
Η δύναμη όμως πρέπει να μένει μέσα σε πλαίσιο ασφάλειας.
Η εκπαίδευση δεν είναι αγώνας εγωισμού.
Είναι εργαλείο προσαρμογής.
Ο ασκούμενος πρέπει να βγει πιο ικανός, όχι τραυματισμένος.
Η στείρα εκπαίδευση των επιδείξεων
Υπάρχουν σχολές που ισχυρίζονται ότι διδάσκουν αντιμετώπιση επιτιθέμενου με πιστόλι, μαχαίρι ή κλομπ.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι διδάσκουν κάτι σχετικό με όπλα.
Το πρόβλημα είναι πώς το διδάσκουν.
Πολύ συχνά, η επίθεση είναι καθαρή, αργή, προβλέψιμη και συνεργατική.
Ο «επιτιθέμενος» στέκεται σε βολική απόσταση.
Η κίνηση είναι γνωστή.
Η κατεύθυνση είναι γνωστή.
Η ένταση είναι χαμηλή.
Η αντίσταση είναι ελάχιστη.
Ο παρτενέρ βοηθά την τεχνική να λειτουργήσει.
Αυτό μπορεί να είναι χρήσιμο για αρχική κατανόηση μηχανικής.
Δεν είναι όμως ρεαλιστική αυτοπροστασία.
Όλα λειτουργούν όταν οι αντίπαλοι συνεργάζονται
Τα πάντα λειτουργούν όταν οι «αντίπαλοι» συνεργάζονται. – Ζακ Καπανταϊδάκης
Αυτό είναι το πρόβλημα πολλών επιδείξεων.
Ο ανίδεος θεατής εντυπωσιάζεται.
Βλέπει τον «κακό» να καταλήγει στο έδαφος.
Βλέπει τον «μυημένο» να ελέγχει την κατάσταση.
Βλέπει μια τεχνική να πετυχαίνει.
Αλλά δεν βλέπει τη συνεργασία.
Δεν βλέπει ότι η επίθεση ήταν φτιαγμένη για να δουλέψει η απάντηση.
Δεν βλέπει ότι η αντίσταση ήταν ελάχιστη.
Δεν βλέπει ότι η πραγματική βία δεν συμπεριφέρεται έτσι.
Και τότε δημιουργείται ψευδαίσθηση ικανότητας.
Αυτό είναι επικίνδυνο.
Γιατί η αθλητική προπόνηση δεν αρκεί πάντα
Η αθλητική προπόνηση έχει αξία.
Μπορεί να χτίσει φυσική κατάσταση, αντοχή, αυτοπεποίθηση, τεχνική, επαφή και πειθαρχία.
Δεν την απορρίπτουμε.
Το πρόβλημα είναι όταν παρουσιάζεται ως πλήρης προετοιμασία για δόλια, απρόβλεπτη και αχαλίνωτη βία.
Ο αθλητισμός έχει κανόνες.
Η πραγματική βία όχι.
Ο αθλητισμός έχει διαιτητή.
Η πραγματική βία όχι.
Ο αθλητισμός έχει συμφωνημένη έναρξη.
Η πραγματική βία όχι.
Ο αθλητισμός έχει χώρο, χρόνο και πλαίσιο.
Η πραγματική βία δεν τα σέβεται.
Γι’ αυτό η αθλητική κατάρτιση μπορεί να είναι χρήσιμη βάση, αλλά όχι ολοκληρωμένη αυτοπροστασία.
Η πραγματική βία είναι δόλια και απρόβλεπτη
Για να καταλάβει κάποιος τα σενάρια, πρέπει να καταλάβει τη φύση της πραγματικής βίας.
Η πραγματική επίθεση μπορεί να είναι:
δόλια,
απότομη,
βίαιη,
απρόβλεπτη,
λεκτικά μπερδεμένη,
ψυχολογικά πιεστική,
σωματικά χαοτική,
περιβαλλοντικά άβολη.
Μπορεί ο άλλος να προσποιηθεί ότι θέλει κάτι άλλο.
Μπορεί να πλησιάσει με δικαιολογία.
Μπορεί να αλλάξει ρυθμό.
Μπορεί να υπάρχουν δεύτερα πρόσωπα.
Μπορεί να μην ξεκινήσει όπως περιμένεις.
Αν η εκπαίδευση δεν σε εκθέτει σε τέτοια χαρακτηριστικά, έστω ελεγχόμενα, δεν σε προετοιμάζει αρκετά.
Τι πρέπει να δοκιμάζει ένα σενάριο
Ένα καλό σενάριο δεν δοκιμάζει μόνο τεχνική.
Δοκιμάζει:
αν ο ασκούμενος βλέπει τον κίνδυνο,
αν κρατά απόσταση,
αν χρησιμοποιεί φωνή,
αν αναγνωρίζει έξοδο,
αν μπορεί να κινηθεί υπό πίεση,
αν μπορεί να αλλάξει σχέδιο,
αν μπορεί να μη παγώσει,
αν μπορεί να προστατευτεί χωρίς να χαθεί στη σύγκρουση,
αν θυμάται ότι στόχος είναι η διαφυγή,
αν μπορεί να σταματήσει όταν η απειλή σταματήσει.
Αυτό είναι πολύ πιο σύνθετο από μια τεχνική.
Και πολύ πιο χρήσιμο.
Τα σενάρια δεν είναι για όλους από την πρώτη ημέρα
Επειδή τα σενάρια είναι απαιτητικά, δεν πρέπει να δίνονται σε άπειρους ασκούμενους χωρίς προετοιμασία.
Ο ασκούμενος πρέπει πρώτα να μάθει βασικές αρχές.
Πρέπει να έχει χτίσει κάποια ικανότητα.
Πρέπει να έχει δουλέψει προοδευτικά την πίεση.
Πρέπει να γνωρίζει κανόνες ασφαλείας.
Πρέπει να εμπιστεύεται την ομάδα και τους εκπαιδευτές.
Αν τα σενάρια μπουν πολύ νωρίς, μπορεί να δημιουργήσουν φόβο, σύγχυση ή τραυματισμό.
Αν μπουν σωστά, δημιουργούν προσαρμογή.
Η σειρά έχει σημασία.
Μετά το σενάριο
Το σενάριο δεν τελειώνει όταν τελειώσει η σωματική δράση.
Χρειάζεται ανάλυση.
Τι είδες;
Τι δεν είδες;
Πότε κατάλαβες τον κίνδυνο;
Ποια έξοδο έχασες;
Πού κόλλησες;
Πού λειτούργησες καλά;
Τι θα έκανες διαφορετικά;
Πότε μπορούσες να φύγεις νωρίτερα;
Πότε έμεινες περισσότερο απ’ όσο έπρεπε;
Η ανάλυση είναι μέρος της εκπαίδευσης.
Χωρίς αυτή, το σενάριο γίνεται απλώς έντονη εμπειρία.
Με αυτή, γίνεται μάθημα.
Σύνοψη
Τα σενάρια είναι το τελικό στάδιο της ρεαλιστικής εκπαίδευσης αυτοάμυνας.
Δεν αντικαθιστούν τα βασικά.
Τα ολοκληρώνουν.
Μεταφέρουν τον ασκούμενο από την καθαρή αίθουσα σε περιβάλλον, από την τεχνική σε απόφαση, από τη συνεργασία σε αντίσταση και από τη θεωρία στη δοκιμή.
Η στρατηγική παραμένει πάντα η ίδια:
δημιουργία διόδου διαφυγής.
Το περιβάλλον αλλάζει την τακτική.
Η πίεση δοκιμάζει την ψυχολογία.
Ο ρόλος δοκιμάζει την κατανόηση.
Η αντίσταση δοκιμάζει την τεχνική.
Η ανάλυση μετά δίνει τη μάθηση.
Η πραγματική αυτοπροστασία δεν είναι επίδειξη.
Δεν είναι θέαμα.
Δεν είναι φαντασίωση.
Είναι προετοιμασία για δόλια, απότομη, βίαιη και απρόβλεπτη πραγματικότητα, με όσο το δυνατόν περισσότερη ασφάλεια, ευθύνη και σοβαρότητα.
Συχνές ερωτήσεις
Τι είναι τα σενάρια στην εκπαίδευση αυτοάμυνας;
Είναι οργανωμένες εκπαιδευτικές καταστάσεις όπου ο ασκούμενος δοκιμάζει αρχές, αποφάσεις, τακτικές και διαφυγή μέσα σε πιο ρεαλιστικό περιβάλλον και πίεση.
Γιατί τα σενάρια είναι το τελικό στάδιο;
Επειδή συνδυάζουν όλα τα προηγούμενα: βασικές δεξιότητες, ρόλους, προσομοιώσεις, πίεση, περιβάλλον και απόφαση.
Γίνονται πάντα μέσα στην αίθουσα;
Όχι απαραίτητα. Μπορούν να γίνουν εκτός αίθουσας ή σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, εφόσον υπάρχουν ασφάλεια, έλεγχος και σωστή οργάνωση.
Γιατί έχει σημασία η τοποθεσία;
Επειδή κάθε χώρος αλλάζει την τακτική: απόσταση, έξοδοι, εμπόδια, γωνίες, φωτισμός και δυνατότητα διαφυγής.
Ποιος είναι ο βασικός σκοπός ενός σεναρίου;
Η δημιουργία διόδου διαφυγής. Το σενάριο δεν υπάρχει για νίκη ή επίδειξη, αλλά για ασφάλεια και έξοδο από τον κίνδυνο.
Χρειάζεται προστατευτικός εξοπλισμός;
Ναι, όταν η ένταση ανεβαίνει. Ο εξοπλισμός επιτρέπει ελεγχόμενη πίεση και επαφή χωρίς άσκοπους τραυματισμούς.
Είναι ασφαλές να γίνονται σενάρια σε δημόσιο χώρο;
Μόνο με μεγάλη προσοχή, οργάνωση και αποφυγή παρεξηγήσεων. Οι περαστικοί και οι αρχές μπορεί να θεωρήσουν ότι πρόκειται για πραγματικό περιστατικό.
Γιατί δεν αρκεί η συνεργατική προπόνηση;
Επειδή στην πραγματική βία ο επιτιθέμενος δεν βοηθά την τεχνική να λειτουργήσει. Η συνεργασία μπορεί να είναι χρήσιμη στην αρχή, αλλά δεν αρκεί για ρεαλιστική αυτοπροστασία.
Είναι τα σενάρια επικίνδυνα;
Μπορούν να γίνουν επικίνδυνα αν οργανωθούν ανεύθυνα. Όταν γίνονται με προοδευτικότητα, προστασία, έλεγχο και έμπειρη επίβλεψη, είναι πολύτιμο εκπαιδευτικό εργαλείο.
Ποιο είναι το βασικό μήνυμα του άρθρου;
Τα σενάρια δείχνουν αν η εκπαίδευση μπορεί να λειτουργήσει όταν το περιβάλλον, η πίεση και ο αντίπαλος δεν είναι βολικά. Είναι το τελικό τεστ ρεαλιστικής αυτοπροστασίας.
Σχετικά άρθρα
Υπάρχοντα άρθρα στο combatives.gr
- Ρόλοι
Σχετικό με τη χρήση ρόλων στην εκπαίδευση αυτοάμυνας. - Ρόλοι και Σενάρια
Σχετικό με τη σύνδεση ρόλων και σεναριακής εκπαίδευσης. - Ρόλοι, Προσομοιώσεις και Σενάρια
Σχετικό με τη συνολική μεθοδολογία ρόλων, προσομοιώσεων και σεναρίων. - Προετοιμασία για πραγματική βία
Σχετικό με το γιατί η πραγματική βία απαιτεί διαφορετική προετοιμασία. - Απουσία, Αποφυγή, Απόδραση
Σχετικό με τις βασικές αρχές αποφυγής και διαφυγής. - Απλό, Άμεσο, Αποτελεσματικό
Σχετικό με τη βασική μεθοδολογία του Combatives Group. - Περιπλοκότητα = Καταστροφή
Σχετικό με τον κίνδυνο περίπλοκων λύσεων υπό πίεση. - Η δράση θεραπεύει τον φόβο
Σχετικό με φόβο, δράση και προετοιμασία. - Επίγνωση του περιβάλλοντος
Σχετικό με αναγνώριση κινδύνου και περιβάλλοντος. - Προσωπικός κύκλος
Σχετικό με απόσταση, όρια και χώρο.
Σημείωση ασφαλείας
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Δεν διδάσκει τεχνικές βίας, χρήση όπλων ή δημόσιες τακτικές εμπλοκής.
Η εκπαίδευση σεναρίων πρέπει να γίνεται μόνο σε οργανωμένο πλαίσιο, με επίβλεψη, προστατευτικό εξοπλισμό, σαφείς κανόνες ασφαλείας, προοδευτική ένταση και αποφυγή παρερμηνειών από τρίτους ή αρχές.
Νομική σημείωση
Το άρθρο δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Κάθε εκπαίδευση που περιλαμβάνει φυσική επαφή, αληθοφανή εκπαιδευτικά αντικείμενα, δημόσιο χώρο ή σενάρια πίεσης πρέπει να γίνεται με νόμιμο, ασφαλή και υπεύθυνο τρόπο.
Η αυτοπροστασία πρέπει πάντα να συνδέεται με αναγκαία, ανάλογη και νόμιμη προστατευτική δράση.
Σημείωση κατά της φαντασίωσης
Τα σενάρια δεν υπάρχουν για να δημιουργούν φαντασιώσεις ανωτερότητας.
Υπάρχουν για να αποκαλύπτουν αδυναμίες, να δοκιμάζουν αποφάσεις, να βελτιώνουν την προσαρμογή και να θυμίζουν ότι η πραγματική βία δεν συνεργάζεται.
Η ψευδαίσθηση ικανότητας είναι επικίνδυνη.
Η ελεγχόμενη δοκιμή είναι απαραίτητη.
Σημείωση εμπειρίας
Το περιεχόμενο βασίζεται στη μεθοδολογία του Combatives Group, όπου οι ρόλοι, οι προσομοιώσεις και τα σενάρια αποτελούν προοδευτικά στάδια εκπαίδευσης. Τα σενάρια είναι το σημείο όπου ο ασκούμενος δοκιμάζει αν μπορεί να μεταφέρει αρχές, τεχνικές, αποφάσεις και διαφυγή σε πιο ρεαλιστικές συνθήκες.
Η αίθουσα διδάσκει.
Το σενάριο αποκαλύπτει.
Επικοινωνία
Αν θέλετε να μάθετε πώς οι ρόλοι, οι προσομοιώσεις, τα σενάρια, η πίεση, η επίγνωση και η δημιουργία διαφυγής εντάσσονται σε υπεύθυνη εκπαίδευση αυτοπροστασίας, η θεωρία από μόνη της δεν αρκεί.
Επικοινωνήστε με το Combatives Group για εκπαιδευτικά προγράμματα, ενημερωτικές δράσεις και καθοδήγηση γύρω από την προσωπική ασφάλεια, την αυτοπροστασία και τη ρεαλιστική αντιμετώπιση της βίας.